Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-09-17 09:20

Re: Mijn vriend wil geen kinderen lijkt het...

Geplaatst: 16-09-17 09:20

Nee zeker niet. Zou daar over gaan praten en kijken of er een oplossing voor te vinden is.

Maar dan nog word ik er verdrietig van omdat een goede relatie verbreekt om iets als dit. Waarvan je niet eens weet of je ooit een kind zou kunnen krijgen. Een goede relatie en fijne partner zijn zo belangrijk en op zich ook wel handig met kinderen. En het is de vraag of je na verbreken ervan deze nog wel vindt.

**Geplaatst**: 16-09-17 09:25

Geplaatst: 16-09-17 09:25

En wat is dan de oplossing?

Maar er is dan tenminste een kans op een kind...

**Geplaatst**: 16-09-17 09:34

Geplaatst: 16-09-17 09:34

Zelf wist ik, ik word moeder
Ik ga niet mijn hele verhaal doen maar ik bleek geen eitjes aan te maken

Ik ontmoette mij man, zei meteen dat ik de medische molen in moest als ik een kindje wilde en drie maanden later bleek in spontaan zwanger te zijnde mijn 31 ste jaar
We zijn nu ouders van 2 kinderen en al 20 jaar gelukkig. Mijn man moest er overigens op zijn 24 ook niet aan denken vader te worden

Als kinderen mogen krijgen, want je neemt ze niet

Mijn advies?
Geniet van elkaar en heb het over een paar jaar nog eens over dit onderwerp .
Jullie zijn nog hartstikke jong.
Mocht het voor jou echt een probleem worden is het zaak hierover te praten want je wil echt niet dat je hem later gaat verwijten dat jij geen moede le bent geworden door hem.

**Geplaatst**: 16-09-17 09:38

Geplaatst: 16-09-17 09:38

Kuggur schreef:
Ik begrijp niet hoe je "verdrietig"kan zijn over mensen die andere prioriteiten stellen in hun leven dan jij, Karuna.
Verbazingwekkend zelfs.

Volgens mij stelt ze precies dezelfde prioriteiten hoor bij haar is het ook exit als haar partner wel kinderen wil dus ik zie het verschil niet.
Ze is verdrietig dus om iets wat ze ook doet

**Geplaatst**: 16-09-17 09:41

Geplaatst: 16-09-17 09:41

dromertje2 schreef:
En wat is dan de oplossing?

Maar er is dan tenminste een kans op een kind...

Ehh ze is daar niet verdrietig om hoor.

maar ik word verdrietig als mensen om een dergelijke reden uit elkaar gaan. Echt verdrietig in de zin van bedroeft niet de ironische versie.

Nee hoeft niet eens (eigen kind) te zijn. Pleegopvang van oudere kinderen bv vaker neefjes of nichtjes over de vloer enz. Kijken of er een andere invulling gedaan kan worden kinderloos om de behoefte een richting te geven enz

Hier niet van toepassing overigens.

ben te oud, medisch afgeraden en nog belangrijker partnerloos

. En ga grappig genoeg om met vooral mensen die geen kinderen willen of ze wel hebben maar die het huis al uitzijn.

Ik heb vroeger veel opgepast. En ook de nodige spoken kort of langer onder hoede gehad als soort van heropvoeding net als de honden die ik nu heb :')

**Geplaatst**: 16-09-17 09:51

Geplaatst: 16-09-17 09:51

Ga het gesprek met hem aan. Doe het als jullie rustig samen zijn. In bed, of samen op de bank hangen. Als hij het gesprek ontwijkt, zeg hem dan duidelijk dat het je bezig houd en het belangrijk vind om het erover te hebben. Stel hem gerust dat het je echt niet om korte termijn gaat, maar over hoe hij uberhaubt de toekomst ziet. Laat hem je niet ontwijken. Dit zijn belangrijke gesprekken om te voeren.

Ik merk bij mezelf dat ik ook best vaak stellig zeg dat ik geen kinderen wil. Terwijl ik dat voor mezelf helemaal niet stellig heb. Ik schat de kans extreem klein, zeker omdat ik het nog lang niet wil en toch al 31 ben, maar toch. Je weet nooit! Kortom, je trekt conclusies uit zijn woorden die er misschien niet zijn en misschien ook wel. Ga dat gesprek aan.

