Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-11-16 10:27

Geplaatst: 28-11-16 10:27

Misschien kun je niet zozeer je depressie filmen maar juist hoe je de behandelingen in gaat. En laten zien wat je er aan doet om beter proberen te worden. Gaandeweg laten zien dat als er een oorzaak is welke dat dan is.
Ik weet van mijzelf toen ik depressief was dat dat wel te zien was wbt uiterlijk (droeg dezelfde kleren, was niet zo van het douchen, at overdag bijna niks). Maar heb ook zeer veel dingen nooit verteld,weten te benoemen. Ook was ik zeer vervlakt door mijn medicatie dus zou het nooit een reëel beeld geven hoe intens het eigenlijk was

Als ik voor mezelf mag spreken is dan is de therapie wat je nu gaat starten (de EMDR) wel iets waarvan ik zeg zou je daar niet iets mee kunnen. Van horen zeggen heb ik dat dat zeer intensief is. Klinkt misschien een beetje beroerd maar dat is iets waarvan ik zeg door het op beeld te laten zien hoe de EMDR in zijn werk gaat laat je veel meer zien dan eens filmpje over dat je verteld hoe het vandaag gaat. Je kan het wel overbrengen maar jij bent diegene die dat zo voelt en een ander voelt dat niet. Die kan enkel of inlevingsvermogen hebben of juist totaal niet.
Wel zou je dan met je behandelaar afspraken moeten maken natuurlijk. En dan niet op de vlog manier filmen maar gewoon stilstaand op afstand zeg maar, if you snap what I mean ;-)

.

**Geplaatst**: 28-11-16 10:43

Geplaatst: 28-11-16 10:43

Er zijn al meerdere documentaires over (diverse soorten) depressies en het behandeltraject daarvan.
Het is echt geen nieuw idee; ze bestaan al jaren.

Brainless schreef:
http://www.depressievereniging.nl/ervar ... mentaires/

**Geplaatst**: 28-11-16 10:47

Geplaatst: 28-11-16 10:47

EMDR in werking zien en hoe dat gaat zou ik ook heel interessant vinden.

**Geplaatst**: 28-11-16 10:53

Re: Leven met een depressie filmen, waarom wel of niet?

Geplaatst: 28-11-16 10:53

Ben je juist niet bang dat je terug valt door het filmen en het terug zien ?
Dat zou ik hebben.
Ik voel me al ellendig als ik zie hoe de depressie mij snel ouder heeft gemaakt in mijn gezicht.

**Geplaatst**: 28-11-16 11:19

Geplaatst: 28-11-16 11:19

ElineS schreef:
EMDR in werking zien en hoe dat gaat zou ik ook heel interessant vinden.

http://www.emdr.nl/wat-is-emdr/emdr-in-beeld/

**Geplaatst**: 28-11-16 11:31

Re: Leven met een depressie filmen, waarom wel of niet?

Geplaatst: 28-11-16 11:31

Dankjewel!

**Geplaatst**: 28-11-16 12:11

Geplaatst: 28-11-16 12:11

Indestal schreef:
Joolien, heb je niet alleen maar hele nare rotgevoelens waar je in ben blijven steken en verwar je dit met depressie?
Meer inzicht wat je nu echt voelt en de juiste benaming ervoor waardoor je leert relativeren en daardoor ook de juiste gevoelens/emoties leert benoemen, zou een start voor je verwerking en acceptatie proces kunnen zijn..maar als je denkt dat een filmpje over jezelf met plakker depressie, je onbestemde, pijnlijk gekwetste in de steekgelaten rotgevoel je helpt om inzicht te krijgen, moet je dat doen..

Wat ik bv een mooi boek vind is Overstijg jezelf. De uitleg hoe we met ons zelf omgaan en eigenlijk programmeren en welke associaties kleine dingen je je gevoel geven en hoe je dat een ander gevoel kan geven, dus verwerken.

