Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-04-17 14:17

Geplaatst: 29-04-17 14:17

OP en topic gelezen, maar zal mijn advies voor me houden, want je relatie is verder leuk genoeg en voor de rest mogen er alleen dingen worden gezegd die letterlijk in de OP staan

Oftewel: Ik krijg er echt de kriebels van hoe je mensen continu het zwijgen op probeert te leggen.

Ik hoop oprecht dat je deze week wat dingen op een rijtje krijgt voor jezelf, en het lukt om samen met je vriend een oplossing te vinden!

**Geplaatst**: 29-04-17 14:18

Geplaatst: 29-04-17 14:18

Lijkt me erg vermoeiend zo'n relatie waarin slecht gecommuniceerd wordt

Waarom wil je eigenlijk nog in deze relatie blijven?

En hoe zie je zo een ruziënde relatie voor je als er later eventueel ooit kinderen komen in je relatie? (Tenzij je die niet wilt natuurlijk)

**Geplaatst**: 29-04-17 14:21

Geplaatst: 29-04-17 14:21

Nirvana_ schreef:
OP en topic gelezen, maar zal mijn advies voor me houden, want je relatie is verder leuk genoeg en voor de rest mogen er alleen dingen worden gezegd die letterlijk in de OP staan
Oftewel: Ik krijg er echt de kriebels van hoe je mensen continu het zwijgen op probeert te leggen.

Ik hoop oprecht dat je deze week wat dingen op een rijtje krijgt voor jezelf, en het lukt om samen met je vriend een oplossing te vinden!

Okee, ik vraag mij dan altijd af waarom mensen zo'n behoefte hebben om hun mening te geven over een stukje over iemands privé leven waar ze eigenlijk niks over weten.. Het stukje privé leven wat ik met jullie deel staat in de OP en verder ken je mij niet persoonlijk, toch? Ik persoonlijk heb nog nooit behoefte gehad om verder te denken dan de OP en mijn oordeel te vellen over iets wat nergens staat en wat je dan dus gokt, over iemands privé situatie, maar misschien is dat bij mij omdat ik jaren gepest ben en daar genoeg oordelen naar mijn hoofd altijd gekregen heb dat ik zelf absoluut niet zo wil zijn, ik wil niet gekwetst worden door vooroordelen dus wil anderen daar ook niet mee kwetsen, als je begrijpt wat ik bedoel

Bedankt!

**Geplaatst**: 29-04-17 14:26

Geplaatst: 29-04-17 14:26

verootjoo schreef:
Lijkt me erg vermoeiend zo'n relatie waarin slecht gecommuniceerd wordt

Waarom wil je eigenlijk nog in deze relatie blijven?

En hoe zie je zo een ruziënde relatie voor je als er later eventueel ooit kinderen komen in je relatie? (Tenzij je die niet wilt natuurlijk)

Omdat ik zielsveel van hem hou (en weet dat we ook heel veel leuke momenten hebben, en heb gezien dat we het dus wel kunnen, het geen ruzie maken langer dan 2 week).. De communicatie is inderdaad niet om over naar huis te schrijven, maar is dus wel bijna een jaar heel goed geweest, precies zoals het hoort/hoorde eigenlijk. Dat is denk ik een stukje wat we kwijt zijn ? Alleen ik ben dus kwijt wanneer we dat stukje kwijt geraakt zijn, zo begrijp je het nog

Ik denk dat we dat stukje allebei kwijt zijn wanneer die communicatie skills weer ergens er uit geslopen zijn, maar dan is de vraag wat doe je er aan en hoe krijg je het terug, en ook heel belangrijk, lukt het nog om dat weer terug te krijgen. Want dat is wat ik wel heel graag zou willen. Dat jaar waarin we eigenlijk geen ruzie hadden enkel wat discussies was het wel echt heel duidelijk dat de communicatie beter was dan ooit. En het antwoord op de vraag hoe kan het dat dat zo veranderd is en hoe krijg je dat terug weten denk ik alleen wij 2..

Nog even ter toevoeging, het is inderdaad dood vermoeiend zoals het gaat, niet eens perse het slechte communiceren wat zo vermoeiend is maar kijk maar eens wat stress telkens doet met je lichaam (en geest). Dus daar gaat het voor mij de gezonde situatie voorbij dus of dat moet stoppen of er moet een oplossing voor komen, een tijdje terug zag ik bij rtl late night iets over dat je door de stress en weet ik het kan overlijden aan een gebroken hart (niet alles gezien vond het een beetje onzin

) maar ik heb ook al gezegd dat als het zo door gaat tussen ons in dit tempo (met dus echt regelmatig ruzie) dat je dan nog eerder overlijd aan de stress (bij wijze van spreken natuurlijk)

**Geplaatst**: 29-04-17 14:29

Geplaatst: 29-04-17 14:29

Komt dat puntje communiceren niet weer gewoon terug door te communiceren? Of denk ik nou heel moeilijk?

