Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-09-16 20:33

Re: emigreren

Geplaatst: 11-09-16 20:33

Sizzle dank je wel voor de tips.

Curacao vond ik ook lekker warm.
Mensen wat minder aardig.
Duitsers en Zwitsers vind ik erg beleefd en vriendelijk.

Sint Maarten, leuk.
Maar je wil terug naar Nederland?

**Geplaatst**: 11-09-16 20:38

Re: emigreren

Geplaatst: 11-09-16 20:38

Ik ben hier nu bijna 4 maanden. Ik werk niet en dat is even wennen. Ik mis mijn paarden heel erg, maar die 3 jaar maken we wel vol hoor.
De mensen zijn hier wel veel vriendelijker dan op Curaçao. Ook in het verkeer. Ze stoppen voor je als je wil oversteken of als je met je auto ergens achteruit rijdt. Dat is echt opvallend. Het is hier wel heel Amerikaans en dat vond ik op Curaçao weer minder.

**Geplaatst**: 11-09-16 20:48

Geplaatst: 11-09-16 20:48

Ooit wil ik inderdaad ook gaan emigreren, maar eerst wil ik hier gaan studeren en dan zien we wel weer verder. Aangezien alles niet gratis is helaas

**Geplaatst**: 11-09-16 20:49

Geplaatst: 11-09-16 20:49

Het was geen droom, gewoon een beslissing eigenlijk van de ene dag op de andere. Woon hier sinds 1999.
Was nooit eerder in Portugal geweest, had geen rooskleurige plaatjes van in mijn hoofd, geen verwachtingen en ik ging met alleen mijn hond en kwam in een gemeubileerd huis op een berg. Heerlijk. Sindsdien al tig keer verhuisd binnen Portugal.
Ik had natuurlijk wel een (zeer lage) uitkering mee en schreef toen nog af en toe iets voor de Penny, dus er was inkomen. Nooit spijt gehad, een keer of drie met tegenzin terug naar Nederland geweest waar ik niet wist hoe snel ik weer terug moest zijn. Als ik in een droom toevallig in Nederland ben, ben ik ook altijd óf onderweg naar Portugal of ik zoek het vliegveld ofzo om er heen te gaan...
Ik snap mensen die er moeite mee hebben om in het buitenland te wonen dan ook totaal niet.
Helemaal niet nu met social media enzo. In de begintijd moet ik het nog met geschreven brieven doen. Later kwam daar vaste telefoon bij. Nog later een computer en nog later een mobiele telefoon en die heb ik nog steeds. Zat laatst nog uit te rekenen dat die minstens tien jaar oud is. Van vóór de smartphones.

**Geplaatst**: 11-09-16 21:30

Geplaatst: 11-09-16 21:30

Victory-Boy schreef:
Soms denk ik wel eens aan emigreren, ja.

De landen die mij erg trekken:
1. Met stipt toch wel Amerika
2. Canada
3. Australië
4. Nederlands Caraïben

En zo zijn er wel meer landen die me trekken, haha. Soms voor de natuur, soms voor het klimaat.
Wie weet gaan we binnen een paar jaartjes wel naar Amerika, maar aan de andere kant woon ik hier in Nederland ook al zo mooi. Australië zal het waarschijnlijk niet worden, omdat je dat land moeilijk in komt. En de Nederlandse eilanden in de caraïben weet ik nog niet zo goed, ben er nog nooit geweest dus misschien is het daar helemaal niet zo mooi.
Maar grootste kans dat het Amerika wordt.

Is Australië juist niet een stuk makkelijker dan USA?

**Geplaatst**: 11-09-16 21:42

Geplaatst: 11-09-16 21:42

Ik had ook geen droom behalve dat ik het in NL wel gewoon gezien had.
Mijn partner wilde graag iets nieuws zien dus zijn we vrij ongericht willekeurig in Duitssprekend Europa gaan solliciteren (ik kan geen Frans en alles beneden Oostenrijk was te warm).
Dat is inmiddels ruim 8 jaar geleden.

Ik kom waarschijnlijk niet meer terug.

