Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
fransje23 schreef:Fitzroy schreef:Ik vind het een hele lastige. Ik ervaar geluk als ik op een strandbedje lig en het geluid van de golven hoor.
Maar ik kan ook geluk ervaren als ik op de bank lig met 2 katten op schoot. En dan bedenken dat je gezegend bent met een dak boven je hoofd en geen oorlog.
Constant gelukkig? Nee, dat zeker niet. Het zijn voor mij wel echt momenten.
Hoe voel je je dan de rest van de tijd?
s1993 schreef:Knip. mooi stuk over geluk
Suzanne F. schreef:Babootje schreef:Volgens mij is het vaak ook zo dat hoe meer ellende je meemaakt hoe meer je de gelukkige momenten/periodes kunt zien en waarderen.
Dat is absoluut zo. Pas als je de dalen hebt gezien kan je de pieken waarderen.
Goof schreef:Zou je denken, maar dit gaat dus niet op voor de persoon naar wie ik in de OP verwijs.
, maar er gebeuren gewoon veel meer fijne dan vervelende dingen in mijn leven, en ik kan genieten van simpele dingetjes, het hoeft niet groots en meeslepend te zijn. verootjoo schreef:Soms heb ik het idee dat mensen de lat heel hoog leggen bij ‘gelukkig zijn’.
Voor mij is het; leven in vrijheid en in goede balans met mezelf. Daarnaast voldoende financiën om te kunnen leven en een dak boven mn hoofd.
En idd genieten van kleine dingen.
Ik geloof dat je van teveel streven ongelukkig wordt, en van bewustzijn in het hier-en-nu gelukkig.
DuoPenotti schreef:Ik weet ook niet of dalen al dan niet meespelen.
Hoe je daar mee om kan gaan wel.
Sommige hebben echt diepe kraters en zijn nog steeds positief ingesteld.
Ander hebben een kuiltje op hun pad en gaan er zowat aan onderdoor.
Door zo'n stofje zou mij niet verbazen.