Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-07-16 17:55

Geplaatst: 02-07-16 17:55

Evelijn schreef:
Als je vind dat jij te weinig aandacht krijgt op de momenten dat jullie samen thuis zijn of iets leuks aan het doen zijn moet je dat gaan benoemen. Maar zou proberen alleen het gedrag te benoemen en niet zijn relatie met zijn familie daarin te betrekken.

Precies, ik neem aan dat het net zo vervelend was als dit een niet-familielid was, waarmee hij zoveel bespreekt over whatsapp ofzo.

En we weet, misschien blijkt wel dat er een heel ernstig probleem is met zijn broer waarvan hij niet wil dat iemand het weet. Vervelend, maar dan weet je dat in elk geval ook weer.

**Geplaatst**: 03-07-16 11:21

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 03-07-16 11:21

3/4 x per dag is wel veel ja (ik zou dat ook te veel vinden).

Ik woon ook al een jaar samen en app elke dag met mijn moeder en bel haar vaak ook nog eens elke dag (soms een dagje niet). Mijn broer woont in Brazilie en daar app ik ook elke dag mee. Mijn andere broers app ik ongeveer 1x per week. Die hebben beiden wat minder tijd.

Mijn vriend belt om de dag met zijn vader en appt ongeveer elke dag wel met hem.

**Geplaatst**: 03-07-16 12:08

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 03-07-16 12:08

Wat ik je mee wil geven TS is om bij jezelf uit te zoeken waarom je dit zo vervelend vind, daar valt veel te behalen!!

Ik lees wel wat kleine dingen en ik lees onvrede omdat hij niet zijn tijd in jou steekt maar liever in bellen of appen.

Sommige dingen herken ik wel, al was het dan meer in afspreken dat ouders langskomen, al afspreken om ze op te halen zonder te overleggen, bij ieder etentje met opa/oma/vrienden/kennissen werden wij ook mee gevraagd... minder in appen en bellen. Daarin tegen wil hij nooit mee naar mijn familie of vrienden, geen zin, druk, het komt nooit uit.. Iets wat ik heel kwetsend vind!
Maar deels wel vergelijkbaar, in mijn ogen hingen ze nog teveel aan elkaar. Ik ben geen spelletje terugplagen gaan spelen. Ik ben ook niet mijn kont in de krib gaan gooien. Al was dit wel mijn eerste ingeving. Ik ben enkel en alleen blijven benoemen dat IK het niet prettig vind als hij om mij heen, op ONZE vrije dag dingen afspreekt. Vaak kreeg ik dan te horen; oke ik zeg wel dat jij het niet wilt... Waarop ik dan zei; als je de waarheid blijft spreken tegen je ouders zeg je dat je vergeten bent te overleggen.
Ondertussen snapt VL dat hij, als hij overlegd, veel meer kan bereiken. We sluiten een compromie, maken afspraken of besluiten dat het niet uitkomt... Ook ben ik blijven benoemen dat ik het prettig vind als hij ook tijd in de dingen steekt die ik leuk vind om heen te gaan. Nooit verwijtend, altijd vanuit mezelf.

Zeker nu wij ons eerste kindje verwachten kwam dat afhankelijke "gedrag" weer terug. Elke keer als we elkaar zien vragen hoe het gaat (gerust 2 dagen achter elkaar) veel appen hoe het gaat, voor ons willen zorgen (zonder dat ik dit wil). Omdat dit door de hormonsters nogal hard binnenkwam ben ik bij mezelf te raden gegaan waarom het mij zo irriteert. Ik kwam tot de conclusie dat ik die afhankelijkheid van elkaar niet ken. Ik ben zo niet groot gebracht. Ik kom uit een liefdevol gezin, ben nooit iets te kort gekomen maar ben opgegroeid naar zelfstandigheid. Ik spreek/zie mijn ouders wanneer het uitkomt...

Ik ben een aantal weken geleden het gesprek aangegaan met VL, ik ken dit niet/ben het niet gewend, en voel mij er niet prettig bij. Ik kreeg het gevoel dat ze mij 'overnamen', ik hoor bij hun. We hebben dit uitgesproken naar zijn ouders.
En met elkaar afgesproken wat onze normen en waarden zijn. Zodat we elkaar beter begrijpen..

