
We hadden in het begin dagelijks de hele dag door wat contact, kwam van beide kanten, ging gewoon fijn en relaxed. Zagen elkaar ook iedere week, helemaal prima, zo moet een scharrel zijn
Laatst betrapte ik hem al op een leugen, om iets heel doms en daar kan ik echt niet tegen, dat gaat dan broeden bij mij..
Toen was ook het contact de afgelopen weken ineens heel lafjes, reageerde hij soms heel eenzijdig en had ie ook ineens weinig tijd om af te spreken.. Nou ja, dan is het voor mij wel klaar, ik heb daar geen geduld voor en mijn onderbuikgevoel sloeg alarm 
Zegt ie vanmorgen 'Nu ben je mij kwijt, alleen omdat ik niet zo vaak meer een berichtje stuur'
Na al mijn uitleg heeft ie het dus niet echt begrepen.. Hij is mij kwijt, niet andersom

Leuk! Of heb ik dit gemist?
Sorry
zijn de zwangerschapshormonen