**Geplaatst**: 11-09-16 21:50

Re: emigreren

Geplaatst: 11-09-16 21:50

Ik zou erg graag mijn biezen pakken en richting Fins Lapland verhuizen. Helaas is het immigratiebeleid in Finland niet een van de simpelste, net als de taal.. Bovendien staan zowel ik als mijn vriend voor de klas met bevoegdheden die in Nederland prima geschikt zijn, maar in Finland niet (we kennen die verhalen wel over het onderwijssysteem daar

) Dat zijn de dingen die ons redelijk tegenhouden.. En tegen de tijd dat we vloeiend Fins spreken, zijn wel alweer 20 jaar verder :')

Dromen kan gelukkig altijd en wie weet doet zich ooit wel een mogelijkheid voor

**Geplaatst**: 11-09-16 22:19

Geplaatst: 11-09-16 22:19

Puppetje schreef:
Ik ben tijdelijk geëmigreerd. Ik woon voor een periode van 3 jaar op Sint Maarten vanwege het werk van mijn vriend.

Het klimaat is heerlijk, veel zon. Alles gaat hier redelijk relaxed, maar ik ben toch blij dat ik weer terug kan naar Nederland.
Het is in Nederland toch allemaal net even beter voor elkaar dan hier.
Het is wel een fantastische ervaring die niemand je meer afneemt.

Lijkt me inderdaad een fantastische ervaring en natuurlijk heerlijk klimaat.

Was je daar al eens op vakantie geweest of is dit je eerste keer daar?

luuntje schreef:
Curacao vond ik ook lekker warm.
Mensen wat minder aardig.

Oh, da's weer wat minder dan. -O-

Puppetje schreef:
Ik ben hier nu bijna 4 maanden. Ik werk niet en dat is even wennen. Ik mis mijn paarden heel erg, maar die 3 jaar maken we wel vol hoor.
De mensen zijn hier wel veel vriendelijker dan op Curaçao. Ook in het verkeer. Ze stoppen voor je als je wil oversteken of als je met je auto ergens achteruit rijdt. Dat is echt opvallend. Het is hier wel heel Amerikaans en dat vond ik op Curaçao weer minder.

Klinkt toch wel aantrekkelijk voor mij, haha, maar goed ... sowieso eerst eens op vakantie en met eigen ogen kijken hoe het daar is. Alhoewel Amerika toch wel meer trekt eigenlijk.

__Sannne schreef:
Is Australië juist niet een stuk makkelijker dan USA?

Ik dacht juist dat Australië erg moeilijk in te komen was? Amerika normaal gesproken ook, maar was vergeten te melden dat mijn vriend een Amerikaan is en ik dus met hem mee kan.

**Geplaatst**: 11-09-16 22:53

Geplaatst: 11-09-16 22:53

Bijna elke dag...
Ik heb een hekel aan die drukke, gehaaste consumenten maatschappij van nederland, en dan woon ik nog in groningen, aan de rand van een dorp in een doodlopende straat met 20 huizen, da's me al te druk.
bovendien spelen de hoge prijzen van grond ook een rol.
mijn droom is op een dag volledig zelfvoorzienend te zijn (dieren voor eigen vlees, eieren en zuivel, groentetuin, boomgaard en kas voor groenten en fruit) in een "zelfgebouwd" huis, allemaal zo energieneutraal mogelijk.
(en natuurlijk gaat mijn paardje mee)
Mijn voorkeur gaat uit naar frankrijk, maar ook zweden, denemarken en oostenrijk behoren tot de mogelijkheden.

Op dit moment is het echt nog een droom, financieel gaat het voorlopig echt niet lukken.
Ik heb het geluk dat mijn vriend dit ook wil, hij is nu chefkok, maar het lijkt hem geweldig om over 15 jaar ofzo zo'n stap te zetten, en op een dag gaan we dat ook wel doen, eerst ff geld verdienen

**Geplaatst**: 11-09-16 22:58

Geplaatst: 11-09-16 22:58

Na een jaar reizen in Australië, 8 maanden in Nieuw Zeeland, woon ik nu sinds afgelopen donderdag bij mijn vriend (die ik in Australië heb leren kennen) thuis in Engeland. Officieel nog niet geëmigreerd, maar druk met alles uitzoeken. We zijn namelijk direct vanuit NZ hierheen gekomen.

Australië is idd niet makkelijk inkomen om echt te vestigen. Met bepaalde beroepen (geen idee welke) is het wel een stuk makkelijker.

NZ zou ik nog graag ooit naar terug gaan om me daar voor vast te vestigen, maar de afstand houd me wel tegen. "Even" naar NL om familie en vrienden op te zoeken duurt niet alleen ruim 30 uur enkele reis (incl stopovers), maar is ook nog eens heel erg duur..
Was NZ op dezelfde afstand als Engeland, had ik geen seconde getwijfeld!

