Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-10-16 07:57

Geplaatst: 11-10-16 07:57

bigone schreef:
meggiemeg schreef:
Mijn man is zwaar gelovig opgevoed, niet meer aktief gelovig, hij kan zich niet vinden in de regels die de dominee maakt, ik ben ongelovig. We zijn ruim 18 jaar samen.
Onderling lopen we samen nergens tegen aan, allebei zijn we van mening dat als iemand gelovig is en daar naar leeft dat dat prima is. We schoppen dan ook absoluut niet tegen het geloof aan ook al kunnen we ons er niet in vinden.
Waar wij wel tegen aan liepen en wat ook daadwerkelijk voor problemen heeft gezorgd zijn zijn ouders. Die doen alles voor de buitenwereld om alles maar op het perfecte plaatje te laten lijken, met name voor de mensen die naar dezelfde kerk gaan.
Het heeft jarenlang voor dusdanig grote problemen gezorgd dat er nu dus al een aantal jaren geen contact meer is.

Dus die schoonouders leven niet naar de tien geboden?? Heb uw naasten lief en veroordeeld niet??
Hier precies andersom, ik kwam als ongelovige meid terecht bij zwaar gelovige schoonouders. Ik heb me nog nooit ergens zo welkom gevoeld en heb heel veel van deze twee prachtige mensen gehouden, mis ze nog dagelijks. Mijn man ging trouwens wel trouw naar de kerk op zondag, ik sliep uit. Toen we samen gingen wonen was het ook geen probleem, mijn schoonpa vertelde dat hij het liever anders zag maar dat het ons leven was en als wij(en al zijn andere kinderen) gelukkig waren dan was hij het ook.

Nee dat doen ze zeker niet. Ik ben in hun ogen een heiden en zal dat altijd blijven.

**Geplaatst**: 11-10-16 08:14

Geplaatst: 11-10-16 08:14

Mars schreef:
Wat zou het toch fijn zijn als mensen begrijpend lezen Duh, dat niet iedereen met hesjes over de markt gaat snap ik ook wel. Dat zijn de fanatiekelingen. De onderliggende fundamenten zijn echter wel gelijk en hoewel ik super lieve vriendinnen heb die gelovig zijn kies ik ervoor om die fundamenten bij een partner niet in huis te halen... Dat was immers de vraag in de titel.

Kijk hier breng je het al een stuk vriendelijker over dan je vorige twee posts.

Ik snap heel goed dat sommige mensen geen gelovige (of juist niet gelovige) partner willen hebben. Ik had eerst ook altijd het idee dat ik daar niks mee zou kunnen. Nou scheelt het ook heel erg dat je het aan mijn vriend totaal niet merkt dat hij gelovig is, hij heeft het er nooit over en doet er ook zowat niks mee.

Ik zou er ook niet heel vrolijk van worden als mijn gelovige vriend zijn geloof de hele tijd door zou drammen. Of een niet gelovige vriend denk dat zijn visie juist superieur is. Daar hoef ik beide niks mee.

**Geplaatst**: 11-10-16 08:51

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 11-10-16 08:51

Mijn ex was zwaar gelovig. Zondags 2x naar de kerk. Ik ben 3x meegeweest. Dit was op de middelbare school van 14 tot 16 jaar. Daar thuis werd ik niet geaccepteerd door zijn vader. Zijn moeder was wel vriendelijk.
Ik ben gelovig opgevoed maar we praktiseren niet meer. In mijn tijd ook nooit gedaan. Mijn ouders wel vroeger. M'n zussen gingen wel naar zondagsschool en kerk geloof ik.
Maar dat ik niet naar de kerk ging was voor die vader dus helemaal mis. Mijn ex wilde ook dat ik belijdenis zou gaan doen en me aan hun leven zou aanpassen. Dat zou ik niet willen. Het is uitgegaan omdat hij meerdere keren is vreemdgegaan.
Een partner die mij daartoe niet dwingt zou ik mee kunnen leven.

**Geplaatst**: 11-10-16 08:56

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 11-10-16 08:56

Dwang is altijd fout, daar moet je idd nooit voor de schone schijn o'in meegaan.

Ik vind het interessant dat nuchterheid hier enkele keren wordt aangehaald. Mijn man is de meest nuchtere man die ik ken, en toch is hij gelovig

Als ik dan kijk naar de mensen in onze ex-kerk zie ik wel idd dat hij daar wel een echte uitzondering in is. Als hij van het zweverige type was, zou het nooit wat zijn geworden tussen ons.

