Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-02-20 08:00

Re: Help mijn dochtertje wil niet naar school

Geplaatst: 21-02-20 08:00

LWDaisy, niet om de dooddoener te gebruiken maar jouw reactie is echt typisch een reactie van iemand die geen kinderen heeft en ook niet hele dagen bij kinderen is. Want als het zo makkelijk zou zijn als dat jij het benoemt..

Ik dacht voordat ik kinderen had toch ook wel dat ik er verstand van had. Ik schaam me nu nog om mijn visie van destijds.

**Geplaatst**: 21-02-20 08:35

Geplaatst: 21-02-20 08:35

Ik ben het wèl helemaal met Daisy eens. En ik hoor haar helemaal nergens zeggen dat de uitvoering altijd simpel is. Maar het uitgangspunt is wel simpel.
Ik ben op die manier opgevoed en mijn ouders hadden een groot gezin met kinderen dicht op elkaar, maar er lag er niet één ooit op de vloer van de supermarkt te krijsen. Die "fase" bestond toen blijkbaar nog niet?

Ook bij de kinderen van mijn zus zie ik dat diezelfde basis is gelegd, en dat de kinderen van jongs af aan zich beleefd gedragen.
Ik vind het onvoorstelbaar hoe ik kinderen zich tegenwoordig zie gedragen.

Neemt niet weg dat ik als ik ts was haar kind nog even (veel meer) thuis zou houden. Ik zie dat namelijk niet als een gebrek aan opvoeding. Kindje is er gewoon nog niet aan toe om zo vaak en lang van mama gescheiden te worden. En waarom zou dat ook moeten?
Ik zou zeker teruggaan naar minder uren en als school niet mee wil denken/werken zou ik ook op zoek gaan naar een andere school.

**Geplaatst**: 21-02-20 08:48

Geplaatst: 21-02-20 08:48

In Nederland zijn ook psychologen verbonden aan een school. TS kan dat gewoon vragen op school.

Veranderen van school klinkt makkelijk maar als je in een dorp woont met maar 1 school is dat niet iets wat je snel doet. Je wilt ook dat je kind aansluiting vindt bij leeftijdsgenoten en om dan naar een school een dorp verder te doen, is een flinke stap.

Wat ik mij afvraag en waar TS niet op heeft gereageerd is of dochter nog begeleiding krijgt van een arts of andere hulpverleningsinstantie. Ik ben gelukkig niet bekend met vroeggeboorte dus weet niet hoelang ze gevolgd worden. Als ze nog door een instantie wordt gevolgd zou ik deze vragen mee te gaan naar school. En dan met de juf en internbegeleider de situatie bespreken en een plan van aanpak maken.

Ik snap heel goed dat men zegt houdt haar thuis ze hoeft nog niet. Echter dat is nou ook het mooie eraan ze hoeft niet dus een middag of dagje thuis kan en mag. Als ze straks 5 is en het is niet over dan heb je in die zin een probleem dat je kind leerplichtig is en dan mag je haar niet meer zomaar thuishouden.

**Geplaatst**: 21-02-20 08:52

Geplaatst: 21-02-20 08:52

Nikass schreef:
Ik ben het wèl helemaal met Daisy eens. En ik hoor haar helemaal nergens zeggen dat de uitvoering altijd simpel is. Maar het uitgangspunt is wel simpel.
Ik ben op die manier opgevoed en mijn ouders hadden een groot gezin met kinderen dicht op elkaar, maar er lag er niet één ooit op de vloer van de supermarkt te krijsen. Die "fase" bestond toen blijkbaar nog niet? Ook bij de kinderen van mijn zus zie ik dat diezelfde basis is gelegd, en dat de kinderen van jongs af aan zich beleefd gedragen.
Ik vind het onvoorstelbaar hoe ik kinderen zich tegenwoordig zie gedragen.

Neemt niet weg dat ik als ik ts was haar kind nog even (veel meer) thuis zou houden. Ik zie dat namelijk niet als een gebrek aan opvoeding. Kindje is er gewoon nog niet aan toe om zo vaak en lang van mama gescheiden te worden. En waarom zou dat ook moeten?
Ik zou zeker teruggaan naar minder uren en als school niet mee wil denken/werken zou ik ook op zoek gaan naar een andere school.

Karakter doet ook een hoop hoor, het ene kind is het andere kind niet. Vroeger lagen er ook gewoon gillende kinderen op de vloer in het openbaar .

