Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-01-14 13:42

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 19-01-14 13:42

Ik moest nog aan je denken Antheas, gisteren bij Border Security was een meisje dat Canada inwilde maar de toegang geweigerd werd. :))

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-01-14 14:32

Geplaatst door de TopicStarter : 19-01-14 14:32

Dankjewel c_esther!

Ik snap degene die maanden zonder hen vriend moeten wel dat ze vinden dat wij "zeuren" dat we ze "maar" 2 weken hoeven te missen. Maar wij, die ons vriendje 2 weken moeten missen vinden het irritant als meiden zeggen: heb hem al 2 dagen niet gezien! Dan zeg ik ook, ach zeur niet, je woont tenminste bij elkaar in de buurt, als er wat is ben je zo bij elkaar.

Het is maar net wat je gewend bent, maar ik moet wel zeggen dat ik heel veel respect heb voor jullie dames, wiens vriendje aan de andere kant van de wereld heeft zitten

**Geplaatst**: 19-01-14 20:55

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 19-01-14 20:55

Ik ben even verdrietig... Net mijn vrouw uitgezwaaid na twee dagen heel intensief samen. Nou zie ik haar gelukkig dinsdag weer, omdat mijn moeder wel op mijn kinderen wil passen zodat ik nog even heen en weer kan maar daarna duurt het twee weken.

Er zitten 'maar' 2,5 uur tussen ons maar met mijn kinderen en andere verplichtingen kunnen we niet 'even' bij elkaar langs en daar hebben we het allebei zwaar mee...

We zijn ook gewoon allebei al 'wat ouder' natuurlijk en ook toe aan een volwassen relatie samen... En dus nu op zoek naar een huis samen... In de hoop dat dat niet meer lang duurt...

Mehhhh

**Geplaatst**: 20-01-14 15:19

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 20-01-14 15:19

Tja missen is niet leuk en er is niet echt een scheidslijn over wanneer iemand zeurt en wanneer niet. Je hebt altijd extreme gevallen zoals hij is net een uur weg en ik mis hem en ik zie hem pas overmorgen weer t/m stellen die elkaar maanden niet zien. Het missen is niet minder echt daardoor. Ik zou ook kunnen zeggen, tja als je een vriend uitzoekt die in het buitenland woont dan weet je wat je te wachten staat en dat je elkaar gaat missen maar ja, mag je elkaar dan soms niet missen. Voor mij is het nog steeds de omschakeling van dag en nacht samen de afgelopen 4 jaar terug naar 4 dagen per maand. Ik ben net weer terug uit Londen, was erg leuk en nu moet ik ook weer twee weken geduld hebben.

**Geplaatst**: 20-01-14 15:35

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 20-01-14 15:35

Nou ja, je 'zoekt' dat niet echt uit natuurlijk :')

Maar ja, ik snap je punt wel hoor!
Voor mij duurt het nu nog 5 weken (24 februari) en daarna waarschijnlijk echt heel lang niet omdat hij echt moet afstuderen dit jaar.. Maar goed, hij komt dit keer met een bus dus dat duurt 18 uur of zo, die bus vertrekt om half 3 's nachts en hij werkt tot half 10, zonder wifi of stopcontacten.. Hij liever dan ik :')

**Geplaatst**: 20-01-14 17:12

Geplaatst: 20-01-14 17:12

Respect voor de mensen met een lange afstandsrelatie.
Na 8 maanden op en neer reizen, wat anderhalf uur was met de trein wonen wij nu samen.
Een afstand die toen voor mij heel lang leek, maar in vergelijking met jullie sommige niet veel voor stelde.

**Geplaatst**: 20-01-14 17:41

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 20-01-14 17:41

Voor mij hoef je je niet te excuseren hoor. Fijn dat jullie nu samenwonen, dat is toch een stuk leuker.