Ik denk nl dat als je echt depressief bent, je niets met de buitenwereld wilt te maken hebben en zeker niet je gevoel omder woorden kan brengen. Je kunt in gevoel verstrikt raken waardoor je in jezelf vast raakt, snap je wat dat is, kun je weer verder..
Succes

En zoals Eline zegt, dit is nou een van de redenen dat ik wil laten zien dat depressie zo 'veelzijdig' is.
Even voor de duidelijkheid, en ik ga proberen vriendelijk te blijven, want ondanks dat dit goed bedoeld is, maakt het me boos, omdat ik blijkbaar niet begrepen wordt.
Maar goed, dit is niet mijn manier om over mijn depressie heen te komen. Als je mijn reacties heb gelezen, kun je lezen dat ik hiernaast een goede therapeut heb en gewoon via de reguliere weg mijn depressie aanvecht.
Momenteel heb ik een afspraak met een vriend voor een fotoshoot, maar ik voel me zo ellendig, dat ik al een uur aan het vechten ben om uberhaupt mn bed uit te komen en wat te eten, laat staan dat ik het voor elkaar krijg om naar de fotoshoot te gaan en nee, mijn hoofd staat absoluut niet naar het shooten, maar ik voel me onwijs schuldig naar die vriend toe, want die heeft er veel werk van. Alleen dat gevecht al, is zo zwaar. Ik wil 'gewoon' die fotoshoot kunnen doen, maar die ktdepressie maakt het 'gewoon' zijn onmogelijk.

Eline, bedankt voor je reacties, je ziet het precies zoals ik dat doe.

Verder iedereen bedankt voor de reacties, ook de kritische reacties, die heb ik nodig.

**Geplaatst**: 28-11-16 12:12

Geplaatst: 28-11-16 12:12

ik zeg doe waar je goed bij voelt :3 je kan altijd aan beginnen en als je niks vind kan je mee stoppen . knuff

**Geplaatst**: 28-11-16 16:48

Geplaatst: 28-11-16 16:48

Fortitude schreef:
XxChrisssxX schreef:
Het spijt me zeer, maar als je ECHT een depressie doorstaat denk je over dit niet een na. Je hebt dan helemaal geen zin om te filmen, je hebt dan al moeite met gewoon uit bed komen, aankleden etc.
Jezelf down voelen is wel iets anders als een depressie.

Dat is wel lekker zwart wit zeg. En ook nog eens totaal niet waar.

Als je er geen verstand van hebt, maak dan niet van dit soort stomme opmerkingen

Jaja

en jij kent mij?
Ik weet precies wat een depressie inhoud.....verder ga ik daar niet op in

**Geplaatst**: 28-11-16 17:00

Re: Leven met een depressie filmen, waarom wel of niet?

Geplaatst: 28-11-16 17:00

Maar vertel dan, ik heb hier een filmpje gepost van iemand die zo hard in de depressie zat dat het lijden zo ondraaglijk was dat ze hiervoor euthanasie mocht krijgen.
Deze persoon maakte filmpjes, maar in jou ogen had ze dan geen depressie want dat kan niet?

**Geplaatst**: 28-11-16 17:35

Re: Leven met een depressie filmen, waarom wel of niet?

Geplaatst: 28-11-16 17:35

Ik vind het knap hoe mensen hier kunnen oordelen op een online platform of iemand wel of niet depressief is. Daarnaast heeft Jolien geen topic geopend om haarzelf te laten beoordelen of ze nu wel of niet depressief is.

Laten we het vooral bij het onderwerp houden: Zou er animo voor zijn om Jolien haar beelden te zien?

**Geplaatst**: 28-11-16 17:44

Geplaatst: 28-11-16 17:44

SteffiiY schreef:
Ik vind het knap hoe mensen hier kunnen oordelen op een online platform of iemand wel of niet depressief is. Daarnaast heeft Jolien geen topic geopend om haarzelf te laten beoordelen of ze nu wel of niet depressief is.

Laten we het vooral bij het onderwerp houden: Zou er animo voor zijn om Jolien haar beelden te zien?

Ik denk dat je het één niet los kan zien van het anders, althans, in het geval van Jolien.
Wat je tussen de regels doorleest is dat veel mensen niet zitten te wachten op dit soort ''aandacht-zoek-initiatieven'' van haar.
Om antwoord te geven op je vraag: Nee, ik zou geen interesse hebben in dit soort filmpjes of doc's, ongeacht wie de maker is.