Over je trouw opmerking, ik ben gezegend met een vriend die me zo'n bruiloft gunt en het zelf ook wel wilt. Ik denk dat ik het toch ergens wel als een issue zou zien

**Geplaatst**: 29-04-17 14:29

Geplaatst: 29-04-17 14:29

Annet_Dottie schreef:
Even een vraagje in het algemeen, niet iets heel belangrijks maar even iets wat ik me af vraag hoe andere mensen tegen zoiets aan kijken. Stel je voor, jij bent dus een vrouw en diep van binnen zou je graag willen trouwen, mooie sprookjes bruiloft (kleine meisjes dromen enzo ?), je hebt een relatie met iemand bent jaren samen en op een gegeven moment komt trouwen, kinderen, samenwonen al dat soort dingen ter sprake. Je bent lekker aan het fantaseren over de toekomst met een serieuze ondertoon er tussendoor geeft je man/vriend/partner aan niks met trouwen te hebben en dat van hem niet zo hoeft.
Zou je dat een issue vinden op het moment dat jij wel graag wil trouwen maar je vriend/man/partner wil dat niet?
Kijk ik ben Disney fan van kleins af aan dusja meestal droom je dan zelf ook wel van een sprookje met mooie bruiloft, koets, prachtige jurk etc. Misschien niet realistisch maar goed dromen mag toch. En inderdaad mijn vriend heeft daar helemaal niks mee, vind trouwen niks toevoegen aan de relatie hoeft van hem gewoon niet (lekker nuchter ). Ik vind dit geen probleem. Ik vind gelukkig zijn en samen zijn veel belangrijker dan een ring om mijn vinger en zijn achternaam ofzo.

Ik denk niet dat dit een vraagstuk is waar je nu mee bezig zou moeten zijn.

Eerst een leuke relatie zonder ruzies, dan kun je verder gaan praten. Als ik je topic en reacties zo lees praten jullie slecht met elkaar. Waarom kunnen jullie een discussie niet gewoon uitpraten? Daar zit denk ik al een heel groot deel van het probleem.

Als jullie weten waar die oplossing zit, waarom blijven jullie dat niet doen? Het lijkt me dan meer dat de oplossing (compensatie) van 1 kant komt, anders zou dat niet zo lastig moeten zijn, toch?

**Geplaatst**: 29-04-17 14:33

Geplaatst: 29-04-17 14:33

Annet_Dottie schreef:
verootjoo schreef:
Lijkt me erg vermoeiend zo'n relatie waarin slecht gecommuniceerd wordt

Waarom wil je eigenlijk nog in deze relatie blijven?

En hoe zie je zo een ruziënde relatie voor je als er later eventueel ooit kinderen komen in je relatie? (Tenzij je die niet wilt natuurlijk)

Omdat ik zielsveel van hem hou (en weet dat we ook heel veel leuke momenten hebben, en heb gezien dat we het dus wel kunnen, het geen ruzie maken langer dan 2 week).. De communicatie is inderdaad niet om over naar huis te schrijven, maar is dus wel bijna een jaar heel goed geweest, precies zoals het hoort/hoorde eigenlijk. Dat is denk ik een stukje wat we kwijt zijn ? Alleen ik ben dus kwijt wanneer we dat stukje kwijt geraakt zijn, zo begrijp je het nog Ik denk dat we dat stukje allebei kwijt zijn wanneer die communicatie skills weer ergens er uit geslopen zijn, maar dan is de vraag wat doe je er aan en hoe krijg je het terug, en ook heel belangrijk, lukt het nog om dat weer terug te krijgen. Want dat is wat ik wel heel graag zou willen. Dat jaar waarin we eigenlijk geen ruzie hadden enkel wat discussies was het wel echt heel duidelijk dat de communicatie beter was dan ooit. En het antwoord op de vraag hoe kan het dat dat zo veranderd is en hoe krijg je dat terug weten denk ik alleen wij 2..

Nog even ter toevoeging, het is inderdaad dood vermoeiend zoals het gaat, niet eens perse het slechte communiceren wat zo vermoeiend is maar kijk maar eens wat stress telkens doet met je lichaam (en geest). Dus daar gaat het voor mij de gezonde situatie voorbij dus of dat moet stoppen of er moet een oplossing voor komen, een tijdje terug zag ik bij rtl late night iets over dat je door de stress en weet ik het kan overlijden aan een gebroken hart (niet alles gezien vond het een beetje onzin ) maar ik heb ook al gezegd dat als het zo door gaat tussen ons in dit tempo (met dus echt regelmatig ruzie) dat je dan nog eerder overlijd aan de stress (bij wijze van spreken natuurlijk)

Dan zou ik eens op een relatiecursus gaan ofzo. Want als je allebei van nature niet bijzonder goed kan communiceren wordt het wel erg moeizaam in je relatie.
Dus als je het echt wil moeten jullie er allebei echt voor gaan.

Overigens vind ik zoveel ruzie in het begin van een relatie (want 5jaar is pas het begin) wel zorgwekkend. Meestal begint het echte werken aan je relatie pas als er kinderen zijn

**Geplaatst**: 29-04-17 14:36

Geplaatst: 29-04-17 14:36

Ok sommige reacties zijn niet waar je om gevraagd hebt en dat snap ik deels wel. Maar toch wil ik daar heel even op in gaan als insteek naar jouw relatie en eerste post. Want soms krijg je input van anderen zonder dat je dat verwacht had, en jij reageert dan hier in dit geval defensief.
Dat lijkt mij wel een dingetje voor zelfreflectie, ook met name naar jouw discussies/ruzies in de relatie toe. Gebeurt dit daar ook? Dat je een discussie aangaat met van tevoren een verwachting over de reactie die gaat komen, en defensief wordt als er een reactie komt die niet in jouw verwachtingspatroon past?