**Geplaatst**: 11-10-16 09:36

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 11-10-16 09:36

Dat vond ik ook wel een grappige opmerking, over dat 'nuchter' zijn. Mijn kerel is de nuchterheid zelve, boer in hart en nieren, nuchterder zul je ze niet snel vinden

**Geplaatst**: 11-10-16 09:59

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 11-10-16 09:59

Jaa inderdaad, niet iedere gelovige is een zweefteef met een bord voor z'n kop :))

(Niet te beweren dat iemand dat zegt, maar nu we het toch over zweverig hebben) En lang niet iedereen volgt de alle "regels" van het geloof zonder er zelf bij na te denken. Je kan er zoveel goeds en positief uithalen, dat niet iedereen dat doet is een tweede.

**Geplaatst**: 11-10-16 10:54

Geplaatst: 11-10-16 10:54

Kuggur schreef:
sharon488 schreef:
Ik denk dat een relatie tussen een gelovige en ongelovige 9 van de 10 keer stuk loopt. In de bijbel staat niet voor niks dat je geen ongelijk span moet vormen.

Wat een heerlijk kortzichtige opmerking. Vooral de reden ,"want het staat in de bijbel"
Ik ben overigens een atheïst die al meer dan twaalf jaar gelukkig getrouwd is met een luthers evangelische vrouw (die prettig genoeg wat ruimdenkender is dan jij...).
We hebben twee kinderen.

Ik dacht het, Kuggur zegt het. Ik ben absoluut niet gelovig maar als iedereen gewoon naar normale waarden zou leven dan zou geloof denk ik ook niet zo'n issue zijn. Prima dat een ongelovige en gelovige samen kunnen leven, als ze elkaar maar in hun waarde laten. Niets aan de hand, wanneer je elkaar respecteert kun je met iedereen samenleven. Geloof heeft daar zeer weinig mee te maken.

**Geplaatst**: 11-10-16 14:09

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 11-10-16 14:09

Mijn ouders zijn ruim 40 jaar getrouwd, mijn vader gelooft niet en doet helemaal niets met het geloof (mijn vader is wel gelovig opgevoed, maar hij kan er niets mee). Mijn moeder is wel gelovig, ze gaat iedere week naar de kerk en doet ook vrijwilligers werk voor/vanuit de kerk en gaat regelmatig naar bijbelstudie en een gebeds groep.
Mijn vader steunt mijn moeder daarin, maar gaat niet voor haar naar de kerk. Mijn moeder verwacht dat ook niet van hem en steunt hem in de dingen die voor hem belangrijk zijn.

Mijn broers en ik zijn met het geloof opgevoed, we hebben op een christelijke school gezeten. Maar we zijn niet gedoopt, ook gingen wel niet wekelijks naar de kerk.
Weet zijn alle 3 niet voor de kerk getrouwd, mijn oudste broer en ik doen niets met het geloof, hoewel mijn dochter wel op een christelijke school zit.
Mijn jongste broer is wel actief in het geloof en heeft zich laten dopen toen hij volwassen was.

Mijn moeder komt uit een zwaar christelijke familie, maar gaat nu naar een "lichtere" kerk.

**Geplaatst**: 11-10-16 14:24

Geplaatst: 11-10-16 14:24

Ik heb hier geen ervaring mee, ik ben zelf rooms katholiek (omdat mijn moeder het leuk vond om me te laten dopen enzo) maar niet zo opgevoed en ook geen belang bij. Ik voel me meer een agnost. Ik geloof niet omdat er niets bewezen is. De big bang lijkt mij voor de hand liggender.

Anyway, ik vind het prima als iemand anders iets anders gelooft en daar speciale handelingen voor doet zoals bidden en naar de kerk gaan. Zolang andere mensen er niet mee worden lastig gevallen.
Echter lijkt het me in een relatie behoorlijk confronterend.
Je bent vaak bij elkaar en kunt de momenten waarop iemand bid of naar de kerk gaat niet meer negeren.
Lijkt me vrij moeilijk.
Ook omdat ik zelf het geloof (in wat voor god dan ook) meer zie als 'zoethoudertje'. Daarmee wil ik nogsteeds iedereen wel met respect behandelen want iedereen is vrij in zijn of haar keuze, maar ik zou het zelf niet doen.
Lijkt me lastig om daarmee om t egaan als partner.

**Geplaatst**: 11-10-16 14:34

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 11-10-16 14:34

In mijn omgeving heb ik gemerkt en merk ik eigenlijk nog steeds dat geloof weer meer terug komt op latere leeftijd. Mijn vader deed niks en was zwaar anti, maar op zijn ziektebed, greep hij er toch naar.