Kortom; waarom doet dit je zoveel? Is het alleen zijn desinteresse in jou? Of haalt het dingen uit je jeugd naar boven? Ben je bang dat ze het straks ook van jou verwachten?

**Geplaatst**: 03-07-16 20:32

Geplaatst: 03-07-16 20:32

Ik had ooit iets met een jongen die een vriendengroep had die was zoals jouw schoonfamilie. Zaten we rustig film te kijken. Telefoon. Hee wat ben je aan het doen?
Kom je ff naar de schuur (zuipen). Oh waar ben je dan? Prima kom je wel ff halen.
Kwamen ze langs. En hij ging rustig met ze mee naar de schuur (compleet ander dorp) zonder iets te zeggen.

Verder denk ik dat t misschien normaal is voor je vriend, maar kan het denk ik best wat minder voor jou. Gewoon op n volwassen manier praten, als dat niet kan is er iets niet helemaal goed lijkt me.

**Geplaatst**: 04-07-16 20:34

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 04-07-16 20:34

Ik snap je eigenlijk ook wel. Zoals ik het lees wil jij eigenlijk gewoon aandacht als je thuis komt, gezellig samen op de bank, en dan niet een vriend die contant aan het appen is, terwijl hij net zijn broer/moeder/vader heeft gezien.
Logisch! Je hoeft toch ook niet 24/7 contact met elkaar te hebben, of je vriend moet dat perse willen.. Maar zoals ik het lees wilt je schoonfamilie vooral dat je vriend dit juist doet. Ik denk dat je vriend waarschijnlijk bang is om hier wat van te zeggen, en jou even een zeur noemen een makkelijkere oplossing is. Ik denk dat je hier toch met je vriend over moet praten, jij kan moeilijk hier wat van gaan zeggen bij je schoonfamilie, daarmee wordt het vast niet gezelliger. Hij moet er zelf wat van zeggen als hij het irritant vind. Daarnaast moeten jullie misschien een middenweg vinden, savonds even een app/telefoon moment maar ook een moment even echt samen, jullie mogen toch ook wel even praten 'savonds!?

**Geplaatst**: 05-07-16 12:30

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 05-07-16 12:30

TS - Ik heb hier al eerder een reactie geplaatst, maar op basis van jou latere berichten kan ik me niet meer helemaal in mijn eerste reactie vinden. Ik zou er ook niet van gediend zijn als mijn vriend meer aandacht voor zijn telefoon heeft dan voor mij, zeker als we een dagje weg zijn of bijvoorbeeld uit eten gaan. In mijn ogen is het dan ook helemaal niet gek om dit bespreekbaar te maken en daarbij duidelijk aan te geven dat dit moet gaan veranderen.

Dat jou vriend een goede band heeft met zijn familie is alleen maar fijn en mooi, maar dat hoeft niet te betekenen dat zij elkaar 24/7 op de hoogte van alles moeten houden. Hij is 24 jaar oud en moet dan ook zijn eigen leven kunnen lijden, zonder constant door zijn familie gecontroleerd te worden. Waarom mindert jou vriend het contact niet 'gewoon'? Hij geeft volgens jou zelf ook aan het vervelend te vinden, toch?

Mijn advies dus: praat hierover. Natuurlijk zal het geen leuk, gezellig gesprek worden en is de kans aanwezig dat jou vriend even boos/geïrriteerd wordt, maar door jou irritaties alleen maar op te kroppen wordt het er ook niet beter op.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-16 18:15

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-16 18:15

Ik kan niet normaal met hem praten want dan hij raakt geïrriteerd en dat blijft hij ook de gehele avond. Als ik iets zeg wat mij dwars zit dan kan ik op#%*@....
Ik wil echt geen zeur zijn, maar het moet allemaal gaan zoals hij het wilt.
Ik heb niks te zeggen in deze relatie, wil ik zo verder en word ik hiermee gelukkig? Nee zeker niet.

