Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-09-18 20:40

Geplaatst: 10-09-18 20:40

Sizzle schreef:
Relaxed, wat doe je dan als zij wel een gesprek aan gaat? Domweg je hoofd omdraaien? Lijkt me ook niet echt zinvol.
Als het me zo hoog zit dan zou ik het gewoon niet opzoeken en thuisblijven. Het is maar een nichtje tenslotte.

Nee hoor, gewoon antwoorden en ook niet meer dan dat en snel een andere gesprekspartner zoeken..

**Geplaatst**: 10-09-18 21:46

Geplaatst: 10-09-18 21:46

Hoe dan ook, ik ben erg benieuwd , TS krijgt morgen haar rooster, er is een gesprek met haar vader.
Ik ben heel erg benieuwd wat je gaat doen, en hoe een gesprek met je nichtje gaat verlopen.

Toitoitoi

( en ik hoop dat je nichtje snapt dat er weinig mensen zijn die haar nog een kans zouden geven )

**Geplaatst**: 10-09-18 21:48

Geplaatst: 10-09-18 21:48

germie schreef:
Ik zou haar er gewoon nog eens mee confronteren. Zo van he, dat zand er over, is wel leuk, maar ik ben het nog niet vergeten. Zou je niet eens je excuses aanbieden naar mij toe? Grote kans dat ze er niet blij mee is, maar dan is het duidelijk.
Ik kreeg zo een uitnodiging van een reunie van mijn middelbare school. Ik ben daar gepest en er werd niets aan gedaan. De zgn. ontzettend leuke facebookgroep heb ik gebruikt om mijn verhaal te doen: dat ik wel zou gaan, maar dat ik dan van die en die en die (ik heb de personen getagd ten overstaande van iedereen) dan wel graag het anwoord wilde waarom ze gepest hebben. Excuses hoeft niet, maar wel het waarom. Ook van 1 juf die later notabene DOMINEE geworden is. Die wist er van, maar deed er zelf aan mee. En hoewel ik enorme bijval gehad heb van mensen die het volkomen met mij eens waren en ook wisten dat ik gepest was, hebben de pestkoppen zelf, incl. die juf niet gereageerd (en het wel gelezen, want dat kun je namelijk zien). Ik heb enige weken later mijn oproep herhaald en er bijgezet dat het wel gelezen is, maar dat men kennelijk het lef niet heeft om te reageren. Dat herhalen heb ik zo een keer of 10 gedaan. De reünie heb ik lekker laten schieten, 1 van de pestkoppen kwam ik onlangs ineens tegen en heb die gegroet en het direct gevraagd. Was die niet van gediend. Als ik de kans krijg, dan ga ik ze weer aanspreken. Het doet mij enorm veel goed namelijk.
Met zo'n familiereunie zou ik het ook gewoon zeggen. Keihard zijn. Ik was dat nooit, maar moest assertiever worden. Dus ben dat geworden. Maar ik begrijp ook je angst. zgn. ziek zijn is makkelijker, maar eigenlijk loop je er voor weg.

Ik ben vroeger ook gepest, in elkaar geslagen voor het oog van de leraren, die snel de andere kant op keken. Tot op het punt dat mijn ouders dachten: Als dit meisje 20 wordt...

Maar dit zou ik in het geheel niet doen. Het geeft in mijn ogen aan dat je nog steeds enorm boos bent. Terwijl de mensen die dit hebben gedaan, er waarschijnlijk niet eens bewust van zijn wat ze destijds hebben gedaan. Dit was in ieder geval in mijn geval zo. Jongens die geen flauw idee hadden, niet wisten dat ik zoveel maatschappelijke hulp nodig heb gehad. Geschokt waren ze, vol berouw. (dit kwam bij een avondje voordrinken in een gesprek naar boven) Ik heb ze gezegd dat ik een volwassen vent niet kwalijk kan nemen wat hij 10 jaar geleden heeft gedaan.

De aanstichtster van het hele gebeuren, toen al behoorlijk aan de maat, is alleen maar gegroeid. Is zich in haar puberteit wel gaan realiseren wat ze mij heeft aangedaan, ook al is ze zelf nooit gepest.
Haar ouders zijn op haar 20e na vele jaren ruzie (voor haar van jongs af aan) gescheiden.
Kan je een volwassen vrouw, die het al echt niet makkelijk heeft vanwege haar omvang, kwalijk nemen wat ze vroeger heeft gedaan, mede door wat er bij haar thuis aan de hand was?