Mijn oom heeft er nooit zichtbaar aan gedaan, maar is de laatste jaren wel meer ermee bezig en openlijker.

Je ziet toch veel dat mensen het ergens wegstoppen of bij zich dragen zonder actief ermee te zijn. Pas later zit het toch ergens en houden ze er weer aan vast bij ziekte of ouderdom.

Zal niet bij iedereen zo zijn, maar ik hou er wel rekening mee, omdat ik het om me heen zie gebeuren. De vriendin van onze zoon is nu niet meer heel actief, maar verwacht toch wel dat het ergens zit en het straks speelt bij het krijgen van kinderen, ziekte, afscheid etc. Daar moet je dan ook mee om kunnen gaan.
Niet te makkelijk denken; o, mijn partner gelooft, maar doet er niks aan. Dat is nu en zegt niks over wat er in her hart zit en later weer houvast kan zijn.

**Geplaatst**: 11-10-16 14:47

Geplaatst: 11-10-16 14:47

Mijn vader is buitenkerkelijk en mijn moeder was gelovig opgevoed, maar heeft er nooit wat mee gedaan. Voelt er ook helemaal niets voor, gelooft zelf niet in een god en leeft ook totaal niet naar de maatstaven van het geloof waar ze mee is opgegroeid (nu waren haar ouders gelukkig niet zo streng, dus dat scheelde al). Ze hebben mij wel de keuze gegeven wat ik wilde, maar ik wilde er helemaal niets van weten. Ben zelf ook overtuigd buitenkerkelijk en weet bijna zeker dat een dergelijke relatie in mijn geval niet zou werken.

Als je er wel mee bent opgegroeid, zoals jij TS, dan denk ik dat je een heel eind kunt komen met elkaar. Het moet wel van twee kanten komen: niet alleen jij maar ook hij moet water bij de wijn doen. Kan dat niet (is bijvoorbeeld je vriend tè streng gelovig), dan ben ik bang dat het tussen jullie in kan komen te staan, net zoals je al aangeeft met later kinderen willen en de opvoeding daarvan.

**Geplaatst**: 11-10-16 14:58

Geplaatst: 11-10-16 14:58

Mars schreef:
Moet er niet aan denken een relatie te hebben met iemand te hebben die gelovig is... Gelukkig heb ik de meest nuchtere vent die er bestaat en zijn wij heel gelukkig zonder watvoor god dan ook in ons leven. Heb moeten grinniken om de reactie van Ayasha hierboven, zou ik zelf ook geschreven kunnen hebben.

Zateedag liep ik hier over de markt, liepen er mannen rond met een hesje 'bidden helpt'. Als ik dat zie lopen de rillingen over mijn rug, laat staan dat ik mijn leven zou kunnen ddelen met iemand die zo denkt.

Uit dit topic blijkt dat ongelovigen veel fanatieker kunnen zijn dan gelovigen.Ik ben zeer gelovig en heb wel ongelovige vrienden,maar tot verder dan een vriendschap komt het dan niet omdat er ergens een kern of essentie mist.Overigens is het allebei wel gelovig zijn ook absoluut geen garantie voor een geslaagde relatie.In elk geval moet er veel liefde zijn en respect voor elkaar en elkaars verschillen.

**Geplaatst**: 11-10-16 15:28

Geplaatst: 11-10-16 15:28

anjali schreef:
Mars schreef:

Uit dit topic blijkt dat ongelovigen veel fanatieker kunnen zijn dan gelovigen

hier ben ik het zelf helemaal mee eens.
ik vind het zo apart dat mensen dingen zeggen als 'ik doe er helemaal niets mee'.
want dan vraag ik mij wel eens af:
wat moet je dan allemaal met geloof doen?

het gaat niet om je gebedje opzeggen, of de kerk betreden of op iedere straathoek uitroepen dat jezus christus voor ieders zonde is gestorven en dat je je moet bekeren of je eindigt brandend in de diepste uithoek van de hel.

