Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-12 10:08

Waarom kan ik niet tevreden zijn met wat ik heb?

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-12 10:08

Alvast bedankt om mn lange verhaal even te lezen....

Tot mijn 16e vond ik mezelf lelijk; ik had een bril, een beugel, vettig haar en zag er echt niet uit… Ik zat op een meisjesschool en een vriendje had ik niet, hoewel ik natuurlijk wel hopeloos verliefd was op mn buurjongen of op één of andere popster.
Tot ik veranderde van school, in ik in een klas terecht kwam waar wel jongens zaten. Ik had ondertussen lenzen, mn beugel was weg, een ander kapsel en best ook wat ‘foute’ vrienden. En ja, ik werd populair. Op mn 17e had ik mn eerste kus, wat laat was, maar wat genoot ik er van! Ik ging ieder weekend uit, rookte wiet, dronk wel eens goed door en viel erg in de smaak van de jongens. Ik genoot echt van het flirten en de aandacht die ik kreeg. Die 2 jaar, tot mn 19e waren echt fantastisch. En ja, ik was steeds voorzichtig geweest en niks ging verder dan wat gekus en gefriemel. Voor het echte werk voelde ik me nog niet klaar.
Toen ging ik studeren en op kamers in de stad. Ik had ondertussen via internet B. leren kennen. Na een paar keer te hebben afgesproken, is hij bij mij blijven slapen en ik was er dan ook klaar voor. Ik was tot over mn oren verliefd. Alleen was er een probleem dat hij ver weg woonde. In de week zat ik dus alleen op mn kamer en in het weekend ging ik naar hem toe. Ik studeerde dus braaf in de week en ging quasi niet uit, want ik spaarde mn geld voor in het weekend, wanneer ik bij B. was. Maar dat werd toch een beetje lastig, want ja, ik hield wel van het uitgaan, dansen en flirten. Zo was er ook een keertje dat ik veel had gedronken en een jongen had gekust. Ik voelde me zo schuldig dat ik diezelfde nacht nog B. heb gebeld. En hij begreep alles, was helemaal niet jaloers en snapte het volledig dat ik graag aandacht van jongens/mannen kreeg. Maar ik voelde me minder en minder schuldig, omdat ik dit maar gewoon als een pleziertje zag. Ik ging echt voor mn relatie met B.
Ondertussen ben ik 9 jaar samen met B., zijn we getrouwd, hebben we een huis en ben ik net zwanger. Ik voel me gelukkiger dan ooit. Maar toch mis ik iets. Toen ik B. net kende, hadden we drie keer per nacht seks ofzo, we konden niet van elkaar blijven. Maar die verliefdheid en passie is overgegaan in oprechte diepe liefde; ik wil met B. oud worden, kinderen hebben en voor altijd samen zijn. Dat weet ik gewoon. Maar er is gewoon quasi geen affectie meer, geen onbezonnenheid, geen geflirt, niks… Meestal vind ik het niet erg, we zijn er zo in gegroeid en het voelt vertrouwd aan. Ik heb er al met hem over gesproken dat ik dat wel mis, maar voor hem hoeft het allemaal niet meer zo… Hij is gelukkig als het 2 keer per maand even klassiek op zondagochtend gebeurd…

