Slachtoffers van pesten

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
SusanH
Lid Bezwaarcommissie

Berichten: 38121
Geregistreerd: 27-06-07
Woonplaats: In het midden van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 08:00

Ik begin me door dit topic af te vragen in hoeverre het bij mij nog speelt. Ook ik hecht erg aan harmonie, kan er niet tegen als iemand boos op me is of als ik negatieve feedback krijg. Ik wil overal altijd de sfeer goed houden. Vul snel in wat een ander wel niet over me zal denken. Maar ik vind dat meer een karaktertrek van mij als iets wat door het pesten komt. Want ik heb dit al zo lang ik me kan herinneren. Als mijn moeder bijvoorbeeld boos was kon ik daar heel lang door van slag zijn vroeger. Mijn dochter heeft dat precies zo, die is ook heel gevoelig voor sfeer en of de relatie wel goed zit.

Bij haar op school wordt trouwens heel erg goed gewerkt aan een niet pest beleid. Niet door het zo te noemen, maar door de eerste weken na de vakantie heel bewust te werken aan samenwerking in de klas, waar ieders kwaliteiten liggen, respect voor iedereen. Daar wordt het hele schooljaar door op terug gegrepen. Ik vind de sfeer op school altijd heel fijn. Ik heb het idee dat er heel bewust mee wordt om gegaan, en dat ze een goede aanpak hanteren tegen pesten.

Daihyo

Berichten: 90332
Geregistreerd: 01-06-01
Woonplaats: Animals

Re: Slachtoffers van pesten

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 08:04

Ik heb er geen last meer van, maar ik merk wel dat het veel invloed heeft gehad op wie ik nu ben.
Ik ben nu juist assertiever en enorm fel wanneer ik merk dat iemand probeert een negatieve invloed op me te hebben. Maar aan de andere kant vermijd ik (persoonlijke) conflicten ook liever. Ook omdat ik verbaal wel sterk ben inmiddels, maar altijd wel even tijd nodig heb om de juiste zinnen te formuleren. Of dichtklap. Dus ga ik dat nog steeds liever uit de weg. Als het over inhoud gaat kan ik overigens wel fel en hard discussiëren, maar dan wordt het nooit persoonlijk. En als iemand het persoonlijk wil maken om een discussie te winnen, dan kan ik dat ook heel goed benoemen.
Maar dat heeft wel enorm veel tijd nodig gehad voor ik dat durfde.
En dat pleasen. Dat zie ik bij veel mensen hier ook terug komen. Dat blijft wel een dingetje. Overigens kan ik nu wel de keuze maken bij wie ik dat doe. Maar ik trap nog regelmatig in die valkuil.

Hilli

Berichten: 23064
Geregistreerd: 28-07-04
Woonplaats: My home is where my horse is...

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 08:07

@shirleyp: nee ik ben niet zuur vandaag, maar ik word wel heel chagrijnig en misschien zelfs een beetje verdrietig van deze opmerking van jou:
Citaat:
Dat je als gepeste de indruk hebt dat de leerkracht niets doet hoeft niet altijd waar te zijn. Veel van wat een leerkracht doet gebeurt achter de schermen, direct met betrokkenen. Vanwege de privacy kan en mag je niet alle informatie met een andere partij delen.


Als je het niet zo bedoelt moet je het anders opschrijven. Jij kunt wel een (levenslang!) verschil maken voor iemand en op basis van deze woorden twijfel ik eraan of je dat wel doorhebt.

Wendy1708

Berichten: 149
Geregistreerd: 12-01-08
Woonplaats: Flevoland

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 08:22

shirleyp schreef:
Hilli schreef:
@shirleyp: hou toch op met je soms merk je er niks van/privacy-verhaal. Alle verhalen gaan over een leraar die het niet ziet, of wil zien. Laat dat in elk geval merken aan een gepest kind dat je hem/haar wel ziet staan en waardeert. Ook jij kan het verschil maken voor de rest van iemands leven. Dat je je daarnaast aan de regels houdt lijkt me noodzakelijk maar ZIE iemand en laat dat MERKEN.
.


Zo... Beetje zuur vandaag? Ik zeg ook nergens dat ik het kind niet zie of steun, ik geef alleen aan dat het ‘er niets aan doen’-verhaal kan voortkomen uit het privacyverhaal. Ik begrijp dat het een gevoelig er persoonlijk onderwerp is, maar ik zit echt niet te wachten op een post met deze toon.


Als moeder van een dochter die zware, hele zware tijden heeft gehad op school, sloeg ik van jouw post, als lerares nota bene, stijl achterover. Een topic waarin mensen lotgenoten zoeken in deze ongelooflijk pijnlijke materie. Mensen die levenslang de gevolgen zullen ondervinden van het gepest worden of zijn. Mensen die zich nóg steeds afvragen waar het aan gelegen heeft dat uitgerekend zij het slachtoffer zijn geworden. Mensen die zich door leraren totaal niet gehoord en begrepen voelden.Ik zie hier "blijdschap" en herkenning dat er zich zoveel mensen melden.
En wat gebeurt er dan? Een lerares meldt zich en nota bene één, met exact het frustrerende verhaal wat ze jaren hebben moeten aanhoren. "Meerdere aspecten", "privacy" etc. Het getuigt van weinig inlevingsvermogen. Het kán je mening of jouw kant zijn, maar om die hier in dit topic te willen verkondigen???
Vervolgens reageert er iemand emotioneel op jouw post, wat helemaal te verwachten viel, en kijk wat hierop je reactie is. Ik ben flabbergasted. "Een beetje zuur vandaag?" Dat is je eerste opmerking. Kleinerend is het en totaal leraaronwaardig. En dat in een topic waarin mensen hun verdriet uiten over iets wat doorgaans vérstrekkende gevolgen heeft. Alhoewel ik me zeer zeker bewust ben van de beperkingen, die een school heeft aangaande pesten, mag ik toch hopen dat je in reallife, meer emphatie voor gepeste leerlingen ten toon spreidt, als dat je hier nu, in dit emotionele topic, laat zien. Ernstig vind ik jouw eerste post maar met je denigrerende antwoord op Hillie, vind ik je werkelijk gevoelloos je boekje te buiten gaan.