**Geplaatst**: 11-09-16 23:00

Geplaatst: 11-09-16 23:00

Twintig jaar geleden naar IJsland geëmigreerd, wil nooit weer terug.
Indertijd vrij impulsieve beslissing, jaarcontract, en een "we zien wel" instelling.
Nu sinds vorig jaar een eigen boerderij met een boel land en een aardige dierentuin....

**Geplaatst**: 11-09-16 23:05

Geplaatst: 11-09-16 23:05

tengeltje11 schreef:
leuk zoveel dromen.

hier droom ik er al jaren van.

vooral de rust,de natuur en het veel meer kunnen kopen met je geld dan hier spreken mij het buitenland aan.

hier vind je gewoon geen natuur meer,alles is dicht.
wij wonen nu 'landelijk',eerst buur op 500m en omgeven door natuurgebied,maar toch zie je overal wel huizen,piepkleine perceeltjes,en bv land bijkopen om te maaien lijkt een droom die onmogelijk is,want iedereen aast en jaagt op land waardoor het onbetaalbaar is/wordt.
een hoop wetten,regels en als je zelfstandig bent en hard werkt,wordt je door de staat bijna gestraft en moet je op allerlei manieren hopen geld afstaan door belastingen en taxen en .....

te gek voor woorden eigenlijk.

daarom spreekt het buitenland met aan.

Ik had het niet beter kunnen verwoorden +:)+

**Geplaatst**: 11-09-16 23:09

Geplaatst: 11-09-16 23:09

Lijkt mij wel wat

, tuurlijk ben echt thuis waar ik woon. Heb hier alles en ben opgegroeid hier , maar ben een weekje in Duitsland geweest en ben eigenlijk wel verliefd geworden. Zoveel groen en ruimte , bevolking valt ook niet tegen. Als het kon ja dan was ik waarschijnlijk wel weggegaan

**Geplaatst**: 11-09-16 23:43

Geplaatst: 11-09-16 23:43

Rebecca schreef:
Lijkt mij wel wat , tuurlijk ben echt thuis waar ik woon. Heb hier alles en ben opgegroeid hier , maar ben een weekje in Duitsland geweest en ben eigenlijk wel verliefd geworden. Zoveel groen en ruimte , bevolking valt ook niet tegen. Als het kon ja dan was ik waarschijnlijk wel weggegaan

Er kan meer dan je denkt...

**Geplaatst**: 12-09-16 00:01

Re: emigreren

Geplaatst: 12-09-16 00:01

Wij gaan emigreren en hopelijk binnen nu en een jaar of twee. Waarom? We wilen buiten wonen met de paarde aan huis, bio-dynamische (moes)tuin aanleggen en wat meer zelfvoorzienend zijn. In Nederland is het kopen van een boerderijtje eigenlijk niet meer te doen. De prijzen reizen de pan uit. Wij kijken naar Duitsland. Genoeg mooie plekjes en niet te ver van onze kinderen.

**Geplaatst**: 12-09-16 00:42

Re: emigreren

Geplaatst: 12-09-16 00:42

Woon nu 10 jaar in Nl, kom oorspronkelijk uit Noorwegen. Wat mis ik de natuur en rust. Al mijn vrienden wonen in villa's voor dezelvde prijs als mijn kleine apartament. Maar goed, voor nu is Nl ok

**Geplaatst**: 12-09-16 01:15

Geplaatst: 12-09-16 01:15

Toen ik op m'n twaalfde de bergen zag in Zuid-Duitsland, wist ik het meteen. Nederland was me te plat. Ik heb in de jaren daarna hoge cijfers gehaald voor Duits en tijdens mijn opleiding een semester in Oostenrijk gestudeerd. Het plan was om na mijn opleiding een baan te vinden in Duitsland (het liefst bij Audi) en dan te emigreren.

Natuurlijk ontmoette ik precies in dat semester de man waarmee ik een jaar later een relatie kreeg, en nee, geen Duitser maar een Spanjaard.

Zodoende ben ik twee maanden geleden, na het ophalen van mijn diploma, naar Spanje verhuisd.

