Dankje allemaal
Ik heb m'n stukkie gemaakt
Voor wie 't wil lezen: Dit is 't:
Mijn inspirerend persoon is Jos Lansink. Hij is een bekende Nederlandse springruiter. Hij is geboren op 19-3-1961 in Weerselo. Zijn ouders hadden een boerderij met melkkoeien en mestvarkens. Zoals in die tijd zou hij eigenlijk de boerderij overnemen, maar dat liep anders. Jos mocht graag voetballen maar hij koos voor ponyclub ‘de veldruitertjes’. Al snel kreeg hij zijn eerste pony: Fligette. Hij bleek talent te hebben voor springen. Hij won overal in de regio en werd ook al snel landelijk bekend. Zijn definitieve doorbraak was in 1988. Hij won de Grote Prijs van Twente, het CHIO in Rotterdam en werd tweede bij de NK, waardoor hij zich plaatste voor de Olympische Spelen in Seoul. Met zijn paard Felix werd hij zevende in het individuele klassement en vijfde met het landenteam. Met hetzelfde paard werd hij derde op het Europese kampioenschap in 1989 in Rotterdam. Helaas kon Felix het niet meer aan en kreeg Jos een nieuw paard: Egano. Jos Europees kampioen werd met het landenteam en derde individueel bij het EK in La Baule (Frankrijk) in 1991. Helaas brak Jos zijn been na een val en moest hij zich lang herstellen.. Toch was hij op tijd klaar om met Egano deel te nemen aan de Olympische Spelen in Barcelona in 1992, waar het Nederlandse team met Piet Raymakers, Jan Tops en Jos Lansink op een geweldige manier goud haalden. Goud in het individuele klassement haalde hij net niet. In de jaren ’90 had Jos ook nog een heel ander paard: Libero H. Een heel ander paard. Na Barcelona kreeg hij nog een paard: Easy Jumper. Jos bleef records breken. Hij won vijf wereldbekerwedstrijden in een seizoen, behaalde daarbij een record aantal punten en won als eerste springruiter de World Cup in 1994 met Libero H in alle rubrieken. Begin 1996 ging Lansink in op een aanbieding van de Belgische miljonair Leon Melchior. Hij verruilde de stal Wiemselbach van Hans Horn na 14 jaar voor de stal Zangersheide in Lanaken. De paarden waar hij op reed (Aldatus, Lianos, Dulf) werden door Melchior overgekocht of gehuurd. Al gauw kreeg Jos Lansink 2 nieuwe paarden: Carthago Z en Calvano Z. Met Caretano Z had hij weinig geluk, die overleed na een liesbreuk. In 2004 ging Jos Lansink weg bij stal Zangersheide en begon vanaf september voor zichzelf. Een enorme opsteker was het om in die zelfde maand nog de GP van Calgary te winnen, qua prijzenpot een van de lucratiefste concoursen ter wereld. Hij zegt zelf dat het mooiste moment uit zijn carrière is dat hij in de beslissende barrage de amazones Beezie Madden (USA) en Meredith Michaels (Duitsland) hij als eerste aantrad met zijn paard Cavalor Cumano. Een foutloos parcours en een redelijk snelle tijd zetten de mede-finalisten onder een enorme druk.