Hij ligt nu geïrriteerd op de bank omdat ik een grapje maakte.
Als ik dan wil praten is het: "pleur toch op man" of "laat me met rust".

Ik werk en ik ben een huisvrouwtje, dat is het enige wat ik doe. En 1x in de week langs m'n vader op m'n vrije dag.
Ik ben zo braaf als een hond en m'n vriend liegt heel de boel bij elkaar en verzwijgt dingen.
Op m'n enige vrije dag in de week wat wij samen kunnen doorbrengen, verwacht ik wel dat hij een dagje zonder zijn familie kan.

En daarom had ik een topic geopend voor jullie meningen, en de meningen verschillen. Ik kan niet met hem praten, heb het nog steeds moeilijk met mijn moeders overlijden en ik vermijdt liever elke ruzie.

**Geplaatst**: 05-07-16 18:17

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 05-07-16 18:17

Het klinkt alsof dat contact met zijn familie niet bepaald je grootste probleem is

**Geplaatst**: 05-07-16 18:22

Geplaatst: 05-07-16 18:22

Debortje_ schreef:
Ik kan niet normaal met hem praten want dan hij raakt geïrriteerd en dat blijft hij ook de gehele avond. Als ik iets zeg wat mij dwars zit dan kan ik op#%*@....
Ik wil echt geen zeur zijn, maar het moet allemaal gaan zoals hij het wilt.
Ik heb niks te zeggen in deze relatie, wil ik zo verder en word ik hiermee gelukkig? Nee zeker niet.

Hij ligt nu geïrriteerd op de bank omdat ik een grapje maakte.
Als ik dan wil praten is het: "pleur toch op man" of "laat me met rust".

Ik werk en ik ben een huisvrouwtje, dat is het enige wat ik doe. En 1x in de week langs m'n vader op m'n vrije dag.
Ik ben zo braaf als een hond en m'n vriend liegt heel de boel bij elkaar en verzwijgt dingen.
Op m'n enige vrije dag in de week wat wij samen kunnen doorbrengen, verwacht ik wel dat hij een dagje zonder zijn familie kan.

En daarom had ik een topic geopend voor jullie meningen, en de meningen verschillen. Ik kan niet met hem praten, heb het nog steeds moeilijk met mijn moeders overlijden en ik vermijdt liever elke ruzie.

Ik denk hier dat je zelf al een antwoord geeft

**Geplaatst**: 05-07-16 18:24

Geplaatst: 05-07-16 18:24

TS - Uit je laatste bericht maak ik op dat het contact met zijn familie niet het enige probleem is binnen jullie relatie. Als ik jou was zou ik heel goed na gaan denken of jij verder wil met deze relatie, want zoals jij hierboven beschrijft klinkt voor mij niet als een gezonde relatie. Als jou vriend niet met jou wil praten over de situatie, dan moet het een keer klaar zijn. Je kunt niet eindeloos maar alles blijven pikken omdat je de vrede wilt bewaren, op die manier ga jij nooit (meer) gelukkig worden binnen deze relatie.

Je kunt in mijn ogen je vriend best voor de volgende keuze stellen: praten óf ik vertrek. Als hij niet volwassen genoeg is om op een normale manier met jou te kunnen praten, dan is hij in mijn ogen ook niet toe aan een volwassen relatie. Als je een relatie met elkaar hebt, moet je met elkaar kunnen communiceren op een normale manier en dat kan hij blijkbaar niet. Lieve TS, denk alsjeblieft ook een beetje aan je eigen geluk. Je hoeft niet alles maar te pikken. Hoe langer je wacht en irritaties blijft opkroppen, hoe moeilijker het uiteindelijk is om de eventuele knoop door te hakken.

**Geplaatst**: 05-07-16 18:29

Geplaatst: 05-07-16 18:29

Debortje_ schreef:
Ik kan niet normaal met hem praten want dan hij raakt geïrriteerd en dat blijft hij ook de gehele avond. Als ik iets zeg wat mij dwars zit dan kan ik op#%*@....
Ik wil echt geen zeur zijn, maar het moet allemaal gaan zoals hij het wilt.
Ik heb niks te zeggen in deze relatie, wil ik zo verder en word ik hiermee gelukkig? Nee zeker niet.