**Geplaatst**: 20-01-14 18:16

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 20-01-14 18:16

Het is altijd een beetje dubbel. Je 'kiest' er natuurlijk enerzijds niet voor, maar anderzijds stap je wel bewust een relatie in.
Ik ben ook iemand die soms niet goed snapt dat mensen, als ze elkaar een weekend niet zien al lopen te miepen of twee weken. Misschien bot, maar mijn referentiekader is nu eenmaal anders ( ik houd het wel voor me, maar men moet niet tegen me aan lopen gaan zeuren). Mensen hebben ook niet vaak begrip voor mijn situatie en verwachten dat ik overal een oppas voor regel.
Mijn man is kapitein op een vrachtschip, we zijn 20+ jaren bij elkaar en hebben een zoon. Hij is er per keer 8 weken weg. En alles dient geregeld te worden door mezelf, alles, onze zoon heeft ook extra begeleiding nodig, dus alles makkelijk is het niet. Maar ik doe het wel, ik zal wel moeten, vandaar dat ik misschien ook vind dat sommige mensen al wel erg gauw in tranen zijn. Schop onder mijn kont, zo heb ik dat dan gedaan.

**Geplaatst**: 20-01-14 18:40

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 20-01-14 18:40

Ik voel me ineens niet meer zo thuis, begrepen en gesteund in dit topic eerlijk gezegd.

**Geplaatst**: 20-01-14 18:49

Geplaatst: 20-01-14 18:49

Laten we iedereen in zijn/haar waarde laten. Iedereen denkt er anders over, maar het gemis is niet meer of minder. OF het nou 1 dag, 1 week of 6 maanden is, we moeten iemand missen die ons heel dierbaar is. Daarvoor is dit topic immers geopend toch? Om elkaar te steunen en om over leuke en minder leuke dingen te praten. Niet om te discussiëren of iemand wel of niet iemand mag missen en of het wel lang genoeg is dat je je geliefde niet ziet!
Toch??

**Geplaatst**: 20-01-14 18:53

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 20-01-14 18:53

Wat jammer, DromenLies! Ik riep dat een tijd geleden ook, maar ik ben er nog steeds

Het missen is misschien niet 'minder', of geen 'gemis', maar het is wel degelijk anders. Als je elkaar 2 dagen niet ziet kun je toch wel 'samen' een leven hebben en het vaak over veel dingen hebben, en uitkijken naar het moment dat je elkaar weer ziet. Als je elkaar eens in de zes maanden ziet zul je overal toch zelf doorheen moeten. Het ergste lijkt mij het hebben van een vriend die uitgezonden is - die hebben vaak maar heel weinig contact met het thuisfront en ik zou het ook doodeng vinden. Gelukkig heb ik dat nooit gehad.

**Geplaatst**: 20-01-14 19:13

Geplaatst: 20-01-14 19:13

DromenLies schreef:
Ik voel me ineens niet meer zo thuis, begrepen en gesteund in dit topic eerlijk gezegd.

Komt dat door mijn post?
Als dat zo is, dan is dat niet mijn bedoeling. Ik probeer alleen aan te geven dat wat voor de een gemis is, dat voor de ander peanuts zou zijn.

Wat Sheran ook zegt, als je elkaar eens in de week ziet of eens in de twee a drie weken, dan kun je toch nog een soort leven hebben samen, vaak kun je sowieso wel contact hebben.
In sommige gevallen kan dat niet en moet je je leven voor jezelf en je kind inrichten en speelt man mee als hij thuis is en dient hij zich aan te passen.
Om een voorbeeld te geven, mijn zoon is gediagnosticeerd met ADHD dit jaar, mijn vader is overleden eind 2012, mijn schoonvader had een hartaanval en heeft 6 weken in een ziekenhuis gelegen, maar dat heb ik alleen moeten oplossen. Niet dat ik mezelf op de borst sla daarvoor, maar zo gaan de dingen als je vent zo lang weg is. Hij kan niet terug komen op elk gewenst moment, zoals verjaardag van de kinderen of een begrafenis van een geliefde of bij het sterven daarvan. Niet elke kerst en zekers niet elke vakantie.
Ik probeer niet af te geven op iemand die 2 weken een ellenlange periode vindt, helemaal niet. Maar ik probeer wel inzicht te geven dat niet iedereen daar begrip voor kan opbrengen. Maakt jouw zaak er niet meer of minder van. Ik kan er jaloers op worden, dat je iig nog op regelmatige basis contact hebt, wees daar blij mee. En laat je niet door een opmerking die niet zo fijn is uit het veld slaan, das nergens voor nodig.