Maar ik kan er niet omheen dat ik nog steeds geniet van mannelijke aandacht en geflirt. En ja, het is een paar keer gebeurd dat ik misschien wat te ver ben gegaan (kussen enzo) maar ik ben er steeds eerlijk over geweest en NOOIT heb ik getwijfeld aan mn relatie met B. het was gewoon iets ‘extra’ voor de fun…
Vorig weekend gingen we samen naar een optreden. Daar was ook een zekere G., iemand die B. wel goed kent. Ik had hem al een paar keer gezien op vorige optredens en ik vond hem toen wel knap. Maar ik had er eigenlijk nooit mee gesproken. Toen B. me dit weekend nog eens aan G. voorstelde, lachte hij naar mij en vertelde hij mij dat hij mij al lang had opgemerkt en dat hij steeds moest glimlachen als hij mij zag. Dit alles waar B. bij stond. Ik voelde me echt ‘akward’ en niet op mn gemak. Enfin, we hebben die avond heel wat gepraat, B., G. en ik…Het klikte tussen G. en mij. Nou, voor de rest ga ik hier niet alles in detail vertellen, maar het komt er op neer dat G. op een bepaald moment aan mij vroeg (wanneer we alleen waren) of hij me mocht kussen. En ik heb hem gekust. We hadden ervoor ook al gepraat over zijn relatie. Hij vertelde mij dat hij hij haar ‘hoort’ maar dat ze elkaar niet bezitten. Waarmee hij dus bedoelde dat hij steeds naar haar zou terugkeren, maar als hij zin heeft om met een ander te kussen, dat het gewoon maar ‘kussen’ is… gewoon, genieten van het moment… Er waren maar 3 regels: niet zwanger worden, geen ziektes op doen, niet verliefd worden.
Het was de eerste keer voor mij dat die kus echt goed voelde. Niet omdat ik twijfel aan mn relatie, maar gewoon, op dat moment paste het gewoon… Ik weet niet wat ik er van moet denken. Geen haar op mn hoofd dat er aan denkt om verliefd te worden. Het was gewoon iets extra, iets wat ik wou… Ik ben niet verder gegaan dan die kus, hij heeft ook niet aangedrongen en respecteerde m’n keuze. Daarom weet ik nu met mezelf geen raad: mag ik gelukkig zijn hiermee? Mag ik mezelf iets gunnen, wetende dat ik hiermee B. hoogst waarschijnlijk kwets?
Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn met B. Waarom wil ik dat ‘extraatje’? Kan dit zomaar, of moet ik gewoon hard zijn voor mezelf en dit niet meer laten gebeuren??

**Geplaatst**: 20-08-12 10:13

Re: Waarom kan ik niet tevreden zijn met wat ik heb?

Geplaatst: 20-08-12 10:13

Kan je niet samen met B dingen gaan ondernemen die misschien het verliefde gevoel weer aanwakkeren? Elkaar weer herontdekken en samen opnieuw verliefd worden op elkaar?

Ik vind het persoonlijk niet eerlijk naar B toe om dit soort dingen te doen, maar ik weet niet hoe B hierin staat natuurlijk. Verliefdheid gaat nou eenmaal over in liefde, maar dat wil niet zeggen dat je dan maar in een sleur terecht moet komen natuurlijk. Praat er over met elkaar en kijk wat jullie samen kunnen doen om eea weer wat spannender te maken?

**Geplaatst**: 20-08-12 10:14

Geplaatst: 20-08-12 10:14

Sommige mensen kunnen "open" relaties hebben ,waarbij het goed werkt als er een of beide nu en dan eens bij iemand anders gaat?. (uiteraard met de eigen regels)
Maar dat is iets waar je beide volledig zou moeten achter staan, anders zal dit nooit werken.
Ik denk dat je het best zou bespreken met B hoe hij zich daarbij voelt. als het enkel jij is die vreemdgaat, ern dit iedere keer pas nadien hem zegt, vroeg of laat gaat de bom barsten.
Als je het bespreekt weet je direct zijn mening, of hij het wel of niet goed vind. Als hij het niet goed vind zal je hard moeten zijn voor jezelf, OF iemand zoeken die het wel goed vind.
Als hij het wel goed vind, dan is er geen probleem toch

**Geplaatst**: 20-08-12 10:14

Geplaatst: 20-08-12 10:14

Tja op je eerste paar vragen heb ik geen antwoord, denk dat je het prettige gevoel wat die aandacht oplevert je een kick geeft, zulke dingen echt doen besluit je denk ik niet alleen maar samen met je man. Hoe ver vind hij dat je kan gaan en wat zijn de consequenties als je je daar niet aan houdt?

Succes met het vinden van de juiste ballans!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-12 10:19

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-12 10:19

Ja, we hebben er al over gepraat, maar het moet natuurlijk wel van twee kanten komen. Ik ben er meer en meer van overtuigd dat voor B. het niet meer hoeft te veranderen, hij is gelukkig zo.

Op die manier begin ik geflirt enzo ook meer en meer los te zien van een relatie... ik weet dat het raar is, omdat onze relatie juist daaruit ontstaan is. Wat ik nu met G. gehad heb, staat er echt los van. ik zou nooit iets met G. kunnen beginnen, zou me doodergeren. Maar ik vond hem gewoon ontzettend knap en ja, ik heb me laten gaan...

**Geplaatst**: 20-08-12 10:20

Geplaatst: 20-08-12 10:20

Ik herken je probleem voor een groot stuk...