Je spreekt jezelf tegen als het gaat om trouwen. Dat valt mij op en ik denk dat daar misschien wel een deel van het probleem zit. Ook voor wat betreft deze discussie, ben je wel eerlijk naar jezelf?
Jij hebt dromen, jij hebt al van jongs af aan gedroomd over een bruiloft als in een sprookje. Jij wilt trouwen. Hij wil dat niet en dan zeg je ineens "ach voor mij ook niet belangrijk."

Je gaat dus aan jouw eigen dromen voorbij maar zoals je zelf zegt "diep van binnen" zit dat idee er wel.
Als je teveel ideen en dromen hebt die niet naar uiting kunnen komen in een relatie, of die je zelf weg schuift of onderdrukt om de vrede te bewaren, gaat dat knagen. Uiteindelijk gaat dat ophopen en het is heel goed mogelijk dat je dan dus anders gaat reageren in discussies etc.

Ga eens nadenken, stel je was nu vrijgezel, wat zouden jouw dromen dan zijn? Wat zou jouw ideale plaatje zijn voor de toekomst? Waar zou jij daarin water bij de wijn doen en waarin niet?
Als jij dat voor jezelf duidelijk hebt kun je dat daarna naast jouw huidige relatie leggen, is dat in lijn met jouw wensen en met wat jij nodig hebt? Doe je teveel water bij de wijn en loopt het daarom op ruzie uit?

Vraag hem hetzelfde te doen eventueel, zijn ideale plaatje op te schrijven, leg ze naast elkaar, zijn jullie dromen en wensen uberhaubt te combineren of is de middenweg voor beiden een verwaterd wijntje?

**Geplaatst**: 29-04-17 15:01

Re: Never ending ruzies in relatie (?)

Geplaatst: 29-04-17 15:01

@Diertjec hahah ik begrijp heel goed dat je dat zegt, zou ik waarschijnlijk zelf ook zeggen als ik het van een ander zou lezen. Naar mijn idee proberen we dat ook maar op de een of andere manier niet op de juiste manier ofzo.. Ik weet het niet eens.. Vorig jaar ging het eigenlijk vanzelf en nu lijkt het even niet vanzelf te gaan zeg maar.. Kan het niet helemaal goed omschrijven omdat ik het zelf ook niet helemaal weet..
Ja het is meer even een voorbeeld dat trouwen hoor, voor mij is het bijvoorbeeld geen heel groot probleem, in ieder geval nooit in de zin van als wij uit elkaar gaan en ik vind een nieuwe leuke man die ik vraag zou je willen trouwen en zegt nee dat ik zeg nou dan hoef ik je ook niet. Kinderen wat dat betreft is wat anders voor mij. Maar daar ben ik voorlopig alsjeblieft nog even niet mee bezig

(helemaal niet in deze situatie)

@Iinge_ dat ben ik ook niet ik vroeg me meer af hoe anderen tegen zoiets aan kijken, dan neem ik even trouwen als voorbeeld maar het had ook gekund dat hij zou zeggen ik wil geen kinderen wil niet samenwonen wil geen huisdieren of iets. Gewoon even een voorbeeld over verschillende dingen willen en hoe anderen daar tegen aan kijken zeg maar

Ik weet niet zo goed zo antwoord op je vragen maar je slaat wel de spijker op z'n kop dus ik denk daar zeker even over na

@verootjoo ik denk dat het communiceren van ons ook een stukje uit het verleden is, om het heel kort toe te lichten, ik ben heel erg gepest en mijn vriend zijn ouders communiceerden eigenlijk ook niet (goed) met elkaar, dus eigenlijk hebben we beide nooit "geleerd" hoe je "goed met elkaar communiceert". Niet dat dat een excuus is, we zijn 26 en 28 dus oud genoeg om dat inmiddels te hebben geleerd maar het is dus ook niet zo dat we het "van huis uit" heel goed hebben mee gekregen, allebei niet. De eerste jaren in onze relatie speelden er bij ons individueel zodanig grote problemen dat we eigenlijk helemaal niet klaar waren voor een relatie maar eerst eens volledig op ons zelf moesten gaan focussen.. Ja we werken nogsteeds ook aan ons zelf maar zijn al wel veeel verder (beide ook apart van elkaar dus) dan 3 jaar geleden. En daar ben ik ook wel weer heel trots op

@Drifter ik denk dat ik dat misschien een beetje/heel soms wel doe, mijn vriend doet dat vaker dan ik denk ik. Ik heb zeg maar mede door m'n verleden dat ik me snel aangevallen voel en dat dan ook laat blijken zeg maar, tot een paar jaar terug ging ik er vol tegen in werd ik echt boos, inmiddels ben ik wat ouder en heb ik met de juiste hulp wel geleerd daar beter mee om te gaan. Wel is het nog zo dat ik van mensen die dichtbij me staan, vriendin, buurvrouw, ouders en m'n vriend zelf meer kan hebben, sowieso omdat ik die al langere tijd ken, en de discussies met mijn vriend ontstaan 9 van de 10 keer als we bij elkaar zijn dus dan ben je bij elkaar en hoor je emoties in iemands stem en zie je gezichtsuitdrukkingen, dat is iets belangrijks bij mij communiceren met iemand in real life gaat me altijd het beste af, misschien dan niet het slimste om hier een topic te openen maar tegelijk ook een goede oefening denk ik

