Het werd me even te veel, en heb dus even mijn gevoel getypt , Lang verhaal kort te maken, mijn ouders hadden het finacieel slecht en hebben zonder afscheid zonder inlichting 'mn' paarden verkocht, en 1 in het speciaal ze had kissing spines en zou niet echt vriendelijk meer zijn om haar nog lang te laten lopen ik had besloten om haar in te laten slapen, ze had zoveel pijn, ik was op mn werk had net slecht nieuws van de artsen over mijn rug gekregen en belde dat door en kreeg keihard te horen dat mijn meisje werd opgeladen zonder afscheid zonder 1 laatste aai zonder wat dan ook gewoon alles weg Tuurlijk jullie vraag waarom mijn paarden nou, hun hebben ze gekocht ik heb her en der wat ik kon meebetaald , daarna heb ik altijd alle zorg en onkosten gehad dat deed ik graag , maar zonder enig afscheid zo harteloos zo cru , het doet zoveel pijn dat het mijn ouders zijn die zoiets zomaar doen , mn lieverd naar een handelaar, als ik er al aan denk word ik kotsmisselijk erger nog ik had in die periode totaal geen mogelijkheid om terug te kopen of wat dan ook , ik voel me zo schuldig hier mn gevoel , had dit net op hyves gezet, maar wou het even ook hier delen
Soms is het verdriet nog zo groot, soms overtreft het al mijn gevoelens, het houd zoveel grip op mijn leven dat ik het nog niet kan loslaten alles weg alles ontnomen zonder ook maar 1 keer aan mij te denken, het doet zo'n pijn, het was zo cru , waar heb ik het aan verdient om zoveel verdriet te hebben is het zoo gek dat ik denk dat even alles voorbij was is het zo gek dat ik zoveel wrok koester is het zo gek dat ik jou er verantwoordelijk voor hou voor mijn verdriet, zomaar in 1 keer alles ontnomen alsof mijn hart werd uitgerukt , mijn leven weg, alles weg. Nee ik ben niet egoïstisch, ja ik heb ook gevoel, ja het komt keihard aan, en nee ik kan het geen plek geven, i can't handle it anymore!!
Kelly nogmaals sterkte snap dat het heel moeilijk is snap je gevoel. Maar probeer je niet schuldig te voelen jij kan er niks aan doen.. Dikke knuffel
moppielover
Berichten: 1665
Geregistreerd: 19-02-07
Woonplaats: boven-leeuwen
Geplaatst: 25-08-11 19:27
Meid, voel je alsjeblieft niet schuldig. Ik weet dat dat makkelijk gezegd is vanaf mijn kant maar jij kon er niks aan doen. Het is niet jouw schuld dat ze weg is. Ik snap heel goed dat je je zo voelt maar het is echt jouw schuld niet .
Nogmaals heel veel sterkte en een hele dikke knuffel
Wat vreselijk zeg... Heel erg veel sterkte. En, het is zeker niet jouw schuld, het is niet leuk dat ze naar een handelaar is, maar voel je niet schuldig, jij kunt er niks aan doen!
Kelly, nogmaals heel veel sterkte gewenst en net als de anderen al zeggen: Het is jouw schuld niet, echt niet! probeer dat gevoel van je af te zetten, ook al is dat voor mij makkelijker gezegd dan voor jou gedaan! echt heel veel sterkte gewenst
berdien85
Berichten: 6483
Geregistreerd: 05-06-07
Woonplaats: Ergens in Drenthe
Geplaatst: 25-08-11 22:33
Jeetje Kelly... Daar kun jij toch helemaal niets aan doen?! Voel je alsjeblieft niet schuldig, of probeer dat tenminste.. Ik snap dat 't moeilijk is, maar je bent een bikkel dat weet ik
Sterkte.. Enne, PBen mag he?!
Fnanne
Berichten: 14308
Geregistreerd: 08-07-04
Woonplaats: Iesselmuud'n
Geplaatst: 26-08-11 07:43
Omdat dit topic beter op zijn plek is op [LZP] verplaats ik het even [UK] --> [LZP]
TinkerTreas
Berichten: 4307
Geregistreerd: 03-08-04
Geplaatst: 26-08-11 08:58
Wat ik dan niet snap: Jij bent volwassen zie ik in je profiel. Waarom overleggen je ouders het niet met je? Om dit nou zomaar zonder overleg te doen, vind ik niet zo netjes eigenlijk. Ik wil je iig heel veel sterkte wensen.
Goh, wat heftig. Vreselijk om zo te paarden kwijt te raken. Ik begrijp ook niet, dat het zonder overleg gegaan is. Maar als het de paarden waren van jouw ouders, hebben ze natuurlijk het recht om ze te verkopen. Alleen op deze manier is het niet echt fijn.
Mijn paardje werd ook in één keer weggerukt. Quote van mijn moeder: ´ als je bij je vader gaat wonen geef ik Herman weg en dat is dan JOUW schuld! ´ Dat heeft ze gedaan, ik heb haar pas na 3 jaar kunnen vergeven, en toevallig heb ik een maandje geleden zijn foto op de kast staan zonder dat ik moet huilen.
Sterkte met je grote verlies.. het is zo oneerlijk..