Ik ben 8 jaar samen met mijn (eerste) partner, waarvan 3 jaar getrouwd.
De passie is er niet altijd meer, verliefdheid ook niet, spanning nog minder, maar we hebben het wel fijn samen en genieten van elkaar op een andere manier.

Dat is iets waar je continu aan moet werken! Ga eens samen weg, verras elkaar met iets leuks, ga eens lekker uiteten, vindt elkaar opnieuw terug.
(het is niet gemakkelijk, ik weet het, ben nog steeds aan het zoeken naar hoe ik dit zelf voor elkaar kan krijgen :')

)

Maar betreffende de kus heb ik zo mijn eigen mening: dat kan niet... Je bent getrouwd, kind op komst etc etc.
Ik ben dan ook van de oude stempel (met mijn 23 jaar) en ben voorstander van monogamie, daar geloof ik echt in.
(zou zeer fijn zijn mochten de mensen met een andere mening ook mijn mening respecteren

)

Ik zou eens een goed gesprek hebben met je partner, wat kan en mag er in jullie relatie?
Kan je ermee leven als jouw partner hetzelfde zou doen?

Veel koppels hebben een 'open' relatie en zijn hier heel gelukkig mee, maar weet dat je met zowiezo 50-50 kans hebt dat het positief of negatief uitdraait.

Ikzelf zou het niet kunnen, gaan zoenen met een ander, ik heb hier dan ook geen behoefte aan.

Laatst bijgewerkt door Mi_Amore op 20-08-12 10:23, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-08-12 10:20

Geplaatst: 20-08-12 10:20

Hard zijn voor jezelf! Geen haar op mijn hoofd dat ik een ander zou zoenen. Ben nu 2 jaar samen en idd die tijd dat je niet van elkaar kan afblijven kruipt langzaam op de achtergrond. Maar dat betekend niet dat ik dan maar mijn plezier érgens anders ga halen. De momenten zijn er voor mijn gevoel nog vaak genoeg en dan weet ik weer zeker, ik wil met hem oud worden.
Ik vind dat je dat voor lief moet nemen. Na zoveel jaren samen als jullie kan je niet verwachten dat jullie nog alles hetzelfde doen als in de verliefde face.
Praat erover met hem, dat jij het mist.
Ze zeggen altijd hoe minder sex je hebt hoe minder behoefte. Misschien kan je lieve dingen doen om zijn libido op te krikken :p
Ga een keer in een sexy setje naar bed ofzo.
Want ik geef toe, als ik en mijn vriend het maar 2x per maand zouden doen zou ik een beetje gek worden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-12 10:28

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-12 10:28

Ja, ik dacht er vroeger ook altijd zo over. Dat monogamie de enige mogelijkheid is en vreemdgaan gewoon niet kan.
Maar sinds ik met G. over zijn relatie gepraat heb, begin ik het meer en meer te begrijpen, zo'n open relatie. Ik heb behoefte aan meer, B. niet...
Gisteren zijn we samen weg geweest, was het heel gezellig. we hadden het regelmatig over G. B. vertelde mij dat hij het wel doorhad dat er iets was tussen ons, maar dat ik getrouwd ben hé :-)

Dus ja, hij zou er wel niet van verschieten mocht ik met zo'n voorstel afkomen.

Ach weet je, ik heb het tijdens onze relatie al een paar keer gehad dat ik bijna verliefd werd op een ander. En ik weet dat het gras altijd groener is aan de andere kant, daarom heb ik ook nooit iets met die verliefdheid gedaan. En het gaat wel weer over... Maar het is verdomd moeilijk...

**Geplaatst**: 20-08-12 10:29

Geplaatst: 20-08-12 10:29

Het leven is keuzes maken, en dat is niet altijd makkelijk. Jij wil van alle walletjes een beetje meepikken. En ik vind dat niet zuiver. Je hebt juist een relatie omdat je iedere keer weer voor elkaar kiest, ook als er verleidingen zijn, of leukere momenten met iemand anders. Zeker met een kind op komst denk ik dat jij eens heel goed bij jezelf te rade moet gaan. Wat zou je van zulk gedrag vinden als je manhet bij jou deed? Of wat zou je van zulk gedrag vinden als een vriendin vertelde dat ze zo met haar vriend om gaat.

Maar een keus, en blijf daar dan ook bij. Ben je gelukkig met je man, ga dan niet aan anderen zitten plukken. En ben je niet gelukkig (genoeg), ga dan ieder je eigen weg. Het leven is nou eenmaal niet alleen maar makkelijk.