LadyMadonna

Berichten: 62266
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: werkendam (NB)

Re: Slachtoffers van pesten

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 08:54

Ik hoorde nooit ergens bij, werd altijd als laatste gekozen etc.
Omdat wij een hele kleine klas hadden (7) moesten klasgenootjes mij van hun ouders verplicht uitnodigen. Wat resulteerde in aanwezig zijn maar niet echt mee doen.
Op zo’n feestje was ik naar de wc, en toen ik terug kwam bleek er zout in mijn cola gedaan te zijn. Omdat ik me niet wilde laten kennen heb ik het opgedronken, met als gevolg dat ik heel de boel onder gekotst heb, en dat moest ik natuurlijk weer een poos aanhoren.
Ik was gek van paarden, maar mijn paardenagenda werd vernield, pennen verdwenen spoorloos, etc.
Tijdens apenkooien in de sporthal wilde ik me bewijzen, waardoor ik helemaal bovenin het klimrek klom (meter of 4/5), daar uit viel en naast de mat terecht kwam...
Even out geweest en verder niks aan over gehouden. Daar heb ik geluk mee gehad.
Tijdens de bonte avond voerde ik een stukje op met een leraar, want niemand wilde mij bij hun groepje hebben.
Op sportdag ben ik door 6 jongens belaagd in een kleedkamer waarvan het licht kapot was. Hier zijn dingen gebeurt die niet mogen gebeuren en zeker niet met een 12 jarige.
Dat laatste heb ik nooit aan mijn ouders verteld, pas járen later.
Dit was basisschool.
Op het voortgezet onderwijs ging het verder, niet fysiek, maar ik hoorde nog steeds nergens bij, op het mbo ook niet en nu nog steeds niet.
Ik ben redelijk onzeker en heb wat faalangst.
Ik heb nooit geweten wat ik verkeerd deed, waarom ze mij moesten hebben.
Ik merk wel dat ik nu graag dingen goed wil doen en eigenlijk te sociaal ben. Ik zal altijd helpen, ook als dat ten koste gaat van mezelf....

ArankaM

Berichten: 1483
Geregistreerd: 24-02-11
Woonplaats: Hekendorp

Re: Slachtoffers van pesten

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 10:07

Pfoe veel heftige verhalen en ook heel herkenbaar.
Ik kom uit een klein dorp, mijn klas op de basisschool was 6 kinderen groot. Drie meisjes, drie jongens. Op de basisschool was ik te dik. Ik was wel ‘verplicht’ vriendinnen met de 2 andere meiden uit mijn klas. Maar in groep 5 kwam er een meisje bij en toen was er geen plek meer voor mij. Ik werd buitengesloten. Toen ben ik naar de jongere kinderen getrokken van de basisschool en heb het toen nog wel leuk gehad. Maar de ‘grote’ middelbare school vond ik erg spannend. In het begin gingen alle meiden met elkaar om, maar na een week werden groepjes gevormd en ik hoorde nergens bij. Met gym wilde niemand met mij een groepje vormen en ik krijg nog steeds buikpijn als groepjes gevormd moeten worden bij mijn opleiding.
Ik zat in de eerste altijd alleen in de klas. In de pauze ben ik wel altijd blijven proberen om contact te leggen. Maar werd nergens bij betrokken, bij iedereen in het groepje werd iets op de tas geschreven, alleen niet bij mij want ik was geen vriendin.
Wat ik ook erg vond was dat ik altijd alleen zat en ik bij verplichte klasindelingen door leraren als strafplaats werd bestempeld. Lastige, drukke leerlingen werden naast mij gezet.
In de tweede kwam een nieuw meisje op de school. Zij begon met mij pesten, maar vervolgens begonnen andere kinderen ook haar te pesten. Zij had niemand, ik had niemand, dus we zaten altijd bij elkaar. En we proberen beide er bij te horen. Ik had het haar nog niet vergeven dat ze mij had gepest, maar het was een ‘verplichte’ vriendschap. In de vijfde heb ik gezegd, van kom we gaan samen zitten en niet meer bij de anderen. Ben toen echt vriendinnen met haar geworden en nu nog steeds.
Ik heb veel steun gehad aan de paarden en de manege. Heb hier altijd mijzelf kunnen zijn.
Ik heb ook groepstherapie en ik ben naar verschillende psychologen geweest. Mijn moeder heeft mij altijd gesteund, mijn vader snapte het niet altijd. Leraren wisten niet wat ze met het pesten moesten doen.
Toen ik 18 was heb ik echt mijzelf gevonden en daar heeft mijn vriend mij echt bij geholpen.
Ik krijg nu enkel nog steeds buikpijn wanneer groepjes gevormd worden en je geconfronteerd wordt dat je niet echt iemand hebt. Ik heb leuke vriendinnen op het hbo, maar zit daar niet altijd bij in de klas. Vorige week met de eerste lesdag van het jaar ben ik snel met mensen praatjes gaan maken. Maar toen we naar de klas gingen, was er niemand die naast mij kwam zitten. Ja dat deed pijn, maar kon mijzelf er snel overheen zetten. Ik was een van de eerste die ging zitten, dus kon niet zelf naast iemand gaan zitten