Ik ben gewoon een makkelijke zondebok geweest. Het mooie, naïeve meisje, met een gelukkig en liefdevol thuis die nooit zorgen had. Ze mocht op paardrijden als enige van de klas, er waren thuis nooit zorgen. Ik denk dat driekwart van mijn klasgenootjes zou wensen zo'n leventje te hebben. Maar dat hadden ze niet allemaal. En groepsdruk doet wat met je, ook al ben je nog zo jong.

Nee, ik ben er van overtuigd dat het aanwijzen van een schuldige helemaal niets helpt. Zeker als ik lees hoe het gezin waaruit het nichtje van TS komt, meerdere moeilijke types kent. Tante weet iemand non-verbaal keurig uit te sluiten van een gesprek op een verjaardag. Nee, dan denk ik niet dat deze werkwijze helpt. Het zorgt hooguit voor opnieuw röring in de familie.

Leer vrede krijgen met wat is geweest, leer vrede krijgen met het gevoel dat je nu hebt. En accepteer dan dat je nu eenmaal niet altijd met iedereen door één deur kan of moet willen. Geforceerde dingen werken niet. Je zet jezelf of anderen voor schut.
Bovendien, het is niet zo dat anderen je gevoel kunnen veranderen met een paar woorden. Dat kunnen we alleen zelf.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-18 22:08

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-18 22:08

Bedankt voor al jullie berichtjes!
Goede tips, en hele herkenbare verhalen.

Misschien, als ik nooit gepest was geweest, had ik dit zo achter mij kunnen laten. Helaas is het wel gebeurd. Ook ik werd op het schoolplein in elkaar getimmerd. In de klas werd er aan mijn haar getrokken, spullen gestolen. Van de basisschool heb ik nog altijd contact met 1 docent, die zich voor 300% voor mij heeft ingezet. Ik ging naar een middelbare school waar niemand van de basisschool naartoe ging. Een nieuwe start. In het begin ging het geweldig maar al snel was ik ook daar een 'doelwit'. Ik heb driftbuien gehad, als ik weer eens gepest werd en er werd niks mee gedaan door de docenten werd ik zo boos, dat 3 docenten mij moesten vasthouden. Ooit heb ik een meisje waarvan ik dacht dat zij mijn vriendin was een paar flinke klappen gegeven omdat ze me zo het leven zuur maakte op dat moment. Normaal gezien zou je een schorsing krijgen. Hebben ze bij mij niet gedaan, ze wisten dondersgoed wat er speelde.
Maar dat juist familie, het op het MBO terughaalt, dat deed ontzettend veel pijn.

Zefiros, met jou lijstje zou ik precies dat gesprek kunnen voeren! Dank je wel daarvoor!
Wat ik uiteindelijk zou willen is nieteens een excuus. Wel zou ik willen weten; waarom? We zijn familie, we zijn er voor elkaar. Waarom zou je dat dan doen? En als ik het dan bij het verkeerde eind heb, waarom zou je eraan mee doen?

Ik weet inmiddels dat ik reserve sta op mijn werk. Dit betekend dat ik tot 10 uur 's ochtends gebeld kan worden dat ik moet komen werken. Ik heb dus tot de 22e om erover na te denken

**Geplaatst**: 10-09-18 22:15

Geplaatst: 10-09-18 22:15

LoveUggs schreef:
Wel zou ik willen weten; waarom? We zijn familie, we zijn er voor elkaar. Waarom zou je dat dan doen? En als ik het dan bij het verkeerde eind heb, waarom zou je eraan mee doen?

Niet op elke waarom in het leven gaat een antwoord komen. Niet makkelijk, maar wel iets dat iedereen moet leren accepteren.
Niet iedereen weet waarom hij/zij iets doet of zegt.

Denk je dat mijn pestkop weet waarom ze het heeft gedaan? Met de kennis die ze nu heeft? Dat het haar leven niet had veranderd als ze gewoon aardig tegen me had gedaan? Welnee...
Moet ze zich daar nu, bijna 20 jaar na dato, nog druk over gaan maken? Absoluut niet! Het is gebeurt. Het verleden is niet altijd makkelijk, maar daar kan je alleen zelf vrede mee leren hebben.