**Geplaatst**: 20-01-14 21:48

Geplaatst: 20-01-14 21:48

Ik kan mij helemaal vinden in de reactie van mindim. Ik ben na 5.5 jaar lange afstand relatie er misschien wel makkelijker in geworden. Ik leef hier een eigen leven zolang we gescheiden van elkaar zijn. Ik kan wel iedere dag met de pakken neerzitten omdat ik hem mis maar daar heb ik alleen mijzelf mee. Missen doe ik hem toch wel. Ik kan er beter een leuke tijd van maken. Dan gaat de tijd veel sneller. Dat bedoel ik ermee te zeggen. Klaag een keer, huil en snotter. Dat lucht op maar ga vooral verder met je eigen leven. Maar nog maals, misschien ben ik er wel makkelijk in.

**Geplaatst**: 20-01-14 22:06

Geplaatst: 20-01-14 22:06

Ik vind een lange afstand relatie in Nederland ook altijd wat 'overdreven'. Hoeveel afstand kan je nou hebben in Nederland? Ik kan me daar totaal niet in vinden, plaatsen, wat dan ook en ik kan dan ook bot overkomen. Nou ja, excuses. Ik vind het soms gewoon een beetje zuur, kan er ook jaloers op zijn. Ik moet maanden wachten, dan uren vliegen om vervolgens door iemand met een k.ut humeur ondervraagd te worden bij customs & immigratie waar ik gewoon misselijk word van de zenuwen.

Vervolgens is het zo ver weg dat de mensen straks op de bruiloft zijn vrienden, zijn kennissen en zijn familie zijn. Niet mijn familie, niet mijn ouders, niet mijn vrienden.
Ik ben blij dat het een mini wedding is en meneer niet veel mensen uit wil nodigen.

Having that said, ik vind het hier heerlijk en dit is mijn thuis. Veel meer dan Nederland. Over een paar maanden gaan we trouwen en ik kan niet wachten om hier te wonen, het is hier prachtig.

Ik hoef echt geen Nederlander meer.

**Geplaatst**: 21-01-14 05:22

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 21-01-14 05:22

Ik ben het helemaal eens met je laatste 4 zinnen

Maar voor de rest kan ik me in je reactie ook wel vinden alhoewel het voor iedereen natuurlijk vervelend is.
Permit stuff schiet hier helaas niet op en ben me (on)bewust maar langzaam aan het voorbereiden op voor onbepaalde tijd naar Nederland. Wat ik eigenlijk nog helemaal niet wil want het maakt me, icm de permit troubles, veel sneller geïrriteerd. En dat wil ik helemaal niet want ik wil genieten zolang ik nog bij hem kan zijn. Zucht..

**Geplaatst**: 21-01-14 13:41

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 21-01-14 13:41

Vervelend dat de permit niet opschiet, blacky! Ik snap op zich wel dat landen het zo moeilijk kunnen maken om je er te kunnen vestigen, maar ik vind eigenlijk dat dat niet zou moeten gelden voor mensen die oprecht verliefd zijn.
Anthea, fijn dat je daar helemaal je plekje hebt gevonden.
Na mijn rare eerste week terug begin ik inmiddels het gevoel te krijgen dat mijn leven weer enigzins normaal verloopt. Gisteren eindelijk weer een paard kunnen rijden, dat heb ik ook bijna 5 maanden moeten missen. Was leuk, hoewel deze manege heel anders les geeft dan degene in mijn vorige woonplaats en ik ook mijn favoriete paardje van die manege mis.