**Geplaatst**: 16-09-17 10:06

Geplaatst: 16-09-17 10:06

karuna schreef:
dromertje2 schreef:
En wat is dan de oplossing?

Maar er is dan tenminste een kans op een kind...

Ehh ze is daar niet verdrietig om hoor. maar ik word verdrietig als mensen om een dergelijke reden uit elkaar gaan. Echt verdrietig in de zin van bedroeft niet de ironische versie.

Nee hoeft niet eens (eigen kind) te zijn. Pleegopvang van oudere kinderen bv vaker neefjes of nichtjes over de vloer enz. Kijken of er een andere invulling gedaan kan worden kinderloos om de behoefte een richting te geven enz

Hier niet van toepassing overigens. ben te oud, medisch afgeraden en nog belangrijker partnerloos . En ga grappig genoeg om met vooral mensen die geen kinderen willen of ze wel hebben maar die het huis al uitzijn.

Ik heb vroeger veel opgepast. En ook de nodige spoken kort of langer onder hoede gehad als soort van heropvoeding net als de honden die ik nu heb

Ik hoop dat je begrijpt dat het opvangen van kinderen of wat vaker oppassen in de verste verte niet te vergelijken is met het krijgen van een eigen kind.

en is zeker geen vervanging van een kinderwens.

Voor mij is het hebben van een eigen kind ook het mooiste wat er is, ik zou ook absoluut niet samen kunnen zijn met een man die geen kinderen wil. Ik wilde dolgraag een kind, en mijn man gelukkig ook.
Mochten we ze niet zelf hadden kunnen krijgen om medische redenen waren we daar vast overheen gekomen samen, maar ik zou niet mijn kinderwens aan de kant willen zetten voor een man die ze niet wil...

Maar TS; jullie zijn nog jong. De tijd dringt niet. Ik zou het er gewoon eens echt over hebben met je vriend.

**Geplaatst**: 16-09-17 10:31

Geplaatst: 16-09-17 10:31

verootjoo schreef:
Ik hoop dat je begrijpt dat het opvangen van kinderen of wat vaker oppassen in de verste verte niet te vergelijken is met het krijgen van een eigen kind. en is zeker geen vervanging van een kinderwens.

En ik hoop dat jij begrijpt dat iedereen de dingen op eigen manier invult.
Ik ken zo'n stel hoor, ze hebben meerdere keren per week hun kinderdosis met kinderen van familie/vrienden, compleet met logeerpartijtjes, maar zelf willen ze niet.

Voor de één is een uurtje per week rijden in de manege zat, voor een ander telt 6 paarden aan huis.

**Geplaatst**: 16-09-17 10:45

Geplaatst: 16-09-17 10:45

karuna schreef:
Nee zeker niet. Zou daar over gaan praten en kijken of er een oplossing voor te vinden is.

Maar dan nog word ik er verdrietig van omdat een goede relatie verbreekt om iets als dit. Waarvan je niet eens weet of je ooit een kind zou kunnen krijgen. Een goede relatie en fijne partner zijn zo belangrijk en op zich ook wel handig met kinderen. En het is de vraag of je na verbreken ervan deze nog wel vindt.

Maar draai hem eens om, je verbreekt een fijne en goede relatie waarbij je iets mist (kinderen). Maar het kan ook zijn dat je een even fijne en goede relatie vind met iemand die WEL kinderen wil. Dan zou je je hele leven bij een leuke en fijne man gebleven zijn maar altijd een stukje gemist hebben (de kinderen). Ergens zal dat gedeelte toch blijven knagen.

Als je kinderwens daadwerkelijk zo groot is dan is het heel anders als je door medische redenen geen kinderen kunt/mag krijgen dan dat je partner bewust kiest dat hij geen kinderen wil.

Als mijn partner geen kinderen zou willen zou dat voor mij echt wel een reden zijn om rechtsomkeert te maken hard gezegd. Kinderen mogen krijgen is in mijn ogen het mooiste geschenk wat je kunt krijgen, je eigen vlees en bloed. Als iemand mij mijn (kans op mijn) grootste geschenk wil afnemen dan is dat voor mij echt wel een reden om de relatie te verbreken.

**Geplaatst**: 16-09-17 10:53

Re: Mijn vriend wil geen kinderen lijkt het...