@TS, ik heb je reacties in dit topic gelezen en wat er bij mij opkomt is dat je continu uitvluchten/mogelijkheden/excuses aan het verzinnen bent om maar niet naar de kern te gaan.
Ook ik denk, vanuit een medische kennis achtergrond, dat een persoonlijkheidsstoornis voor jou dichterbij komt dan een depressie maar; vanachter mijn beeldscherm kan ik uiteraard niet oordelen.
Als je écht je problematiek wilt oplossen dan zou ik je willen adviseren om daar andere manieren voor te gaan verzinnen met gedegen hulpverleners die je niet om je vinger weet te winden maar die dwars door je heenprikken en die je confronteren met je leerpunten.
In jezelf gaan wroeten en graven is niet altijd comfortabel maar, het geeft wel de grootste kans op succes en het is een proces wat je indien juist ingezet in een vrij korte tijd kan doorlopen.
Daarna kun je, je leven weer oppakken.
Zonder nadelige info die je op het internet hebt gegooid zodat je kansen op succes kleiner worden.
Veel succes!

**Geplaatst**: 28-11-16 17:51

Re: Leven met een depressie filmen, waarom wel of niet?

Geplaatst: 28-11-16 17:51

Een camera kan ook gebruikt worden om afstand te nemen van het onderwerp.
Is dat afstand nemen van jezelf en/of je depressie?

**Geplaatst**: 28-11-16 17:53

Geplaatst: 28-11-16 17:53

Ik vind het best wel bizar Hoe mensen hier met diagnoses strooien. Mag toch hopen dat een therapeut die ts ook werkelijk ziet en spreekt dat beter kan dan mensen die achter een beeldscherm zitten. Sorry moest dit even kwijt.

Veel succes in ieder geval ts met wat je besluit te gaan doen, wel of geen film maken. Zou in ieder geval wachten met naar buiten brengen tot de depressie voorbij is.

**Geplaatst**: 28-11-16 17:55

Geplaatst: 28-11-16 17:55

Evelijn schreef:
Een camera kan ook gebruikt worden om afstand te nemen van het onderwerp.
Is dat afstand nemen van jezelf en/of je depressie?

In een later stadium absoluut. Niet op het moment dat je de grootste stappen nog moet zetten.
En gezien TS haar ''conditie'' die ze beschrijft moet ze daar nog doorheen.
Op dat moment is afstand funest en een sluipmoordenaar om maar niet met het daadwerkelijke probleem aan de gang te gaan.
Je moest eens weten hoeveel mensen met depressieklachten beginnen met ''Ik ga een boek schrijven, liedjes maken, sporten, paardrijden, punniken of schilderen.''
Prachtige manier qua uitlaatklep als je de boel weer redelijk op de rit hebt, maar niet in elke fase.

**Geplaatst**: 28-11-16 18:04

Re: Leven met een depressie filmen, waarom wel of niet?

Geplaatst: 28-11-16 18:04

Ik zie het afstand nemen ook niet als positief Wildgirl ... maar meer als constatering dat een camera misschien soms voor anderen lijkt alsof degene zo open is etc. maar dat als je jezelf gaat filmen je toch een andere blik krijgt en afstand neemt waar misschien juist bij jezelf komen belangrijker is.

**Geplaatst**: 28-11-16 18:32

Geplaatst: 28-11-16 18:32

Joolien schreef:
Indestal schreef:
Joolien, heb je niet alleen maar hele nare rotgevoelens waar je in ben blijven steken en verwar je dit met depressie?
Meer inzicht wat je nu echt voelt en de juiste benaming ervoor waardoor je leert relativeren en daardoor ook de juiste gevoelens/emoties leert benoemen, zou een start voor je verwerking en acceptatie proces kunnen zijn..maar als je denkt dat een filmpje over jezelf met plakker depressie, je onbestemde, pijnlijk gekwetste in de steekgelaten rotgevoel je helpt om inzicht te krijgen, moet je dat doen..