Goed, zal er niet langer over doorzagen

**Geplaatst**: 10-09-18 22:23

Geplaatst: 10-09-18 22:23

LoveUggs schreef:
Bedankt voor al jullie berichtjes!
Goede tips, en hele herkenbare verhalen.

{Knip}

Zefiros, met jou lijstje zou ik precies dat gesprek kunnen voeren! Dank je wel daarvoor!
Wat ik uiteindelijk zou willen is nieteens een excuus. Wel zou ik willen weten; waarom? We zijn familie, we zijn er voor elkaar. Waarom zou je dat dan doen? En als ik het dan bij het verkeerde eind heb, waarom zou je eraan mee doen?

Ik weet inmiddels dat ik reserve sta op mijn werk. Dit betekend dat ik tot 10 uur 's ochtends gebeld kan worden dat ik moet komen werken. Ik heb dus tot de 22e om erover na te denken

Graag gedaan! Laat je weten hoe het gesprek ging? Heel veel succes in elk geval.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-18 22:34

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-18 22:34

Janine, ik snap helemaal wat je bedoeld. Ik zou het iig al fijn vinden als ik haar de kans geef om het eventueel uit te leggen.
Het waarom, of iig 'haar kant van het verhaal' te vertellen.
Ik denk, dat als ik haar kan vertellen hoe ik mij voel tegenover haar, en zij kan hier goed op reageren, we kunnen het issue uitpraten of wat dan ook, dan kan ik het achter me laten. Wat mij betreft is het dan ook goed zo en kunnen we verder.

Het is uiteraard heel makkelijk om te zeggen, het verleden is gebeurd, laat het los, laat het achter je. Maar dat is helaas lang niet altijd zo makkelijk als dat ik graag zou willen.

Ik wil het 100% achter me laten. Mijn familie is zo ontzettend belangrijk voor mij. Maar het voelt nu alsof ik de enige ben die 'niet verder' kan. Ik denk persoonlijk dat er een hele last van me afvalt als ik het met haar zou kunnen uitpraten, of welke naam je dw t wil geven haha. Als dat lukt, dan komt het wel goed.

**Geplaatst**: 10-09-18 22:43

Geplaatst: 10-09-18 22:43

LoveUggs schreef:
Janine, ik snap helemaal wat je bedoeld. Ik zou het iig al fijn vinden als ik haar de kans geef om het eventueel uit te leggen.
Het waarom, of iig 'haar kant van het verhaal' te vertellen.
Ik denk, dat als ik haar kan vertellen hoe ik mij voel tegenover haar, en zij kan hier goed op reageren, we kunnen het issue uitpraten of wat dan ook, dan kan ik het achter me laten. Wat mij betreft is het dan ook goed zo en kunnen we verder.

Het is uiteraard heel makkelijk om te zeggen, het verleden is gebeurd, laat het los, laat het achter je. Maar dat is helaas lang niet altijd zo makkelijk als dat ik graag zou willen.

Ik wil het 100% achter me laten. Mijn familie is zo ontzettend belangrijk voor mij. Maar het voelt nu alsof ik de enige ben die 'niet verder' kan. Ik denk persoonlijk dat er een hele last van me afvalt als ik het met haar zou kunnen uitpraten, of welke naam je dw t wil geven haha. Als dat lukt, dan komt het wel goed.

Ik weet als geen ander hoe moeilijk het is om los te laten.
Maar ook dat is te leren...

In mijn geval richting EMDR gegaan omdat mijn wedstrijdprestaties zwaar achter blijven door onzekerheid. En ja, kennelijk helpt het dan om flink geconfronteerd te worden met jezelf en je gevoel. Juist daarmee kan je verder gaan

We lopen zo gemakkelijk weg bij onze eigen gevoelens om elders verhaal te gaan halen. Maar dat is maar symptoombestrijding.

Zeg ik alsof ik een kenner en expert ben :')

Maar jeetje, het is niet zo dat ik er nooit moeite mee heb hoor. In tegenstelling...

We zijn vrouwen, praten lost nooit iets op als we zelf geen vrede kunnen krijgen met wat er is gezegd/gebeurd. Over 2 of 20 jaar komt deze oude koe gerust weer uit de sloot.