Hij ligt nu geïrriteerd op de bank omdat ik een grapje maakte.
Als ik dan wil praten is het: "pleur toch op man" of "laat me met rust".

Ik werk en ik ben een huisvrouwtje, dat is het enige wat ik doe. En 1x in de week langs m'n vader op m'n vrije dag.
Ik ben zo braaf als een hond en m'n vriend liegt heel de boel bij elkaar en verzwijgt dingen.
Op m'n enige vrije dag in de week wat wij samen kunnen doorbrengen, verwacht ik wel dat hij een dagje zonder zijn familie kan.

En daarom had ik een topic geopend voor jullie meningen, en de meningen verschillen. Ik kan niet met hem praten, heb het nog steeds moeilijk met mijn moeders overlijden en ik vermijdt liever elke ruzie.

Dus jouw moeder is overleden en je krijgt geen enkele steun van hem?? Moet ik het zo zien?? Terwijl hij nog wel zijn moeder heeft en daar heel veel contact mee heeft kan hij er dus niet voor jou zijn en voor je verdriet. Moeilijk, heel moeilijk. Ik weet niet wat ik in deze situatie zou doen, ben het niet gewend en bij het overlijden van dierbaren zijn wij er voor elkaar. Maar zou ik in de situatie zitten dan keek ik nog eens heel goed wat ik van een relatie zou verwachten, en dat is niet het huisvrouwtje zijn, centen binnen brengen en verder goed voor een nummertje en voor de rest je smoel houden. Ik was meteen weg, ruzie is nergens voor nodig, zou gewoon de boel pakken en naar pa gaan(na dat ik al alles over had laten zetten qua rekeningnummers enz)

**Geplaatst**: 05-07-16 18:34

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 05-07-16 18:34

Wees eens echt lief en goed voor jezelf... en doe lekker wat Bigone net voorstelde.

Een partner die liegt en die geen aandacht voor jou heeft kan je missen als kiespijn.

**Geplaatst**: 05-07-16 18:44

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 05-07-16 18:44

Denk dat zijn aandacht voor zijn familie ipv oog voor jou de druppel is voor je. Probleem is niet dat hij dagelijks contact heeft met zijn moeder (want als de relatie tussen jou en hem echt goed zit, zou je daar minder zwaar aan tillen), maar tussen jou en hem.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-16 18:47

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-16 18:47

Sinds m'n moeder is overleden ben ik heel gevoelig geworden. Ik huil soms uit het niets, de ene keer troost hij me wel, andere keer niet. Net ook gehuild op bed, in onze appartement hoor je dat wel. Maar nee hij deed geen moeite om naar me toe te komen.

Misschien heb ik het daardoor een beetje moeilijk mee dat hij zoveel contact heeft met zijn familie, ik weet het niet.
Hij wilt dat ik een moeder dochter band krijgt met zijn moeder maar dat wil en dat kan ik niet. Ik kom daar op verjaardagen/feestdagen en af en toe ga ik met hem mee.

Volgens mij houdt hij me in de gaten op bokt, zit op mijn telefoon en hij zegt: "Zit je lekker op bokt, zeker aan het klagen over ons"..

Ik heb verder niemand om mee te praten.
Verder kunnen we het samen echt naar ons zin hebben, maar voor hem moet het ook perfect gaan en verder niet klagen of anders is alles gelijk k*t.

**Geplaatst**: 05-07-16 18:51

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 05-07-16 18:51

Ts, kon het niet laten en heb een aantal van je oudere topics gelezen, zou je aanraden om dat ook eens weer te doen, een en al ellende en nog zijn je ogen niet open. Ik denk dat je ook nu gewoon met hem doorgaat want je zit al veel te veel onder zijn invloed.

**Geplaatst**: 05-07-16 19:02

Geplaatst: 05-07-16 19:02

Oh... jee.. jij had vorig jaar dat verhaal van die jongen die meteen een patserbak aanschafte bij zijn eerste serieuze baan.. en je bent nog steeds bij die kerel die je daar zelfs narcistische karaktertrekken vond hebben... ?