**Geplaatst**: 21-02-20 08:57

Geplaatst: 21-02-20 08:57

Nikass schreef:
Ik ben het wèl helemaal met Daisy eens. En ik hoor haar helemaal nergens zeggen dat de uitvoering altijd simpel is. Maar het uitgangspunt is wel simpel.
Ik ben op die manier opgevoed en mijn ouders hadden een groot gezin met kinderen dicht op elkaar, maar er lag er niet één ooit op de vloer van de supermarkt te krijsen. Die "fase" bestond toen blijkbaar nog niet? Ook bij de kinderen van mijn zus zie ik dat diezelfde basis is gelegd, en dat de kinderen van jongs af aan zich beleefd gedragen.
Ik vind het onvoorstelbaar hoe ik kinderen zich tegenwoordig zie gedragen.

Neemt niet weg dat ik als ik ts was haar kind nog even (veel meer) thuis zou houden. Ik zie dat namelijk niet als een gebrek aan opvoeding. Kindje is er gewoon nog niet aan toe om zo vaak en lang van mama gescheiden te worden. En waarom zou dat ook moeten?
Ik zou zeker teruggaan naar minder uren en als school niet mee wil denken/werken zou ik ook op zoek gaan naar een andere school.

Helemaal mee Daisy en Nikass eens. Niets aan toe te voegen.

Bouw langzaam op nu ze nog 4 is, zodat het straks wanneer ze leerplichtig is gemakkelijker gaat. En ga in gesprek met de ib'er van school, om te kijken hoe je het gezamelijk aan kunt pakken.

**Geplaatst**: 21-02-20 08:57

Geplaatst: 21-02-20 08:57

Het mooie is dat karakter inderdaad veel bepaalt. Dezelfde aanpak werkt gewoon niet voor alle kinderen. En uiteraard zorg je wel voor dezelfde normen en waarden. Dat is het uitgangspunt. Maar als mijn zoon boos is, moet ik die heel anders benaderen dan als mijn dochter boos is.

**Geplaatst**: 21-02-20 09:38

Geplaatst: 21-02-20 09:38

egnie schreef:
In Nederland zijn ook psychologen verbonden aan een school. TS kan dat gewoon vragen op school.

Veranderen van school klinkt makkelijk maar als je in een dorp woont met maar 1 school is dat niet iets wat je snel doet. Je wilt ook dat je kind aansluiting vindt bij leeftijdsgenoten en om dan naar een school een dorp verder te doen, is een flinke stap.

Wat ik mij afvraag en waar TS niet op heeft gereageerd is of dochter nog begeleiding krijgt van een arts of andere hulpverleningsinstantie. Ik ben gelukkig niet bekend met vroeggeboorte dus weet niet hoelang ze gevolgd worden. Als ze nog door een instantie wordt gevolgd zou ik deze vragen mee te gaan naar school. En dan met de juf en internbegeleider de situatie bespreken en een plan van aanpak maken.

Ik snap heel goed dat men zegt houdt haar thuis ze hoeft nog niet. Echter dat is nou ook het mooie eraan ze hoeft niet dus een middag of dagje thuis kan en mag. Als ze straks 5 is en het is niet over dan heb je in die zin een probleem dat je kind leerplichtig is en dan mag je haar niet meer zomaar thuishouden.

Als ze 5 zijn mogen ze nog 5 uur per week thuisgehouden worden. Dus 1 dag per week.
Als ze 6 is moeten ze volledig, tenzij het echt niet gaat, dan kan de directeur toestemming geven.
Kinderen ‘moeten’ helemaal niks. Voor de eventuele achterstand kan je altijd nog een jaar extra laten kleuteren.

Zoveel druk op jonge kinderen leggen is echt nergens voor nodig.

**Geplaatst**: 21-02-20 09:50

Re: Help mijn dochtertje wil niet naar school

Geplaatst: 21-02-20 09:50

Toen onze dochter 4 was en we het over school hadden zei ze standaard: ik wil niet, ik ben nog klein.
Naar het KDV was nooit een probleem maar dat was ook heel huiselijk en rustig met „chill-rooms“ en een grote tuin.
We hebben er domweg naar geluisterd en een jaar gewacht. Nu zit ze in het eerste kleuter jaar en als ik nu zie hoe druk en mentaal vooruit (in verhouding tot onze dochter) de kinderen van het 2e kleuterjaar zijn kan ik alleen maar opgelucht zijn. Onze naieve dromer is ondanks dat ze 6 is mentaal gewoon nog een eerstejaars kleuter die het erg naar haar zin heeft op school waar ze maar halve dagen heen hoeft.