(ik hoop dat je het nog begrijpt haha)

Trouwen is een meisjes droom, maar niet iets van levensbelang, niet iets waar ik ongelukkig van zal worden als ik iemand tref die niet wil trouwen, daarom zeg ik ook als wij uit elkaar besluiten te gaan en ik vind daarna weer iemand die misschien wel beter bij mij past waar ik geen ruzie mee maak of niet te veel en die wil niet trouwen vind ik dat niet zo belangrijk als bijvoorbeeld een kinderwens. Ja ik heb er van gedroomd, maar waar ik van gedroomd heb is iets wat ik waarschijnlijk nooit zal kunnen betalen

Dus wat ik bedoel is dat ik wel droom, maar dat dat niet zodanig realistisch is. Een droom van mij is kinderen krijgen, en dat is ook echt een droom die ik niet zal laten schieten, als mijn vriend dat niet had gewild of wil dan zou ik geen toekomst met hem hebben dat is heel simpel. Maar ipv die bruiloft spaar ik dan liever door voor een andere droom (wat realistischer is en wat we beide willen) en dat is ons eigen huisje kopen, als idee "hutje op de hei", met het liefst een eigen paardje bij huis, diertjes, huisje boompje beestje. Dan staat trouwen voor mij onderop het lijstje van wat ik perse wil. En dat zeg ik echt niet omdat hij dat dan niet wil, als het voor mij echt zo belangrijk was geweest had ik daar in echt voor mezelf gekozen daar ben ik wel heel kort in en dat weet hij ook.
Ik bedoelde het voorbeeld van trouwen eigenlijk ook meer in de zin van hoeveel dingen heb je het zelfde hoeveel dromen/wensen hoe zie je samen de toekomst, pas je dan wel bij elkaar of wil de een in hartje Amsterdam gaan wonen en de ander in een hutje op de hei, wil de een wel kinderen de ander niet. Als het zo was dat we verder kwa toekomst beeld niet op een lijn zouden zitten zou het trouwen misschien wel een grotere issue zijn maar omdat het verder allemaal wel klopt en voor mij zelfs perfect is hoe wij samen de toekomst zien wat voor huisje, kinderen maar echt niet te veel, hondje, katje, paardje bij huis zou helemaal fantastisch zijn. Ik wou al veel langer weer weg uit de stad, uiteindelijk, niet met haast ofzo, weet alleen wel dat ik niet als ik 40 ben nog in de stad wil wonen, en voor we dat naar elkaar hadden uitgesproken kwam er eigenlijk uit toen hij zich echt ging verdiepen in verhuizen en woningen ging zoeken dat hij ook wel weer de stad uit wou, nou dan ben ik helemaal blij we hebben beide heel wat jaar in de stad gewoond maar komen van het platteland, en willen daar beide naar terug. Dat is voor mij perfect

**Geplaatst**: 29-04-17 15:34

Geplaatst: 29-04-17 15:34

Lieve TS, soms hebben twee mensen teveel meegemaakt samen om nog door te gaan. Natuurlijk hou je van elkaar, maar soms gaat het op den duur gewoon niet meer. Meestal inderdaad op het moment dat je ruzietjes om niets krijgt, en uitbarstingen hebt. En je moet vooral niet vergeten dat die uitbarsting eigenlijk hetgeen is wat je echt voelt. Anders zou het niet uitbarsten; dat gevoel werd te groot om nog weg te drukken. Luister daar naar. Ik denk dat je het antwoord diep van binnen al weet, en als het eenmaal zo is het heel erg oplucht. Houden van is ook laten gaan. En natuurlijk, dat doet even pijn! Hartstikke zelf! Maar als ik je OP zo lees heb je al veel doorstaan, dus dit kan je ook.

Luister ook naar het gevoel wat je krijgt als je droomt over bijvoorbeeld die sprookjesbruiloft! Volgens mij wordt je daar hartstikke blij van. Misschien is er ergens iemand die daar ook wel op die manier van droomt. Iemand die jouw dromen met je wil delen. Maar je moet je goed afvragen of je vriend diegene is. Ik geloof dat ik teleurstelling in je bericht las toen je schreef dat hij niet perse die dromen met jou deelt. Luister ook naar dat gevoel. Er kan een wereld voor je open gaan, als je maar luistert naar jezelf!

**Geplaatst**: 29-04-17 15:46

Geplaatst: 29-04-17 15:46

Ayasha schreef:
Eerlijk gezegd, als je een topic over je relatie op bokt moet maken is die IMO gedoemd te mislukken. Dat wil je niet horen, dat is me al duidelijk. Maar als je het moet overleggen met een stel vreemden op het internet zegt dat gewoon heel veel over jullie onderlinge communicatie

Dit doet me denken aan iets wat ik op Viva forum las, waar zich de volgende "wet" had ontwikkeld: hoe langer de openingspost, hoe meer kans dat de betreffende relatie zou eindigen.

