Nee, dat valt er ook onder. Ik ga je even uitleggen hoe ik het zie.
Ik heb hier twee katten. Twee mooie zwarte katten, moeder en zoon, vorig jaar opgehaald uit het asiel. Ik ben dol op die beesten, ze zijn mijn knuffels, mijn entertainers, en zij vinden het allemaal prima want we geven ze lekker eten en we kopen ons arm aan de snacks die ze krijgen.
Nu probeer ik me even voor te stellen dat er hier iemand langskomt, mij het bedrag betaalt dat wij destijds voor de jongste hebben betaald (die toen nog een kitten was) plus een bedrag voor de onkosten van het op laten groeien en hem meenam om hem een pin door de kop te schieten, om zijn vlees op te eten en van zijn mooie zwarte dikke vacht een bontje te maken.
De tranen schieten mij in de ogen bij het idee alleen al als ik eerlijk ben... Whisky (zo heet het dondersteentje) is een levenslustig beestje, heeft (naar mijn beste weten) een goed leven en zelfs al had het bedrag dat die fictieve persoon mij zou betalen momenteel wel het verschil gemaakt tussen niet nóg een maand gaan achterlopen met de huur (wat ik momenteel dus al doe, dus even 300 euro zou mooi zijn) dan nog zou ik niet willen dat hij werd doodgemaakt. Ook al wordt alles van hem gebruikt, ook al is zijn dood snel en pijnloos, ook al heeft hij een luizenleventje gehad. Niet omdat ik dat zielig vind voor mezelf, niet omdat ik kattenmoordenaars haat, maar omdat hij een jong beestje is dat wil léven. Hij is vrolijk, sociaal naar al het bezoek, speelt graag, valt zijn moeder lastig en kruipt daarna tegen haar aan voor zijn middagdutje... Hij wil leven, net als elk dier. En als er dan iemand komt om hem dood te maken want er zijn mensen die zijn vlees willen eten, dan is de eerste vraag die bij me opkomt: waarom eten die mensen dan niet gewoon iets ánders! Kom op zeg, we leven in een maatschappij waar je in de supermarkt bijna elke soort voedsel kunt verkrijgen die er op de planeet te vinden is en toch kies je voor onze lieve knuffelbare Whisky? Ik zou dat nooit kunnen begrijpen. Ik hou van mijn kat en daarom respecteer ik zijn wens om te leven. Zeker als zijn dood geen enkel nut dient - immers, die mensen kunnen toch wel gewoon wat anders eten, en er zijn genoeg alternatieven voor bont.
En daar trek ik dus de lijn door: elk dier wil leven. Geen enkel dier wil dood. Ik hou van alle dieren, en daarom wil ik niet dat ze nutteloos doodgemaakt worden. Ik hoef geen vlees te eten: ik kan leven zonder consumptie van dierlijke producten (kijk maar, hallo, ik zit hier, ik leef). Nu moet ik dus gelijk al nuanceren: Whisky moet wel vlees eten. Ik kan ermee experimenteren maar ik gok dat als ik de poezen uitsluitend plantaardig zou voeden dat hij en zijn moeder binnen de kortste keren allerlei tekorten hebben en doodgaan. En dat wil ik natuurlijk niet. Dus ja, zij moeten dan maar wel vlees, hoe jammer het is dat er andere dieren voor doodgaan, maar zo is het leven nu eenmaal denk ik.
Maar: niet voor mij.
Ik ben vrolijk, gezond en wel, zonder dierlijke producten te hoeven eten. Uit liefde voor dieren doe ik mijn best om de impact die ik op ze heb te minimaliseren. En eerlijk: 90% daarvan is toch echt in je eten terug te vinden. Die 10%, miertjes op de grond, insecten tegen de autoruit, daar kan ik weinig aan doen als ik toch de deur uit moet. Maar dat heeft ieder mens, vega of niet. Sorry, het is een heel verhaal geworden, maar mijn punt is dat ik (en de meeste vega(n)s het moeilijk vinden om het doodmaken van dieren (of hieraan bijdragen op wat voor manier dan ook) terwijl het onnodig is (mensen gedijen prima op een plantaardig dieet mits met enige zorg ( = een middagje op google) samengesteld) te rijmen met de uitspraak "maar ik houd heel veel van dieren".
Dan @ Jolien, ik kan helaas geen antwoord geven omdat ik eigenlijk alleen het leer gebruik dat ik al had van voor ik vega(n) werd. Ik kan me echter voorstellen dat je minder moeite hebt met het gebruik van leer, mits dit een resproduct is (en je dit dus haalt van bij bijv. biologisch gehouden koeien). Het is namelijk dan wel weer een heel duurzaam product: ik heb zelf een leren motorjas waarvan ik de vijfde eigenaar ben ofzo en die jas is 20 jaar oud, zo niet ouder. Hij is wel versleten maar doet het nog wel
Ik heb daar minder moeite mee dan een stukje vlees dat naar binnen geschoven wordt en 12u later in het riool ligt. 10 minuten plezier van versus 20 jaar plezier van zegmaar.
Edit: daarom zou ik ook nooit een gefokte kat nemen of een kat van iemand die te schraal is om zijn/haar dier te laten castreren en hem toch naar buiten gooit
Maar dat is een andere discussie. En wat betreft waarom neem je een vleesetend dier... tja. Ik vind katten gewoon zalige beestjes
), puur omdat ik geen geldsmijter ben als het om schoenen gaat..
dat laat mij een paar tientjes om in plaats van supermarkt vlees, heerlijk een pakket schots hooglander vlees te kopen 