**Geplaatst**: 20-08-12 10:31

Re: Waarom kan ik niet tevreden zijn met wat ik heb?

Geplaatst: 20-08-12 10:31

Zolang b. Niet weet hoe diep dit bij jou zit kan hij er ook niets aan veranderen, dus dat zul je hem echt moeten vertellen.
Imo kan er in een relatie veel, als er maar over gepraat wordt en er geen geheimen zijn.

Eerder heb je wel alles eerlijk verteld maar dit niet... Wat is het verschil?

**Geplaatst**: 20-08-12 10:58

Geplaatst: 20-08-12 10:58

Aandacht van andere mensen is altijd leuk, goed voor je ego of wat dan ook. Maar het blijft altijd jouw keuze om er iets mee te doen. In mijn ogen doe je dat sowieso niet als je relatie goed zit.

Je klaagt ook dat je te weinig seks hebt etc. Maar blijft het bij klagen of onderneem je ook echt actie? Zoals al genoemd, is meer libido gewoon aan te leren. Maar wat verwacht je? Dat is bij iedereen zo dat het minder wordt als eerst. Het gaat er alleen om hoe jij er mee omgaat. Verras hem een keer met iets, ook al is het een etentje, een keer een massage of wat dan ook, maar doorbreek die sleur. Ga lekker een weekendje weg dat je ook niet hoeft te denken aan het huishouden, of wat dan ook.. Maak tijd voor elkaar.

Ook vraag ik me af of jullie wel echt goed communiceren of dat het vooral op aannames afgaat "ik ben er steeds meer van overtuigd", klinkt niet als een "we hebben er over gesproken en hij vindt het ook goed zo."

Het meest enge vind ik nog wel, dat je terugkomt op G., hieruit komt het over dat G. niet zo maar iemand is. Er zijn tig mensen met een open relatie, maar je beschrijft juist iets wat je met een bepaald persoon hebt gehad.

(Echt... serieus... Geen persoonlijke aanval, maar je komt over als een onzeker meisje van 17 die aandacht nodig heeft... Je bent getrouwd, jullie krijgen een kind... Denk eens na wat je allemaal op kan geven als het fout gaat. Het vertrouwen dat B. in je kwijt kan raken, het feit dat hij al denkt dat er iets speelt... Je weet dat je hem hiermee pijn gaat doen, wie wil horen in een relatie "ik heb aan jou niet genoeg"... Hoe vaak werken open relaties? Hoe vaak wordt een open relatie "gepikt" omdat het van 1 kant komt en de ander het alleen doet om zijn/haar partner gelukkig te zien, maar dat zelf niet is en het uieindelijk nog fout afloopt, of je wordt daadwerkelijk verliefd op een ander... )

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-12 11:20

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-12 11:20

Serendip90 schreef:
.. Je weet dat je hem hiermee pijn gaat doen, wie wil horen in een relatie "ik heb aan jou niet genoeg"...

Juist daarom ben ik bang om eerlijk te zijn denk ik.
Het klinkt mss erg grof wat ik zeg, maar juist omdat B. in het verleden nooit kwaad kwas of jaloers was, denk ik dat ik dat ik het met G. ok vond om te doen. Maar dat neemt niet weg dat ik hem nog steeds kan kwetsen door dit te willen.

Serendip90 schreef:
Het meest enge vind ik nog wel, dat je terugkomt op G., hieruit komt het over dat G. niet zo maar iemand is. Er zijn tig mensen met een open relatie, maar je beschrijft juist iets wat je met een bepaald persoon hebt gehad.

[/quote]

Mja, ik ben wel bang om verliefd te worden op G...Ik hoop gewoon dat het allemaal snel overgaat, net zoals de vorige keren; ik probeer het tegen te houden, maar soms lukt het niet met dit soort gevoelens. had ik me beter gevoeld als ik niet gekust had, ik weet het niet. Heb ik er spijt van? Voor me zelf niet; als ik weet dat ik B. ermee zou kwetsen, dan wel, maar dat weet ik dus niet.
Enige oplossing is om het met B. te bespreken, maar net daarvoor ben ik bang.

**Geplaatst**: 20-08-12 11:22

Re: Waarom kan ik niet tevreden zijn met wat ik heb?

Geplaatst: 20-08-12 11:22

Je zal helaas toch moeten :-)

Hij zal zowiezo argwaan krijgen met der tijd, in een huwelijk (of gewoon al een lange relatie) ziet een partner echt wel wanneer er iets aan de hand is...