**Geplaatst**: 29-04-17 15:56

Geplaatst: 29-04-17 15:56

Ik kan me helemaal vinden in Ayasha's posts. Na vijf jaar zou je toch wel moeten weten of hij the one is. Een verhuizing zou je relatie dan niet meer aan het wankelen moeten brengen.

Verder geef je steeds aan dat wij maar een klein gedeelte weten. Dan kun je je afvragen hoe waardevol het is om hier advies te vragen. Namelijk ALLE advies is gebaseerd op dat minieme stukje informatie.

**Geplaatst**: 29-04-17 16:26

Geplaatst: 29-04-17 16:26

Gwahir schreef:
Ayasha schreef:
Eerlijk gezegd, als je een topic over je relatie op bokt moet maken is die IMO gedoemd te mislukken. Dat wil je niet horen, dat is me al duidelijk. Maar als je het moet overleggen met een stel vreemden op het internet zegt dat gewoon heel veel over jullie onderlinge communicatie

Dit doet me denken aan iets wat ik op Viva forum las, waar zich de volgende "wet" had ontwikkeld: hoe langer de openingspost, hoe meer kans dat de betreffende relatie zou eindigen.

Wet van Wuiles. :))

**Geplaatst**: 29-04-17 16:38

Re: Never ending ruzies in relatie (?)

Geplaatst: 29-04-17 16:38

Ts, jij hebt dromen van kids, trouwen, dieren aan huis, prachtig maar wat wil je vriend. Niet trouwen weten we nu maar de rest, hoe ziet hij de toekomst MET jou, daar al eens serieus over gepraat. Je bent nu vijf jaar samen, wilt waarschijnlijk wel een keer kinderen en het zou nogal banketstaaf zijn wanneer je er over een jaar over praat en hij ook geen kinderen wil. Dan laat je het zoals zoveel vrouwen nog een jaar aanmodderen en besluit dan toch er mee te kappen, ben je wel dertig en beginnen de jaren te tellen. Dus serieus, ondanks dat je geen vastomlijnde plannen hebt, zet voor jezelf op papier hoe jij je toekomst ziet en kijk of je vriend hier aan kan/wil voldoen.

**Geplaatst**: 29-04-17 17:30

Re: Never ending ruzies in relatie (?)

Geplaatst: 29-04-17 17:30

Ik heb een relatie van 12 jaar gehad, bijna 10 jaar getrouwd en we hadden ook om van alles ruzie en meningsverschillen. Daarbij kon hij heel grof en hard worden. Met vlagen werkten we eraan, maar deels was het ook het aard van het beestje en bij mij natuurlijk ook. Ik gaf te weinig mijn grenzen aan en uiteindelijk kwam er een eind aan de relatie. Als je te veel ruzie maakt is het denk ik niet vol te houden. Maar zoals ik het bij jou lees, zijn jullie ruzies meer van de laatste maanden toch? En daarvoor ging het best goed? Als je terug zou kunnen naar de periode zonder deze ruzies, bijv 6 maanden geleden, zou je dan nog twijfelen?
En wat een andere vraag misschien kan zijn, betekent dit dat jullie bij elke verandering weer in zo'n cirkel terecht komen? Nu kun je nog weg, maar stel er komt ooit een kindje. Weinig slaap en een enorme verandering. Dan is elkaar ruimte geven of even weggaan al bijna niet mogelijk. Ik denk zeker dat jullie relatie niet voorbij hoeft te zijn. Maar het is wel een teken aan de wand dat er iets echt niet goed zit en dat is wel zorgelijk. Want zie je, het leven gaat nog wel grotere veranderingen geven dan enkel deze verhuizing en hoe je daar steeds mee omgaat is wel een goede vraag.

Ik zou beginnen met rustig voor jezelf te bedenken wat jij kunt veranderen om het beter te kunnen. Heel vaak zie je bij je partner als hij niet dit of dit doet dan... maar je hebt alleen invloed op je eigen gedrag. Wat is jouw invloed in deze ruzies? En wat heb jij nodig om dit te veranderen?
Bedenk ook wat jij nodig hebt om een een gelukkige relatie te hebben. En kun je dit van hem verwachten zonder dat hij veel moet veranderen? Bij mijn exman bijv, hij heeft me veel verdriet gedaan, maar diep van binnen wilde hij dit niet maar stond hij gewoon heel anders in het leven. Ik wist dat hij dit ook niet kon veranderen en uiteindelijk hadden we teveel meegemaakt, was er teveel kapot en het vertrouwen teveel weg van mijn kant. Maar hoe dit voor jou zit, kun je alleen zelf beantwoorden.
Ik zou zeker over een week of wat met hem in gesprek gaan en samen bespreken hoe nu eventueel verder. Als jullie er samen nog in geloven, dan vind je ook een weg. Maar houd wel in je achterhoofd dat dit soort heftige ruzies ook niet voor niets komen en dat er echt wel een groot werkpunt ligt.

