Ik woon sinds anderhalf jaar samen met mijn vriend, echt heerlijk!! Hij had al een huisje waar eerder zijn ouders in woonden. Naast ons woont zijn oom met zijn gezin, vrouw en 3 kinderen. Hele aardige mensen en dat gaat verder ook prima.
Er is toch wel iets waar ik me toch steeds meer aan begin te ergeren... De kinderen komen erg veel hier. Nou is dat opzich natuurlijk niet zo'n probleem, maar toch begint het me te irriteren.
Even wat voorbeeldjes om een beeld te krijgen hoe het zit. We hebben tussen de 2 tuinen in een deur. Die zit er al jaaaaren. Vooral nu het mooier weer is zijn we dus meer buiten. Zodra ik ook maar buiten kom of we buiten zitten gaat de deur open en komen de kinderen de tuin in. Als dat een keer voorkomt vind ik het niet zo'n probleem, maar het is te vanzelfsprekend.
Afgelopen zondag hadden de buren een feestje en wij zagen constant kinderen langs het huis op en dan door de tuin heen rennen omdat ze tikkertje deden...
Als klap op de vuurpijl stond ik straks lekker te douchen... komt de jongste van hierlangs ( jongetje van bijna 4) zo boven de badkamer binnen!!!
Ik heb tot 3 keer toe gezegd dat hij naar beneden moest gaan omdat ik aan het douchen was en telkens kwam hij weer terug. Dit gaat mij echt te ver!!! Ik heb verdorie geen privacy meer in mijn eigen huis en tuin!!!
Wat vinden jullie hier nou van?? Stel ik me aan??
Ik heb het er zeker met mijn vriend over gehad en hij gaat er zowieso wel wat van zeggen maar zit er verder niet zo mee..
Natuurlijk zijn het kinderen, maar ik vind dat er grenzen zijn. Ze horen niet keer op keer zomaar binnen te komen lopen en al helemaal niet naar boven te komen... ben blij dat we niet met iets anders bezig waren...

. De meest simpele oplossing. Ze snappen blijkbaar niet dat ze niet zomaar bij anderen binnen kunnen wandelen..
plus kan erg handig zijn als iemand zichzelf buiten heeft gesloten
De ouders hooguit. Maar of je dat zelf wil...
Neem een grote waakhond! 

We gaan morgen even praatje maken hierlangs. De ouders weten wel dat ze hier komen. De oudste is nu 11 en toen zij klein was woonden idd de ouders van mijn vriend er nog. Die vonden het allemaal prima. Ik heb een tijdje geleden ook al aangeven bij mijn vriend dat ik het zat was. Maar we hebben nog geen actie ondernomen. Als het praatje niets verbeterd, dan ga ik toch denken aan het slot.