**Geplaatst**: 21-01-14 16:59

Geplaatst: 21-01-14 16:59

Naja, op zich is het niet heel moeilijk, voor mij op dit moment iig. We moeten een jaar samenwonen om voor sponsorship te kunnen gaan, in april zouden we op zo'n 6 maanden zitten en een Young Professional permit aanvragen is ook niet zo'n probleem. Echter om die aan te kunnen vragen heb ik een baan als DA ass/met dieren nodig ivm studie omdat die permits meer gebonden zijn dan degene die ik nu heb. Echter zijn beide permits maar 1x te gebruiken en niet te verlengen. Maar ik kan dus gewoon nergens een aansluitende baan vinden terwijl ik ondertussen al ik weet niet hoeveel brieven heb gestuurd en ook al wel een redelijk aantal gesprekken heb gehad. Dat ik alleen in NL geregistreerd ben en mijn diploma hier eigenlijk niet zoveel waard is helpt ook niet echt mee..
Ik zou dan wel voor een co-op kunnen gaan maar dan zou ik minimaal 6 maanden ergens full time moeten gaan werken terwijl ik niks verdien (niet dat werkloos zijn zoveel verdient :')

). Op zich heb ik daar niet zoveel problemen mee omdat het me dan toch de ervaring op een kliniek hier kan geven die ik nu natuurlijk niet heb en dat zou het in de toekomst misschien wat makkelijker maken. Maar goed, mijn vriend wil eigenlijk niet dat ik blijf met een onbetaalde baan (autoverzekering ed zou dan worden gedekt door mijn moeder), echter ondanks mijn spaargeld is een sponsorship aanvraag ook niet goedkoop en zou ik wrs outland aanvraag moeten doen omdat ik daarna echt geen geld meer heb om te blijven (kan rustig 1-1,5 jaar duren voor het wordt goedgekeurd). Maar dan zit je weer met dat als ze een interview willen we allebei naar de ambassade in Europa moeten (weet niet of het dan Amsterdam of Wenen is).. Tenzij ik na indienen aanvraag (als je al een werkvergunning hebt iig) gewoon van baan zou mogen wisselen terwijl de vergunning voorheen beperkt was. Als je namelijk je aanvraag indient terwijl je nog een andere werkvergunning hebt wordt deze voor zover ik weet verlengt totdat er een uitspraak wordt gedaan over je sponsorship. Een open werkvergunning aanvragen kan nu namelijk niet meer (dat kon tot een paar jaar terug nog wel icm sponsorship) maar dat zou ik nog eens uit moeten zoeken... Dat zou evt meer opties op blijven en inland sponsorship kunnen geven zit ik net te verzinnen..
En andere werkvergunningen kom ik niet echt voor in aanmerking tenzij ik met de mazzel heb een LMO te kunnen krijgen, maar aangezien het hier redelijk dichtbevolkt is (vergeleken met bijv manitoba of alberta) zijn er toch vaak wel sneller Canadezen te vinden voor een baan...
En het probleem met nu terug gaan is dat we dan eigenlijk die eerste 6 maanden weggooien, wat het niet makkelijker maakt met een nieuwe vergunning oid.
Het is zeker frustrerend als je dan hoort dat bijv (no offense :')

) al die chinezen en pakistanen zonder al teveel problemen hele families over kunnen halen. Of doe gewoon of je een vluchteling bent..

Is het geen optie om terug naar je vorige woonplaats te gaan voor les? Weet niet hoever dat uit elkaar ligt..

**Geplaatst**: 27-01-14 11:32

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 27-01-14 11:32

Ladies hoe is het met jullie?

Wat een gedoe zeg blacky! hopelijk lukt het jullie of idd gaan werken gratis en een boel ervaring opdoen en dan zo je jaar volmaken dat je iig mag blijven daar!

Waar in canada zit je kant van Amerika of?

