Toen ik ongeveer een jaar of 4/5 was ben ik seksueel misbruikt en mishandeld.
Ik vind het moeilijk om dit te schrijven maar ik kan er niet langer mee omgaan het doet me zo'n pijn van binnen, maakt me zo kwaad.
Ik ben nu zoals ik het maar noem; volwassen, maar toch kan ik het nog niet hendelen. Er mee omgaan, het een plekje geven.
Dit heb ik lang kunnen en moeten verzwijgen, vanaf het moment dat het aan het licht kwam ben ik in therapie gegaan en dat hielp heel goed. Maar sinds een paar jaar is alles weer terug.
Ik ben weer in behandeling, heb al vaak aangegeven dat het zo voor mij niet langer verder kan. En daardoor ook vaak op het punt gestaan om er een einde aan te willen maken en dat ook aantal maal geprobeerd.
Flasbacks, nachtmerries, niet kunnen slapen, teveel na denken, er niet bij zijn met je hoofd. Ik weet niet meer waar ik met mijn gevoel en woede heen moet. En bovenal voel ik me na al die jaren nog steeds zo vies. Het gevoel dat ik niks waard ben, dat dit moest omdat ik dit verdiende.
Ik verafschuw mezelf. Als ik in de spiegels zelf walg ik van mezelf en zou ik de spiegel niks liever dan op de grond willen gooien.
Vaak lig ik wakker en blijven de tranen stromen omdat ik niet waar ik heen moet met mijn gevoelens en mezelf.
Als ik aan jongens denk maakt dat me bang. Wel relatie gehad maar dat liep stuk. Had geen vertrouwen, hij ging vreemd etc.
Ik durf er niet meer in te vertrouwen dat ik een jongen vind die mij met mijn verleden neemt en de problemen die er nu dubbel bijkomen.
Zodra ik bij de behandeling ben klap ik volkomen dicht en kan ik er niet over praten.
Ik zie geen licht meer in de tunnel.

Vind me niet zielig etc, ik wil hier alleen me hart kunnen luchten. Misschien dat wat reacties me goed kunnen doen om weer een lichtje in de tunnel te gaan zien. Een zetje in de goede richting.

ik heb meedere pogingen gedaan maar leerde door boeken te lezen en alternatieve dingen, dat het leven toch wat te bieden heeft en veel praten helpt mij erg goed,ik snap jou wel,als je mijn msn wilt stuur even een pb,zie het maar als een ervaringsdeskundige ik heb alles mee gemaakt in het leven en mensen veroordelen goed.
,zit ergens anders de politie zij ooit waren er maar zo sterk als jou vol met vechtlustig vuur.dat deed me wel wat hoor
.