pinto_1

Berichten: 2746
Geregistreerd: 18-05-09
Woonplaats: Nordhorn

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 12:37

Heftige verhalen, en ook veel herkenbaar. Ben op alle scholen gepest helaas. Basisschool omdat ik erg introvert was, en niet bepaald in modieuze kleren liep (meestal afdankertjes van mijn broers).
Middelbare school verhuisden we naar een dorp, en kwam ik in de brugklas met mijn dorpsgenootjes. Die allemaal dialect spraken en ik niet, dus werd gepest omdat ik "bekakt" was.
Toen naar de MEAO, waar de docent economie de eerste schooldag zei: ze zeggen dat mensen met een dubbele achternaam van adel zijn. Vervolgens, na een blik van mijn hoofd naar mijn tenen: nou, dat zou je ook niet zeggen.
Terwijl de hele klas dubbel lag en ik met een rood hoofd in mijn schoolbank zat, wist ik al dat mijn lot bezegeld was.

Ik vraag me nog wel eens af of die man ooit beseft heeft wat voor impact zijn "grapje" heeft gehad. :\

khirshanta

Berichten: 7565
Geregistreerd: 28-08-06

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 12-09-18 12:51

Wendy1708 schreef:
shirleyp schreef:
-n.a.v. Hilli's reactie:
@shirleyp: hou toch op met je soms merk je er niks van/privacy-verhaal. Alle verhalen gaan over een leraar die het niet ziet, of wil zien. Laat dat in elk geval merken aan een gepest kind dat je hem/haar wel ziet staan en waardeert. Ook jij kan het verschil maken voor de rest van iemands leven. Dat je je daarnaast aan de regels houdt lijkt me noodzakelijk maar ZIE iemand en laat dat MERKEN.
.


Zo... Beetje zuur vandaag? Ik zeg ook nergens dat ik het kind niet zie of steun, ik geef alleen aan dat het ‘er niets aan doen’-verhaal kan voortkomen uit het privacyverhaal. Ik begrijp dat het een gevoelig er persoonlijk onderwerp is, maar ik zit echt niet te wachten op een post met deze toon.


Als moeder van een dochter die zware, hele zware tijden heeft gehad op school, sloeg ik van jouw post, als lerares nota bene, stijl achterover. Een topic waarin mensen lotgenoten zoeken in deze ongelooflijk pijnlijke materie. Mensen die levenslang de gevolgen zullen ondervinden van het gepest worden of zijn. Mensen die zich nóg steeds afvragen waar het aan gelegen heeft dat uitgerekend zij het slachtoffer zijn geworden. Mensen die zich door leraren totaal niet gehoord en begrepen voelden.Ik zie hier "blijdschap" en herkenning dat er zich zoveel mensen melden.
En wat gebeurt er dan? Een lerares meldt zich en nota bene één, met exact het frustrerende verhaal wat ze jaren hebben moeten aanhoren. "Meerdere aspecten", "privacy" etc. Het getuigt van weinig inlevingsvermogen. Het kán je mening of jouw kant zijn, maar om die hier in dit topic te willen verkondigen???
Vervolgens reageert er iemand emotioneel op jouw post, wat helemaal te verwachten viel, en kijk wat hierop je reactie is. Ik ben flabbergasted. "Een beetje zuur vandaag?" Dat is je eerste opmerking. Kleinerend is het en totaal leraaronwaardig. En dat in een topic waarin mensen hun verdriet uiten over iets wat doorgaans vérstrekkende gevolgen heeft. Alhoewel ik me zeer zeker bewust ben van de beperkingen, die een school heeft aangaande pesten, mag ik toch hopen dat je in reallife, meer emphatie voor gepeste leerlingen ten toon spreidt, als dat je hier nu, in dit emotionele topic, laat zien. Ernstig vind ik jouw eerste post maar met je denigrerende antwoord op Hillie, vind ik je werkelijk gevoelloos je boekje te buiten gaan.


Ok, laten we 1) even allemaal adem halen- al hoezeer het je iets doet (ook mij!) kalm aan, en reageren met respect, en 2) misschien een lering hieruit te trekken.

Ik snap het punt dat je sommige privé zaken niet kunt bespreken. Privacy is een recht, een plicht en zeker iets wat in acht genomen moet worden. Maar, wat doe je er dan aan, shirleyp?

Dat leraren niet oppermachtig zijn en het niet helemaal uit de wereld kunnen helpen, is duidelijk. Maar besef je ook dat pesten ervoor heeft gezorgd dat mensen- zoals je veelvuldig kunt lezen, hun leven lang getekend zijn? Dat een aantal van ons zelfs dood hadden willen zijn? Probeer je dat misschien voor ogen te houden. Ik kan niet voor anderen spreken, maar ik zag geen uitweg meer. Ik wilde verdwijnen van de aardbol. Geen 'kreet om aandacht' van jong grut- ik wilde dood. Zelfmoord.

