Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 22:38

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 22:38

Goof schreef:
Shiloh schreef:

Want? Zeg je nu in feite dat mensen die zich hierin herkennen maar geen ASS hebben geen valide reden hebben om zich zo te voelen?

Sorry hoor, maar echt typisch weer dit.

Houd eens op met direct in de verdediging schieten TS. Je vult voor me in, ik zeg dat helemaal niet.
Jammer dat je op de rest van mijn bericht niet reageert trouwens.

Misschien omdat ik al 10 keer heb aangegeven geen behoefte te hebben aan psychologisch geanalyseer. Dat is niet het doel van het topic en gaat het wat mij betreft ook niet worden.

Overigens vul ik niks in. Je zegt zelf het nu ineens pas te snappen nu ik heb gezegd dat ik ASS heb. Ik snap niet waarom dat gekoppeld moet zijn. Je kunt je in de ander verplaatsen en het snappen omdat er ineens een label aan hangt? Ja dat vind ik typisch.

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 09-02-21 22:40, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-21 22:38

Geplaatst: 09-02-21 22:38

Zat daar dan mogelijk een stukje irritatie in, dat je op zoek was naar erkenning/ herkenning? Ik weet niet of je mijn reactie vervelend vond (Dat was echt mijn intentie niet), een paar andere reacties waren dan misschien ook niet wat je zocht met het topic, wel goed bedoeld denk ik (net als bij mij uit het eigen referentiekader). Eerlijk gezegd vind ik het fijn dat je dit topic hebt geopend en de verschillende reacties en ervaringen te horen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 22:51

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 22:51

Achterom schreef:
Weet je wat ik er soms zo lastig aan vind? De mensen in mijn omgeving kan ik echt kwetsen als ik weer eens afzeg, de meeste hebben het liefst zoveel mogelijk social events, maar ik dus niet.

Ja dat herken ik ook wel. Sommige mensen lijken het persoonlijk op te vatten alsof je door af te zeggen hun afwijst. Dat kun je natuurlijk niet helemaal op jezelf betrekken, daar heeft de ander ook zijn verantwoordelijkheid in. Ben daardoor wel een vriendschap verloren. Was echt geen onwil, maar we waren op dat gebied gewoon echt niet compatible.

Ik heb veel expat collega’s die heel veel moeite hebben om vrienden te maken met Nederlandse mensen omdat er bij ons zelden iets spontaan gebeurd. Soms zou ik echt willen onze cultuur ook wat meer ad hoc en spontaan was. Hoewel ik dan in no time niet meer spontaan gevraagd zal worden omdat ik te vaak nee zeg vermoed ik

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 23:07

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 23:07

Ik denk dat de “paniek” vooral komt uit het besef dat dit echt een uniek jaar was en het wellicht nooit meer terug komt. Wat natuurlijk voor de wereld in zijn geheel fantastisch is.

Ja, voor mij is het ook te extreem nu, maar ik geniet ook echt van de rust en ontspanning. De huidige manier van leven ligt me sowieso beter dan “normaal”.

Voor degene die er dus niks van snappen, stel je voor:

Hoe het leven nu is, met de lockdown regels, is normaal. Zo is het altijd al geweest. Je hele leven. En het past niet bij je. Je voelt je als een vis op het droge.

Dan gebeurd er iets waardoor plotsklaps een jaar lang het leven eruit ziet zoals je zou willen. Zoals het Corona-loze leven eruit ziet. 1 jaar. Je leeft helemaal op. Voelt je happy. Alsof je eindelijk als vis in het water mag zwemmen. Het water is wellicht wat te koud, maar soit, je zwemt tenminste.

Maar je weet, dit is niet voor altijd, over een paar maanden moeten we terug naar lockdown en zal het voor altijd lockdown blijven!

Zou je daar dan ook niet een paniek achtig gevoel bij krijgen?