Echter neem ik aan dat er bij jullie wat anders speelt aangezien het afgeven blijkbaar het grootste probleem is en dat hebben wij dan weer nooit gehad.

Is er geen school met kleinere groepen in jullie regio?

**Geplaatst**: 21-02-20 09:52

Geplaatst: 21-02-20 09:52

Wat heftig voor je TS, dit zal ongetwijfeld veel met je doen. Het gedrag kan helaas vanuit zoveel dingen voortkomen dat het in een forum lastig is om hierop antwoord te geven. Allereerst zou ik je heel graag willen aanraden om advies in te winnen bij school, oude psz, de schoolarts/psycholoog, de psycholoog die betrokken was bij het stukje bindingsangst. Heb je op dit laatste stuk trouwens informatie en tips (psycho-educatie) gekregen?

Iemand die haar kent zal beter kunnen meedenken, omdat diegene meer zicht heeft op bijvoorbeeld: het verloop van haar ontwikkeling tot nu toe (op sociaal emotioneel, fysiek en cognitief niveau), contact met jou, haar gedrag als je weg bent, haar gedrag/energie gedurende de dag.

Gezien ze prematuur was, is er bijvoorbeeld verhoogde kans op een tragere ontwikkeling. Dat hoeft geen problemen te geven, maar kan ook zijn dat ze er nog niet aan toe is of ze overprikkelt raakt op school.

Je geeft aan dat het eerder bij de peuterspeelzaal ook zo was, hebben daar bepaalde dingen geholpen om het te verminderen? Hebben zij bepaalde dingen geobserveerd? Hoe keken zij aan tegen de overgang naar school? Hoe lang gaat ze nu eigenlijk naar school?

**Geplaatst**: 21-02-20 10:46

Geplaatst: 21-02-20 10:46

Oh, vreselijk is dat als ze jammerend smeken om ze weer mee naar huis te nemen... algemene tips helpen imo niet zo bij dit soort zaken, aangezien ieder kind weer anders in elkaar zit. En iedere ouder en juf, school enz. ook natuurlijk.

Jij bent de mamma. Als het goed is kent NIEMAND jouw meisje zo goed als jij zelf

Ga bij je eigen gevoel te rade. Denk even alles wat "moet" en wel of niet mag / kan weg, en stel je voor wat jouw dochter nodig heeft om met plezier naar school te gaan. En kijk hoe je dat voor haar kan regelen

Die kleine van ons wilde soms ook ècht niet naar de peutergroep....en dan nam ik hem weer mee naar huis. Héél fout volgens veel mensen. Maar voor onze jongen niet, want die kreeg er juist het vertrouwen van dat er echt naar hem geluisterd werd en voelde zich daar veel veiliger en sterker door. Hij ging na zo wat wennen met veel plezier naar de peuters!

Wij gingen wel met onze favoriete juf mee: een juf waar het kind zich veilig bij voelt is zó belangrijk!
Als juf een andere dag ging werken gingen wij gewoon mee

Natuurlijk moet een kind wennen aan dat niet alles altijd naar zijn zin gaat...en dat hij zich aan moet passen en niet alles altijd perfect leuk is enzo. Maar dat wennen doe je wel vanuit een fijne, stevige basis en die moet je eerst opbouwen vind ik

Toen hij bijna 4 werd belde de school die we voor hem uitgezocht hadden. Wat verder weg dan de dorpsscholen hier. Dat vond ook niet iedereen vanzelfsprekend... maar we voelden heel sterk dat deze school (Dalton) het beste bij hem paste

Ze belden dat hij mocht komen wennen en hadden de data al klaar. Maar ik heb bedankt en gezegd dat hij er nog niet klaar voor was. We hebben het wennen een paar maanden opgeschoven

En toen is hij een poos alleen de ochtenden gegaan. Maandag ging hij altijd naar oma en daar keek hij altijd naar uit, dus dat zijn we blijven doen. Hij ging vervolgens dus maandag naar oma. Dinsdagochtend naar school, woensdag gewoon de hele dag (die al maar tot half 1 duurde voor iedereen) en vrijdag ook alleen de ochtend. (Kleuters zijn hier op donderdag de hele dag vrij).