Als een leraar mij en mijn ouders apart had genomen voor een serieus gesprek, zou aankaarten dat ze het met de pesters zou bespreken, had aangegeven dat ik altijd naar haar of hem toe had kunnen komen voor een luisterend oor... of een klassengesprek houden, een thema dag, wát dan ook, dat had een wereld van verschil kunnen maken. Zelfs als het pesten verminderd werd, was dat een enorm verschil geweest. Heck- zelfs als er nog net zo hard doorgepest werd, en een leraar me toen al gewoon ondersteund had, gezegd had dat het niet ok was wat er gebeurde, was dat een verademing geweest. 'je moet het je niet aantrekken' 'je moet pesters gewoon negeren, dan houdt het wel op'. Weet je hoe vaak ik dat gehoord heb? En het hielp niets- het tegenover gestelde. Voor mijn gevoel werd het daar dan maar mee afgedaan en voelde ik me of ik me maar niet zo moest aanstellen.

Wellicht onderschat je wat pesten met mensen doet. Wellicht onderschat je nog meer wat een steunpilaar jij zou kunnen zijn.

Ik ben daarom oprecht benieuwd wat je verder nog doet tegen pesten. Je zegt dat de gepestte steunt- hoe? Met hetzelfde loze commentaar als ik kreeg?

Want wat er achter de schermen gebeurt, is zeker belangrijk en moet niet uitgebreid publiekelijk verkondigd worden. Maar wat je achter de schermen doet, is geen reden, of excuus voor gebrek aan actie vóór de schermen

saskiakefie
Berichten: 18434
Geregistreerd: 14-01-07
Woonplaats: Mariënheem

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 13:05

Ja ik ben ook gepest. En dat het gevolgen heeft is een ding wat zeker is. Ik was erg verlegen en ook onzeker en ik denk dat dat ook een reden is geweest. Het is inmiddels zo'n 12 jaar geleden en ja, het achtervolgt me nog steeds, soms. Het punt is dat het gebeurt wanneer je volop in je ontwikkeling bent. Als het gebeurt wanneer je ouder zou zijn en sterker in je schoenen staat zouden de meesten er al heel anders mee om kunnen gaan, maar helaas is dat niet zo. Ik heb de pesters altijd geprobeerd te negeren en 'hou op' gezegd maar daar hield het zeker niet mee op. Als ik terug in de tijd zou kunnen gaan zou ik het heel anders hadden gedaan op een veel agressievere manier, want ja ik denk dat dat soms de enige manier is wat werkt, assertief en van je afbijten. Maarja dat durfde ik niet en de 'ouderen' zeiden ook altijd dat je het best kan negeren... Net als je soms ex gepesten op tv ziet die zeggen dat het ze sterker heeft gemaakt ben ik het absoluut niet mee eens. Het heeft me alleen maar onzekerder gemaakt en die onzekerheid heb ik soms nog. Gelukkig heb ik daarna ook veel goede ervaringen opgedaan en veel positiviteit. Ik denk als ik niet gepest zou zijn geweest en buitengesloten ik nu nog veel opener zou zijn. Het is niet alleen het direct pesten, ik ben nooit fysiek gepest, maar het buitensluiten vond ik minstens zo erg. Geen vrienden hebben, of 'vrienden' die je later gingen pesten, de eenzaamheid binnen de school, als laatste gekozen worden bij gym, als er groepjes gevormd moesten worden, altijd overblijven, uitgelachen worden als je voor de klas moest staan, dat is zo naar. Toch denk ik wel dat de meeste scholen al veel meer doen aan deze problemen maar het zou een vast onderwerp moeten zijn, hoe je met elkaar om gaat, respect hebben voor anderen, en pesten keihard aanpakken. Het moet toch niet gezien worden als iets wat normaal is.

lor1_1984

Berichten: 13283
Geregistreerd: 03-12-03
Woonplaats: Almelo

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 13:36

Het gepest worden heeft mij absoluut niet zekerder en/of sterker gemaakt. :n
Het heeft mij vooral het gevoel gegeven dat ik nergens veilig was omdat mijn thuissituatie ook niet goed was, nergens een plek had om op adem te komen buiten de weekenden bij mijn vader en later op stal.
En ja, ik was/ben apart en deed teveel mijn best om erbij te horen, was een heel makkelijk slachtoffer maar vanuit school werd er ook verdomd weinig mee gedaan.
Ik kreeg opmerkingen als 'jij lokt het ook uit', 'jij bent ook niet altijd even lief', 'je moet het maar negeren, dan gaat het vanzelf over', 'je reageert te overgevoelig, ze bedoelen het niet zo'.
Dat ik werd buitengesloten, opgesloten, uitgescholden, mijn spullen werden gejat en/of gesloopt, dat ik geregeld onder de blauwe plekken en schrammen zat etcetc daar werd niet of nauwelijks naar gekeken.
Dat ik een eetstoornis ontwikkelde en depressief werd hebben ze zelfs nooit opgemerkt.