Lieverd... ga naar je huisarts vraag psychologische hulp om oa met het verdriet van het verlies van je moeder om te gaan en meer voor jezelf op te komen.

Bel je vader of je beste vriendin en ga naar hun toe... en maak een plan voor de rest van je eigen leven waarin jijzelf de hoofdrol gaat spelen!

Hmm... in mei vorig jaar geef jezelf al aan dat je hulp wil zoeken... wat is daarvan terecht gekomen?

**Geplaatst**: 05-07-16 19:13

Geplaatst: 05-07-16 19:13

Ook ik wil graag even terug komen op mijn reactie dat veel familie contact " gezellig" is. Dat is het zeker, maar jij hoort een wel heel belangrijke plaats in te nemen in zijn leven.

Ik lees nu andere dingen, een relatie die niet goed is, met jouw verdriet, waarin hij je niet steunt, en zijn onvriendelijke gedrag.
Alleen al zijn taalgebruik vind ik al niet in een relatie passen.

Is dit hoe jij je leven voor je ziet, eventueel met kinderen erbij ?

Want het kan echt anders hoor. Met respect voor elkaar, elkaar steunen wanneer nodig, en daarnaast ook gewoon de gezelligheid.

edit : is dit dezelfde jongen als uit je topic van vorig jaar ? Lees dat nog eens terug.... en vraag jezelf af hoeveel gelukkiger je bent dan toen. En of dit echt is wat je wil.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-16 19:17

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-16 19:17

Jep die topic gaat ook over hem..
Ik was terug gegaan nadat mijn moeder was overleden.

En hij is nog steeds dezelfde persoon, met nu weer een betere baan en een duurdere BMW.
Hij heeft nu wel wat meer respect en waardering, maar zijn gedrag is kwa praten etc. niks veranderd.
Hij kleineert me niet meer, alleen heeft hij mij idd onder invloed want ik kan alleen maar ja en amen knikken.

**Geplaatst**: 05-07-16 19:20

Geplaatst: 05-07-16 19:20

Debortje_ schreef:
Jep die topic gaat ook over hem..
Ik was terug gegaan nadat mijn moeder was overleden.

En hij is nog steeds dezelfde persoon, met nu weer een betere baan en een duurdere BMW.
Hij heeft nu wel wat meer respect en waardering, maar zijn gedrag is kwa praten etc. niks veranderd.
Hij kleineert me niet meer, alleen heeft hij mij idd onder invloed want ik kan alleen maar ja en amen knikken.

Dus...
En wat is dan precies WEL leuk aan hem dat je toch bij hem blijft plakken?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-16 19:26

Re: Vriend en familie

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-16 19:26

Als ik niet "klaag" kan hij wel hartstikke lief en leuk zijn, maar zodra ik iets zeg wat ik niet leuk vindt bijv. Als wij weg zijn en we worden telkens gestoord door een familielid dan wordt die boos op mij en dan doet hij ook alsof het allemaal aan mij ligt. Dus ik moet alles accepteren en dan kan het leuk zijn tussen ons.
Kwa geld hebben we nu zo gedaan dat ik niks aan de hypotheek hoef te betalen maar wel elke week grote boodschappen en spullen voor in het huis betaal ik.

Maar om het kort te houden:
Ik heb alleen hem en ik doe m'n uiterste best om een goede vriendin te zijn en ontwijk ruzies zodat het leuk kan zijn tussen ons. Ik moet alleen wat meer voor mezelf opkomen

**Geplaatst**: 05-07-16 19:31

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 05-07-16 19:31

Lieverd, in deze situatie heb jij ook helemaal geen kans om iets naast hem op te bouwen. Maar je hele leven op je tenen lopen en proberen alles naar zijn zin te doen: dat kan echt niet. Dat is niet meer van deze tijd.

Natuurlijk is het geven en nemen in een relatie, moet je soms iets door de vingers zien, of toch even je mond houden voor de lieve vrede.. maar dat mag eigenlijk niet over iets groters gaan als vergeten de dop op de tandpasta doen of de koelkast open laten staan.