Spijt? Absoluut niet. Ik mis m'n familie en vrienden af en toe wel, als zij bijvoorbeeld op familieweekend zijn of een barbecue hebben, maar gelukkig is er Skype en whatsapp. Ik spreek ze nog dagelijks.

Voor dit jaar zitten we op Lanzarote, waar niet echt bergen zijn maar vulkanen, en je kan er natuurlijk niet snowboarden.

Volgend jaar zullen we in verband met het werk van mijn vriend verhuizen naar het vasteland, en dan hopelijk in de buurt van de Pyreneeën.

**Geplaatst**: 12-09-16 01:35

Re: emigreren

Geplaatst: 12-09-16 01:35

Hier wel wensen, maar ook genoeg dat ons tegenhoudt.

Wij zijn zelf in de stad geboren, maar ik hou wel van rust, ruimte, mooi landschap etc. OOk zou een stabieler klimaat goed voor me zijn.
Buiten dat vind ik Nederland echt verandert ten nadele. Vroeger wilde ik hier nooit weg, maar nu heb ik dat gevoel niet meer.
We wonen nu al 5jr op de veluwe en ik vind de mensen echt niet vriendelijk. Ik zelf denk echt dat het de omgeving is en hoor die ervaring ook va meer ex standsmensen, maar volgens mij is het ook steeds meer het Nederland van nu helaas.
Ook mis ik een stuk ontspanning hier. Kan het slecht uitleggen, maar mijn man werkt abnormaal hard en dan hebben we nog zoveel ver;lichtingen door de paarden, honden etc. Een huis met ruimte voor de dieren, dat we ze 24/7 zelf kunnen verzorgen, geen buren etc zou ons goed doen qua ontspanning. Uiteraard is de paarden aan huis ook werken, maar we doen nu ook alles zelf, alleen moeten daar altijd voor van huis.

We hebben 3 jaar in Drenthe gewoond en toen miste ik mn familie al. Vond sommige stukken te vlak en te ''kaal''. Mijn moeder is 72 en mn broer is zwaar gehandicapt, dus zij kunnen niet zomaar naar ons reizen. OOk mn schoonloeder zit in een rolstoel.

We hebben wel naar Duitsland gekeken, vanwege de afstand en prijzen daar, maar ik zelf zou eerder naar Portugal, Spanje, Frankrijk willen. Niet elk gebied uiteraard.

Nu waren mn man en ik een week in de Ardennen. Zijn we wel vaker geweest, maar voelde ons daar wel erg ''thuis''.

Onze zoon studeert hier, dus die moeten we ook achterlaten. En dus onze familie. Verder zitten we toch wel met de kosten, de taal, regels etc.
Wij zouden daar meteen aan het werk moeten kunnen om te kunnen leven.

**Geplaatst**: 12-09-16 01:49

Geplaatst: 12-09-16 01:49

Ik ben al 3x geemigreerd.

Eerst naar USA (13 maanden), toen naar de UK (bijna 2 jaar) en nu in Australie. In Australie denk ik wel ''permanent'' te settlen.. aangezien ik hier met m'n vriend woon.

Soms mis ik mijn familie wel of voel ik me schuldig t.o.v. m'n moeder dat ik helemaal naar de andere kant van de wereld ben gegaan.

Maar heb geen moment spijt.

Voor mij was het vooral gewoon doen. Had alleen een huurcontract.. en heb m'n baan opgezegd en ben gegaan. (Naar Australie) toen ik van VS naar UK ging was ook makkelijk, aangezien m'n visum in VS was verlopen.

**Geplaatst**: 12-09-16 03:04

Re: emigreren

Geplaatst: 12-09-16 03:04

Wij zijn 4 maanden geleden geëmigreerd naar Australie. Al jaren wel zo iets van we willen ergens anders naar toe maar waar. Of nja het doel was een eigen akkerbouw bedrijf rondgekeken in Nederland, Frankrijk en Belgie. Vervolgens naar Belgie verhuist en een huis in Frankrijk, beide werden hem toch niet. En nu? Internet zoeken waar mogelijkheden zouden zijn. Amerika trekt me totaal niet, Canada is mij te koud in de winter dus vorig jaar een maand naar Australie geweest om eens rond tekijken met het idee van als het bevalt gaan we nog eens terug om meer uit te zoeken. Alleen ging het toen heel snel en vinden we een boerderij en 5 maanden later zijn we vertrokken.