Veel later hoorde ik van een paar oude klasgenoten (die weinig/niet meededen aan het pesten) dat ze mij altijd stoer hebben gevonden omdat ik mijn eigen ding deed, iets wat zij niet durfden.
Een van de pesters heeft nu een kind wat vergelijkbaar is met hoe ik was/ben en zij ziet nu wat ze me heeft aangedaan, maar durft niet naar me toe te komen om haar excuses aan te bieden omdat ze zich helemaal kapot schaamt.
Ze ziet het ook als een gevalletje 'karma' dat haar kind nu zo is, een soort van levensles.

Suzanne F.

Berichten: 57943
Geregistreerd: 03-03-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 13:39

Toch is het moeilijk wat leraren kunnen doen want vaak maak je het alleen maar erger. Bij mij werd er om stilte gevraagd in de klas en werd even boos door de leraar gezegd dat ik werd gepest en welke benamingen er voor mij waren (ik kon wel door de grond zakken, je hoorde het gegiechel al stilletjes overal) en dat dit moest stoppen. En dat was het. Okeeeeeee, ja en daar wordt het beter van zeker.

Maar toch is het moeilijk. Wat zou een leraar dan beter kunnen doen? De pesters apart nemen? Of praten met de ouders? En hoe ga je om met de gepeste?

Mazida
Berichten: 1438
Geregistreerd: 31-07-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 13:46

Wat een herkenning hier. Zelf ook jarenlang gepest. Vanaf groep één tot aan het einde van de middelbare school. Ik weet niet wat ik had, maar ze moesten mij altijd hebben. Ook op ponykamp was ik bijvoorbeeld de pispaal. Jarenlang uitgescholden, buitengesloten, nare bijnamen gekregen, altijd als laatste gekozen worden met de gymles, spullen moedwillig kapot gemaakt tot soms fysieke mishandeling |( . Toen ik ging studeren was het afgelopen, maar toen sloot ik mezelf buiten. Bang om nog contact te maken en dat zorgde er ook weer voor dat toen de hele studentenklas een keer ging koken ik als enige niet werd uitgenodigd. Dat deed ff zeer :( .

Ben gepest door veel verschillende mensen. Dacht altijd dat het mijn eigen schuld was. Ik was een klein verlegen meisje, ik denk dat het daar aanlag. De andere kinderen leken het te ruiken dat ze mij altijd moesten hebben. Maar als iedereen je zo behandelt, ga je vanzelf geloven dat je een soort monster bent ;( . Mijn jeugd is ontzettend eenzaam geweest. Op de middelbare school durfde ik mijn ouders niet te vertellen dat ik weer werd gepest. Ik schaamde me en vond dat ik faalde. De leraren wisten het, maar deden niets. Sterker nog, een docente vond ik dat een zonderling was en de twee vriendinnetjes die ik nog had afzonderde van de rest. Zij ging met hun ouders praten, omdat ze vond dat deze twee vriendinnetjes door mij een verkeerd pad werden opgestuurd. Ik had een negatieve invloed! :') ! Dank je mevrouw de docent voor die extra berg schuldgevoelens als veertien jarig meisje ;( . Klein lichtpuntje: deze vriendinnetjes hebben mij NOOIT laten vallen.

Het is gelukkig goed gekomen. Helaas heeft het pesten blijvende invloeden achtergelaten. Heb veel achterdocht (vind die persoon me wel echt aardig?) en heb een ontzettend scherpe tong gekregen. Wie mij beledigt, krijgt meteen een onaardig woord terug. Deed ik dat vroeger maar :) . Ik ben er niet aardiger van geworden denk ik, maar ik hoef niet meer aardig te worden gevonden of ergens bij te horen. Ik ga mijn eigen gang wel. Verder ben ik toch best een leuk persoon geworden. Kan nu van mezelf zeggen dat ik er mag zijn en dat heb ik heel lang niet gevonden :) .

Yunomi
Berichten: 3112
Geregistreerd: 04-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 13:50

x
Laatst bijgewerkt door Yunomi op 18-02-22 23:25, in het totaal 2 keer bewerkt

Mazida
Berichten: 1438
Geregistreerd: 31-07-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 13:50

Nog een toevoeging: ben blij dat mijn jeugd niet nu is. Moet er niet aandenken dat al die pestkoppen je ook nog via sociale media weten te vinden :x . Tegenwoordig gaat het pesten 24 uur per dag door. Vreselijk :n

Mazida
Berichten: 1438
Geregistreerd: 31-07-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 13:52

Nog een toevoeging. Het moeilijkste moment uit mijn leven. Mijn klasgenoten waren me op de fiets aan het opjagen. Ze waren mijn bijnaam aan het zingen. Om aan ze ontkomen fietste ik door rood licht. Ik had het niet gezien. Een man in een jeep moest keihard op de rem trappen. Het ging zo hard, het scheelde hooguit een centimeter ofzo of hij had me geraakt. En mijn klasgenoten? Die stonden me keihard uit te lachen. Op dat moment vroeg ik me serieus af of zo ook zo hadden gelachen als ik dood onder die auto had gelegen :\

khirshanta

Berichten: 7565
Geregistreerd: 28-08-06

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 12-09-18 13:53

Suzanne F. schreef:
Toch is het moeilijk wat leraren kunnen doen want vaak maak je het alleen maar erger. Bij mij werd er om stilte gevraagd in de klas en werd even boos door de leraar gezegd dat ik werd gepest en welke benamingen er voor mij waren (ik kon wel door de grond zakken, je hoorde het gegiechel al stilletjes overal) en dat dit moest stoppen. En dat was het. Okeeeeeee, ja en daar wordt het beter van zeker.

