Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Vroeger als klein kind kreeg mijn moeder juist altijd op haar donder dat ik 's middags niet sliep.
. Het meisje gaat nu richting de 3, kan nog steeds niet praten, luistert echt totaal niet, maakt spullen stuk en zuigt alle aandacht en energie weg voor haar 5 jarige broertje. Daarnaast heeft ze een "pittig" temperament en krijgt ze altijd haar zin. En in de enkele keer dat ze dat niet krijgt zet ze het op een krijsen. Ik heb sowieso niet zo heel veel met kleine kinderen, maar ik vind deze echt stomvervelend.
. Het was donker en ik dacht dat het mijn vriend was die aan kwam lopen.... Toen hij dichterbij kwam bleek hij een zij te zijn die ook nog eens een stuk kleiner is. Toen heb ik er een soort van mislukte rare zwaaibeweging van gemaakt en mijn schoonmoeder ging raar terug zwaaien
. Yezzi schreef:Ik kan er echt niet tegen als ik andere mensen hoor eten. Het geluid van smakken, kauwen of kraken van eten kan ik echt niet aanhoren. Ik word er erg nerveus, gefrustreerd van. Vind het soms zelfs walgelijk, terwijl ze niet eens zo gek veel geluid maken. Erg vervelend, want zo is het niet eens leuk meer om te eten.
Vaak ga ik ook op school bijvoorbeeld liever alleen zitten omdat ik niet tussen al die etende mensen wil zitten. (Dan moet ik soms bijna kokhalzen). Of als iemand z'n vingers aflikt
om vervolgens nogmaals in de zak chips te graaien
. Om dit gegeven ben ik ook een acteer talent in fake wakker worden en doen alsof ik niets door had. Heeft overigens wel even geduurd, vroeger kon ik mijn lachen nooit inhouden.
Flux schreef:Confession..: Soms als ik eerder op bed lig dan mijn vriend ga ik in een hele rare houding half over zijn kant / kussen liggen en doe ik alsof ik slaap. Ik vind de reactie van mijn vriend namelijk altijd zo geweldig, hij vind het altijd onwijs schattig en gaat dan zachtjes brabbelen met een hele hoge stem. Om dit gegeven ben ik ook een acteer talent in fake wakker worden en doen alsof ik niets door had. Heeft overigens wel even geduurd, vroeger kon ik mijn lachen nooit inhouden.
Mijn vriend is er nog steeds van overtuigd dat ik echt slaap. Zelfs wanneer ik achteraf toegeef dat ik wakker was geloofd hij me niet![]()
Marije112 schreef:Oeh ik denk nog aan een confession... Ik ga bijna voor een half naar naar het buitenland en mijn ouders zijn alles aan het plannen zodat ze drie weken langs kunnen komen. Eigenlijk heb ik hier absoluut geen zin in... Ik wil gewoon mijn eigen ding doen, in plaats van hun planning...
Yezzi schreef:Ik kan er echt niet tegen als ik andere mensen hoor eten. Het geluid van smakken, kauwen of kraken van eten kan ik echt niet aanhoren. Ik word er erg nerveus, gefrustreerd van. Vind het soms zelfs walgelijk, terwijl ze niet eens zo gek veel geluid maken. Erg vervelend, want zo is het niet eens leuk meer om te eten.

En tóch heb ik best zin in een nieuw kapsel. 