Relaxed schreef:Winged, maar die tweestrijd heb ik zelf ook, ik vind het echt heel lastig. Als mijn ouders er niet meer waren geweest, was het heel simpel, geen contact meer.. Maar dan had ik ook niks van ze gehoord en ze ook niet meer tegengekomen (zoals je met een kennis contact verbreekt die je toch nooit meer tegenkomt, dat is 'makkelijk') Maar doordat we beide veel bij mijn ouders komen, ik via hun steeds vanalles over ze hoor blijft het etteren.. Ze blijven 'aanwezig' Zij snijdt gewoon heel rigoureus mensen uit dr leven, dat heb ik dr vaker zien doen.. En ik ben denk ik iets menselijker en begrijp gewoon dat we elkaar nog blijven zien dus dat we het beter kunnen bespreken wat we verwachten. Ik ben sowieso van het gesprek aangaan en zij loopt er altijd voor weg, ook dat heb ik vaak gezien. Mijn zwager heeft veel voor haar opgelost in het verleden bij anderen. En vanuit dit bespreken het contact tot een minimum beperken, dat is gewoon het beste
Roodvos, klopt hoorMijn moeder zit er ook bij, dus ik ga dit ook zeker aangeven.
Oke, dus als zij een oude vriendin was waarbij je uit elkaar was gegroeid had je er geen probleem mee gehad om te zeggen 'aju paraplu'. Het enige dat bindt in een bloedband en dat jouw ouders er (gelukkig!) nog zijn.
Dan is het denk ik duidelijk wat je wilt:
- Verzoek aan ouders om geen doorgeefluik te zijn in contacten/verwachtingen. Ik zou daar wel de optie 'alleen als wij er zelf naar vragen' bij plaatsen.
- Met zus de verwachtingen aan zorg/bezoeken/verjaardagen/feestelijkheden bij ouders bespreken. En daarin ook de houding naar elkander.

).
Dus op bepaalde momenten verwacht zij het blijkbaar toch ook wel van mij
Nu is het zaak om die verwachtingen wat meer af te stemmen of te laten varen..
nou ja, dat is iig ons allergrootste verschil, ik ga daar dus ook niet aan meedoen.