'geloof' is niets anders dan een groep mensen die een gezamelijke set van normen en waarden hebben waarnaar ze proberen te leven.

wat mij opvalt is dat mensen die zich sterk afzetten tegen de kerk (met name de mensen die er nog nooit verder mee te maken hebben) in de veronderstelling leven dat ze heel anders leven dan een gelovige..

hmm tien geboden (katholieke versie, die heeft de kortste zinnen)

1. Gij zult geen afgoden vereren, maar Mij alleen aanbidden en boven alles beminnen.
2. Gij zult de naam van de Heer, uw God, niet zonder eerbied gebruiken.
3. Wees gedachtig dat gij de dag des Heren heiligt.
4. Eer uw vader en uw moeder.
5. Gij zult niet doden.
6. Gij zult geen onkuisheid doen.
7. Gij zult niet stelen.
8. Gij zult tegen uw naaste niet vals getuigen.
9. Gij zult geen onkuisheid begeren.
10 Gij zult niet onrechtvaardig begeren wat uw naaste toebehoort.

dat je minder 'regels' voor jezelf hebt, maakt toch niet dat je heel anders leeft? of dat de ander hele andere dingen nastreeft.

1+2 zullen mensen die niet geloven totaal geen last van hebben, en gelovigen ook niet als zij daarin geloven. is dus verder een compleet onopvallende regel.
3. waar denken we dat het weekend vandaan komt? maakt het nu echt uit dat een gelovige dan niet zal overwerken, waarschijnlijk niet aan sportwedstrijden zal deelnemen? Lang niet alle wandelaars op de veluwe op hun vrije zondag zijn gelovigen.. toch doen ze precies hetzelfde op zo'n dag
4. het respecteren van ouders doet toch ook iedereen in beginsel mag ik hopen? of is dat nu echt zo anders?

ach het spreekt wel voor zich.

alleen sluit punt 9 uit dat gelovigen bijvoorbeeld lekker online naar 18+filmpjes gaan zitten loeren..

maar net als gewone wetten en regels, wie overtreed ze niet bij tijd en wijlen.

----------------

mijn vraag daarom aan niet gelovigen is daarom:

hoe leef jij je leven dan zoveel anders, volgens zulke andere normen en waarden dan een gelovige?

De Nederlandse wetgeving komt tot stand door het bijeenkomen van wijze dames en heren (mogen we hopen), die allerlei zaken bestuderen en dan tot een bepaalde wet of regelgeving komen..

Hoe denk je dat de bijbel tot stand is gekomen.. die is niet geschreven door JK Rowlings, maar door zeer veel verschillende schrijvers en overleveringen.

waarom is het dan wel raar om te geloven in bijvoorbeeld de tien geboden en te zeggen: gij zult niet doden..

maar is het volkomen normaal dat je een wet accepteert die zegt: moord is strafbaar?

waarom is het vreemd als je iets doet vanuit een overtuiging,
maar normaal als je het doet omdat de wet het afdwingt?

lijkt mij juist omgedraaid.. als je het ergens totaal niet mee eens bent en het moet je afgedwongen worden door een wet op straffe van vervolging.. Dat lijkt mij veel vreemder dan wanneer je in een waarde van iets geloofd en daarom iets niet doet.

Ik hoor wel eens 'geloof is streng' van alles wordt verboden..
Uhm, zoals? gaat om een paar zaken over het algemeen, waar miljoenen ongelovigen ook gewoon in geloven en naleven.

Vind de Nederlandse wetgeving veel strenger.. wordt ik tot veel meer zaken gedwongen..

als ik van hier naar de andere kant van het centrum fiets en mij niet houd aan de wetten.. dan heb ik drie boetes te pakken voor door rood licht rijden en een boete voor het fietsen in een wandelgebied..

daarentegen heb ik geen enkel kerkelijk gebod overtreden in die 5 minuten.

**Geplaatst**: 11-10-16 15:32

Geplaatst: 11-10-16 15:32

even ter verduidelijking,

ik ben dus gelovig opgevoed.. mijn ouders deden er thuis niet of nauwelijks wat aan qua bijbellezen. we baden voor het eten en slapen maar dat was het wel zo'n beetje.. mijn onderwijs tot aan het hbo was christelijk/katholiek.. hier en daar kerkdiensten bezocht.. Ik zwom gewoon mijn wedstrijden op zondag (tot grote ergenis van oma dat dan weer wel lol)..

en tegenwoordig geloof ik niet persee in een god, of grootheid.. wat mij betreft kunnen we ook op een petrischaaltje van een stel gestoorde professoren leven die hier en daar wat rampspoed toevoegen om te bestuderen wat er gebeurd.. of helemaal niets dat toeziet.. ik geloof in de evolutieleer, maar sluit de schepping niet uit.

ik geloof niet, maar sluit het bestaan van een god niet uit.

daarnaast heb ik genoeg informatie meegekregen om de waardevolle zaken in het geloof in mijn bagage te steken en daarnaar te leven.

net zo als een ongelovige keuzes maakt in wat hij meekrijgt in zijn leven.

ik leef echter als ongelovige totaal niet anders dan een gelovige.. ik ben wie ik ben met mijn normen en waarden.. enige verschil is dat niet niet bid voor het eten en slapen gaan, geen kerk bezoek en niet per definitie geloof in een god die op mij neerkijkt.