Geplaatst: 16-09-17 10:53

Colien klopt de kans is er dat je een fijne nieuwe partner treft. Maar de kans op geen fijne relatie meer vinden is er ook. Of geen kinderen kunnen krijgen.
Dan moet je ook met die gevolgen kunnen leven. En ze liefst ook vooraf onder ogen zien. Niet alles loopt rooskleurig af. Dus besef dan ook voor je je relatie verbreekt dat het slechtse scenario is dat je alleen zonder kind of partner kunt overblijven met een onvervulde kinderwens. Terwijl je een fijne relatie met een onvervulde kinderwens hebt laten gaan.

**Geplaatst**: 16-09-17 10:58

Re: Mijn vriend wil geen kinderen lijkt het...

Geplaatst: 16-09-17 10:58

Er zit wel een verschil in niet kunnen of niet willen.

**Geplaatst**: 16-09-17 10:59

Geplaatst: 16-09-17 10:59

Klopt die kans is er zeker Karuna. Maar ik ben wat dat betreft echt een optimist die van het beste uit gaat. Voor mij is overigens de relatie helemaal niet fijn en goed als mijn partner geen kind zou willen. Ik zou me hier niet bij neer kunnen leggen en keer op keer weer de confrontatie aan gaan.
Zonder partner wil trouwens niet zeggen dat je kinderwens alsnog niet in vervulling kan gaan, enkel word het dan iets lastiger om het vorm te geven (adoptie of donor). Dus ook als je na de verbreken van de goede en fijne relatie geen partner meer kunt vinden wil het niet zeggen dat je een goede en fijne relatie verbroken hebt en alsnog niet je kinderwens vorm kunt geven.

**Geplaatst**: 16-09-17 11:00

Geplaatst: 16-09-17 11:00

Palmera schreef:
verootjoo schreef:
Ik hoop dat je begrijpt dat het opvangen van kinderen of wat vaker oppassen in de verste verte niet te vergelijken is met het krijgen van een eigen kind. en is zeker geen vervanging van een kinderwens.

En ik hoop dat jij begrijpt dat iedereen de dingen op eigen manier invult.
Ik ken zo'n stel hoor, ze hebben meerdere keren per week hun kinderdosis met kinderen van familie/vrienden, compleet met logeerpartijtjes, maar zelf willen ze niet.

Voor de één is een uurtje per week rijden in de manege zat, voor een ander telt 6 paarden aan huis.

Als dit beide hun keus is, is dat toch super?

Maar als het voor de 1 met een grote kinderwens een soort zoethoudertje is om te compenseren dat de ander geen kind wilt, is dat natuurlihk geen gelijke keuze.

**Geplaatst**: 16-09-17 11:01

Geplaatst: 16-09-17 11:01

Colien schreef:
Klopt die kans is er zeker Karuna. Maar ik ben wat dat betreft echt een optimist die van het beste uit gaat. Voor mij is overigens de relatie helemaal niet fijn en goed als mijn partner geen kind zou willen. Ik zou me hier niet bij neer kunnen leggen en keer op keer weer de confrontatie aan gaan.
Zonder partner wil trouwens niet zeggen dat je kinderwens alsnog niet in vervulling kan gaan, enkel word het dan iets lastiger om het vorm te geven (adoptie of donor). Dus ook als je na de verbreken van de goede en fijne relatie geen partner meer kunt vinden wil het niet zeggen dat je een goede en fijne relatie verbroken hebt en alsnog niet je kinderwens vorm kunt geven.

Klopt, buurvrouw haar dochter is juist als bewust alleenstaande bevallen.

**Geplaatst**: 16-09-17 11:05

Re: Mijn vriend wil geen kinderen lijkt het...

Geplaatst: 16-09-17 11:05

Klopt maar ook dan gaan jullie uit van het kunnen krijgen van een kind, en dat hoeft dus niet percee zo te zijn, is dat zwart kijken. Nee realistisch en wat meer vlieguren op de wereld lopen. Dingen zijn soms niet vooraf te bedenken, te sturen of wat ook. En dan zul je ook de gevolgen van je keuze moeten kunnen onder ogen zien en accepteren. En dan niet pas bedenken. S hit dit had ik zo niet bedacht. Had ik maar enz...

