Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-02-17 11:18

Re: Afscheid nemen van een geliefde

Geplaatst: 13-02-17 11:18

Mijn eerste opa heb ik toen ik 10 was nog wel gezien, maar die was ook echt nog wel herkenbaar als mijn opa. De opa en oma die daarna gingen heb ik bewust niet meer gezien, ik was toen wat ouder (>20) en wilde graag dat mijn laatste herinnering een fijne zou zijn en niet van een open kist.

**Geplaatst**: 13-02-17 11:18

Geplaatst: 13-02-17 11:18

Mijn vader is een kleine twee jaar geleden overleden en hij was zelf altijd heel duidelijk over zijn wensen. Hij wilde niet dat mensen hem nog zouden zien na de dood. Wij hebben dan ook gekozen voor een gesloten kist. Zelf heb ik hem alleen tijdens en direct na zijn overlijden nog gezien in het ziekenhuis. Daar heb ik hem een kus geven en bedankt voor al zijn hulp, steun en liefde. Mijn vader werd al een dag in slaap gehouden terwijl zijn lichaam stukje bij beetje aan het opgeven was. Zijn lichaam veranderde al door vocht vast te houden. Een behoorlijk naar gezicht. Door zijn duidelijke wens werd het voor ons wel makkelijker om naderhand niet het gevoel te hebben hem nog te moeten zien. Wel vond ik het lastig dat vreemde mensen hem zouden wassen en kleden zonder dat wij er bij waren. Toch weet ik dat hij dat liever zo had gewild. Bij de uitvaart hebben we een mooie foto van hem op de kist gezet.

Bij andere begrafenissen of crematies vind ik het erg onplezierig om naar de overledenen te kijken. Als er een open kist, neem ik uit respect voor de nabestaanden daar wel afscheid, maar probeer zo veel mogelijk op iets naast de kist te focussen. Voor mij lijkt het nooit of mensen slapen. Ik zie alleen de lichamen die overblijven zonder de persoon zelf, haast als een wassen pop. Een goed lijkend omhulsel, maar de bewoner is vertrokken. Voor mij is dat niet het laatste beeld wat ik graag wil vast houden van iemand, terwijl het bij mij wel in mijn hoofd blijft zitten of ik nu wil of niet. Dus mijn voorkeur heeft het niet, tenzij iemand heel na staat zoals mijn vader om nog even een klein momentje samen te hebben en ze dan te kunnen laten gaan.

**Geplaatst**: 13-02-17 14:17

Geplaatst: 13-02-17 14:17

Barron daarom doe ik het mezelf niet aan.

Als er een open kist is wacht ik wel tot de kist dicht is.

**Geplaatst**: 13-02-17 14:28

Geplaatst: 13-02-17 14:28

Ik zou het denk ik niet kunnen. Iedereen roept ook altijd dat je uit respect naar een begrafenis moet gaan. Ook al is het heel heel heel ver weg een familielid of bekende. Ik vind dat onzin. Ben ooit op 1 begrafenis geweest (uit respect) maar brulde het hardste van de hele kerk. Ik vind dat soort dingen echt afschuwelijk en ben echt geen persoon voor afscheid nemen. Ik ga het liever uit de weg.

Ik word al naar van het idee dat ik een dierbare verlies. Laat staan dat eht echt zo is.

Echt hoor, zet me bij een willekeurige begrafenis met mensen die verdrietig zijn en ik huil net zo har dmee.

**Geplaatst**: 13-02-17 16:38

Re: Afscheid nemen van een geliefde

Geplaatst: 13-02-17 16:38

Ik ben ook zo'n iemand die vreselijk uit z'n dak gaat op een begrafenis. Brrrr vreselijk

**Geplaatst**: 13-02-17 16:43

Re: Afscheid nemen van een geliefde

Geplaatst: 13-02-17 16:43

Ik ga nooit kijken bij een overledenen niet die dichtbij staat niet die verder van me af staat. Ik herinner mensen liever levend.

**Geplaatst**: 14-02-17 09:27

Geplaatst: 14-02-17 09:27

RoyceMack schreef:
Ik zou het denk ik niet kunnen. Iedereen roept ook altijd dat je uit respect naar een begrafenis moet gaan. Ook al is het heel heel heel ver weg een familielid of bekende. Ik vind dat onzin. Ben ooit op 1 begrafenis geweest (uit respect) maar brulde het hardste van de hele kerk. Ik vind dat soort dingen echt afschuwelijk en ben echt geen persoon voor afscheid nemen. Ik ga het liever uit de weg.

Ik word al naar van het idee dat ik een dierbare verlies. Laat staan dat eht echt zo is.

Echt hoor, zet me bij een willekeurige begrafenis met mensen die verdrietig zijn en ik huil net zo har dmee.

het gaat over het kijken bij een open kist en de opbaring, niet over de uitvaart zelf.....

**Geplaatst**: 14-02-17 09:43

Geplaatst: 14-02-17 09:43

Ja, ik vind het heel fijn om te kunnen zien
dan iemand overleden is. Ook vond ik het fijn om een dierbaar
iemand na overlijden te kunnen wassen, aankleden en op te maken, ook
al vond ik het op dat moment best "vreemd". Ze was gelukkig thuis, en dat vond ik heel fijn.

Zelf zou ik ook niet "opgebaard" voor een hele club mensen willen liggen, alleen echt voor mijn naaste.

De zin van, o wat ligt hij / zij er mooi bij vind ik ook altijd zo walgelijk .... ik heb nog nooit een mooie dode gezien..... Dood is dood, ziel is gewoon gelijk vertrokken, wat achter blijft is een omhulsel, maar mooi, nee.