Wat ik bv een mooi boek vind is Overstijg jezelf. De uitleg hoe we met ons zelf omgaan en eigenlijk programmeren en welke associaties kleine dingen je je gevoel geven en hoe je dat een ander gevoel kan geven, dus verwerken.

Ik denk nl dat als je echt depressief bent, je niets met de buitenwereld wilt te maken hebben en zeker niet je gevoel omder woorden kan brengen. Je kunt in gevoel verstrikt raken waardoor je in jezelf vast raakt, snap je wat dat is, kun je weer verder..
Succes

En zoals Eline zegt, dit is nou een van de redenen dat ik wil laten zien dat depressie zo 'veelzijdig' is.
Even voor de duidelijkheid, en ik ga proberen vriendelijk te blijven, want ondanks dat dit goed bedoeld is, maakt het me boos, omdat ik blijkbaar niet begrepen wordt.
Maar goed, dit is niet mijn manier om over mijn depressie heen te komen. Als je mijn reacties heb gelezen, kun je lezen dat ik hiernaast een goede therapeut heb en gewoon via de reguliere weg mijn depressie aanvecht.
Momenteel heb ik een afspraak met een vriend voor een fotoshoot, maar ik voel me zo ellendig, dat ik al een uur aan het vechten ben om uberhaupt mn bed uit te komen en wat te eten, laat staan dat ik het voor elkaar krijg om naar de fotoshoot te gaan en nee, mijn hoofd staat absoluut niet naar het shooten, maar ik voel me onwijs schuldig naar die vriend toe, want die heeft er veel werk van. Alleen dat gevecht al, is zo zwaar. Ik wil 'gewoon' die fotoshoot kunnen doen, maar die ktdepressie maakt het 'gewoon' zijn onmogelijk.

Eline, bedankt voor je reacties, je ziet het precies zoals ik dat doe.

Verder iedereen bedankt voor de reacties, ook de kritische reacties, die heb ik nodig.

Ik kan ergens wel begrijpen dat je boos wordt van een dergelijk bericht; weet echter dat je zulke (en minder vriendelijke) kunt verwachten wanneer je filmpjes over je depressie/gevoelens/... online gooit. Daar moet je mee kunnen omgaan.
Kan je deze vraag (al dan niet filmen van je depressie en dit online zetten) bespreken met je therapeut? Misschien kan hij/zij hier ook wel een gefundeerd antwoord op geven over wat je best wel en niet doet. Jouw therapeut kent jou, in tegenstelling tot de mensen die hier reageren...
Verder, zoals ik de reactie van Indestal lees, erkent ze wel degelijk jouw negatieve gevoelens, het feit dat je je slecht voelt enz, maar geeft ze enkel aan dat ze niet weet of dit, aan de hand van wat er op bokt van/over jou te lezen is, valt onder de term "depressie". En dat kan; zoals door andere gezegd kunnen wij van achter een computer niet oordelen over het al dan niet hebben van een bepaalde diagnose.
Anderzijds, depressie is niet zo ongekend. Ik ga niet zeggen dat er geen taboe rond heerst, maar het taboe is imo minder groot dan bij andere aandoeningen. Dat depressie niet ongekend is, maakt ook dat mensen nogal snel gaan zeggen "ik ben depressief" of "ik heb een depressie" zonder dat ze echt gediagnosticeerd zijn. Of: mensen krijgen te snel het stickertje depressie (dat gebeurd ook wel eens). Hiermee wil ik absoluut niet zeggen dat jij geen depressie hebt (daarover kan en ga ik niet oordelen!), maar het maakt wel dat mensen zich soms vragen gaan stellen wanneer iemand zegt depressief te zijn of een depressie te hebben.
Het doorbreken van een taboe is verder een mooi, nobel doel, maar imo absoluut niet gemakkelijk en kan aanvoelen als een eenzame strijd. Je komt vele obstakels, tegenslagen, onbegrip,... tegen. Zeker wanneer je dit in je eentje doet en/of een van de eersten bent. Gelukkig ben je met het onderwerp "depressie" niet de eerste / enige, maar ik wil je wel meegeven dat het niet zo'n rooskleurige weg is als het soms misschien lijkt en best zwaar kan zijn. Daarom denk ik als Wildgirl dat je hier hoe dan ook beter mee wacht tot je wat verder staat in je herstelproces, tot je wat steviger in je schoenen staat.