**Geplaatst**: 16-09-17 11:11

Geplaatst: 16-09-17 11:11

Klopt. Maar ik zou me niet bij de keuze van geen kinderen hebben neer kunnen leggen zonder eerst te proberen of ik het geluk heb kinderen te mogen krijgen.
Gevoelsmatig/emotioneel gezien ligt er voor mij in ieder geval een erg groot verschil tussen geen kinderen kunnen krijgen of het niet eens proberen omdat je partner het niet wil.

Uiteraard als ik geen kinderen kan krijgen zal ik ontzettend verdrietig zijn maar daar zou ik me uit eindelijk bij neer kunnen leggen.
Als iemand anders bewust de keuze maakt dat je geen kinderen mag nemen daar zou ik me niet bij neer kunnen leggen.

**Geplaatst**: 16-09-17 11:14

Geplaatst: 16-09-17 11:14

Nogmaals niet kunnen krijgen is weer helemaal anders als niet willen.
Er zijn trouwens zoveel mogelijkheden om toch een kind te krijgen dat je daar naar eigen wens ook ver in kunt gaan.

En als het dan toch niet gaat, dan is het zo maar niet omdat je partner het niet wilt. Dan zijn er geen mogelijkheden om zwanger te zijn? Te bevallen, eigen kind te hebben. Enkel omdat je partner het tegenhoud.

Ik hoop dat je dat verschil tussen niet kunnen en willen wel inziet?

**Geplaatst**: 16-09-17 11:30

Re: Mijn vriend wil geen kinderen lijkt het...

Geplaatst: 16-09-17 11:30

Het leven is een grote onzekerheid.
Je moet gewoon gevoel en verstand afwegen.

Je kan bij iemand blijven die ideaal leek en je kinderwens in de kast parkeren en dan met 41 erachterkomen dat je kerel in zijn mid-life een 20 jarig blaadje opgeduikeld heeft. Dan ben je dubbel zuur.
Je kan ook weggaan en vervolgens nooit meer een geschikte partner vinden.
Je kan ook een partner met kinderwens vinden maar dan blijkt het niet te lukken.
Je kan ook bij iemand zonder kinderwens blijven en samen gelukkig oud worden.
Je kan bij iemand zonder kinderwens blijven die zich later bedenkt.

Hoe het leven ook loopt: zorg dat het in eerste instantie je eigen leven is die je leeft.

**Geplaatst**: 16-09-17 11:37

Geplaatst: 16-09-17 11:37

Ah je bent me voor Sizzle, ik wilde net zeggen: dan blijf je in je fijne, goede relatie en als je 43 bent dan wordt je ingeruild voor een jong blaadje....

Waar die vent dan misschien zelfs wèl de gelukkige huisvader mee gaat spelen en jij regelmatig zijn leuke gezinnetje langs ziet komen

En blijf jij alleen achter...zonder vent....zonder kind.... en kaal omdat je van de spijt de haren uit je hoofd hebt getrokken...

**Geplaatst**: 16-09-17 11:40

Geplaatst: 16-09-17 11:40

@ karuma,maar stel,jij bent jong samen met iemand,woont klein,in de stad,door studies.

jij droomt ervan om op de buiten te wonen,dieren,paarden,....
je vriend blijkt dat uiteindelijk totaal niet te zien zitten en droomt van in de stad te wonen.

moet een van beiden dan ongelukkig blijven en wonen waar hij echt niet wil wonen omdat je een goeie relatie hebt?
zelfs voor zo'n dingen kan een goed koppel uit elkaar gaan.

laat staan voor kinderen.....

er is meer nodig dan het goed met elkaar kunnen vinden.

dingen als 'de een blijft graag hele dagen thuis,de ander gaat liever zo veel mogelijk weg',kunnen al een relatie doen breken.
zoiets is toch normaal?een goeie relatie heeft ook bepaalde paden nodig die samenlopen of op termijn lukt het niet meer.