**Geplaatst**: 10-09-18 23:16

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 10-09-18 23:16

Ik zou het heel begrijpelijk vinden als je niet zou gaan. Zelf contact verbroken met een nichtje die haar onzekerheid op mij botvierde vroeger. Ik de schaap die alles slikte. Tot ze een aantal jaar terug het bij mijn oudste kind deed. Tot nooit meer ziens. Familieleden van haar gezin mochten haar ook niet maar doen nu schijnheilig. Dus ik ga met niemand meer om. Ga daarom ook niet naar familie reünies etc. Wat mijn familie ook zou willen of niet. Ik doe daar niet meer aan mee en kies voor mijn eigen leven.
Heel veel succes met je beslissing!

**Geplaatst**: 10-09-18 23:29

Geplaatst: 10-09-18 23:29

Nee is ook een antwoord.

Als jij geen zin hebt, heb je geen zin. Dan ga je gewoon niet.

Niks smoezen verzinnen, je hebt geen zin. Daar hebben ze het mee te doen.

**Geplaatst**: 11-09-18 07:16

Geplaatst: 11-09-18 07:16

Janine1990 schreef:
germie schreef:
Ik zou haar er gewoon nog eens mee confronteren. Zo van he, dat zand er over, is wel leuk, maar ik ben het nog niet vergeten. Zou je niet eens je excuses aanbieden naar mij toe? Grote kans dat ze er niet blij mee is, maar dan is het duidelijk.
Ik kreeg zo een uitnodiging van een reunie van mijn middelbare school. Ik ben daar gepest en er werd niets aan gedaan. De zgn. ontzettend leuke facebookgroep heb ik gebruikt om mijn verhaal te doen: dat ik wel zou gaan, maar dat ik dan van die en die en die (ik heb de personen getagd ten overstaande van iedereen) dan wel graag het anwoord wilde waarom ze gepest hebben. Excuses hoeft niet, maar wel het waarom. Ook van 1 juf die later notabene DOMINEE geworden is. Die wist er van, maar deed er zelf aan mee. En hoewel ik enorme bijval gehad heb van mensen die het volkomen met mij eens waren en ook wisten dat ik gepest was, hebben de pestkoppen zelf, incl. die juf niet gereageerd (en het wel gelezen, want dat kun je namelijk zien). Ik heb enige weken later mijn oproep herhaald en er bijgezet dat het wel gelezen is, maar dat men kennelijk het lef niet heeft om te reageren. Dat herhalen heb ik zo een keer of 10 gedaan. De reünie heb ik lekker laten schieten, 1 van de pestkoppen kwam ik onlangs ineens tegen en heb die gegroet en het direct gevraagd. Was die niet van gediend. Als ik de kans krijg, dan ga ik ze weer aanspreken. Het doet mij enorm veel goed namelijk.
Met zo'n familiereunie zou ik het ook gewoon zeggen. Keihard zijn. Ik was dat nooit, maar moest assertiever worden. Dus ben dat geworden. Maar ik begrijp ook je angst. zgn. ziek zijn is makkelijker, maar eigenlijk loop je er voor weg.

Ik ben vroeger ook gepest, in elkaar geslagen voor het oog van de leraren, die snel de andere kant op keken. Tot op het punt dat mijn ouders dachten: Als dit meisje 20 wordt...

Maar dit zou ik in het geheel niet doen. Het geeft in mijn ogen aan dat je nog steeds enorm boos bent. Terwijl de mensen die dit hebben gedaan, er waarschijnlijk niet eens bewust van zijn wat ze destijds hebben gedaan. Dit was in ieder geval in mijn geval zo. Jongens die geen flauw idee hadden, niet wisten dat ik zoveel maatschappelijke hulp nodig heb gehad. Geschokt waren ze, vol berouw. (dit kwam bij een avondje voordrinken in een gesprek naar boven) Ik heb ze gezegd dat ik een volwassen vent niet kwalijk kan nemen wat hij 10 jaar geleden heeft gedaan.

De aanstichtster van het hele gebeuren, toen al behoorlijk aan de maat, is alleen maar gegroeid. Is zich in haar puberteit wel gaan realiseren wat ze mij heeft aangedaan, ook al is ze zelf nooit gepest.
Haar ouders zijn op haar 20e na vele jaren ruzie (voor haar van jongs af aan) gescheiden.
Kan je een volwassen vrouw, die het al echt niet makkelijk heeft vanwege haar omvang, kwalijk nemen wat ze vroeger heeft gedaan, mede door wat er bij haar thuis aan de hand was?