**Geplaatst**: 29-04-17 18:41

Geplaatst: 29-04-17 18:41

bigone schreef:
Ts, jij hebt dromen van kids, trouwen, dieren aan huis, prachtig maar wat wil je vriend. Niet trouwen weten we nu maar de rest, hoe ziet hij de toekomst MET jou, daar al eens serieus over gepraat. Je bent nu vijf jaar samen, wilt waarschijnlijk wel een keer kinderen en het zou nogal banketstaaf zijn wanneer je er over een jaar over praat en hij ook geen kinderen wil. Dan laat je het zoals zoveel vrouwen nog een jaar aanmodderen en besluit dan toch er mee te kappen, ben je wel dertig en beginnen de jaren te tellen. Dus serieus, ondanks dat je geen vastomlijnde plannen hebt, zet voor jezelf op papier hoe jij je toekomst ziet en kijk of je vriend hier aan kan/wil voldoen.

Ik kom net thuis na een heel hectische middag ben even niet in een heel goed humeur dus reageer later even op de rest zag deze reactie snel voorbij komen dacht reageer even snel.

Ik heb hier boven als reactie op Drifter (op deze pagina ook, het lange bericht) beschreven hoe we verder de toekomst samen zien. We willen eigenlijk precies het zelfde, op evt. trouwen na

**Geplaatst**: 29-04-17 19:51

Geplaatst: 29-04-17 19:51

Annet_Dottie schreef:
Omdat ik zielsveel van hem hou (en weet dat we ook heel veel leuke momenten hebben, en heb gezien dat we het dus wel kunnen, het geen ruzie maken langer dan 2 week)..

Ik hield ook van mijn ex, we hadden leuke momenten en wij hadden nooit ruzie, maar soms is enkel 'houden van' niet genoeg. 'Houden van' staat niet gelijk aan 'gelukkig zijn' TS. Er is meer nodig om gelukkig te zijn.
Ben je serieus trots op het feit dat jullie soms langer dan 2 weken geen ruzie kunnen maken?
Een relatie hoort leuk te zijn, een toevoeging, het hoort als vanzelf te gaan omdat jullie bij elkaar passen. Iedere dag vechten om aan je relatie te werken en constant ruzie hebben is geen goede relatie.
Neem een paar weken afstand en ga eens bedenken hoe jouw ideale relatie eruit ziet. Wat zou jij nou willen de rest van je leven?

**Geplaatst**: 29-04-17 20:01

Re: Never ending ruzies in relatie (?)

Geplaatst: 29-04-17 20:01

Mijn moeder zegt altijd: je moet je altijd af blijven vragen of een relatie je gelukkig maakt of niet. Of je relatie iets toevoegt aan je leven.

**Geplaatst**: 29-04-17 20:04

Geplaatst: 29-04-17 20:04

lieveli schreef:
Wet van Wuiles.

Die was het!

zit imo een flinke kern van waarheid in

**Geplaatst**: 29-04-17 20:16

Geplaatst: 29-04-17 20:16

Goof schreef:
Annet_Dottie schreef:
Omdat ik zielsveel van hem hou (en weet dat we ook heel veel leuke momenten hebben, en heb gezien dat we het dus wel kunnen, het geen ruzie maken langer dan 2 week)..

Ik hield ook van mijn ex, we hadden leuke momenten en wij hadden nooit ruzie, maar soms is enkel 'houden van' niet genoeg. 'Houden van' staat niet gelijk aan 'gelukkig zijn' TS. Er is meer nodig om gelukkig te zijn.
Ben je serieus trots op het feit dat jullie soms langer dan 2 weken geen ruzie kunnen maken?
Een relatie hoort leuk te zijn, een toevoeging, het hoort als vanzelf te gaan omdat jullie bij elkaar passen. Iedere dag vechten om aan je relatie te werken en constant ruzie hebben is geen goede relatie.
Neem een paar weken afstand en ga eens bedenken hoe jouw ideale relatie eruit ziet. Wat zou jij nou willen de rest van je leven?

De vraag was waarom ben je nog bij hem, als ik daar nu antwoord op moet geven is dat omdat ik zielsveel van hem hou, antwoord op al de andere vragen (ben je echt gelukkig, zie je jezelf oud worden met hem enz) zijn de vragen die ik in deze week of 2 week weet ik het ga beantwoorden voor mezelf, dus als ik nu ga zeggen waarom ben je nog bij hem , 'nou omdat ik heel veel van hem hou en heel gelukkig ben' en weet ik het, dan kan het zijn dat ik lieg, omdat ik juist nu de tijd voor mezelf neem om echt uit te zoeken of ik gelukkig ben. Ja ik ben gelukkig met hem, maar niet met de situatie, en nee als ik gewend ben een jaar geen ruzie te maken ben ik niet trots als we 2 week geen ruzie maken, trots in de zin van het is een begin maar verder niet.
Vergeet niet dat wat jij zegt ook is wat ik doe, ik neem even afstand (ik weet niet hoelang, dat zal vanzelf duidelijk worden) en ga nadenken en kijken of ik dit nog wil de rest van mijn leven, maar ook kijken als ik wel verder wil hoe we dan verder moeten, want ik ga niet naar hem toe volgende week (of wanneer dan ook) en zeggen ik wil verder met je want ik ben gelukkig met je, einde verhaal. Dat absoluut niet.