Na 2 ochtende die vrije donderdag was ook wel héél erg fijn om het minder intensief te maken

Wij deden dit zo om langzaam te kunnen wennen, en ik hoopte dat we zo het gevoel bij hem konden oproepen dat hij eigenlijk wel langer wilde blijven op die dinsdag en vrijdag, als de andere kinderen nog 2 uurtjes na het eten bleven.

En dat gebeurde! Als ik hem op kwam halen en hij als enige dus naar huis ging...dan ging hij mopperen dat hij nog wilde blijven spelen. DAT wil je hebben: dat ze zelf naar school willen +:)+

Jij als moeder kan vast een manier bedenken waarop je dat bij je dochter voor elkaar kan krijgen...en als het niet op deze school / in deze klas / met deze juf kan....dan is het de moeite waard (vind ik) om een andere plek te zoeken

Als een kindje hier geen zin heeft (huilen...!) dan mag die gewoon lekker kroelen bij de juf of 1 van de klassen-assistenten. Soms heeft de juf er op elke knie 1 in de kring

Kind moet wel echt voelen dat de juf er voor hem / haar is, dat moet klikken

Even uithuilen bij de juf, zwaaien naar degene die hem / haar gebracht heeft.....nog even een poosje napruttelen en hup ze doen weer leuk mee met de rest

**Geplaatst**: 21-02-20 11:57

Re: Help mijn dochtertje wil niet naar school

Geplaatst: 21-02-20 11:57

'de juf moet klikken' vind ik altijd zo'n moeilijke....
dat is waar,maar in elke school zit er ergens wel een juf waar je een mindere klik mee hebt....

bv onze school vind ik helemaal geweldig,alleen ben ik geen fan van de juf van de peutertjes....
de rest zijn echt fantastische juffen(tem einde lagere school).
er is ook een hulp-juf bij die juf en die hulpjuf nu is zo'n kreng,geen idee hoe die aan haar job komt,maar is een dame vol frustraties.
die hulp juf verandert om de max 2 jaar(een soort start-contracten), en volgend jaar start onze jongste.
ik hoop dat de hulp-juf van dit jaar niet nog een jaar blijft,maar als het zo is,tja,dan ga ik nog echt niet met 1 kind een jaar een andere school uitkiezen omdat de juffen mij niet liggen.

zoiets ligt ook gewoon moeilijk,je kan je kind niet 1 jaar van school veranderen omdat de juf van klas x je niet ligt....

dus je moet ergens altijd wel compromissen sluiten en gaan voor het totaalplaatje van de school denk ik.

**Geplaatst**: 21-02-20 12:03

Geplaatst: 21-02-20 12:03

Heel eerlijk? Ik zou een andere school zoeken.

Ik vind het niet normaal dat het niet mogelijk is om te blijven als je kind zo overstuur is. Ja, je kind moet leren dat bepaalde dingen zo zijn, maar op deze manier wordt het er niet beter op en is het alleen maar een negatieve ervaring.
Tevens denk ik dat het inmiddels een wisselwerking is. Zij vind het lastig en niet leuk en jij vind het verschrikkelijk dat ze zich zo voelt, waardoor je van tevoren al er mee bezig bent wat zij ook weer voelt.

Wat ik zou doen is:
- Een andere school zoeken waar het wel mogelijk is dat je kind de tijd krijgt die het nodig heeft om zich aan te passen en met kleinere klassen, waar je kind niet zo overprikkeld raakt. Eventueel speciaal onderwijs?
- Dan langzaam opbouwen, in het begin gewoon samen een uurtje of 2 naar school. In principe doe je niets, je bent er alleen maar. Zoekt ze contact, dan geef je dat kort en positief en breng je haar aandacht weer terug naar school. Aan het eind van de afgesproken tijd, gaan jullie samen weer naar huis en praten over alle leuke en goede momenten van die dag. Dit herhaal je een paar keer.
- Vervolgens ga je eens 10 minuten weg, zeg je tegen haar dat je even naar het toilet moet of even iets aan een andere juf moet vragen en je zo weer terug bent. Benadrukken hoe goed ze het doet en na 10 minuten ook weer terug zijn. Wederom benadrukken hoe goed ze het doet.
- Uiteindelijk kun je dit uitbouwen naar dat ze die 2 uurtjes alleen blijft en vervolgens ook iets langer. In jouw geval zou ik er ook voor kiezen dat ze bijvoorbeeld maar een paar ochtenden in de week gaat, zodat ze ook de tijd heeft om te 'herstellen'. Maar wel met regelmaat, zodat er een duidelijke lijn in zit wanneer ze wel en niet naar school moet. Dus bijvoorbeeld 4 ochtenden, ma-do en dan tot 12 of 1 uur.

