Vorig jaar november heb ik een renault twingo aangeschaft uit 2001 met toen nog geen 104.000 op de teller omdat mijn twingo uit 1994 toch echt wel op was. Ontzettend goede koop voor een heel leuk prijsje
Dacht ik...
Nu nog geen jaar verder ben ik al 1600 euro lichter aan garagebezoeken. Toen vorige week ook mijn waterpomp nog eens kapot ging, was dat voor mij de druppel. Inruilen dat ding!
Aan mijn twingo uit '94 heb ik toen ook ontzettend veel kosten gehad.
Nu ben ik mij dus aan het oriënteren.. In eerste instantie koop ik het liefst een hele nieuwe. Je hebt tegenwoordig ontzettend veel leuke acties en financieringen. Maar toen ik een reparateur sprak vond hij het veel verstandiger om een jonge 2e hands te kopen (2/3 jaar oud) omdat een nieuwe auto veel waarde verliest wanneer je de deur uit rijd. Daar heeft die dan ook wel weer een punt.
Enkel heeft een nieuwe auto wel het grote voordeel dat er (per merk verschillend) vaak 3-5 jaar garantie aan vast zit en het dus wel erg prettig is om een paar jaar onbezorgd rond te rijden.
Nu dus eigenlijk aan jullie de vraag.. wat is jullie mening hier over?
Ik ben opzoek naar een leuke kleine wagen, maar iets groter als de aygo, 107 en c1. De nieuwe twingo vind ik leuk, de fiat panda, opel agila. Ik zie door de bomen het bos niet meer, zo ontzettend veel keus!
Wie heeft er een recente ervaring met het kopen van een hele nieuwe auto of een jonge 2e hands. Hoe zit het precies bij beide met de garantie als je bij een dealer koopt?
Ik weet dat ik naar een dealer kan om antwoorden te krijgen op m'n vragen, maar ik weet dat dealers het altijd mooier maken dan het is en ik hoor ook graag de minpunten van het kopen van een nieuwe auto / jonge 2e hands.
Alvast bedankt!

) - betrouwbaar, verschrikkelijk fijne auto voor alles
(maar dat was ook een SUV model). Vind het interieur wel aardig basic..
Vind het echt zo'n heerlijke auto en iedereen die bij me instapt is dat met me eens