**Geplaatst**: 09-02-21 23:15

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 09-02-21 23:15

Ik vind het ook heerlijk zo! Ben nog nooit zo rustig en stressloos geweest. Mijn chronische eczeem lijkt als sneeuw voor de zon verdwenen, astma klachten zijn verminderd, mn hoofd is rustig, ik ben rustig.
Word altijd dood moe van al die verplichtingen die mensen je opleggen. Dan kunnen anderen leuk zeggen dat je “gewoon” je grenzen aan moet geven, maar dat kunnen anderen helaas niet altijd “gewoon” accepteren. Dan ben je toch weer saai, asociaal, ongeïnteresseerd, egoïstisch en ga zo maar door.

Het niet naar kantoor gaan vond ik ook heerlijk. Eindelijk uit die achtbaan en balans in mn leven. Ik zeg specifiek “vond” want ik werk sinds december niet meer (we zijn geëmigreerd in november). Nu dus extra zen

**Geplaatst**: 09-02-21 23:19

Geplaatst: 09-02-21 23:19

Allereerst, ik herken heel erg wat je schrijft. En ben HSP.

Maar pfoe, wat focus je je op de 'negatieve' zaken in dit topic zeg. De helft reageert precies 'in jouw straatje', maar je quote precies degene die dat niet doen en wakkert daarmee dus precies de discussie aan die je niet wil hebben.

Voor mijzelf zitten er best wat nuttige reacties tussen trouwens, want inderdaad. Het voelt alsof iedereen altijd maar over mijn grenzen heen gaat. Maar dat is (voor mij) een ding omdat het aan mij knaagt. Ik kan niet gewoon 'nee' zeggen en me daar helemaal prima bij voelen. En ik merk dat ik bij twijfel dan dus het vaak toch maar wel doe, en nu door corona merk ik dat het me hartstikke goed bevalt om weekenden niks te hebben staan. Ik heb laatst 2 boeken in 1 weekend gelezen, het voelde net alsof ik op vakantie was

Qua werk is bij mij al aangegeven dat we ongeveer 50 procent blijven thuiswerken. Dat lijkt me een perfecte balans dus ben ik blij mee. En qua sociaal roep ik steeds heel hard dat ik verjaardagen van iedereen alleen nog maar 1x in de 5 jaar doe

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 23:26

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 23:26

Frummels schreef:
Ik vind het ook heerlijk zo! Ben nog nooit zo rustig en stressloos geweest. Mijn chronische eczeem lijkt als sneeuw voor de zon verdwenen, astma klachten zijn verminderd, mn hoofd is rustig, ik ben rustig.
Word altijd dood moe van al die verplichtingen die mensen je opleggen. Dan kunnen anderen leuk zeggen dat je “gewoon” je grenzen aan moet geven, maar dat kunnen anderen helaas niet altijd “gewoon” accepteren. Dan ben je toch weer saai, asociaal, ongeïnteresseerd, egoïstisch en ga zo maar door.
Het niet naar kantoor gaan vond ik ook heerlijk. Eindelijk uit die achtbaan en balans in mn leven. Ik zeg specifiek “vond” want ik werk sinds december niet meer (we zijn geëmigreerd in november). Nu dus extra zen

Wat fijn zeg! Dat al die fysieke klachten verdwenen zijn! Nu je het zegt heb ik inderdaad ook sinds maart geen migraine meer gehad, terwijl ik dat normaal toch wel 2-4 keer per jaar last van heb.

Wat betreft het dikgedrukte :')

scherp.

**Geplaatst**: 09-02-21 23:40

Geplaatst: 09-02-21 23:40

Friesfanaat schreef:
Wat een verademing dit topic.. Ik vind de maatregelen ook absoluut geen straf en geniet intens van de enorme hoeveelheid tijd die ik samen met mn vriend nu samen kan besteden. Ook het thuiswerken vind ik fantastisch en ben ik elke dag nog gelukkig mee. Fijn in mn eigen huis, mn eigen plekje en weinig tot geen afleiding. Ontzettend fijn!

Geen sociale verplichtingen, geen drukte om me heen. Ik vermaak me wel!

Het enige wat ik (als de horeca van de zomer nog niet open is) ga missen zijn de spontane terrasjes tijdens de fietstochten.