Echt, jij en je dochter zijn niet raar of lastig. Je dochter heeft wat meer tijd nodig om wat voor reden dan ook. Geef haar die, want de basis die je nu legt, is bepalend voor de rest van haar leven. Je geeft aan dat ze bindingsangst heeft, dat is sowieso lastig en zul je haar bij moeten helpen. Daarnaast zal ze een school moeten hebben die haar daar ook in begeleid en waar ze zich prettig voelt. Een juf die haar meer aandacht geeft, die haar opvangt, die ze leert te vertrouwen. En ja dat heeft tijd nodig en nee het is geen schande of raar om dat samen met je dochter te doen.

Ik snap dat het lastig is, zeker als je geen medewerking vanuit school krijgt, maar je komt er wel. Het duurt alleen even

**Geplaatst**: 21-02-20 12:21

Geplaatst: 21-02-20 12:21

Tengeltje, voor mij is het anders als er een keer in de school-loopbaan een minder leuke juf tussen zit. Dat kan natuurlijk altijd gebeuren

Maar dat moet niet meteen in het eerste of 2e jaar zijn....in die tijd moeten ze school gewoon leuk gaan vinden (of zich er in ieder geval veilig en op hun gemak leren voelen) en moet er geen tegenzin ontstaan om naar school te gaan. Vind ik hoor

Als een wat groter kind dat al goed gewend is aan school, een jaartje pech heeft...dan kan die dat als het goed is al wat beter relativeren èn heeft inmiddels ook al contacten opgebouwd met andere kinderen waardoor het daarbij dan vertrouwd is. Als nieuwe peuter / kleuter ben je eigenlijk nog helemaal alleen en helemaal afhankelijk van de juf :(:)

Overigens de beste vriend van onze zoon (in groep 1) is ook heel erg vroeg geboren (longrijpers enzo) en die was juist altijd super makkelijk, van kleins af aan al geen drama's maar zo vrolijk naar binnen en lekker mee doen. Ook wat dat betreft zijn ze weer allemaal anders. Die van ons heeft wel echt een klik met de juf nodig, dat de juf wel oprecht contact maakt zeg maar

**Geplaatst**: 21-02-20 12:30

Geplaatst: 21-02-20 12:30

-

Laatst bijgewerkt door Nobel01 op 02-08-23 09:38, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-02-20 12:31

Geplaatst: 21-02-20 12:31

tengeltje11 schreef:
zoiets ligt ook gewoon moeilijk,je kan je kind niet 1 jaar van school veranderen omdat de juf van klas x je niet ligt....

Ik geloof ik niet dat het daarom gaat. Je gaat veranderen als je ziet dat je kind slechter wordt door de Juf.
Ik heb een top juf kleuterschool voor mijn kinderen gehad, maar het was niet mijn typ, maar de kinderen vonden haar geweldig. Fantastisch.
En ik heb een van mijn kinderen weggehaald bij een juf, die niet eens onaardig was en bij andere kinderen prima werk afleverde, want het beschadigde mijn kind te veel zo bleek uit onderzoek van de school advies dienst.
Deed mij pijn in mijn hart, want was een aardige vrouw, maar het werkte niet tussen één van mijn kinderen en haar.

Dus een klik wel of niet hebben is totaal niet relevant in deze. Want het gaat om de kinderen en hoe het met hen gaat bij deze juf.
Dit kindje gaat op dit moment niet lekker en juf en school legt de fout bij de moeder. Daar ben je klaar mee, want dan wordt dus ook niets aan het probleem gedaan. Ik zie geen enkele reikende hand. En dat vind ik pas kwalijk.
Zelfs als het wel de schuld zou zijn van mama, ga je daar als school zo niet mee om. Dat voegt niets toe en lost het zeker niet op!

**Geplaatst**: 21-02-20 12:36

Re: Help mijn dochtertje wil niet naar school

Geplaatst: 21-02-20 12:36

Waarom houd je haar niet nog een jaar thuis en ga je langzaam samen werken naar een makkelijkere manier van loslaten.
Misschien willen ze op de school meewerken met een passend plan waarbij ze maar af en toe naar school komt en breid je dat verder uit.
Een kind van 4 is nog erg jong (en niet leerplichtig). Wanneer ze 5 is begrijpen ze veel meer en kun je dingen veel beter uitleggen.