(Als ik kattig over kom is trouwens niet kattig bedoeld, heb een rot middag gehad zere spieren, heel zere enkel en bekaf -O-

)

**Geplaatst**: 29-04-17 20:28

Geplaatst: 29-04-17 20:28

Toen ik nog in een relatie zat had ik ook geantwoord dat ik gelukkig was en zielsveel van hem hield. En dat houden van klopte ook zeker. Toch besefte ik jaren nadat de relatie voorbij was dat ik zo gelukkig helemaal niet was. Dat hij eigenlijk helemaal niet goed voor mij was. Vaak zie je dat pas als het van een afstandje bekijkt.

**Geplaatst**: 29-04-17 22:58

Re: Never ending ruzies in relatie (?)

Geplaatst: 29-04-17 22:58

@Resistance dankjewel voor je lieve en behulpzame reactie. Dat ik het voor mezelf nog helemaal goed wil uitzoeken is ook omdat we in het verleden (de eerste jaren) ook ruzies had om onbenullige dingen, daarom zijn we ook uit elkaar gegaan, we zijn alleen beide ook zo gegroeid in die jaren apart, maar ook samen dat ik echt vorig jaar zag zie je wel we kunnen het wel we passen wel bij elkaar, wat ik al heel lang wel voelde. Dus dat het nu zo loopt is vooral een grote domper omdat we dit stukje ook al hebben mee gemaakt, ik wil zeg maar niet nu zeggen het is over en dan over een paar maand toch weer elkaar opzoeken omdat dan weer blijkt dat we niet zonder elkaar kunnen. Voor veel mensen is het zo als je meerdere keren uit elkaar geweest bent gaat het nooit werken, voor mij is het een teken dat het meant to be is als je na die keren en na alles wat we hebben mee gemaakt toch weer bij elkaar blijven komen. We waren nu echt goed op weg en dat wil ik gewoon ook niet zomaar weg gooien. Misschien is het inderdaad zo dat het beter is en dat we beide meer rust hebben als we elkaar los laten maar daar kan ik nu geen zinnig/helder antwoord nog op geven, mede ook omdat ik pas sinds gister ochtend weer thuis ben en de helft van de tijd weg of bezig was, en het uberhaupt ook even allemaal heb laten bezinken, wat rust terug heb gevonden in mijn hoofd, en de komende dagen zal ik het verder voor me zelf uitpluizen, maar ik leg mezelf ook geen druk op om nu te beslissen of om er nu over na te moeten denken, mezelf kennende komt er vanzelf een moment dat ik er aan ga denken en de tijd rijp is om rustig te gaan zitten hiervoor. Verder heb ik genoeg gepland staan (hij was sowieso dit weekend weg dus dat had ik al) dus ga ik ook lekker daar mee bezig zodat ik juist niet te veel na ga denken en mezelf gek maak.
Ik ga zeker mijn best doen om (beter) naar mezelf te luisteren!

@Gwahir Huh ooh echt? Haha bij mij is dat helemaal een dingetje, ik kan goed dingen van me af schrijven, of uberhaupt schrijven, maar het worden zo ongeveer altijd lange verhalen

@Mavelle voor mij is hij wel the one, anders was ik niet al zo lang bij hem en had ik niet zulke gesprekken met hem over onze toekomst samen, of zou ik er zo veel moeite mee hebben te beslissen of het zo nog langer kan ja of nee. Klinkt misschien tegenstrijdig i know

maar hij is ook echt mijn beste maatje, ik weet dat het allemaal lijkt (en dat snap ik) alsof we alleen maar ruzie maken maar ik kan met niemand zo lachen als met hem. Van Donderdag middag heb ik nog selfies dat ik naar hem toe liep, hij met zijn rug naar mij toe stond even naar buiten te kijken zich vervolgens uitrekte en ik de volume knop (dan maakt ie foto's achter elkaar door) ingedrukt hield, hierna ging hij achter me staan en pakte hij me vast en zei hij hou die knop eens ingedrukt en liet hij zich ineens achterover (op de bank) vallen en trok mij dus mee, nou hilarische foto's, en hoe boos we 's avonds ook op elkaar waren als ik die foto's nu zie of het uberhaupt vertel krijg ik wel een lach op m'n gezicht, dat zijn van die maffe momentjes, lijkt misschien iets heel kleins of simpels en dat is natuurlijk niet het enige moment dat we het leuk hebben samen, we hebben ook heel veel dezelfde interesses, zitten zelfs op een lijn over het huishouden en de inrichting van het huis bijvoorbeeld, we vulden elkaar perfect aan tijdens zijn verhuizing als hij het even niet wist zei ik ik zou het zo en zo doen en dat gaf hem weer helderheid, dan speculeerden we er soms over verder en zo kwamen we (zonder ruzie) tot hoe het dan moest worden, dus het is voor mij echt een soort van afwegen, wil ik het doen met die leuke momenten, die we ook echt veel hebben maar daarnaast wel al die ruzies, of kunnen we er nog wat aan doen, of is het niet meer te redden (bij wijze van spreken..).