**Geplaatst**: 11-10-16 16:01

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 11-10-16 16:01

Ik ben zelf gelovig, ga nagenoeg elke zondag naar de kerk. Maar ik zou zelf geen relatie willen met iemand die niet gelovig is. Je deelt iets wat de diepste essentie van je wezen raakt niet samen, dat lijkt mij een onoverkomelijk verschil. Maar er zijn genoeg gelovigen die dit wel kunnen overbruggen, ik denk dat het heel persoonlijk is. Zelf ben ik om die reden ook nooit gaan daten met mannen die niet gelovig waren. Niet dat ik mijzelf beter vind, absoluut niet, maar ik wil wel over belangrijke dingen in het leven hetzelfde denken. Zeker bij het opvoeden van kinderen is het fijn als de neuzen wat dit betreft dezelfde richting uit wijzen, vind ik.
Mijn meeste vriendinnen zijn niet gelovig. Daar heb ik totaal geen moeite mee, ze zijn mij dierbaar en ze nemen mij hoe ik ben.
Verder vind ik geloof een privézaak en ga ik daar iemand die er niet in geïnteresseerd is / om vraagt zeker niet mee vermoeien.

**Geplaatst**: 11-10-16 16:06

Geplaatst: 11-10-16 16:06

Wij zijn, in tegenstelling tot wat veel mensen denken (met 7 kinderen) niet gelovig.
Ik zou nooit samen kunnen leven met iemand die wel gelovig is omdat ik er finaal anders over denk.
Mocht mijn partner ineens wel gaan geloven (ik denk dat het waarschijnlijker is dat Donald Trump de beste president ooit wordt) dan zou dat voor mij einde huwelijk betekenen en een groot probleem als hij de kinderen binnen de kerk, of welk instituut dan ook wil opvoeden.

**Geplaatst**: 11-10-16 16:17

Geplaatst: 11-10-16 16:17

Verrassend om te lezen dat juist de ongelovige mensen het meeste bezwaar zouden hebben.

Ik ben 7 jaar getrouwd geweest met een man die niet gelooft. Maar wel respect had voor mijn geloof. We hebben daar ook nooit problemen over gehad, ik ging zondags naar de kerk, hij bleef uitslapen. Ik ging af en toe naar bijeenkomsten (bijbelstudie e.d.), hij deed zijn eigen dingen. Dat hoeft toch niet te botsen? Ik probeerde hem niet te bekeren, en hij respecteerde het feit dat ik geloof.

Als we kinderen hadden gehad, had ik ze gewoon verteld dat mama wel gelooft en papa niet. Ze komen er al gauw genoeg achter dat niet iedereen gelooft, bij vriendjes of vriendinnetjes, dus waarom zou dat thuis niet kunnen?
Dopen zou geen issue zijn, ik ben baptist, dus die keuze moeten ze zelf maken.

Ik snap dus echt niet waarom mensen zeggen: als mijn partner zou gaan geloven zou ik gelijk weggaan. Gooi je dan serieus alles weg omdat hij ergens in gelooft? Het blijft nog steeds dezelfde persoon lijkt me...

Laatst bijgewerkt door pinto_1 op 11-10-16 16:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-10-16 16:18

Geplaatst: 11-10-16 16:18

Ik ken wel een aantal relaties waarvan er ook kinderen in het spel zijn.
Er is zelfs een relatie waarvan ik weet dat de vrouw voorganger is bij een pinkster gemeente en de man niet gelovig is, deze mensen zijn al heel lang samen. Hij gaat nooit mee naar de kerk en zij accepteert dat.

Het kan wel, alleen het is heel belangrijk dat je elkaar niet probeert te overtuigen en elkaar vrij kunt laten in waar je voor staat.
Anders werkt het niet. Met kinderen is dat lastig maar ook hierin kun je gewoon afspraken maken.
Ik zie het dus wel slagen bij mensen maar ik ben wel zo realistisch dat het niet werkt voor alle relaties.
Wat denk ik belangrijk is dat je ook interesse hebt voor de beleving van de ander, dat je blij kunt zijn voor de ander dat diegene zo okay is met waar diegene voor staat en daar blij van wordt.
Of diegene nu gelooft in een God of niet.