Kan je niet alle contacten verbreken met G?

**Geplaatst**: 20-08-12 11:25

Geplaatst: 20-08-12 11:25

Sowieso bespreken... Het feit dat G. genoemd wordt, blijf ik, gewoon het engst vinden. Dan komt er nog het feit bij dat B. het zelf ook ziet...

Of je moet 100% G. vergeten, niet meer afspreken of wat dan ook. Of het aan B. vertellen... Het is veel banketstaaf voor hem als hij er later achterkomt via iemand anders.

**Geplaatst**: 20-08-12 11:30

Re: Waarom kan ik niet tevreden zijn met wat ik heb?

Geplaatst: 20-08-12 11:30

Ik zou het gewoon met B. bespreken, en als hij het niet zo erg vind, dan why not?! Als ik dit zo lees ga je binnen de kortste keren toch vreemd, dus kun je het beter met toestemming van hem doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-12 11:31

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-12 11:31

Tjah, G. zal ik ooit nog wel zien, aangezien hij ook een kennis is van B.

Aaarch waarom overkomt mij dit toch? Je wordt toch niet verliefd op iemand gewoon omdat hij knap is? Of omdat hij je aandacht geeft? Ik hou van B. ik ga een kind van hem krijgen en ik wil met hem oud worden. Waarom heb ik dan die gevoelens?

**Geplaatst**: 20-08-12 11:35

Geplaatst: 20-08-12 11:35

Misschien is het inderdaad belangrijk voor je dat je een keer uitzoekt waarom je die gevoelens hebt. Misschien helpt het om er met je man over te praten. En dan niet met betrekking tot G, direct, maar voornamelijk hoe je je t.o.v. je man voelt maar dat je toch ook nog iets anders zoekt, en niet zo goed weet hoe je daar mee om moet gaan en dat je het heel moeilijk vindt. Misschien kun je in gesprek met je man tot een oplossing komen.

Laatst bijgewerkt door Sadira op 20-08-12 11:37, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-12 11:37

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-12 11:37

Binnenkort ga ik met B. op reis en dan weet ik quasi zeker dat alles weer normaal zal zijn. En dan zal ik denken 'waarom zat ik nou zo met G. in mn hoofd?'.
Als dat gevoel niet komt, dan denk ik dat de reis wel een mooie gelegenheid is om het met B. te bespreken.

**Geplaatst**: 20-08-12 11:41

Geplaatst: 20-08-12 11:41

Het overkomt je omdat je van G de aandacht krijgt die je van B graag zou willen.
Het klinkt heel herkenbaar en ik denk dat iedereen die een langere relatie heeft (gehad) dit gevoel ooit weleens mee heeft gemaakt en het is aan jou wat je daar mee doet.

Ik kwam er achter dat die "diepe liefde" eerder het bekende was en dat ik eigenlijk al een tijdje niet meer verliefd was en dat er geen seksuele aantrekkingskracht meer was.
Een ander komt tot de conclusie dat "het" er nog wel is en gaat nog harder vechten voor de eigen relatie en wil dat het weer wordt zoals vroeger.

**Geplaatst**: 20-08-12 11:52

Geplaatst: 20-08-12 11:52

Het klinkt wellicht heel simpel en dat is het natuurlijk niet, maar ik geloof echt dat dit een kwestie is van keuze maken en bij je keuze blijven.

Die keus is misschien niet snel gemaakt, maar je blijft ofwel bij je partner en blijft hem trouw,
ofwel je bespreekt een open relatie met hem en hij gaat daar wellicht mee akkoord,
ofwel, je gaat bij hem weg.

Ik vind niet dat hij er de dupe van moet zijn dat jij dit gevoel hebt. Open en eerlijk zijn dus.

Waar het vandaan komt?
Wellicht zoek je naar meer spanning, ik geloof best dat het niets te maken hoeft te hebben met je huidige vriend, maar wat ik al zei, maak een keus en blijf daarbij. Vertel jezelf dat je van je vriend houdt en dat je bij hem wil zijn.

