Wintu schreef:Een vriendin van me heeft het niet breed, al jaren niet. Bij alles wat we doen, ben ik degene die betaald, etentjes, koffie, vakanties enz enz. en dat is allemaal prima, zij vraagt er niet om, ik bied het aan. Op een bepaald moment merk je dat er ook automatisch de verwachting is dat je dit altijd doet en het voor de ander heel normaal is geworden, toen begon ik te twijfelen of wat ik deed wel ok was voor beide partijen.
Uiteindelijk maak je een drempel vrij laag voor iemand en nu komen ook de vragen of ik her en der wat bij kan springen. En ik weet eigenlijk niet of ik dat wel wil.
Ik had vroeger zo'n vriendin. Ik werkte al en zij studeerde nog. Ik vond het prima om altijd alles voor haar te betalen. De rekening in de kroeg, etentjes, de bios, etc. Tot ik bij de bank ging werken en haar spaarrekening zag.
De vriendschap was direct bekoeld.
Inmiddels heb ik nog maar een klein clubje mensen om me heen, echte vriendschappen. En die zal ik altijd helpen als ik dat kan, ook financieel. In het dagelijks leven geven we veel weg aan elkaar. Een van ons pakt de rekening op en dat gaat over en weer zonder dat het bij wordt gehouden.