Ik ben gewoon een makkelijke zondebok geweest. Het mooie, naïeve meisje, met een gelukkig en liefdevol thuis die nooit zorgen had. Ze mocht op paardrijden als enige van de klas, er waren thuis nooit zorgen. Ik denk dat driekwart van mijn klasgenootjes zou wensen zo'n leventje te hebben. Maar dat hadden ze niet allemaal. En groepsdruk doet wat met je, ook al ben je nog zo jong.

Leer vrede krijgen met wat is geweest, leer vrede krijgen met het gevoel dat je nu hebt. En accepteer dan dat je nu eenmaal niet altijd met iedereen door één deur kan of moet willen. Geforceerde dingen werken niet. Je zet jezelf of anderen voor schut.
Bovendien, het is niet zo dat anderen je gevoel kunnen veranderen met een paar woorden. Dat kunnen we alleen zelf.

Ja, ik ben nog steeds boos, nou ja, in die zin dat ik een reactie verwacht. En komt die niet, dan blijven het gewoon eikels. Het is niet dat ik ze dood wens, maar ik hoef ze echt niet ergens zomaar over de vloer en dan zeker doen of er nooit wat gebeurd is. Ik weet ZEKER DAT ZIJ WETEN WAT ZE GEDAAN HEBBEN.
Ik was altijd heel onzeker, ja, ik was met veel dingen beter dan gemiddeld en pakte ook sporten gemakkelijk op, enz. Daarom was ik het doelwit. Maar terugslaan durfde ik niet. En mijn ouders mij maar aanmoedigen dat te doen. Toen ik het een keer deed kreeg uitgerekend ik de schuld op school. Ook later was ik gewoon onzeker, en daar moest verandering in komen. Door het gewoon keihard te zeggen en vaker een afwijkende mening te vormen (die ik dan ook daadwerkelijk heb, dan ziet de rest het ook echt verkeerd, want ik durf wel fouten toe te geven) ben ik sterker geworden. In zo'n geval met familie is whatsapp een heel sterke hulptool om dingen te zeggen. Je kunt zien dat het gelezen is, en je kunt zonder iemand direct aan te kijken heel direct zijn. Ik heb nog steeds moeite om iemand face to face te waarheid te zeggen, maar ben in mail en social media dus echt heel sterk hierin geworden en het heeft mij heel veel gebracht.

emdr ofzo vind ik onzin. Daar zie ik echt geen nut van in.

Zo zie je dat iedereen een andere manier heeft die werkt. De TS moet haar weg vinden. Die kan gelijk zijn aan de mijne, of die van een andere.
Ik ben van de confrontatie via social media. En dat werkt ook echt. Ik heb bijval gehad van anderen die wisten dat ik gepest werd, maar niets durfden te zeggen. Of mensen uit een andere klas die in hetzelfde schuitje zaten, maar er niet voor uit durven komen.

Ik ga overigens ook niet naar familiedagen. Voor mij is de reden totaal anders, ik werk 5 dagen in de week en wil dan niet mijn kostbare weekend opofferen aan iets waar ik niet achter sta. Ook dat heb ik later geleerd, nee zeggen.

Edit: waarom zie ik dit topic niet terug in mijn eigen berichten? Vaag.

**Geplaatst**: 11-09-18 08:10

Geplaatst: 11-09-18 08:10

Oef, wat lastig zeg. Ik snap heel goed dat je het niet zomaar wilt vergeven en vergeten. Ik ben ook één van de vele mensen die op de basisschool en middelbare school zijn gepest. Als ik terugdenk aan wat die mensen mij hebben aangedaan dan kan ik ze dit nooit zomaar vergeven. En plein public tot op het bot vernederd worden en dat jarenlang en niet alleen mensen die je toch niet aardig vindt maar ook vriendinnen die daar vol overtuiging aan mee gaan doen. Het is o.a. door hun dat het nu helemaal niet goed met mij gaat. Als kind zullen zij dit ongetwijfeld nooit met die intentie gedaan hebben maar ik kan met alle zekerheid zeggen dat het wel hun bedoeling was om mij diep ongelukkig te laten voelen en ik kan je zeggen: dat is ze heel goed gelukt.
Moet je het dan maar gewoon achter je laten omdat het destijds kinderen waren? Ik hoop vooral dat ik die mensen nooit meer tegenkom maar ik snap ook heel goed dat je het niet over z'n kant wilt laten gaan als ze wel weer op je pad komen.