Verder werd hier de vraag gesteld voor wie of wat je graag een docu zou maken, voor jezelf of voor anderen. Dat is iets waar natuurlijk enkel jij op kan antwoorden, maar indien je dit doet voor jezelf, om de aandacht te krijgen die je in je jeugd gemist hebt (wat je zelf hier in het topic aangeeft als een mogelijkheid), zou ik me in jouw plaats gaan afvragen of je met je depressie in the spotlight wil komen of op een andere manier met iets positievers. Want: je hebt zeker en vast ook een hele hoop talenten en kwaliteiten waar je vast en zeker iets mee kan doen!

**Geplaatst**: 28-11-16 18:48

Re: Leven met een depressie filmen, waarom wel of niet?

Geplaatst: 28-11-16 18:48

Ik denk dat het best heel moeilijk is om een depressie goed en duidelijk in beeld te brengen. Dat lukt niet zomaar met korte dagboek filmpjes. Dus klein beginnen zou denk ik niet zoveel zin hebben.
Ik denk dat je het vanaf het begin al best wel groot moet aanpakken (met groot bedoel ik veel filmen, veel uitleggen etc.). Daar gaat super veel werk in zitten.
Zelf zou ik het nooit doen, maar dat komt omdat ik mezelf zo niet in de media zou willen brengen. Maar als je daar geen problemen mee hebt, why not? Het is het proberen waard en misschien helpt het jezelf wel.

**Geplaatst**: 28-11-16 22:29

Geplaatst: 28-11-16 22:29

Jellybeans schreef:
Ik denk dat het best heel moeilijk is om een depressie goed en duidelijk in beeld te brengen. Dat lukt niet zomaar met korte dagboek filmpjes. Dus klein beginnen zou denk ik niet zoveel zin hebben.
Ik denk dat je het vanaf het begin al best wel groot moet aanpakken (met groot bedoel ik veel filmen, veel uitleggen etc.). Daar gaat super veel werk in zitten.
Zelf zou ik het nooit doen, maar dat komt omdat ik mezelf zo niet in de media zou willen brengen. Maar als je daar geen problemen mee hebt, why not? Het is het proberen waard en misschien helpt het jezelf wel.

En dat, TS, leidt juist ontzettend af van waar je eigenlijk mee bezig zou moeten zijn, namelijk bij jezelf de diepte ingaan. Ik ga daarin mee met een paar andere posters: het bezig zijn met het maken van een documentaire(-achtig iets) kan je herstel echt in de weg zitten.

**Geplaatst**: 28-11-16 22:53

Geplaatst: 28-11-16 22:53

Jolien ik vind het een interessant onderwerp en ik vind zeker dat meer aandacht voor depressie nooit verkeerd is.
Dat er een aantal bokkers aangeven geen interesse in te hebben betekend nog niet dat dit voor heel kijkend Nederland is.

Een VLOG vind ik persoonlijk iets minder aansprekend maar zoals bijvoorbeeld die documentaire "Leven met Dwang" waarin Jan Kooijman een aantal mensen volgt weer wel.
Laatst was er nog "Tot elkaar veroordeeld" ook een documentaire waarin Jan Kooijman zeven weken mee keek met een hondentraining in een forensisch-psychiatrische kliniek.
Tijdens deze training werden verwaarloosde of onhandelbare asielhonden gekoppeld aan forensisch psychiatrische cliënten. Daarin kwamen ook de specialisten aan het woord.
Maar goed dat is persoonlijke smaak denk ik en mijn smaak hoeft niet de smaak van heel Nederland te zijn.