Wees sterk, en kies voor jezelf. Dan maar ruzie. Dan maar problemen. Maar jij bent er ook nog en de wereld draait dus niet alleen om hem. Kom voor jezelf op, tot hier en geen stap verder.

**Geplaatst**: 05-07-16 19:33

Geplaatst: 05-07-16 19:33

Debortje_ schreef:
Als ik niet "klaag" kan hij wel hartstikke lief en leuk zijn, maar zodra ik iets zeg wat ik niet leuk vindt bijv. Als wij weg zijn en we worden telkens gestoord door een familielid dan wordt die boos op mij en dan doet hij ook alsof het allemaal aan mij ligt. Dus ik moet alles accepteren en dan kan het leuk zijn tussen ons.
Kwa geld hebben we nu zo gedaan dat ik niks aan de hypotheek hoef te betalen maar wel elke week grote boodschappen en spullen voor in het huis betaal ik.

Maar om het kort te houden:
Ik heb alleen hem en ik doe m'n uiterste best om een goede vriendin te zijn en ontwijk ruzies zodat het leuk kan zijn tussen ons. Ik moet alleen wat meer voor mezelf opkomen

Ik was niet van plan iets te zeggen maar ik ga het toch doen: je moet helemaal niet alleen wat meer voor jezelf opkomen. Je moet snel weg van deze jongen.
Het spijt me, maar ik hoop dat je je vlug realiseert dat je echt geen relatie kan volhouden op deze manier. Straks ben je 30-35 en doodmoe, letterlijk (bijna) levensmoe, aangezien je je al jaren hebt uitgesloofd voor iemand die alleen maar normaal kan doen als jij geen mening hebt en braaf blijft doen. Dit is echt mentale mishandeling, maar je kan er zelf wat aan doen: weggaan en hopelijk iemand tegen het lijf lopen die het wel waard is om bij te blijven.
Succes TS, mijn PB-box staat open voor je

Laatst bijgewerkt door onbarefeet op 05-07-16 19:40, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-16 19:38

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-16 19:38

Ik ben ook blij dat ik nu 5 dagen in de week werk, vorig jaar zat ik vaak thuis en waren de irritaties hoog. Nu hebben we maar 1 vrije dag in de week om samen een dagje weg te gaan. Dan mag ik toch denk ik wel "klagen" dat hij niet telkens met een familielid bezig is?

Of ben ik nou echt de zeikerd in ons relatie ????

En ja ik ben ook op.. Heb veel verdriet en kan soms alleen maar huilen huilen en nog meer huilen

**Geplaatst**: 05-07-16 19:40

Re: Vriend en familie

Geplaatst: 05-07-16 19:40

Maar daar bereik je niks mee TS. Heel hard gezegd kan je wel in de slachtofferrol kruipen maar daar wordt niks beter van. Je moet of niet zeuren en zo door blijven gaan.

Of tegen je vriend zeggen dat het zo niet gaat en als hij er niks aan wil doen, dan op naar de volgende kerel!

**Geplaatst**: 05-07-16 19:40

Geplaatst: 05-07-16 19:40

Je moet helemaal niet je uiterste best moeten doen om een goede vriendin te zijn. En 'leren wat meer voor jezelf op te komen' is goed, maar niet als conclusie uit dit hele gebeuren. Zoals ik het zie, ben je daar niet gelukkig en ben je (veel) beter af zonder hem. Er zijn echt relaties waarin je gewoon jezelf kan zijn en niet je best ergens voor hoeft te doen. Maar leer eerst meer van jezelf te houden! Alleen dan kan je ook liefde aan een ander geven zonder dat je jezelf voorbij gaat.

Nee, je bent geen zeikerd... echt niet. Laat je dat ook niet aanpraten! Je relatie is (naar mijn mening) erg ongezond voor je. Weg bij hem, een eigen leven opbouwen, van jezelf leren houden en dan kom je vanzelf iemand tegen die voor je door het vuur gaat.

Nomineer dit bericht ×