TS, ik begrijp heel goed dat je geen zin hebt om mooi weer te gaan spelen en daar zomaar heen wilt gaan. Kijk waar jij behoefte aan hebt, dat lijkt nu een gesprek met haar te zijn. Ik zou daar heen gaan en haar voorstellen om eens samen ergens wat te gaan drinken om dingen te bespreken. Op basis van haar reactie kun je altijd nog besluiten om dat wel of niet te doen.

**Geplaatst**: 11-09-18 08:43

Geplaatst: 11-09-18 08:43

Jolien87 schreef:
Oef, wat lastig zeg. Ik snap heel goed dat je het niet zomaar wilt vergeven en vergeten. Ik ben ook één van de vele mensen die op de basisschool en middelbare school zijn gepest. Als ik terugdenk aan wat die mensen mij hebben aangedaan dan kan ik ze dit nooit zomaar vergeven. En plein public tot op het bot vernederd worden en dat jarenlang en niet alleen mensen die je toch niet aardig vindt maar ook vriendinnen die daar vol overtuiging aan mee gaan doen. Het is o.a. door hun dat het nu helemaal niet goed met mij gaat. Als kind zullen zij dit ongetwijfeld nooit met die intentie gedaan hebben maar ik kan met alle zekerheid zeggen dat het wel hun bedoeling was om mij diep ongelukkig te laten voelen en ik kan je zeggen: dat is ze heel goed gelukt.
Moet je het dan maar gewoon achter je laten omdat het destijds kinderen waren? Ik hoop vooral dat ik die mensen nooit meer tegenkom maar ik snap ook heel goed dat je het niet over z'n kant wilt laten gaan als ze wel weer op je pad komen.

TS, ik begrijp heel goed dat je geen zin hebt om mooi weer te gaan spelen en daar zomaar heen wilt gaan. Kijk waar jij behoefte aan hebt, dat lijkt nu een gesprek met haar te zijn. Ik zou daar heen gaan en haar voorstellen om eens samen ergens wat te gaan drinken om dingen te bespreken. Op basis van haar reactie kun je altijd nog besluiten om dat wel of niet te doen.

Juist voor jezelf moet je daar aan werken.
Het is niet dat ik jullie gevoel niet begrijp. Maar dat ik weet hoe bevrijdend vergeving voelt.
Aan wat gebeurd is verander je niets, antwoorden zullen nooit bevredigend/toereikend zijn.

**Geplaatst**: 11-09-18 09:03

Geplaatst: 11-09-18 09:03

Ik wil even mijn complimenten en een diepe buiging geven aan jou Janine +:)+

Jouw kracht & wijsheid om de zaken op een hele gezonde manier echt achter je te kunnen laten gun je iedereen

Dat is pas echt er bovenuit stijgen en je verleden een lange neus geven.
Veel sterker en bewonderenswaardiger dan er onder te blijven lijden met veel boosheid.

Het is knap als je dat kan

**Geplaatst**: 11-09-18 09:12

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 11-09-18 09:12

Ik lees nergens dat iemand blijft lijden met veel boosheid. Ik merk wel dat mensen vaak nog boos zijn en dat is geheel terecht. Je lijdt dan niet, maar je bent het nog niet vergeten. En dat vergeten hoeft ook niet. Evt. kun je vergeven, maar vergeten moet je juist niet doen. Want dat maakt je ook sterker. Ik kan het prima vergeven, maar verwacht dan wel dat er een reactie komt. Bij geen reactie, dan zou ik niet weten waarom ik iets moet vergeven. Ik lijd er dan ook niet onder, maar een boosheid is er wel en die is geheel terecht en moet je juist niet wegstoppen. Dat is mij geleerd. Ik verstopte het van ok, we gaan nu verder. Nee, wees gegrond boos en van daaruit ben je sterker. Lijden hoeft natuurlijk niet. Dat schrijft ook niemand.
Iedereen heeft een eigen manier van verwerken. Ik heb de confrontatie via social media geleerd en dat heeft mij gesterkt. Een ander zal het anders doen.
Ik hoop dat de TS een manier vindt om open onder die familiebijeenkomst uit te komen. Dat je niet wilt gaan is duidelijk. Dus ga dan ook niet en zoek de juiste manier voor jou om nee te zeggen. Wat een ander er van denkt is eigenlijk niet eens relevant, het gaat om jou, om jouw gevoelens.
En je kunt niet vriendjes zijn met de hele wereld. Dat heb ik ook geprobeerd, nu leg ik me er gewoon bij neer dat er mensen zijn die gewoon jouw aandacht niet waard zijn. Als je dat kunt denken, dan kom je er sterker uit. Niet lijden, maar boos zijn mag best.