Maar toch is het moeilijk. Wat zou een leraar dan beter kunnen doen? De pesters apart nemen? Of praten met de ouders? En hoe ga je om met de gepeste?



Maar ja- zo zet je iemand ook wel weer heel erg in de kijker. Misschien activiteiten doen waarbij de gepestte als eerste mag kiezen wat er gebeurt? Of gewoon aanbieden een luisterend oor te zijn?
Het topic wel bespreekbaar maken, maar niet zoals bij jou natuurlijk..

Sintara

Berichten: 9094
Geregistreerd: 07-03-18
Woonplaats: Denemarken

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 13:55

Suzanne F. schreef:
Toch is het moeilijk wat leraren kunnen doen want vaak maak je het alleen maar erger. Bij mij werd er om stilte gevraagd in de klas en werd even boos door de leraar gezegd dat ik werd gepest en welke benamingen er voor mij waren (ik kon wel door de grond zakken, je hoorde het gegiechel al stilletjes overal) en dat dit moest stoppen. En dat was het. Okeeeeeee, ja en daar wordt het beter van zeker.

Maar toch is het moeilijk. Wat zou een leraar dan beter kunnen doen? De pesters apart nemen? Of praten met de ouders? En hoe ga je om met de gepeste?


Iedereen is anders en ook elke pestsituatie is anders.. Dus er is niet 1 oplossing.
Wat bij mij indertijd heeft geholpen is dus langdurig elke dag uitpraten met de ergste pestkop en de juf . Dit gebeurde wel pas nadat ik dus zelf iets had gedaan dat echt niet mocht/kon, tot die tijd kreeg de pester ook alleen maar een ´hee niet meer doen he´.

Was er iemand anders die me had gepest? Hoppa, die werd erbij gezet. Ouders kregen precies te horen wat er was gezegd. Een van de moeders van heeft me zelfs haar excuses aangeboden :+

Het was niet leuk, ook niet voor mij.. Maar het stopte ál het gepest. Ook bij andere kinderen, want die waren als de dood dat zij ook moesten nablijven en thuis straf zouden krijgen natuurlijk.
Omdat ik met name bang was om het schoolplein op te lopen is er een paar keer gewoon iemand aangewezen om mij te begroeten bij het hek. Een ouder, de conciërge, een juf maakt niet uit. *edit, het is me later pas verteld dat ze waren gevraagd dat voor me te doen * Heel suf, maar dat hielp ook al! Een persoonlijke begroeting zorgt er al echt voor dat je je wat meer geaccepteerd voelt..

Toen het over was en ik me realiseerde dat ik niet eens meer bang was om, zonder op mijn hoede te zijn, op het schoolplein te staan in de pauze leek het net alsof voor het eerst de zon scheen ofzo.

Maar op de middelbare was het minder makkelijk.

Ik denk eigenlijk dat, zolang de ouders er niet bij betrokken worden en mee willen werken met straffen / uitleggen het een onbegonnen zaak is.

Janneke2

Berichten: 23646
Geregistreerd: 28-02-13
Woonplaats: Ergens in Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 14:06

Ik meld me ook.
Voor mij lag de nadruk op de jaren tussen 9 en 12: de laatste 3 jaar lagere school.
Brrr - wat een ellende.

Inclusief ouders die zich geen raad wisten, logen, wegkeken, andere kinderen die slaappillen slikten(!) en vooral onmacht en gebrek aan inzicht van de leerkrachten.


Wat voor mij wel belangrijk is geweest zijn de boeken/ het werk van Bob van der Meer.

Zo ben ik NIET gepest 'omdat ik een buitenbeentje was' - zo praten we toch ook niet over een verkrachte vrouw 'het gebeurde omdat ze in haar eentje fietste'...?
Dat heet blaming the victim.
Of: het vrijpleiten van de daders.
Je wordt gepest omdat 1 of vaak meer 'losers' hun agressie wensen bot te vieren.
Citaat:
Als moeder van een dochter die zware, hele zware tijden heeft gehad op school, sloeg ik van jouw post, als lerares nota bene, stijl achterover. Een topic waarin mensen lotgenoten zoeken in deze ongelooflijk pijnlijke materie. Mensen die levenslang de gevolgen zullen ondervinden van het gepest worden of zijn. Mensen die zich nóg steeds afvragen waar het aan gelegen heeft dat uitgerekend zij het slachtoffer zijn geworden. Mensen die zich door leraren totaal niet gehoord en begrepen voelden.


Het is goed bedoeld, maar ik ervaar het niet als steun.
Van mededelingen als 'dat je dit je hele leven bij je draagt' word ik niet blij en waar hoeft het ook niet te zijn. (Valkuil: self fulfilling prophecy.)

Ook zo fraai: een psycholoog die riep 'dat ik weerbaar moest worden'.
Hoezo...?
Nou - volgens deze malloot word je gepest 'als je niet weerbaard bent'. Mijn hoela.
Er zijn zeer weerbare mensen gepest, puur omdat de groep om haar moverende redenen dit besloot. Soms is het idd 'we pakken de zwakste', maar soms iemand die op een bepaalde manier 'anders' is., etc.
En het zij herhaald: het is niet zo interessant wat de groep vindt.