**Geplaatst**: 12-09-16 11:47

Geplaatst: 12-09-16 11:47

superpony schreef:
We hebben 3 jaar in Drenthe gewoond en toen miste ik mn familie al. Vond sommige stukken te vlak en te ''kaal''. Mijn moeder is 72 en mn broer is zwaar gehandicapt, dus zij kunnen niet zomaar naar ons reizen. OOk mn schoonloeder zit in een rolstoel.

Je kunt toch naar hén reizen? In een paar uur kun je vanuit heel Europa met het vliegtuig terug zijn in Nederland.

Overigens is mijn moeder 92 en slechtziende en reist in haar eentje per vliegtuig. Ze begeleiden gehandicapten gewoon.Iemand brengt haar in Nederland naar het vliegveld ik haal haar op van het vliegveld hier. Ze wordt netjes door personeel meegenomen in een rolstoel naar het vliegtuig en naar mij.

Maar als je hecht met fmilie bent en je bent niet zo rijk dat je elk weekeinde terug kan vliegen, moet je gewoon niet naar het buitenland gaan. Dan word je echt niet gelukkig.

**Geplaatst**: 12-09-16 12:01

Re: emigreren

Geplaatst: 12-09-16 12:01

Sizzle, hoe doe je dat dan met de taal als je werk gaat zoeken?
Nemen ze je dan zo aan of moet je taalcursus/bewijs hebben of iets dergelijks?
Heb veel interesse in immigreren maar weet zo goed niet of ik het met de taal red.

**Geplaatst**: 12-09-16 21:36

Geplaatst: 12-09-16 21:36

Ik heb in eerste instantie een baan gevonden (na 6 maanden illegaal verbracht te hebben) waar de voertaal Engels was.

Mijn vriend had al wat gevonden en ik ben gewoon op de gok mee gegaan.

Ivm de paarden heb ik daarna vrij snel de taal geleerd (die niets met Duits te maken blijkt te hebben

) omdat je immers een hoefsmid en dierenarts nodig hebt. Stalbazen hebben doorgaans ook geen vreemde talen geleerd.

In een zomerseizoen kun je eigenlijk altijd wel korte werkzaamheden vinden.
Ik had een spaanse collega die met handen en voeten met veel elan wijn en vlees verkocht op een beurs. De mensen verstonden hem niet maar hij draaide topomzet

Daarna heeft hij zich in dat bedrijf verder opgewerkt tot wijnimporteur (eigenlijk was hij wetenschapper op een lab, maar dat beviel niet meer

)

Een van mijn beste vrienden is na 10 jaar UK naar spanje gegaan (heeft gewoon 2 jaar lang overal in europa willekeurig gesolliciteerd). Kon nog geen woord spaans toen, maar nog geen 6 maanden later bijna vloeiend.

Je moet wel in kansen kunnen denken ipv in zekerheden. Mensen die extreem stress hebben omdat ze wellicht nooit zekerheid zullen hebben kunnen beter niet in het diepe springen.

Zeker bijnlange tijd werkeloos en afwijzingen vanwege gebrek aan moedertaal is gewoon een aanslag op je incasseringsvermogen.
Als back-up was ik 6 jaar geleden een tweede opleiding gaan doen en een bedrijfje gestart. Dit heeft me geholpen om te overbruggen toen ik tussendoor een jaar geen werkgever had.

Steeds creatief en optimistisch blijven.

**Geplaatst**: 12-09-16 22:07

Geplaatst: 12-09-16 22:07

__Sannne schreef:
Is Australië juist niet een stuk makkelijker dan USA?

Ik dacht juist dat Australië erg moeilijk in te komen was? Amerika normaal gesproken ook, maar was vergeten te melden dat mijn vriend een Amerikaan is en ik dus met hem mee kan.[/quote]

Volgens mij als je baan je kan sponsoren hoeft het niet heel moeilijk te zijn, wel veel papierwerk. (Kan niet met elke baan)

Ooh jaa dan is het wel makkelijk met je vriend. Die "luxe" heb ik hier in NZ ook. Aanvraag voor temporary partnership visa is er bijna uit en dan zit ik tenminste ook niet vast aan een baan hier.

**Geplaatst**: 12-09-16 22:11

Re: emigreren

Geplaatst: 12-09-16 22:11

Vind het altijd erg ironisch dat het juist die landen zijn , VS, Australië, Canada etc die een superstreng immigratiebeleid voeren...

Nomineer dit bericht ×