**Geplaatst**: 11-09-18 09:36

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 11-09-18 09:36

@germie t is eigenlijk wat off topic, maar je bereikt er niks mee om het op zo’n manier te doen. Het is weinig constructief. Zij hebben waarschijnlijk een leuke reünie gehad en jij niet want jij zat boos thuis omdat niemand reageerde. In zulke gevallen kan je beter gewoon gaan en kijken wat er gebeurd. Het zal je verbazen hoeveel mensen niet weten wat het met je gedaan heeft op die leeftijd en het is denk ik beter om te vertellen wat het met jou gedaan heeft ipv met namen te gooien op fb over wie wat gedaan heeft.

Ts ik ben benieuwd wat je uiteindelijk doet en hoe het uitpakt

**Geplaatst**: 11-09-18 10:39

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 11-09-18 10:39

Je blijft toch niet boos thuis? Je plant gewoon iets wat veel leuker is. Ik zie dat probleem niet hoor. Een familiereunie is altijd saai, dus ik ga sowieso nooit naar zoiets. Maar bij mij weet men dat. Met de kerstdagen gourmetten, dat is nog wel leuk, en dan heb ik het wel weer gehad.
Voor mij is het op die manier juist wel constructief. Beter dan wel gaan en me vervelen. Het is zoals ik al schreef wat je zelf vindt en doet. Bij mij werkt het dus perfect en ik doe iets veel leukers dan. En door het wel even via social media te melden of evt. persoonlijk weten ze dus juist wel wat ze gedaan hebben. Als ze het dan negeren, tja, dan weet je meteen wie een bord voor de kop heeft. Of persoonlijk melden beter is? Dat ligt aan de persoon of ts. Bij mij niet, dan klap ik dicht. Dus dan kan ik het beter eerst openbaar op social media gooien en dan daarna sterk genoeg worden om het persoonlijk te vragen. Ik heb dat extra stapje nodig.
Als TS zou ik niet gaan, en lekker wat anders plannen wat leuker is. Evt. een vakantie boeken.Nee zeggen mag. En hoe je die nicht er mee confronteert? Ik heb mijn manier die voor mij werkt gemeld. Dat is voor mij zeker constructief.

**Geplaatst**: 11-09-18 10:43

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 11-09-18 10:43

Ik zou haar persoonlijk confronteren. Kijken wat ze dan zegt, ik wed dat ze haar grote mond snel houdt ha ha!!! Gewoon lekker erheen gaan meid, en haar vooral ontlopen verder.

**Geplaatst**: 11-09-18 10:45

Geplaatst: 11-09-18 10:45

n_love_qwert schreef:
Ik zou haar persoonlijk confronteren. Kijken wat ze dan zegt, ik wed dat ze haar grote mond snel houdt ha ha!!! Gewoon lekker erheen gaan meid, en haar vooral ontlopen verder.

Je kan toch niet naar iemands verjaardag/feestje gaan en diegene ontlopen?

Is het een feestje van een ander en zij komt; dan snap ik die tip.
Maar het is juist haar feestje... dan zou ik dus niet gaan.