**Geplaatst**: 11-10-16 16:42

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 11-10-16 16:42

ElenaMM77, je redeneert vanuit jezelf als gelovige. Dat is ook duidelijk te lezen.

Het verschil is dan toch veel groter dan jij denkt.

Die geboden die je noemt, heb ik al niks mee. Niet doden, stelen etc ben ik het natuurlijk mee eens. Maar omdat dit menselijk is en niet vanuit een geloof.
Zelfde als dat ik never zal bedanken voor mn eten. Wij werken, het is ons geld en wij kopen en maken wat wij willen.
Bij ziekte en dergelijke geloof ik in de artsen en niks buiten de wereld waarin we leven. Geen hiernamaals, hogere macht, helemaal niks.

Dit zijn uiteraard slechts voorbeelden.

Ik ken gelovigen die de andere kant goed begrijpen en hun geloof in hun hart dragen, maar lang niet meer overal achter kunnen staan. Zelf ook twijfels hebben, maar hun gevoel niet uit kunnen zetten.

Dan heb je gelovigen die overal hun geloof verkondigen en opdringen. Overal god bedanken of als oplossing brengen, ook ongevraagd. Voor hun is het echt een wereld waarin ze leven. Wij hebben daar gewoon helemaal niks mee.

Genoemde voorbeelden om je kind te laten geloven in het verhaal van Sinterklaas of de kerstman is niet te vergelijken. Dat zijn feesten die even voorbij komen en je de rest van het jaar niet echt me bezig bent. Daarbij vertel je op een bepaalde leeftijd dat het niet echt is. Het is toneel, een feest en daarna is het nog steeds een leuk feest, maar zonder erin te geloven. Je wete dan wie in het Sinterklaas pak zit of speelt later zelf een keer zwarte piet.

Ik ben geboren in Amsterdam en heb va mn jeugd in Almere gewoond. Ik wist wat het geloof was, maar het was echt heel ver van mn bed.
Kerken waren mooie gebouwen in het buitenland.

Toen kwamen wij 8jr terug in Drenthe te wonen en was in ons kleine dorpje geloof heel normaal. Dat was voor mij best nieuw. Onze zoon is daar in gr 8 naar een christelijke basisschool gegaan. Dat was de beste van 2 scholen daar.
De godsdienst lessen waren vrij neutraal en breed, dus op zich niet slecht om te leren. Maar ik heb hem wel uitgelegd waarom wij niet geloven.

Nu wonen we al 5jr op de veluwe en het is zeker niet hetzelfde wie op zondag wat doet. Er wordt zondagsrust verwacht, maar de kerk maakt enorm veel herrie 's ochtends vroeg met de klokken. Mensen parkeren de hele buurt vol, dus zo netjes is het helaas niet.

Met het zoeken naar een stal, kwamen we er meer tegen waar je op zondag niet mag rijden op het terrein of helemaal niet mag komen. Dat vind ik een groot bezwaar, want het zijn onze paarden en het is onze ontspanning.
We staan wel bij een gelovige stal eigenaar, maar de paarden worden precies hetzelfde verzorgd als alle andere dagen. Dus ze worden netjes buiten en binnen gezet, meerdere malen gevoerd etc. Ook mag je 24/7 rijden in principe.
Er zijn hier werkelijk mensen die er moeite mee hebben, als je op zondag moet werken. Waar sommige banen noodzakelijk zijn. In de gehandicapte zorg bijvoorbeeld kun je mensen niet laten stikken op zondag! Maar toch zijn er zwaar gelovigen die dan niet tegen je willen praten.
Boeren hier werken ook op zondag, want het melken gaat gewoon door.

Wij houden voor het dorp, omdat we hier zelf zijn gaan wonen, zoveel mogelijk rekening met de zondagsrust. Onze buren, waarvan er eentje hier vandaan komt, helemaal niet. Ongeveer onze leeftijd en op zondag altijd druk met zagen, boren etc. Dat vind ik onbeschoft, want je woont nou eenmaal ergens waar zondagsrust gewaardeerd wordt.
Zouden we weer naar Almere gaan, doen we dat niet meer. Daar zijn winkels ook gewoon open en heeft niemand daar moeite mee.

Om samen een leven op te bouwen, moet je elkaar vrij kunnen laten, naar elkaar luisteren en begrip hebben voor het standpunt van de ander, ook als dat ver van je bed af staat. Onze zoon, heeft begrip voor het geloof van zijn vriendin en haar gezin. Ik vind het echt in vele opzichten niet meer iets van deze tijd ook. Ik zeg niks, maar als het erover gaat, geef ik wel mijn mening zonder haar of haar geloof te beledigen.
Ik merk dat veel jongeren die iets gelovig zijn opgevoed, dus niet heel zwaar, niet eens weten waarom. Als je iets vraagt, hebben ze geen antwoord, ondanks de bijbel lessen. Ze doen het maar, omdat ze niet beter weten en het zo gewend zijn.