**Geplaatst**: 27-01-14 15:35

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 27-01-14 15:35

Eens met Anthea en Mindim

Blacky, wat vervelend zeg! Hopen dat het snel goed komt, lijkt me behoorlijk wat stress geven. :(:)

Hoewel ik stiekem wel een beetje jaloers ben op iedereen in Canada, ik wil daar echt heel graag weer een keer naartoe. Kan me heel goed voorstellen dat je je daar thuis voelt.

Ik zit er een beetje doorheen... Op zich gebeuren er allemaal leuke dingen, over 4 weken zie ik hem weer (hoewel dat echt nog eeuwen lijkt te duren, maar er zit een tentamenweek tussendoor die de tijd hopelijk iets sneller laat gaan), dan komt hij een week naar Amsterdam en in de zomer gaan we hoogstwaarschijnlijk naar Griekenland, daarvoor of daarna een paar dagen naar Londen en verder nog een tijdje naar Wales, maar daar tussendoor zal ik hem echt heel weinig zien omdat hij aan het afstuderen is en echt heel weinig tijd zal hebben... -O-

Dat betekent tegelijkertijd wel dat er een kans bestaat dat hij volgend jaar in Amsterdam kan komen werken (en anders ga ik een jaar als au pair naar Engeland, dat wilde ik sowieso al doen), maar toch. Meh.. Het zal ook niet helpen dat ik sinds gisteravond met koorts op bed lig -O-

**Geplaatst**: 27-01-14 16:07

Geplaatst: 27-01-14 16:07

Beterschap Eulogy! Je hebt wel leuke dingen op de planning staan! Maar het blijft natuurlijk vervelend dat je elkaar in de tussen tijd veel moet missen.

Vandaag is het voor mij nog precies 3 weken voordat ik naar Athene vlieg. Communiceren is nog steeds een ramp. Voel ik me soms best wel wat oliebol door door. Maar niks aan te doen helaas...

**Geplaatst**: 27-01-14 16:15

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 27-01-14 16:15

Dankjewel! Ja, ik mag ook zeker niet klagen, met deze plannen, maar het blijft inderdaad vervelend. Ik heb er trouwens nog aan gedacht om naar Zakynthos en Kefalonia te gaan, haha

Stomme vraag trouwens, maar vanaf waar vlieg jij meestal en met welke maatschappij, naar Athene?

Lijkt me inderdaad heel vervelend als je alleen kunt sms'en en af en toe kunt bellen... Snap heel goed dat je je dan zo voelt. Mijn ouders konden vroeger alleen schrijven en dat ook niet te vaak, dat lijkt me echt een ramp. Heeft hij thuis ook geen internet?
Ik heb wat dat betreft echt geluk, ik kan de hele dag whatsappen en als we tijd hebben Skypen, dat helpt echt.

**Geplaatst**: 27-01-14 16:23

Geplaatst: 27-01-14 16:23

Ja dat communiceren af en toe 8)7

Gister was er een aardbeving op Kefalonia. Best wel een zware. Op Zakynthos was hij ook te voelen. Dan vind ik het toch wel fijn om even wat van hem te horen, krijg ik echt uren later een berichtje terug. Maar goed, het went

Hij heeft thuis inderdaad ook geen internet. Heel jammer. Skypen zou inderdaad super zijn als dat mogelijk was. Kun je elkaar toch even zien.

Ik vlieg nu met Transavia vanaf Amsterdam naar Athene. Zelf ben ik meer fan van Arke, maar die vliegen niet op Athene. Als ik in de zomer heen en weer moet gaan er gewoon rechtstreekse vluchten naar het eiland, dan ga vlieg ik wel met Arke.

Vind het bagage tarief van Transavia zo belachelijk hoog. Mijn ticket was 89. Betaal ik 55 euro aan bagage erbij. 26 kilo verdeeld over 2 stuks.

**Geplaatst**: 27-01-14 16:28

Geplaatst: 27-01-14 16:28

Beterschap Eulogy! Alvast heel plezier met jullie vakantie, klinkt prachtig!