Dit $_/-\o_$

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 23:41

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 23:41

Karin schreef:
Een paniekerig gevoel bij de gedachte dat alles weer normaal wordt heb ik niet. Omdat ik weet dat ik het kán. De manier waarop ik tot een jaar geleden leefde kan ik ook weer oppakken als het leven weer 'normaler' wordt. Ik kán naar mezelf luisteren (dat heeft lang geduurd), ik kán aangeven waar ik me wel en niet prettig bij voel (eindelijk!), en ik heb tegenwoordig vooral mensen om mij heen die mij in mijn waarde laten als ik aangeef dat ik niet meedoe, eerder wegga of wat meer bedenktijd nodig heb.

Ik snap heel goed wat je zegt Karin. Ik pik dit stukje er even uit. Wat heerlijk dat je er geen paniekerig gevoel bij krijgt.

Ik weet gelukkig ook goed dat ik het kán, maar ik geniet zo van dat het nu niet hóeft, dat het besef dat dat eindig is (dat niet hoeven) en waarschijnlijk nooit meer terug komt, dat ik er toch een beklemd paniekerig gevoel bij krijg op het moment dat ik er aan denk.

**Geplaatst**: 09-02-21 23:45

Geplaatst: 09-02-21 23:45

Shiloh schreef:
Ik denk dat de “paniek” vooral komt uit het besef dat dit echt een uniek jaar was en het wellicht nooit meer terug komt. Wat natuurlijk voor de wereld in zijn geheel fantastisch is.

Ja, voor mij is het ook te extreem nu, maar ik geniet ook echt van de rust en ontspanning. De huidige manier van leven ligt me sowieso beter dan “normaal”.

Voor degene die er dus niks van snappen, stel je voor:

Hoe het leven nu is, met de lockdown regels, is normaal. Zo is het altijd al geweest. Je hele leven. En het past niet bij je. Je voelt je als een vis op het droge.

Dan gebeurd er iets waardoor plotsklaps een jaar lang het leven eruit ziet zoals je zou willen. Zoals het Corona-loze leven eruit ziet. 1 jaar. Je leeft helemaal op. Voelt je happy. Alsof je eindelijk als vis in het water mag zwemmen. Het water is wellicht wat te koud, maar soit, je zwemt tenminste.

Maar je weet, dit is niet voor altijd, over een paar maanden moeten we terug naar lockdown en zal het voor altijd lockdown blijven!

Zou je daar dan ook niet een paniek achtig gevoel bij krijgen?

Die metafoor is duidelijk.

Maar omdat de werkelijkheid niet zwart/wit is, kun je je ook voorstellen dat je wel mag blijven zwemmen maar dat de temperatuur van het water (lees: hoe je je sociale leven inricht) soms te koud en soms te warm is?

Ik denk namelijk ook dat "voor corona" nooit meer terug komt. We hebben allemaal wat geleerd; ieder z'n eigen leermomenten, positief en negatief. Wat er "na corona" ook gebeurt, die lessen nemen we mee en we gaan daar allemaal, ieder op z'n eigen manier, iets mee doen.

Bijvoorbeeld is mijn werkgever zich al terdege bewust dat werken na corona er anders uit zal zien dan voor corona. Het management geeft ook toe dat ze niet helder hebben hoe het er wel uit gaat zien maar dat het zal veranderen, weten ze zeker.

Ik ben ervan overtuigd dat iedereen hier z'n eigen versie van deze verandering zal hebben en dat de meesten, komt ie, "gewoon" zaken in hun leven anders in gaan richten; geleerd van de lessen uit de corona-tijd.

Ik wens iedereen hier in alle oprechtheid en eerlijkheid de kracht en het inzicht toe om die veranderingen door te voeren, ook al zal dat betekenen dat er wellicht onverwachte en pijnlijke beslissingen genomen zullen worden.

**Geplaatst**: 09-02-21 23:48

Geplaatst: 09-02-21 23:48

Shiloh schreef:
Ik weet gelukkig ook goed dat ik het kán, maar ik geniet zo van dat het nu niet hóeft, dat het besef dat dat eindig is (dat niet hoeven) en waarschijnlijk nooit meer terug komt, dat ik er toch een beklemd paniekerig gevoel bij krijg op het moment dat ik er aan denk.