@dittaswart poeh je slaat de spijker wel op z'n kop zeg

De eerste jaren in onze relatie hadden we met vlagen ruzie, maar altijd te veel, toen hebben we besloten er mee te stoppen, vorig jaar januari zijn we weer bij elkaar gekomen en sindsdien hebben we een keer echt knallende ruzie gehad dus in een jaar inderdaad 1 keer écht ruzie, als ik terug zou kunnen naar die periode (inderdaad zo'n half jaar geleden) zou ik absoluut niet twijfelen nee. Het is voor mij heel erg onzeker waar het precies mis gegaan is, ik denk ergens tijdens de verhuizing, maar niet letterlijk door de verhuizing, we gingen zelfs daar nog wonderbaarlijk goed mee om, alle tegenslagen, weinig slaap, veel wat er moest gebeuren, veel wat gekocht moest worden, beslissingen die genomen moesten worden zijn nooit echt de dingen geweest waardoor de ruzies echt zijn ontstaan eigenlijk, het is er tussendoor in geslopen dus ik denk dan meer door dat we niet goed hebben gecommuniceerd, misschien tijdens de verhuizing dat we veel gecommuniceerd hebben over wat er moest gebeuren etc (de verhuizing zelf allemaal dus), maar daar buitenom niet meer.. Ik denk dat dat het eerder is.
Je reactie raakt mij oprecht en ik vind de vragen die je mij stelt (die ik mezelf weer moet gaan stellen) echt heel fijn en denk dat ik daar heel veel aan ga hebben als ik voor mezelf echt op zoek ga naar de antwoorden daarop. Bedankt!

@Suzanne F. dankjewel, daarom probeer ik nu ook even afstand te nemen en dat daadwerkelijk te gaan bekijken voor ik dingen ga roepen. Ik heb ook duidelijk tegen hem gezegd ik hou van je ja zeker, maar dat zal ook niet stoppen ookal kies ik/kiezen we er voor om niet verder te gaan is dat niet ineens weg, maar ik zal je niet in je ogen aan kijken en zeggen dat ik gelukkig ben met je. Daarop zei hij ook dan moet je daar inderdaad eerst maar eens over na gaan denken wat je zelf wil.

**Geplaatst**: 30-04-17 11:17

Re: Never ending ruzies in relatie (?)

Geplaatst: 30-04-17 11:17

Zo "goed" als ik me gisteren voelde zo belabberd voel ik me vandaag, nu al? Ja ik denk letterlijk met het verkeerde been uit bed gestapt.. Echt zo stom hoe je je de ene dag prima ergens onder kan voelen en rustig en de andere dag al bij het uit bed stappen je kop vol hebben en je gewoon vreselijk voelen..
Meneer heeft een weekend met familie waar ie al weinig zin in had dus ik had gister avond toch met goede bedoelingen gewoon even een berichtje gestuurd maar ik krijg 0,0 respons.. Kan het me enigszins wel voorstellen maar ik probeer er een beetje normaal en kalm onder te blijven, als ik onrustig word moet ik met een onrustige geest gaan proberen een keuze te maken en dat werkt voor mij niet, dan zit ik achter m'n computertje en zie ik hem weer online op Facebook op op Skype en dat vind ik dan toch "lastig" gezien hij niet reageert op mijn berichtje. Is hij nooit verplicht toe natuurlijk maar ik probeer een beetje op een normale volwassen manier met elkaar om te blijven gaan en niet ineens nu te gaan doen alsof we elkaar zo haten. Of is het heel raar dat ik hem dan een berichtje stuur? Ik weet het even niet meer, ben nu helaas weer helemaal het overzicht kwijt, zat gister avond net een beetje op de goede weg in het stukje nadenken/keuzes maken maar dat is weer even helemaal weg. Heb m'n vriendin ook geappt maar daar krijg ik de reactie van je weet hoe ik er over denk dus ik zeg niks. Dus nu voel ik me helemaal even "alleen"..

**Geplaatst**: 30-04-17 11:27

Geplaatst: 30-04-17 11:27

Ik neem aan dat je vriendin meer details weet dan wij, misschien dus wel heel verstandig om serieus haar advies te overwegen, wat dat dan ook moge zijn. Blijkbaar heeft ze het er ook al meermaals met je over gehad.

Ik vind het lief van je dat je hem even een berichtje gestuurd hebt en om eerlijk te zijn geen goed teken dat hij niet reageerd.

Denk eerlijk gezegd dat het begin van het einde toch wel ingeluid is deze week. Misschien heb ik er over heen gelezen maar je hebt ook nog helemaal niet verteld hoe hij er momenteel in staat. Jij denkt na, maar wat doet hij? Hopen dat je terug komt? Ook nadenken?

**Geplaatst**: 30-04-17 11:35

Geplaatst: 30-04-17 11:35

Als ik je verhaal zo lees krijg ik het gevoel dat jij meer met een vervelend gevoel zit dan hij. Zo te lezen boeit het hem allemaal niet zo.

Twee vrienden van mij hebben ook een stormachtige relatie en kunnen over kleine dingetjes bekvechten. Bij hen hielp het goed door iedere week op een vast tijdstip (bijvoorbeeld vrijdagavond 20:00 uur) een uurtje met elkaar te praten over de irritaties. En dan ook echt alleen tijdens dat uurtje he, dus na dat uur moest het ook gewoon over zijn. Echt wonderbaarlijk hoe hun relatie daarna veranderde

Maar goed, dan moet je vriend daar ook achter staan en zo te lezen kan dat nog wel eens een puntje worden.

Nomineer dit bericht ×