Enige weerbaarheid kan geen kwaad, nl weten hoe pesten werkt.
Het uitsluiten "zij is degene die er niet bijhoort";
de 'conspiracy of silence' - het uitsluiten wordt niet openbaar gemaakt, 'het is ons geheim', het vormt de groep;
en het mikpunt van spot wordt wijsgemaakt dat het haar eigen schuld is
(...je bent niet goed genoeg, je bent niet weerbaar, je bent stom/ lelijk/ jou soort moeten we niet...).
Ook is het de bedoeling dat degene die "hem is" een gevoel van machteloosheid krijgt (het ligt aan mij, ik ben kennelijk gek ofzo "het klopt dat geen normaal mens met mij kan omgaan" etc. :(:) )

En vaak in een netwerk: 1 of 2 echte agressors ('waar iedereen bang voor is')
een groep meelopers (actief meepesten uit angst)
een groep 'die erbij staat en kijkt maar niets durft te doen'
en degenen die het gelag betalen.
Laatst bijgewerkt door Janneke2 op 12-09-18 14:20, in het totaal 1 keer bewerkt

Art_Ificious
Berichten: 14521
Geregistreerd: 30-06-13
Woonplaats: Belgisch Limburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 14:16

Ik weet niet waar ik starten moet.
Mijn hele leven lang ben ik gepest geweest. En helaas achtervolgd me dat nu nog steeds.

Misschien is dát ook de reden dat ik vaak de reacties in mijn topics verkeerd interpreteerde en als negatief op me overkwamen. Dus bij deze mijn excuses aan allen die het goed bedoelde met mij en mijn paarden.

Het is begonnen in de lagere school, het eerste studiejaar al. Ik had een ziekte aan mijn melktanden waardoor het glazuur afbrak, dit leek er dus op alsof ik een slechte mondhygiëne had maar dat was niet zo. Tandarts wist toen niet of ik dit ook aan mijn vaste tanden zou hebben, gelukkig niet.
Deze pesterijen gingen vooral in de vorm van uitschelden en bijnamen die niet fijn waren. Het had een enorme impact op mij op gebied van zelfvertrouwen. En ik vertelde het zelfs mijn ouders niet.

Ook in de lagere school bleef ik het gepeste kind omdat mijn zelfvertrouwen zo laag was en ik mijn ouders nergens wat over vertelde. Gevolg echter is dat ook de enkele vrienden die ik had gepest werden omdat ze mij verdedigden.

In het middelbaar scheidden onze wegen en ging ik naar een andere school, weg van de pestkoppen. Maar ook hier moest ik eraan geloven. Ik voelde me nog steeds laag in zelfvertrouwen en glimlachen durfde ik ook nooit goed. Mezelf verdedigden kon ik niet. Ik was ook altijd erg stil en vaak alleen met maar 1 of 2 vriendinnen die ook weer gepest werden door met mij op te trekken.
Dit escaleerde zich in het 4e middelbaar dat ik en mijn vriendin bedreigd werden met een mes. Ik heb een mes tegen mijn keel gehad en de leerkracht durfde niks doen.
Vriendin was er zo van aangedaan dat ze mij achterliet en van school veranderde. Daar stond ik helemaal alleen. Maar wederom bleef ik kranig en hield mezelf overeind. Mijn frustraties stopte ik in tekenen, schilderen en digitaal fotomanipuleren voor een paardenspel.

In het 7e middelbaar heb ik mezelf verdedigd door tegen de pesters in te gaan. Met geweld kreeg ik een beetje respect van de anderen van de groep. Toch bleven het de Marokkaanse meisjes die mij pesten... de reden? Mijn goede resultaten op school en feit dat ik een dierenliefhebber ben.

Tot op heden ben ik vaak nog onzeker, vooral in de dingen die ik doe of beslissingen die ik neem. Heb zeer lang geen kleedjes durven dragen want dan voelde ik me bekeken.

Ik heb gedurende mijn 12e tot 17e vaak aan zelfmoord gedacht en ook enkele zelfmoordpogingen willen ondernemen. Het waren de huisdieren die mij hiervan weerhielden want hen achterlaten dat kon ik niet.

Nu begin ik mezelf wel meer te verdedigen, ik heb sinds kort ook een nieuwe vriend leren kennen en hij helpt me echt vooruit in het leven. Ik heb me eigenlijk nog nooit echt zo goed in mijn vel gevoeld als nu de laatste maand. Ik draag weer kleedjes zonder me slecht te voelen, durf mezelf te tonen en glimlach weer breed.
Toch ben ik nog graag alleen op bepaalde momenten en zoek dan de eenzaamheid op.

Amber_anne

Berichten: 8508
Geregistreerd: 09-04-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 14:47

Ik meld me hier, ben nooit gepest en ben sociaal heel aanwezig en niet op mijn mondje gevallen. Ik zei wat ik vond en voelde er niks voor om dit tactisch over te brengen naar mensen. Mijn vrienden konden dat ook zeker hebben maar ik weet nu dat er mensen op de middelbare school zich gepest hebben gevoeld door mij en dan door mijn manier van overkomen. Ik zal nooit expres iemand eronder uit halen maar als ik geen behoefte heb dat je naast me kwam zitten dan zei ik dat.

Het rare was dat die houding juist mensen aantrok die geen vrienden hadden, maar dat waren dus later ook de mensen die zich dan gepest door mij voelde.