Verder denk ik dat alleen jij weet of je directe omgeving in beeld zou willen. Kwestie van op de man af vragen.
En voor wat jezelf betreft denk ik dat je kritisch bij jezelf mag afvragen of je bestand bent tegen negatieve reacties (als reacties je hier al boos maken en je moeite hebt met vriendelijk blijven).
Ben je dan niet al kwetsbaar genoeg?
Wat als het niet aanslaat? en de reacties uitblijven?

Ik vind dat mensen die niet gestudeerd hebben in psychiatrische ziekte beelden/gediplomeerd zijn als psychiater/therapeut wel wat voorzichtiger mogen omspringen met bepaalde uitspraken.
Dat Jolien mogelijk geen depressie zou hebben maar een persoonlijkheidsstoornis dat vind ik nog wel wat.
Helemaal als je dan ook TS nog gaat aanwijzen als iemand die psychologen/therapeuten om haar vinger heen wint.
Dat vind ik eigenlijk best wel een heftige uitspraak.
Dat we mensen in ons omgeving hebben gehad die een depressie hadden maakt ons nog niet geleerd en bevoegd om maar te bepalen of zij wel of niet een depressie heeft.

Ik ben zelf gediagnosticeerd met obsessieve compulsieve persoonlijkheidsproblematiek en ik zou nou niet echt zeggen dat ik heel veel herken bij Jolien haar beleef wereld.
Veel ook wel maar dat noem ik nog geen persoonlijkheidsproblematiek.

**Geplaatst**: 28-11-16 22:55

Geplaatst: 28-11-16 22:55

GDG schreef:
En dat, TS, leidt juist ontzettend af van waar je eigenlijk mee bezig zou moeten zijn, namelijk bij jezelf de diepte ingaan. Ik ga daarin mee met een paar andere posters: het bezig zijn met het maken van een documentaire(-achtig iets) kan je herstel echt in de weg zitten.

Dat hoeft echt niet want dat je anderen er mee kan helpen kan wel echt enorm helend werken.

**Geplaatst**: 28-11-16 23:03

Re: Leven met een depressie filmen, waarom wel of niet?

Geplaatst: 28-11-16 23:03

Ik vind al die mensen die hun eigen ziekte graag willen laten zien aan iedereen via boeken of documentaires niet interessant.
Je moet echt een goede schrijver of regisseur zijn, wil het voor meer mensen dan je familie of vrienden interessant zijn.

**Geplaatst**: 28-11-16 23:05

Geplaatst: 28-11-16 23:05

ElineS....

Zoveel waarheid :+:

**Geplaatst**: 28-11-16 23:07

Geplaatst: 28-11-16 23:07

Heb alleen de eerste pagina gelezen, sorry....

Ik zit te denken, wat ik er nou van vind...
Maar eigenlijk weet ik dat niet, ik weet het pas als het klaar is en als ik het heb gezien.
En dan nog, is het puur persoonlijk.

Wel zou ik me afvragen: als je het voor anderen doet, voor de rest van de wereld zeg maar even, dan is mijn vraag, leg je de lat niet heel erg hoog voor je.
En wat is het gevolg als je de lat te hoog legt voor je zelf.

Hoe zou het zijn, als je het maakt voor je zelf, voor je eigen genezingsproces?
Dat je de diepte in gaat voor jezelf, uit gaat vogelen waar je triggers liggen, waar je hulp nodig hebt, welke emoties je hebt, hoe je het op kunt lossen, hoe je leert herkennen wat er gebeurde, hoe je je voelde etc.

**Geplaatst**: 28-11-16 23:09

Geplaatst: 28-11-16 23:09

Als het jou een goed gevoel geeft moet je dat natuurlijk doen. Maar denk er goed over na. Alles wat je op internet plaatst kan je je leven lang achtervolgen en het kan wel eens helemaal niet zo uitpakken als je graag zou willen.

Persoonlijk zou ik het pas interessant vinden als het echt een goede docu zou worden. Goede beelden en een goed, meeslepend en persoonlijk verhaal. Geen saaie home video. Ik vond de docu van Emma dus ook tegenvallen. Natuurlijk een triest verhaal en verschrikkelijk om te zien hoe mager het meisje was, maar ik mist daar absoluut haar verhaal en daardoor ook de diepgang.

Nomineer dit bericht ×