**Geplaatst**: 11-09-18 12:30

Geplaatst: 11-09-18 12:30

Janine1990 schreef:
Jolien87 schreef:
Oef, wat lastig zeg. Ik snap heel goed dat je het niet zomaar wilt vergeven en vergeten. Ik ben ook één van de vele mensen die op de basisschool en middelbare school zijn gepest. Als ik terugdenk aan wat die mensen mij hebben aangedaan dan kan ik ze dit nooit zomaar vergeven. En plein public tot op het bot vernederd worden en dat jarenlang en niet alleen mensen die je toch niet aardig vindt maar ook vriendinnen die daar vol overtuiging aan mee gaan doen. Het is o.a. door hun dat het nu helemaal niet goed met mij gaat. Als kind zullen zij dit ongetwijfeld nooit met die intentie gedaan hebben maar ik kan met alle zekerheid zeggen dat het wel hun bedoeling was om mij diep ongelukkig te laten voelen en ik kan je zeggen: dat is ze heel goed gelukt.
Moet je het dan maar gewoon achter je laten omdat het destijds kinderen waren? Ik hoop vooral dat ik die mensen nooit meer tegenkom maar ik snap ook heel goed dat je het niet over z'n kant wilt laten gaan als ze wel weer op je pad komen.

TS, ik begrijp heel goed dat je geen zin hebt om mooi weer te gaan spelen en daar zomaar heen wilt gaan. Kijk waar jij behoefte aan hebt, dat lijkt nu een gesprek met haar te zijn. Ik zou daar heen gaan en haar voorstellen om eens samen ergens wat te gaan drinken om dingen te bespreken. Op basis van haar reactie kun je altijd nog besluiten om dat wel of niet te doen.

Juist voor jezelf moet je daar aan werken.
Het is niet dat ik jullie gevoel niet begrijp. Maar dat ik weet hoe bevrijdend vergeving voelt.
Aan wat gebeurd is verander je niets, antwoorden zullen nooit bevredigend/toereikend zijn.

Geloof me, daar wordt hard aan gewerkt. Maar dat is nu offtopic.

**Geplaatst**: 11-09-18 12:32

Geplaatst: 11-09-18 12:32

Brainless schreef:
n_love_qwert schreef:
Ik zou haar persoonlijk confronteren. Kijken wat ze dan zegt, ik wed dat ze haar grote mond snel houdt ha ha!!! Gewoon lekker erheen gaan meid, en haar vooral ontlopen verder.

Je kan toch niet naar iemands verjaardag/feestje gaan en diegene ontlopen?

Is het een feestje van een ander en zij komt; dan snap ik die tip.
Maar het is juist haar feestje... dan zou ik dus niet gaan.

Je kan haar toch feliciteren en daarna met de rest van de familie om gaan? Bij feesten waar ik kom kan dat wel hoor, de jarige zit toch niet continu op dezelfde plek?

**Geplaatst**: 11-09-18 12:37

Geplaatst: 11-09-18 12:37

n_love_qwert schreef:
Je kan haar toch feliciteren en daarna met de rest van de familie om gaan? Bij feesten waar ik kom kan dat wel hoor, de jarige zit toch niet continu op dezelfde plek?

Maar stel; ik heb ruzie met jou of het gaat absoluut niet lekker tussen ons
Waarom zou ik dan op jouw feestje komen?
Omdat dit hoort?

**Geplaatst**: 11-09-18 12:41

Geplaatst: 11-09-18 12:41

Brainless schreef:
n_love_qwert schreef:
Je kan haar toch feliciteren en daarna met de rest van de familie om gaan? Bij feesten waar ik kom kan dat wel hoor, de jarige zit toch niet continu op dezelfde plek?

Maar stel; ik heb ruzie met jou of het gaat absoluut niet lekker tussen ons
Waarom zou ik dan op jouw feestje komen?
Omdat dit hoort?

Ze zegt toch dat ze haar familie (vader volgens mij?) er blij mee maakt? Ze wil geen scheve blikken van familie, en dan is het het handigst om er gewoon te zijn.

**Geplaatst**: 11-09-18 12:46

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 11-09-18 12:46

Ik ben daar wel wat harder in geworden.
Heb nl jarenlang gedaan wat er van mij verwacht werd "om de lieve vrede" en was daar na 20 jaar helemaal klaar mee.

**Geplaatst**: 11-09-18 15:39

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 11-09-18 15:39

Persoonlijk vind ik dat inderdaad ook geen manier. Jezelf opzij zetten om een ander te plezieren. De enige die hier kwalijk genomen kan worden is het nichtje. Ja ook al was zij nog maar een kind heeft ts alle recht om zich er niet prettig bij te voelen. Ik begrijp haar heel goed!

Nomineer dit bericht ×