Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-04-20 09:45

Geplaatst: 25-04-20 09:45

Oh ik kan dit heel goed begrijpen hoor. Ik weet ook niet of ik akkoord was gegaan. Het ligt er een beetje aan. Blijft ze lang bij haar vader of is het voor 2 dagen? Dan zou ik zeggen dat we het gewoon niet doen. Die airtrack (neem even aan dat het een airtrack is) blijft gewoon hier, geen gesleep met dat ding, als je over 2 dagen thuis bent spring je maar weer verder hier. Maar voor een week ofzo snap ik het wel dat je dochter ook wil oefenen daar.
Dat zonder overleg zou mij ook tegen de borst stuiten. Hij gebruikt je dochter nu als een dwangmiddel eigenlijk want zeg nu nog maar eens nee. Erg banketstaaf van hem. Met hem valt vast niet te praten. Hoe oud is je dochter? Kan je met haar een beetje verstandig praten? En vragen of ze voortaan even wil overleggen als ze spullen wil meenemen?

**Geplaatst**: 25-04-20 09:49

Geplaatst: 25-04-20 09:49

Mijn gescheiden ouders hebben ook zo'n periode doorgemaakt.
Het is niet zo dat ze het mij en mijn broer niet gunden - moeilijk uit te leggen merk ik nu.

Neem nou kledij. Mijn vader was als man minder begaan met bijvoorbeeld vlekken, die waste hij er niet meteen uit en soms gingen ze er dan niet meer uit. Of we hadden te mooie/dure kledij aan om in te ravotten, waardoor die al eens sneuvelden. Was niet fijn voor mijn moeder, als zij die spullen betaald had.

Wat het bij ons ook moeilijk maakte, was dat wij vrijdag na school naar papa vertrokken, en daar heel het weekend bleven en hij ons maandagochtend weer naar school bracht. Als je dan bij wijze van spreke een koffer moet meezeulen vol speelgoed/kledij, is dat nogal veel gedoe.

Uiteindelijk snapten wij wel wat wel en niet kon. Een boek kon makkelijk mee. De playstation dan weer niet. En hetgene wat niet mee kon, so be it. Ik ging naar papa voor papa, niet voor wat ik kon meeslepen. En ik was bij mama voor mama, niet voor wat ik van bij papa kon mee slepen. Soms miste ik wel eens iets, maar eerlijk - dat is toch geen ramp?

Je kinderen zitten tegen de puberleeftijd aan zeg je. Dan zijn ze imo oud genoeg om bepaalde dingen te snappen. Een aantal spullen kunnen gewoon makkelijk mee, maar als er spullen zijn die jij gekocht hebt en bij jou thuis wil houden, mag dat ook gewoon. Daar misgun je je kinderen niks mee. Als je ex dat gaat misbruiken, is hij een mispunt. Je kinderen zijn oud genoeg om iets een paar dagen te missen. Geef ze het mee, maar maak duidelijk dat het de bedoeling is dat dat weer terug mee komt als ze weer naar jou komen. Gebeurt dat niet, dan gaat het volgende niét mee, en hebben ze een les geleerd.

**Geplaatst**: 25-04-20 12:38

Geplaatst: 25-04-20 12:38

Kimbers schreef:
Tuurlijk gaat het daar ook om. Ze geeft het toch ook gewoon mee trouwens? Ik snap je bericht dan ook niet.

Als je zo'n enorme eikel van een ex hebt dan weet je dat hij alles aangrijpt om je dwars te zitten en daar ook gerust de kinderen voor inzet. Verdomd lastig om altijd maar de verstandige verantwoordelijke partij te zijn. Dat zijn veel momenten waarop je jezelf moet wegcijferen omwille van je kinderen en dat is soms echt heel moeilijk waarin heel veel getwijfeld wordt aan of je zelf wel de juiste keuzes maakt.

Daar hebben kinderen alleen geen boodschap aan. Ja, ouders zijn mensen en je mag eerlijk zijn, maar kinderen blijven afhankelijk van wat hun ouders doen en alles heeft invloed.

En ik ben misschien heel hard; maar ooit kozen 2 mensen voor elkaar en zijn er zelfs kinderen uit gekomen. Achteraf hoor je vaak; hij was zo, hij deed dit etc, maar dat wist je al die tijd al.

Die kinderen weten niet beter dan wie hun papa en mama zijn en willen in principe van allebei even veel houden en ook door allebei even lief gevonden worden.
Als 1 van de ouders echt fout is, kunnen kinderen daartegen beschermd worden, maar de rest komen ze vanzelf wel achter.

Ik heb altijd geleerd; als ze 1 stabiele ouder hebben, hebben ze hun houvast. Dat wil niet zeggen dat mama niet boos of emotioneel mag zijn, maar wel in het redelijke. Teveel mensen reageren met emotie of uit eigen ervaring.
Kinderen uit gescheiden ouders reageren op wat ze denken te hebben meegemaakt, maar vaak weten ze lang niet alles. En andersom denken ouders dingen te kunnen verbergen en lukt dat niet altijd.

Alleen al door een bepaalde reactie of met een bepaalde toon de telefoon opnemen kan je echt angsten veroorzaken. Een volgende keer durft een kind niks meer te vragen of te zeggen. Dat moet je echt allemaal niet willen.

Al is het nog zo moeilijk, je zal toch door moeten met dit alles. Communiceer; doe je aandeel en laat de rest achter bij de ex. Als hij niet reageert of niet wil communiceren, heb je iig je deel gedaan.

**Geplaatst**: 25-04-20 13:07

Re: Verjaardagskado's kind gescheiden ouders - waar blijven ze?

Geplaatst: 25-04-20 13:07

Daar kan ik het alleen maar volledig mee eens zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-04-20 14:03

Geplaatst door de TopicStarter : 25-04-20 14:03

Suzanne F. schreef:
Oh ik kan dit heel goed begrijpen hoor. Ik weet ook niet of ik akkoord was gegaan. Het ligt er een beetje aan. Blijft ze lang bij haar vader of is het voor 2 dagen? Dan zou ik zeggen dat we het gewoon niet doen. Die airtrack (neem even aan dat het een airtrack is) blijft gewoon hier, geen gesleep met dat ding, als je over 2 dagen thuis bent spring je maar weer verder hier. Maar voor een week ofzo snap ik het wel dat je dochter ook wil oefenen daar.
Dat zonder overleg zou mij ook tegen de borst stuiten. Hij gebruikt je dochter nu als een dwangmiddel eigenlijk want zeg nu nog maar eens nee. Erg banketstaaf van hem. Met hem valt vast niet te praten. Hoe oud is je dochter? Kan je met haar een beetje verstandig praten? En vragen of ze voortaan even wil overleggen als ze spullen wil meenemen?

Dit stoort mij vooral ja, en er hoeft maar iets te gebeuren en er wordt bij mij vanalles getriggerd natuurlijk. Wel fijn te lezen hoe andere hier mee omgaan. Ja praten met haar kan prima hoor. Het was voor haar eerst gewoon logisch dat dat ding (idd ;-)

) bij mij bleef, totdat hij ging bedenken dat die eigenlijk prima in de auto kon. En daarmee was zijn probleem opgelost.

Verder probeer ik echt zo open mogelijk te zijn. Het is en blijft hun vader en dat moet voor hen geen gedoe opleveren. Dus ze mogen bv altijd bellen of appen, waar dat andersom ook niet mocht (heb ik specifiek moeten bespreken tijdens de begeleiding, ze durfden het echt niet)

Nomineer dit bericht ×