Ik probeer me voor te stellen hoe dat dan moet voelen. Voor mij zou dat dan het dichtst bij 'de perfecte vakantie' komen, denk ik. Alleen het idee alleen al dat je naar huis móet omdat de vakantie erop zit (Ik wil blijven! - Ja maar dat kan niet, je moet naar huis!) en dat je daar dan terugvalt in je dagelijkse ritme, met alle leuke en minder leuke dingen. Zoiets of denk ik nu een heel andere kant op?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 23:59

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 23:59

ikke schreef:
Die metafoor is duidelijk.

Maar omdat de werkelijkheid niet zwart/wit is, kun je je ook voorstellen dat je wel mag blijven zwemmen maar dat de temperatuur van het water (lees: hoe je je sociale leven inricht) soms te koud en soms te warm is?

Ik denk namelijk ook dat "voor corona" nooit meer terug komt. We hebben allemaal wat geleerd; ieder z'n eigen leermomenten, positief en negatief. Wat er "na corona" ook gebeurt, die lessen nemen we mee en we gaan daar allemaal, ieder op z'n eigen manier, iets mee doen.

Bijvoorbeeld is mijn werkgever zich al terdege bewust dat werken na corona er anders uit zal zien dan voor corona. Het management geeft ook toe dat ze niet helder hebben hoe het er wel uit gaat zien maar dat het zal veranderen, weten ze zeker.

Ik ben ervan overtuigd dat iedereen hier z'n eigen versie van deze verandering zal hebben en dat de meesten, komt ie, "gewoon" zaken in hun leven anders in gaan richten; geleerd van de lessen uit de corona-tijd.

Ik wens iedereen hier in alle oprechtheid en eerlijkheid de kracht en het inzicht toe om die veranderingen door te voeren, ook al zal dat betekenen dat er wellicht onverwachte en pijnlijke beslissingen genomen zullen worden.

Ik lees wat je zegt hoor. Echt. Maar op het thuiswerken na, verwacht ik er niet zoveel van eigenlijk. Ik denk wel dat er een structurele verandering in het thuis werken komt. Zeker in mijn branch (software developer). Maar het is ook nog maar bezien. Ik denk ook dat er door het gros van de samenleving straks zo’n oplichting is dat alles weer kan, dat we er tijdelijk in doorslaan en vervolgens op precies dezelfde oude tour verder gaan. Zeker als je bedenkt als het gros waar ik nu van geniet, precies dat is waar de meerderheid niet mee kan wachten om weer te gaan doen.

Dus. We trekken de metafoor nog even door.

De huidige lockdown is normaal, dan een jaar van “voor Corona”, en daarna gaan we opnieuw in lockdown, maar vooruit, we doen de lichtere variant, de winkels mogen weer open, en je mag weer naar de bios! Ben je dan tevreden?

Ik denk dus ook wel dat het niet precies wordt zoals “voor Corona”. Maar waar ik(en ik denk vele die zich wél heel sterk herkennen in wat ik omschrijf) tegenaan lopen heb je gewoon niet volledig zelf de controle over, is niet zo simpel als “hoe je je sociale leven inricht”. Wordt niet enkel opgelost met “meer thuiswerken”. Dus ja, super als meer thuiswerken blijft, maar feit blijft dat ook dan de huidige manier van leven me beter ligt dan een “lichtere variant van voor Corona”. En hoewel het water voor mij nu ook te koud is, gedij ik nu toch beter in dat koude water dan op het droge, zelfs als dat droge vochtiger en warmer is dan voorheen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 00:02

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 00:02

Karin schreef:
Shiloh schreef:
Ik weet gelukkig ook goed dat ik het kán, maar ik geniet zo van dat het nu niet hóeft, dat het besef dat dat eindig is (dat niet hoeven) en waarschijnlijk nooit meer terug komt, dat ik er toch een beklemd paniekerig gevoel bij krijg op het moment dat ik er aan denk.