Het mooiste zou zijn als je van alles wat mee kan krijgen op een neutrale, niet dwingende manier en dan later zelf kan kiezen.

**Geplaatst**: 11-10-16 17:49

Geplaatst: 11-10-16 17:49

elenaMM77 schreef:
'geloof' is niets anders dan een groep mensen die een gezamelijke set van normen en waarden hebben waarnaar ze proberen te leven.

Klopt, daarin verschil ik ook niet van een gelovige. De normen en waarden zijn ook allemaal in de wet vastgelegd op wat voor manier dan ook. Daarbij is het niet meer dan menselijk om volgens bepaalde normen en waarden te leven (die overigens wel enigszins kunnen verschillen per persoon)

mijn vraag daarom aan niet gelovigen is daarom:

hoe leef jij je leven dan zoveel anders, volgens zulke andere normen en waarden dan een gelovige?

Niet, maar dat komt dus omdat die normen en waarden ook in de wet vastgelegd zijn.

Vind de Nederlandse wetgeving veel strenger.. wordt ik tot veel meer zaken gedwongen..
als ik van hier naar de andere kant van het centrum fiets en mij niet houd aan de wetten.. dan heb ik drie boetes te pakken voor door rood licht rijden en een boete voor het fietsen in een wandelgebied..

daarentegen heb ik geen enkel kerkelijk gebod overtreden in die 5 minuten.

Ik draag oorbellen. En een broek. Ook op zondag. En op zondag werk ik soms. En kijk tv. En ik heb seks voor het huwelijk. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik heb niet eens 5 minuten nodig om kerkelijke geboden te overtreden

Voor het gemak even in je quote gereageerd

**Geplaatst**: 11-10-16 17:53

Geplaatst: 11-10-16 17:53

Ik ben helemaal niet anti-geloof, moet iedereen zelf weten. Voor mij rammelt het gewoon aan alle kanten, heb wel eens gesprekken gehad met gelovige vriendinnen/kennissen over het geloof en hoe we tegen bepaalde zaken aan kijken. En hoe gek ik ook met ze ben: ze kletsen recht wat krom is en omgekeerd. De ene keer moet je de bijbel tot de letter aanhouden, en wanneer dat niet zo goed uit komt dan kun je het ook anders interpreteren en bladiebla. Is allemaal prima, echt

Maar voor mij persoonlijk is het hele verhaal behoorlijk ongefundeerd daardoor. En kan ik mij niet voorstellen waarom ik verder dat boek en geloof in mijn leven nodig zou hebben. Maar voelt een ander zich daar wel okee bij, vooral doen

**Geplaatst**: 11-10-16 17:58

Geplaatst: 11-10-16 17:58

Goof schreef:
elenaMM77 schreef:
'geloof' is niets anders dan een groep mensen die een gezamelijke set van normen en waarden hebben waarnaar ze proberen te leven.

Klopt, daarin verschil ik ook niet van een gelovige. De normen en waarden zijn ook allemaal in de wet vastgelegd op wat voor manier dan ook. Daarbij is het niet meer dan menselijk om volgens bepaalde normen en waarden te leven (die overigens wel enigszins kunnen verschillen per persoon)

mijn vraag daarom aan niet gelovigen is daarom:

hoe leef jij je leven dan zoveel anders, volgens zulke andere normen en waarden dan een gelovige?

Niet, maar dat komt dus omdat die normen en waarden ook in de wet vastgelegd zijn.

Vind de Nederlandse wetgeving veel strenger.. wordt ik tot veel meer zaken gedwongen..
als ik van hier naar de andere kant van het centrum fiets en mij niet houd aan de wetten.. dan heb ik drie boetes te pakken voor door rood licht rijden en een boete voor het fietsen in een wandelgebied..

daarentegen heb ik geen enkel kerkelijk gebod overtreden in die 5 minuten.