**Geplaatst**: 16-09-17 12:07

Geplaatst: 16-09-17 12:07

Nou, toen ik begin 20 was, wilde ik absoluut geen kinderen. Blehhhh!
Maar naarmate ik ouder werd wilde ik ze toch wel.
Ik heb 2 jaar een relatie gehad met een ontzettend lieve jongen, maar EEN reden waarom het uit is gegaan (niet dé) is omdat ik graag rond mijn 30e kinderen wilde en hij niet. Hij zou een geweldige vader zijn hoor! Hij wil ook graag kinderen, maar nog lang niet. Mijn ex gunt mij mijn zwangerschap nu dan ook enorm en we zijn nog steeds goede vrienden.
Mijn huidige vriend heeft ook een ex die écht geen kinderen wilde, dat zat hem ook niet lekker. Nu krijgen wij een kindje (een dezer dagen $*\o/*$ ) en ze komt iets eerder dan wij eigenlijk in de planning hadden (het lukte gewoon heel snel 8-)

)

Wat ik niet altijd begrijp is dat mensen na jaren nog eens uit elkaar gaan omdat de één wel kinderen wil en de andere niet. Maar blijkbaar is soms een kinderwens echt extreem.

Ik denk TS dat je het eens goed moet bespreken en je vriend er bij vertellen dat je NU geen kinderen wil maar wellicht later en als jullie er nu eens goed over praten, dan is het voorlopig ook geen issue meer.
Mannen zijn vaak een beetje huiverig voor het onderwerp want dan denken ze dat je ze NU wil of zo. Raar mannenbrein. Maar ik zou wel aankaarten dat je er wat onzeker van wordt als hij zijn afkeer uit over kinderen.
En het dan voorlopig ook even laten rusten, maar telkens half-half er over praten heeft geen zin en maakt het alleen maar beladen.

**Geplaatst**: 16-09-17 12:41

Re: Mijn vriend wil geen kinderen lijkt het...

Geplaatst: 16-09-17 12:41

ik denk gewoon dat ts eens een serieus goed gesprek met haar partner moet aangaan want als ik het zo lees in haar posts is dit er nog niet geweest.

**Geplaatst**: 16-09-17 13:14

Geplaatst: 16-09-17 13:14

Het is iets dat je met je partner moet overleggen.

Als het echt een probleem is dan zul je de relatie moeten stoppen.. ik zal in elk geval als het andersom is nooit als vrouw zijnde zwanger worden voor een man...

Als het is of een gelukkige relatie en erbij neerleggen dat het zonder kinderen blijft. Of weg gaan.

**Geplaatst**: 16-09-17 13:17

Geplaatst: 16-09-17 13:17

linnnh schreef:
Ben ik te kort door de bocht als ik me afvraag waarom je het niet met hem bespreekt?

Ik dacht het, jij zegt het!

Bespreek het gewoon met hem en als je dat al niet kunt bespreken met hem...............dan is er nog meer iets niet goed.

Je hebt het wel proberen om het met hem erover te gaan hebben, maar hij wil niet zo meewerken om het te gaan bespreken.

Als hij echt niet wil, dan moet je het ook gaan respecteren hoe verdrietig het ook is voor jou.
En dan is het aan jou om te gaan beslissen of je met hem verder wilt of dat je uit elkaar gaat.

Ik persoonlijk wil geen kinderen en mijn vriend gelukkig ook niet!

Maar stel dat ik het wel had gewild en hij niet, dan was ik wel bij hem weggegaan. Hoe verdrietig ook..........gewoon omdat je dan weet dat je er niet gelukkig van wordt en later tegen elkaar gebruikt gaat worden, zo van: en bedankt he dankzij jou hebben we geen kinderen omdat jij dat niet wilt en ik mis een hoop dingen.........etc. etc. en dat is echt niet een goede basis om verder te gaan samen als jouw kinderwens heel sterk is.

Andersom had ik ook gezegd tegen een man die wel een kind wil en ik niet, dat hij maar een andere vrouw moet gaan zoeken die ook een kinderwens heeft. Want ik heb geen zin in dat er later tegen mij gezegd wordt dat het mijn schuld is dat hij geen kinderen heeft...........

Laatst bijgewerkt door Ragdollcat op 16-09-17 13:25, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-09-17 13:24

Geplaatst: 16-09-17 13:24

Ik heb vanaf dag 1 duidelijk gemaakt absoluut geen kinderen te willen en mijn vriend twijfelde eerst maar kwam daar later op terug, voor hem geen kinderen.

Hoeveel relaties om mij heen gebroken zijn om de kwestie wel/geen kinderen? Enorm veel. Het is een heel belangrijk breekpunt.

Nomineer dit bericht ×