Ik probeer me voor te stellen hoe dat dan moet voelen. Voor mij zou dat dan het dichtst bij 'de perfecte vakantie' komen, denk ik. Alleen het idee alleen al dat je naar huis móet omdat de vakantie erop zit (Ik wil blijven! - Ja maar dat kan niet, je moet naar huis!) en dat je daar dan terugvalt in je dagelijkse ritme, met alle leuke en minder leuke dingen. Zoiets of denk ik nu een heel andere kant op?

Ja, zoiets. Maar extremer. Beetje zoals je bent nog nooit op vakantie geweest, hebt nu de perfécte vakantie en wil echt niet dat dat stopt, en dat “ik wil nog niet naar huis” gevoel wordt versterkt doordat je weet dat de kans groot is dat hierna nooit meer op vakantie kunt. Of zoiets.

**Geplaatst**: 10-02-21 00:28

Geplaatst: 10-02-21 00:28

Arnon schreef:
Ik herken het wel in die zin, dat ik hoop dat ik nooit meer naar een kring-verjaardag hoef
Het heeft zeker ook zo z'n voordelen!

Ja precies dat.

En de verschrikkelijke drie zoenen.

**Geplaatst**: 10-02-21 00:54

Geplaatst: 10-02-21 00:54

Ik vind deze tijd niet minder stress geven.

Ik ben wel bang dat de wereld straks los gaat alles inhalen... Wat voor gekte gaan we krijgen?

**Geplaatst**: 10-02-21 01:00

Geplaatst: 10-02-21 01:00

Wauw...ik dacht echt dat ik de enige was die al die maatregelen wel prima vind. Ik durf me nooit echt erover uit te spreken

want veel mensen hebben er nogal een uitgesproken mening over. Beperking van vrijheid enzo.

Ik vind het wel prima, thuiswerken, niet teveel klef gedoe. Ik kan m’n tijd heerlijk zelf indelen. Ik heb echt het idee dat ik zeeën van tijd over heb, ik vind het heel ontspannend.

Ik vind het wel jammer dat ik geen avondje de kroeg in kan duiken. De avondklok stoort me nu niet, maar misschien is anders als het langer licht is en mooi weer is.

**Geplaatst**: 10-02-21 01:03

Geplaatst: 10-02-21 01:03

Nu ik dit topic lees komt er iets in mij op over algemeen verjaardagen, feestjes, uit eten en alle andere dingen die je met vrienden en familie doet.

Is het misschien zo dat veel mensen het beu zijn omdat dit soort dingen altijd "leuk en gezellig" moeten zijn? Of tenminste voor je eigen idee? Je moet met andere maar een gespreksonderwerp bedenken, lachen op het moment dat je voorraad vrolijk doen wel erg leeg raakt, even geen energie te hebben om te gaan discussieren wat jullie gaan eten, vul het lijstje maar aan.

Ik ben best wel een sociaal persoon, maar ik kan ook met gemak een paar dagen in mijn eigen wereld zitten en ben geen typisch zuipen bij de bar student. Kan het hem ook zitten in de soort sociale activiteiten die je doet met andere en hoe makkelijk deze te plannen is?
Ik organiseer regelmatig spelletjes avonden (op dit moment af en toe jackbox online met verschillende vriendengroepen) en voor de spelletjesavonden is mijn insteek wie komt die komt (soms zijn we met zijn 3en en soms 8en.) Ik vind het altijd heerlijk, ik hoef geen gesprekken met de andere te voeren, we richten ons allemaal op het spel en hebben het gezellig.

Dan ken ik de andere kant en dat zijn weekendjes met de vriendinnen, wat zijn die dingen vreselijk om te plannen, veel ruis in de whatsappgroep en in mijn hoofd en je moet bij dit soort dingen al helemaal niet twijfelen want dan krijg je een kruisverhoor waarom niet.

Dit bedoel ik niet als tips, maar ik ben eigenlijk benieuwd wat zijn de sociale activiteiten waar jullie energie van krijgen

Om de vraag in OP terug te komen: Ik kon de eerste weken ontzettend waarderen, ik kan niet komen want corona. Ik ben niet bang voor de lockdownregels die weer zullen vervallen en kijk er eigenlijk naar uit om weer met kenissen uit het buitenland af te kunnen spreken.

