Vandaag was mijn rat van bijna 2.5 jaar toch bijna meer dood dan levend. Ze viel vaak op haar rug en kon dan niet meer omhoog komen. Ook was ze de laatste tijd erg afgevallen. Ze werd erg sloom en sleepte vandaag ook al met har achterlijfje.
Heb toen de beslissing genomen om haar te laten inslapen, ooh, echt waar, heb de hele boel bij elkaar staan janken daar. Heb nu het gevoel dat ik haar leventje ontnomen heb, terwijl ik zelf ook wel weet dat het beter voor haar is. Voel me nu gewoon even zwaar klote. Dirkje, Pino en Pepper wachten tot dat ze weer terug komt bij hun in de kooi...maar ze komt niet meer terug.................