**Geplaatst**: 21-02-20 13:18

Geplaatst: 21-02-20 13:18

Mijn dochter heeft eerst vanaf 2,5 jaar meegedaan aan ‘het opstapje’. Hier kon je samen met je kind naar toe en dan ging je in een groep dingen doen en spelen. Een soort voorbereiding op peuterspeelzaal. Toen met 3 jaar naar peuterspeelzaal en dat was een goede voorbereiding op school. Het was maar een paar uurtjes in de ochtend en dan 2 X per week. Met 4 jaar ging ze naar school maar alleen nog de ochtenden omdat ze s middags nog sliep en ik voelde dat ze dat nog nodig had. Ik wilde dat nog niet afbouwen. Na een half jaar wilde ze niet meer slapen s middags en is ze ook s middags naar school gegaan. Eigenlijk is het allemaal heel geleidelijk en natuurlijk gegaan. Tuurlijk heeft ze weleens een dag gehad dat ze huilde bij het wegbrengen maar zodra je de deur uit was was het klaar en was ze blij aan het spelen.
Als het echt een enorm drama is dan zou ik het proberen op te bouwen. Eerst samen ergens heen om te spelen met andere kindjes en dan korte momenten weggaan en dan een uurtje etc etc.

**Geplaatst**: 21-02-20 13:38

Geplaatst: 21-02-20 13:38

verootjoo schreef:
egnie schreef:
In Nederland zijn ook psychologen verbonden aan een school. TS kan dat gewoon vragen op school.

Veranderen van school klinkt makkelijk maar als je in een dorp woont met maar 1 school is dat niet iets wat je snel doet. Je wilt ook dat je kind aansluiting vindt bij leeftijdsgenoten en om dan naar een school een dorp verder te doen, is een flinke stap.

Wat ik mij afvraag en waar TS niet op heeft gereageerd is of dochter nog begeleiding krijgt van een arts of andere hulpverleningsinstantie. Ik ben gelukkig niet bekend met vroeggeboorte dus weet niet hoelang ze gevolgd worden. Als ze nog door een instantie wordt gevolgd zou ik deze vragen mee te gaan naar school. En dan met de juf en internbegeleider de situatie bespreken en een plan van aanpak maken.

Ik snap heel goed dat men zegt houdt haar thuis ze hoeft nog niet. Echter dat is nou ook het mooie eraan ze hoeft niet dus een middag of dagje thuis kan en mag. Als ze straks 5 is en het is niet over dan heb je in die zin een probleem dat je kind leerplichtig is en dan mag je haar niet meer zomaar thuishouden.

Als ze 5 zijn mogen ze nog 5 uur per week thuisgehouden worden. Dus 1 dag per week.
Als ze 6 is moeten ze volledig, tenzij het echt niet gaat, dan kan de directeur toestemming geven.
Kinderen ‘moeten’ helemaal niks. Voor de eventuele achterstand kan je altijd nog een jaar extra laten kleuteren.

Zoveel druk op jonge kinderen leggen is echt nergens voor nodig.

Ik zeg nergens dat je veel druk op je kind moet leggen. Die druk legt de maatschappij ze op. Kinderen in groep 2 kunnen al lezen/schrijven enz. Dat was niet toen ik naar school ging. Toen was het nog spelen, knutselen enz. De maatschappij is veranderd en daarmee ook het kindzijn. De kinderarts waar 1 van mijn kinderen bij loopt bevestigd dit en zegt als je daar niet aan mee wilt doen je naar bijv Spanje moet verhuizen en ze herder laten worden.

Daarbij gruwel ik ook van dat het altijd maar leuk en gezellig moet zijn voor de kinderen, ze geen tegenslagen enz mogen hebben. Oftewel de curlingmentaliteit.

Echter dit is allemaal niet van toepassing op TS, haar dochter heeft wel degelijk een reden waarom ze zich zo gedraagt. Daarom mijn advies om dit met kundige mensen op te pakken. Kennelijk vangen ze bot bij juf. Samen kom je tot hele andere inzichten en hopelijk tot een methode die werkt bij de dochter van TS.