**Geplaatst**: 10-02-21 01:14

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 10-02-21 01:14

Ik denk dat het bij mij vooral is omdat ik mijn privé echt privé wil hebben. Ik vind het niet leuk om visite te krijgen. Mijn huis is mijn huis, ik heb geen behoefte om een soort zoete inval in m’n woning te hebben. Dit was vroeger bij mijn ouders thuis ook niet dus ik ben er ook niet mee opgegroeid.

Verjaardagen vier ik eigenlijk niet, ik ga wel naar een verjaardag van vriendinnen. Altijd met frisse tegenzin, maar als ik er dan ben vind ik het ook altijd leuk. Maar ik ontmoet mijn vrienden liever op locatie zeg maar. Dus op stal, op de sportclub, in de kroeg. Want ik ben dan weer wel een echte kroegtijger.

Ik ben geen sociaal gestoord type ofzo, maar gewoon graag op mezelf. Ik denk dat het komt doordat ik, als ik ergens anders ben, zelf kan beslissen wanneer ik het welletjes vind en weer in m’n eigen huis kan kruipen. Als mensen bij mij zijn en ik ben ze beu, schop je ze niet zomaar buiten.

dus dat vind ik nu een voordeel denk ik

**Geplaatst**: 10-02-21 10:16

Geplaatst: 10-02-21 10:16

Ik herken mezelf hier dan weer niet in. Ik kan juist niet wachten totdat alles weer open gaat en het ''echte'' leven weer mag beginnen. In deze tijd voel ik me juist opgesloten, maar daarentegen ook heel ontspannen aangezien het thuiswerken een hoop met me doet (positief). Ik ervaar daardoor wel veel meer rust en veel minder druk op zakelijk gebied.

Ik houd van sociaal zijn en kan dan ook niet wachten tot alles weer ''normaal'' wordt. Eindelijk weer het afspreken met mensen, elk weekend onder de pannen zijn en met vriendinnen/vrienden afspreken, winkelen, uiteten en bios pakken met partner etc. etc. Het wereldje is nu zo klein en onpersoonlijk

Ja, ik mis het om mensen een knuffel te kunnen geven (die dichtbij me staan) en niet over dingen hoef na te denken want: ''oh ja, Corona...''

Laatst bijgewerkt door CairnTerrier op 10-02-21 10:17, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-02-21 10:17

Geplaatst: 10-02-21 10:17

Mwa, ik houd absoluut niet van veel personen en ben erg op mijn rust gesteld, dus in die zin verandert er niet veel "na corona" voor mij. :')

Sterker nog.. sinds corona is er eigenlijk bijna niets voor me veranderd. Alleen ik moet de tijd een beetje in de gaten houden op stal s'avonds.

**Geplaatst**: 10-02-21 10:39

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 10-02-21 10:39

Ik herken me er ook in hoor, ik geniet van de rust en ik voel me opgeknapt sinds de lockdowns.
Blij te lezen dat er anderen zijn die dit ook zo voelen.

**Geplaatst**: 10-02-21 10:45

Geplaatst: 10-02-21 10:45

Maar wat is er veranderd vraag ik mij af?
Je hoeft niet naar de winkels, thuis winkelen kan altijd al.
Je hoeft niet naar de horeca, bios enz.
Je hoeft ook straks niet na 9 uur de weg op als je daar geen zin in hebt.

Juist alle mensen die ik ken die niet zo van de drukte en sociale zaken zijn, zeggen dat er niets veranderd is in hun leven sinds de lockdown. Hun leven zag er al zo uit.

**Geplaatst**: 10-02-21 10:52

Geplaatst: 10-02-21 10:52

pumpina schreef:
Maar pfoe, wat focus je je op de 'negatieve' zaken in dit topic zeg. De helft reageert precies 'in jouw straatje', maar je quote precies degene die dat niet doen en wakkert daarmee dus precies de discussie aan die je niet wil hebben.