Ik draag oorbellen. En een broek. Ook op zondag. En op zondag werk ik soms. En kijk tv. En ik heb seks voor het huwelijk. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik heb niet eens 5 minuten nodig om kerkelijke geboden te overtreden

Voor het gemak even in je quote gereageerd

Alleen de helft daarvan zijn geen bijbelse geboden

**Geplaatst**: 11-10-16 18:00

Geplaatst: 11-10-16 18:00

Goof, die dingen doe ik als gelovige ook allemaal hoor

Daarbij zijn gelovig en kerkelijk zijn twee verschillende zaken. Binnen een kerk zie ik mezelf ook niet meer snel passen, of toch niet als deel van een geloofsgemeenschap. Ook omwille van het gebrek aan consequent zijn wat Mars noemt. Ik hoef anderzijds ook niet overal een antwoord op, maar mijn persoonlijke ervaring is maar de liefde waar voor mij het geloof om draait, ook binnen de kerk kan veranderen in een heel grimmig oordeel als je het toch anders interpreteert dan het mainstream idee van "de kerk".

En daar heb ik het mee gehad. Maar voor mij is dat een tekortkoming van mensen/de kerk, niet van het geloof op zich.

Als ik een beetje helder overkomen

**Geplaatst**: 11-10-16 18:02

Geplaatst: 11-10-16 18:02

verootjoo schreef:
elenaMM77 schreef:
'geloof' is niets anders dan een groep mensen die een gezamelijke set van normen en waarden hebben waarnaar ze proberen te leven.

Klopt, daarin verschil ik ook niet van een gelovige. De normen en waarden zijn ook allemaal in de wet vastgelegd op wat voor manier dan ook. Daarbij is het niet meer dan menselijk om volgens bepaalde normen en waarden te leven (die overigens wel enigszins kunnen verschillen per persoon)

mijn vraag daarom aan niet gelovigen is daarom:

hoe leef jij je leven dan zoveel anders, volgens zulke andere normen en waarden dan een gelovige?

Niet, maar dat komt dus omdat die normen en waarden ook in de wet vastgelegd zijn.

Vind de Nederlandse wetgeving veel strenger.. wordt ik tot veel meer zaken gedwongen..
als ik van hier naar de andere kant van het centrum fiets en mij niet houd aan de wetten.. dan heb ik drie boetes te pakken voor door rood licht rijden en een boete voor het fietsen in een wandelgebied..

daarentegen heb ik geen enkel kerkelijk gebod overtreden in die 5 minuten.

Ik draag oorbellen. En een broek. Ook op zondag. En op zondag werk ik soms. En kijk tv. En ik heb seks voor het huwelijk. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik heb niet eens 5 minuten nodig om kerkelijke geboden te overtreden

Alleen de helft daarvan zijn geen bijbelse geboden

Maar wel kerkelijke (en daar heb jij het over) afhankelijk van de 'stroming'

**Geplaatst**: 11-10-16 18:11

Geplaatst: 11-10-16 18:11

elenaMM77 schreef:
ik leef echter als ongelovige totaal niet anders dan een gelovige.. ik ben wie ik ben met mijn normen en waarden.. enige verschil is dat niet niet bid voor het eten en slapen gaan, geen kerk bezoek en niet per definitie geloof in een god die op mij neerkijkt.

Normen en waarden hebben niets met religie en of geloven te maken.

Dus nee ik mag zelfs hopen dat jij je leven niet heel erg anders leeft dan ik.

Maar als mijn man mijn kinderen uit de (kinder)bijbel gaat voorlezen beginnen bij mij echt mijn tenen te krullen. (hypothetisch dan he....mijn man heeft denk ik nog minder met geloven dan ik)

Dat krijgen ze op school (helaas geen openbare school hier in de regio het beste was een katholieke school) ook al mee.

En nee dat is minder onschuldig dan het lijkt.(vind ik he....=mening

)

Weken heeft mijn zoontje nachtmerries gehad en doodsangsten uitgestaan toen men in de herfst het verhaal van de ark van Noah ging vertellen en het een zeer natte herfst was met de ene na de andere herfst storm volgende.
Kan papa de boot niet halen? We gaan toch niet verdrinken he?
Vond ik niet prettig omdat ik de moraal achter het verhaal al helemaal niet kan hebben.

En ja...als papa dus uit de bijbel vertelt en ik dan uitleg waarom ik niet geloof(ik vind religie niet onschuldig, ik vind het zelfs schadelijk) Ja....
Dat is lastig. Dan kan ik de ander nog zo in z'n waarde laten....het werkt voor mij niet.

Heel prima als een ander dat wel kan hoor. Maar ik denk dat het makkelijker is als je er beide gematigder in staat.

Edit: ik kijk overigens niet op gelovige neer. Ik vind mezelf niet beter of wat dan ook. Laat ik daar heel duidelijk over zijn. Ik heb echter wel een hele andere mening erover.

Nomineer dit bericht ×