**Geplaatst**: 21-02-20 13:49

Geplaatst: 21-02-20 13:49

egnie schreef:
De kinderarts waar 1 van mijn kinderen bij loopt bevestigd dit en zegt als je daar niet aan mee wilt doen je naar bijv Spanje moet verhuizen en ze herder laten worden.

Niet nodig hoor, wij wilden persé daar niet aan mee doen en kinderen echt een kleuterschool laten doorlopen met gecertificeerde juf of meester. Daarom op de Vrije School kleuterschool gedaan waar NIET wordt geleerd maar volop gespeeld.
Mijn kinderen vonden het heerlijk, hebben daarna nog de onderbouw vrije school gedaan en eentje ook nog de bovenbouw en ze zijn alle drie super goed terecht gekomen waarvan 2 zelfs universiteit afgeronde studie.
Maar wij zijn begonnen met de vrije school vanwege het niet willen laten leren van onze kinderen al op de kleuterschool.

**Geplaatst**: 21-02-20 13:59

Re: Help mijn dochtertje wil niet naar school

Geplaatst: 21-02-20 13:59

Heb niet alles gelezen hoor, maar zelf denk ik dat je het heft in eigen handen moet nemen.
Wat ze op school willen maakt niet uit, die zijn daar blijkbaar allemaal van de eenheidsbrij, daar past ze duidelijk niet tussen.
Je kan proberen heel rustig aan op te bouwen als je dat goed lijkt.
Ik vraag me wel af of je kindje al goed is gediagnosticeerd, het kan heel goed zijn dat er meer speelt dan alleen verlatingsangst.
Maar doe wat jij denkt dat je kind aankan, niet wat anderen willen.

**Geplaatst**: 21-02-20 14:08

Geplaatst: 21-02-20 14:08

Je dochter is misschien hooggevoelig, ik herken dit van mijn eigen kind. Die heeft ook 6 jaar gehuild en wilde niet naar school.

**Geplaatst**: 21-02-20 14:36

Geplaatst: 21-02-20 14:36

Wordt ze niet gepest doordat ze zich afzondert.

**Geplaatst**: 21-02-20 15:08

Re: Help mijn dochtertje wil niet naar school

Geplaatst: 21-02-20 15:08

je zegt zelf dat ze een bevestiging van de huisarts heeft van bindingsangst. Is daar verder niks mee gedaan, niet tips gekregen hoe aan te pakken... want eigenlijk denk ik dat dat gewoon het probleem is. jij gaat weg en dan is het drama, en aantal min later als je weg bent is het weer goed. toch? mijn oudste heeft dit ook poosje gehad op peuterspeelzaal. een hele normale fase zeiden ze daar. gewoon kus knuffel en weg, en tot straks. vooral dat laaste moest ik van hun echt zeggen. ik zie je straks weer. nu zijn er bij jou dochtertje blijkbaar wel serieuze problemen op dat vlak, maar ik kan me niet voorstellen dat je niks mee hebt gekregen over hoe aan te pakken? of doorvewijzing?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-02-20 17:05

Geplaatst door de TopicStarter : 26-02-20 17:05

Hier het moppie waar het om gaat
Lieve allemaal bedankt alvast voor jullie steun en tips er werd gevraagd of ze gepest werd door dat ze zich afzondert nee dat gelukkig niet daar zijn ze op school wel heel streng in pesten
Ook hebben we de tip van de schoolarts gehad dat ze op oefeningen voor overprikkeld moet nemen dit kan ze volgen bij haar fiso waar ze elke maandag zit hier word nu actie voor ondernomen want de fiso zag het ook aan haar mocht ik er met de juffen er niet uitkomen
Mocht ik de schoolarts gaan overleggen
Maandag mag ze weer na een week vakantie
Dan ga ze maandag lekker vrij dinsdag en donderdag wel hele dag naar school en woensdag tot 12 uur vrijdag fijn tot 12 uur
Ook ga ik vragen of ze gelijk na het handje schudden bij de juf op schoot mag zo dat het minder moeiten Kost of afscheid te nemen en dat stoeltje vind ze wel als ik weg ben ook wil ik graag elke week een verslag hoe het is gegaan zo dat ik dit met de fiso kan door aanpakken voor haar

**Geplaatst**: 26-02-20 17:12

Geplaatst: 26-02-20 17:12

Tja weet uit ervaring school kan er streng op zijn dat het nog wel gebeurt helaas en als kind zijnde praat je er ook niet over.

Nomineer dit bericht ×