Ik begrijp het negatieve wel hoor. TS brengt tussen de regels net aan dat ze het 'normale' leven (pre-lockdown) vaak moeilijk vindt, en dat er zoveel getrek is in haar sociale agenda, waarbij ze op tegen onbegrip aanloopt als ze haar grenzen hierin bewaakt. En wat gebeurt er dan meteen in dit topic: onbegrip. Je moet 'gewoon' nee zeggen. Je moet 'gewoon' je grenzen bewaren. Juist hetgeen ze aangeeft moeilijk te vinden, wordt hier geopperd dat ze dat 'dan maar' moet doen. Dus ja, ik begrijp de reactie van TS wel

TS, I feel you.
Ik heb een paar jaar geleden hier eens een topic aangemaakt "Introvert, in een extraverte wereld". En dat is het wel een beetje. Ik ben zelf heel erg goed geworden in het bewaken van mijn eigen grenzen, van nee zeggen. Maar het 'introverte' wordt gewoon lang niet overal en door iedereen geaccepteerd. Het 'hoort' gewoon dat je naar elk verjaardagsfeestje, familiefeestje, bedrijfsborrel,.... gaat. Je bent nog steeds de 'saaie', die 'weer geen zin heeft' als je je eigen grenzen bewaakt. En dat stukje is door de lockdown inderdaad gewoon héél erg weggevallen, en dat is een verademing. Je hoeft je niet telkens te verantwoorden, te verdedigen,...

Moet je weten dat ik het nu zelfs niet fijn vind dat er ZOVEEL mensen in het bos aan het wandelen zijn (bij gebrek aan andere bezigheid), waardoor ik 'mijn' bos nietmeer voor mezelf heb, en minder tot rust kom :')

.

Ik ben tijdens deze periode zelfs echt oprecht beginnen nadenken om ooit te emigreren naar een plaats 'zonder mensen' (bij wijze van hé). Ergens een huisje in de bergen, of in de Noorwegen waar de kortste buren op een paar kilometer wonen. Heerlijk lijkt me dat.

Sunnda schreef:
Maar wat is er veranderd vraag ik mij af?
Je hoeft niet naar de winkels, thuis winkelen kan altijd al.
Je hoeft niet naar de horeca, bios enz.
Je hoeft ook straks niet na 9 uur de weg op als je daar geen zin in hebt.

Juist alle mensen die ik ken die niet zo van de drukte en sociale zaken zijn, zeggen dat er niets veranderd is in hun leven sinds de lockdown. Hun leven zag er al zo uit.

Er is bij mij ook niet zo gek veel veranderd. De grote verandering is dat ik mezelf nietmeer continu moet verantwoorden. Dat ik mezelf niet moet gaan verdedigen als ik zeg dat ik ergens niet mee naartoe ga. Dat is een stukje mentale rust, 'het is goed zo', eerder dan 'je bent abnormaal'.

**Geplaatst**: 10-02-21 10:53

Geplaatst: 10-02-21 10:53

Sunnda schreef:
Maar wat is er veranderd vraag ik mij af?
Je hoeft niet naar de winkels, thuis winkelen kan altijd al.
Je hoeft niet naar de horeca, bios enz.
Je hoeft ook straks niet na 9 uur de weg op als je daar geen zin in hebt.

Juist alle mensen die ik ken die niet zo van de drukte en sociale zaken zijn, zeggen dat er niets veranderd is in hun leven sinds de lockdown. Hun leven zag er al zo uit.

Waarom reageer je hier als je er overduidelijk niets van begrijpt?

**Geplaatst**: 10-02-21 10:54

Geplaatst: 10-02-21 10:54

Ik denk dat ik zeker dingen meeneem van deze periode. Hopelijk een deel thuis blijven werken, onbekende mensen wat meer op afstand kunnen houden en zelf meer buiten zijn wanneer het wel kan in de vorm van een wandeling in de pauze bijvoorbeeld. Ik ben juist in een burn-out beland tijdens de coronaperiode omdat ik geen rem meer had qua werktijden. Daarna heb ik geleerd echt planningsmatig te werken.

Maar: Ik heb zoveel zin om weer eens in de kroeg te dansen en te sjansen. Of lekker uit eten te kunnen. Het sociale gebeuren mis ik wel. Ik wil gewoon een mix tussen coronaperiode en normale periode :))

Nomineer dit bericht ×