Ik heb tegen een meisje mijn excuses aangeboden in het laatste jaar. Niet om hoe ik ben maar omdat het mij oprecht spijt dat zij dat toen zo heeft opgevangen, dat was namelijk zeker nooit mijn bedoeling geweest.

Ik was en ben ook zeker geen pester maar ik heb wel een mening en schrok er niet van om die te gebruiken. Nu ben ik rustiger geworden en doe ik mijn best om mijn uitspraken wat genuanceerder te maken

Sunnda

Berichten: 7995
Geregistreerd: 28-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 15:04

Amber_anne schreef:
Ik meld me hier, ben nooit gepest en ben sociaal heel aanwezig en niet op mijn mondje gevallen. Ik zei wat ik vond en voelde er niks voor om dit tactisch over te brengen naar mensen. Mijn vrienden konden dat ook zeker hebben maar ik weet nu dat er mensen op de middelbare school zich gepest hebben gevoeld door mij en dan door mijn manier van overkomen. Ik zal nooit expres iemand eronder uit halen maar als ik geen behoefte heb dat je naast me kwam zitten dan zei ik dat.

Het rare was dat die houding juist mensen aantrok die geen vrienden hadden, maar dat waren dus later ook de mensen die zich dan gepest door mij voelde.

Ik heb tegen een meisje mijn excuses aangeboden in het laatste jaar. Niet om hoe ik ben maar omdat het mij oprecht spijt dat zij dat toen zo heeft opgevangen, dat was namelijk zeker nooit mijn bedoeling geweest.

Ik was en ben ook zeker geen pester maar ik heb wel een mening en schrok er niet van om die te gebruiken. Nu ben ik rustiger geworden en doe ik mijn best om mijn uitspraken wat genuanceerder te maken

Ik ben nooit gepest en heb nooit gepest, maar ik was wel heel duidelijk en ik heb iemand excuus aangeboden dat zij zich gepest voelde? (En er waren er blijkmaar meer)

Ik snap het niet helemaal denk.
Dus eigenlijk biedt je excuus aan voor niets dan toch? Want je zegt dat het eraan lag hoe de gepeste personen jou gedrag ervaarde en dat jij gewoon een leuke meid bent die niet op haar mondje gevallen is.

Ik weet natuurlijk niet hoe je het precies bedoelt, dat is altijd een beetje moeilijk aan geschreven woorden.
Maar het klinkt imo nogal zwak. :)

Sintara

Berichten: 9094
Geregistreerd: 07-03-18
Woonplaats: Denemarken

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 15:18

Waarschijnlijk bedoeld Amber_anne dat ze niet doorhad hoe ze overkwam op dat meisje en heeft ze daarom haar excuses aangeboden. Ze voelde zich geen pester en heeft ook niet de bedoeling gehad iemand te kwetsen, maar heeft dat onbewust toch gedaan / iemand anders ervoer het wel zo.

Zo kan je jezelf ook gepest voelen door iemand die er alleen maar een keer bij stond en een keer heeft gelachen.
Diegene zal zich waarschijnlijk ook geen pester voelen, maar de gepeste ervaart dat wel zo omdat diegene aan de kant van de pester stond en het met de pester eens leek te zijn.

Amber_anne

Berichten: 8508
Geregistreerd: 09-04-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 15:50

Sintara schreef:
Waarschijnlijk bedoeld Amber_anne dat ze niet doorhad hoe ze overkwam op dat meisje en heeft ze daarom haar excuses aangeboden. Ze voelde zich geen pester en heeft ook niet de bedoeling gehad iemand te kwetsen, maar heeft dat onbewust toch gedaan / iemand anders ervoer het wel zo.

Zo kan je jezelf ook gepest voelen door iemand die er alleen maar een keer bij stond en een keer heeft gelachen.
Diegene zal zich waarschijnlijk ook geen pester voelen, maar de gepeste ervaart dat wel zo omdat diegene aan de kant van de pester stond en het met de pester eens leek te zijn.


Precies dankjewel!

Het is moeilijk uit te leggen maar ook moeilijk idd om te weten hoe iemand zich voelt bij wat jij doet als dat niet bewust gaat. Net als in het geval van het lachen wat jij zegt.

shirleyp
Blogger

Berichten: 2927
Geregistreerd: 24-04-03
Woonplaats: Hengelo

Re: Slachtoffers van pesten

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-18 17:48

Ik lees dat mijn post bij sommige van jullie toch aardig wat losmaakt. Het is absoluut niet mijn bedoeling om iemand te kwetsen met mijn eerdere bericht. Mocht dat toch het geval zijn, bied ik daar graag mijn excuses voor aan. Ik probeerde alleen een andere kant te belichten, blijkbaar brengt dat veel herinneringen terug.

Dan inhoudelijk: natuurlijk draag ik als leerkracht mijn steentje bij aan het voorkomen en stoppen van pesten. Er is een helder en gedegen beleid dat ik volg en het creeeren van een positief groepsklimaat is iets waar ik dagelijks mee bezig ben. Ondanks dat sommige zaken niet gedeeld kunnen worden, ga ik wel in gesprek met alle betrokkenen en laat ik in woorden en daden mijn steun blijken.

khirshanta

Berichten: 7565
Geregistreerd: 28-08-06

Re: Slachtoffers van pesten

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 12-09-18 17:52

Ok, goed om te weten!
Ik heb geen idee welk beleid een school kan hebben- wat doen jullie? Voor zover je het mag delen...