Vervelend Mel dat jullie elkaar zo weinig spreken, zeker dan ook nog met zo'n aardbeving erbij als je dan nog een hele tijd niks hoort.. Gelukkig verder bij hen dus wel alles goed

Ik heb toevallig sinds afgelopen weekend een fulltime betaalde baan op een horse ranch

ze wil me helpen met mn permit dus dat zou goed moeten komen

eindelijk! Want het gaf zeker een hoop stress wat zich de laatste tijd ook steeds vaker en sneller op Adam afreageerde. Arm jong :(:)

zeker omdat ik vanaf begin oktober tot afgelopen week heel veel sollicitatie brieven heb geschreven, gemaild en afgegeven. Ik heb ook vrij veel mails terug en interviews gehad en toch wordt het elke keer niks. Dat ik niet geregistreerd sta als DA ass hier maakt het dan natuurlijk niet makkelijker...
Ik zou alleen eigenlijk vandaag starten maar vanwege t slechte weer van afgelopen weekend (sneeuwstorm en alle wegen afgesloten) is de begrafenis van mijn vriend zijn oom verplaatst naar vandaag. Dus nu start ik donderdag omdat we morgen zijn broertje naar t vliegveld moeten brengen want die gaat 5 maanden naar Australië

Het weer schiet alleen niet echt op :')

afgelopen weekend de tweede sneeuwstorm van het jaar gehad, gister gingen eindelijk langszaamaan alle wegen weer open, maar vanmorgen was het weer raak. Nummer 3 is, zoals verwacht, er dus ook al.. Gelukkig gaat de begrafenis deze keer wel door maar nu moet BF zn broertje morgen zn laatste examen maken (ipv vandaag, nu maar hopen dat dat doorgaat anders hebben we een probleem) want s avonds vliegt hij. Als iig zn vlucht niet gecanceled wordt.. Door al het gedoe heeft vriendlief nu wel vrij gekregen van werk en wat diensten geruild waardoor hij nu bijna twee weken thuis is dus dat is op zich wel heel fijn

Ik zit in zuidwest Ontario, zeg maar dat uitsteeksel aan de onderkant, min of meer Amerika in en tussen al die grote lakes (lake Huron en lake Ontario). Vanaf hier is het denk ik een uur of 3 met de grens bij Sarnia/Detroit en ongeveer 2,5-3u met Niagara Falls/Buffalo

Voor NL begrippen ver weg, maar voor hier eigenlijk min of meer om de hoek :p.

**Geplaatst**: 27-01-14 16:35

Geplaatst: 27-01-14 16:35

Snap dat je daar helemaal gek van wordt, ja :')

Hoorde het inderdaad van die aardbeving! Skype is heel fijn inderdaad, hoewel ik daarna meestal de rest van de avond echt niet te genieten ben, haha.

Hm, de laatste keer heb ik geloof ik ook met Transavia gevlogen, maar inderdaad dat bagagetarief. Ik denk dat wij voor Ryanair of Aegean gaan, vanaf Londen, dat was in juli het goedkoopste, en dan ga ik daarvoor wel een paar dagen naar Londen of zo. Niet geweldig dat we aan het hoogseizoen vastzitten (dit is dus de goedkoopste optie en dan betaal je nog 160 per persoon, zonder bagage), maar goed, niets aan te doen.

Ah, goed nieuws zeg Blacky! Hopen dat het ook goed komt met de vlucht, ik ben zo blij dat wij nog geen sneeuw hebben gehad

**Geplaatst**: 27-01-14 17:02

Re: Lange afstandsrelatie

Geplaatst: 27-01-14 17:02

Naja de sneeuw vindt ik eigenlijk helemaal niet zo erg, zolang het maar niet op de weg ligt :')

want we gaan wel redelijk vaak weg op de snowmobiles en op een uurtje hier vandaan heb je wat kleine bergen en kan je skiën en snowboarden enzo

Nomineer dit bericht ×