Je zegt dat je verwacht dat je gevoel voor B weer sterker wordt op vakantie. Kun je daarvoor niet al even een avondje spannende dingen doen? (dat klinkt heel fout, ik bedoelde meer, iets spontaans en onverwachts doen om het spannend te houden)
Probeer de spanning in je relatie te houden, om te voorkomen dat je geinteresseerd raakt in andere mannen. En als je dan zoiets merkt, ga het dan uit de weg, zoek het niet op.
Onschuldig flirten kan leuk zijn, maar kan je jezelf dan nog inhouden zonder te ver te gaan? Is het antwoord nee dan is het heel simpel; dan is het geen onschuldig flirten meer en dus niet in de haak.
Relativeer voor jezelf op zo'n moment welke keus je hebt gemaakt en waarom, en zie het als een waarschuwing dat je wellicht iets meer in je eigen relatie moet investeren, in plaats je mee te laten slepen en te ver te gaan.
Is B. erg gekwetst als je hem dit soort dingen vertelt? Of denk je dat hij er wel mee kan leven dat jij af en toe dit soort "uitspattingen" hebt? Kan me voorstellen dat hij niet blij is dat je dit doet, en al helemaal niet met een kennis, maar wellicht ligt dat voor hem heel anders.

**Geplaatst**: 20-08-12 12:05

Geplaatst: 20-08-12 12:05

Doe je zelf moeite om de vlam weer aan te wakkeren? Of laat je het meer van je man af hangen?
Daarbij vind ik het ook vreemd om te lezen dat hij niet zo nodig seks hoeft te hebben. Ik ben nu 4 jaar getrouwd en alhoewel mijn libido aardig is gedaald (en onze relatie op het moment niet al te best is), zou mijn man het nog steeds 3x per dag met me willen doen :')

Misschien dat ik met een toevalstreffer ben getrouwd, maar in mijn beleving wil iedere man seks, liever teveel dan te weinig.

Dan vraag ik me af: is jouw man ook niet aan het rondsnoepen? Het lijkt mij geen overbodige luxe om deze zaken eens serieus aan te kaarten. Als hij z'n gerief niet bij andere vrouwen zoekt, is er dan iets hormonaals met 'm aan de hand? Ik zeg niet dat het zo is, maar ik vind het wel vreemd dat je man niet zo van de seks is.

Ik ben, net als chipieke hierboven, ook van de oude stempel. Seks en zoenen doe je met je man en met niemand anders. Hoe denkt jouw man hierover? Vind hij een open relatie prima? Of wil hij een monogaam huwelijk?
Dit zijn allemaal zaken die je wmb al zou moeten weten in een huwelijk en als je het niet weet zou ik het toch heel snel gaan vragen.

**Geplaatst**: 20-08-12 12:44

Re: Waarom kan ik niet tevreden zijn met wat ik heb?

Geplaatst: 20-08-12 12:44

Dat iedere man zoveel mogelijk seks wil is echt onzin....
Een ex van mij was tevreden met 1 keer in de week (en nee, hij ging niet vreemd) en voor mij was dat idd wel een teken dat er meer mis zat tussen ons. We pasten gewoon niet bij elkaar.

**Geplaatst**: 20-08-12 12:47

Re: Waarom kan ik niet tevreden zijn met wat ik heb?

Geplaatst: 20-08-12 12:47

Ik zeg ook dat ik niet zeker weet of het waar is, maar dat IK nog nooit een man ben tegengekomen die genoeg had aan 1x per week.

Ik quote mezelf maar:

Citaat:
Ik zeg niet dat het zo is, maar ik vind het wel vreemd dat je man niet zo van de seks is.

**Geplaatst**: 20-08-12 12:57

Re: Waarom kan ik niet tevreden zijn met wat ik heb?

Geplaatst: 20-08-12 12:57

@phormicola: wat doe jij met mijn echtgenoot?

Hier toevallig hetzelfde, laag libido langs mijn kant, van zijn kant kan ik wel zeggen dat hij nog steeds even gek van me is als 8 jaar geleden!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-12 13:20

Re: Waarom kan ik niet tevreden zijn met wat ik heb?

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-12 13:20

Tjah,
ik ben er toch wel 99,9 procent van overtuigd dat hij niet vreemd gaat. Daarvoor ken ik hem te goed.
Mijn man is gewoon enorm veel met PC en muziek bezig, en 'vergeet' mij daarom wel eens. Die discussies hebben we al vaker gehad maar ik merk wel dat hij soms moeite doet.
maar hij is gewoon niet zo'n knuffel of romantisch type. heeft ie van zn vader, de meest associale mens die ik ken.

Maar zoals ik al zei, je leert met elkaar leven, met de goede en de slechte kanten.

Nomineer dit bericht ×