**Geplaatst**: 14-02-17 13:11

Geplaatst: 14-02-17 13:11

Toen mijn moeder overleed heb ik ook geen enkele keer meer in de kist gekeken, ook al stond de kist een paar dagenlang in de woonkamer. Ik was er bij toen ze overleed en ben daarna het ziekenhuis uitgelopen en heb haar lichaam nooit meer gezien. Volgens iedereen lag ze er heel mooi bij, precies zoals ze was, maar ik heb er tot op de dag van vandaag geen spijt van dat ik haar niet meer heb bekeken daarna. Ze is nu al ruim 7 jaar geleden overleden, dus ik denk ook niet dat ik er ooit nog spijt van ga krijgen.

Ik heb er ook niets mee. Een dood lichaam bekijken- ja, wat schiet ik er mee op? Ik haal daar totaal geen steun of verwerking uit, dus voor mij heeft het geen toegevoegde waarde. Maar ik snap wel dat er mensen zijn die wel graag afscheid willen nemen. Mij maakt het alleen maar verdrietig, zo'n levenloos lichaam zien liggen, terwijl je zoveel herinneringen hebt aan hoe iemand levend was.

Mijn opa en oma heb ik wel bekeken toen ze overleden waren, maar dat vond ik toch minder heftig dan m'n moeder. Opa en oma waren oud, daar wist je dat het onvermijdelijk was dat het op een dag zou gebeuren. Mensen die verderaf staan van me hoef ik al helemaal niet te zien nadat ze zijn overleden.

**Geplaatst**: 14-02-17 13:18

Re: Afscheid nemen van een geliefde

Geplaatst: 14-02-17 13:18

Het zelfde als de ts.
Ik wil iemand herinneren zoals ie was en niet zoals ie daar in de kist ligt.
Ik heb helaas een aantal mensen wel na hun overlijden gezien en als ik aan ze terug denk is het eerste wat ik herinner hoe ze in de kist lagen.
Voor mijn gevoel is dat een afbraak van hun herinnering.

Zo wil ik zelf ook niet herinnerd worden.

**Geplaatst**: 14-02-17 13:20

Geplaatst: 14-02-17 13:20

Mijn vader overleed heel onverwachts en we wisten dat hij niet opgebaard wilde liggen. "Geen aapjes kijken" zei hij altijd.
Buiten onszelf en zijn beste vrienden heeft niemand hem in de kist zien liggen. Die is na een aantal dagen gesloten toen zijn lichaam achteruit ging. Blauw, ingevallen, etc.
Tot die tijd heb ik meerdere keren bij hem gezeten om afscheid te nemen. En ook het moment vlak voor de kist was achteraf een stukje in de verwerking. Het besef dat mijn vader daar echt niet meer lag, maar alleen het omhulsel waar hij in had geleefd. Want tot die tijd lag hij erbij alsof hij lag te slapen en hadden we zelfs de neiging om tegen hem te zeggen dat het nu wel genoeg was geweest met dit geintje en hij nu wakker kon worden.

Als hij ziek was geweest, was het mogelijk anders geweest. Maar voor mij is erg belangrijk geweest om afscheid te kunnen nemen.

**Geplaatst**: 14-02-17 22:23

Geplaatst: 14-02-17 22:23

Een familielid van mij pleegde euthanasie na een lange en heftige strijd tegen kanker.
Iedereen had dus de gelegenheid om levend afscheid van haar te nemen.
Ondanks dat dat heel fijn is heeft het ook weer een hele andere kant.
Er is niks ergers dan de deur uit lopen, wetende dat je diegene nooit meer levend spreekt.
Ik was nog jong en vond het erg heftig en wist niet goed hoe ik er mee om moest gaan.

Op de dag van de begrafenis heb ik haar dus dood in haar kist gezien, maar een fijn gevoel gaf het niet.
Ik vind zowiezo dode lichamen op een of andere manier ontzettend eng.
Wel heb ik naast haar kist gestaan, maar ik heb haar niet aangeraakt of een kus gegeven.
Ik bleef op veilige afstand naar haar kijken en nam zo afscheid.

Naar mijn mening heeft dit wel nut voor je verwerking, maar dit is natuurlijk per persoon verschillend...

**Geplaatst**: 15-02-17 22:59

Geplaatst: 15-02-17 22:59

Mijn vader is thuis, in ons bijzijn overleden.
Hij overleed zondag avond, en werd donderdag gecremeerd.
Al die dagen heeft hij gewoon in de woonkamer gelegen.

Ik vond het heerlijk, zo kreeg je echt de tijd om het te beseffen.
Nog aan te raken, dingen te vertellen.
Huilen, en ook lachen.
We deden er alles, we aten erbij, visite kwam langs.
We hebben hem nog opgemaakt toen die wat bleek werd.

We hebben hem zelf verzorgd en aangekleed ect.

Als ik er nu aan denk, bijvoorbeeld dat ik dit bij m'n moeder zou doen.
Zou ik ook zeggen echt nog way.
Maar toen was het zo fijn.

**Geplaatst**: 15-02-17 23:05

Re: Afscheid nemen van een geliefde

Geplaatst: 15-02-17 23:05

Ik was erbij toen mijn oma overleed, wat mij echt heeft geholpen met de verwerking.
Ook dat we in de dagen tot aan de begrafenis steeds even terug konden naar haar heeft mij wel geholpen. Haar toch nog even zien, even aanraken. Ik heb dat als heel fijn ervaren.

Nomineer dit bericht ×