Bokt.nl

Sammie schreef:

Punt is je leeft maar één keer, dus je eigen leven opzij zetten voor een bedrijf zou ik hoogstens voor een paar jaar doen. Maar ik werk om te leven en ik leef niet om te werken. Mijn passie ligt niet in koste wat het kost carriere maken, al zou hele dagen thuis zitten ook weer niet hoeven. Ik haal voldoening uit de diertjes en wat ik nog meer in mijn 'vrije tijd' doe.

nontie schreef:

Reclame van de Tena Ladies onder dit topic.
Klapperende eierstokken en incontinente vrouwen?

laetitia schreef:

39 hier en nooit een kinderwens gehad, maar ik kan wel echt smelten van mijn neefjes en nichtjes hoor!

Enige angst die ik heb is dat als ik straks bejaard ben, er geen vreugde van een grote familie met vele generaties is waarbij je dan een heel scala aan kinderen + aanhang en daarbij nog kleinkinderen hebt.

laetitia schreef:

waarbij je dan een heel scala aan kinderen + aanhang en daarbij nog kleinkinderen hebt.

karijn schreef:

Ik schaar mij niet in de categorie moeders die tegen andere (nog) kinderloze vrouwen dat ze niet weten wat ze missen. Ik heb vriendinnen die namelijk geen kinderen kunnen krijgen, wel of niet op een natuurlijke manier. Ik heb vriendinnen die er bewust voor hebben gekozen geen kinderen te nemen. Ik kan niet tegen ze zeggen dat ze niet weten wat ze missen. Dat vind ik niet eerlijk. Iedereen zijn/haar keuze, dat respecteer ik.

Kwanyin schreef:

verootjoo schreef:

Ik lees hier heel veel dat mensen kinderen niet leuk vinden. Ik vind eigenlijk kinderen van anderen ook niet zo leuk, maar moet zeggen dat de mijne wel echt een prachtexemplaar is Hij is heel knap, leuk en erg lief, ook al huilt ie, schijt ie z'n luier (of z'n bed en romper en kleding erbij) vol en houdt ie me 's nachts wakker

Dat heb ik ook wel. Het is niet dat ik andermans kinderen zo geweldig vind. Eerder vaker niet dan wel. Ik heb een metekind. Iemand anders hier vertelde hoe geweldig leuk en intens die band is en ik hoor wel vaker van anderen hoe fenomenaal dat wel niet is.
Ik vind hem zeker wel een leuk ventje en ik zal er altijd voor hem zijn, maar in alle eerlijkheid kan ik niet zeggen dat mijn hart overloopt van liefde en vreugde als ik hem zie. Ik voel niet iets heel speciaals erbij.
En toch, inbeelden dat het bij je eigen kind anders is kan ik wel.

Sammie schreef:

Als je werk je hobby is of je haalt uit je werk je 'passie', dan is daar toch niks mis mee Ik zit alleen zo niet in elkaar. Ik heb mijn werk, dat is prima. Daar heb ik ook geen hekel aan, maar verder heb ik mijn passie in mn diertjes, mn relaties, mn vrienden en noem maar op. Ik ben in die zin geen carrieretijger

Ik heb dan ook iets teveel voorbeelden gezien en gehoord van mensen die tot hun 40ste helemaal in hun RA/AA studie zaten en thuiswoonden om daarna te kunnen werken en geen tijd hadden voor een relatie. Zelfs iemand die alvast een huis gekocht had met een vriendin, maar hij woonde er nog niet en zij wel. Eerst de studie af. En ze wacht (half 30) nog steeds Of een baan waarbij je om 6u 's ochtends opgehaald wordt door een privechauffeur en 's avonds om 21.00/21.30u weer afgezet wordt. Of iemand die om de twee weken drie maanden achtereen in het buitenland zit. Of met z'n beiden al dik 5 jaar lang 60 tot 80 uur werken in je eigen bedrijf, geen tijd voor vrienden en familie en in de hoop dat het volgend jaar een appeltje voor de dorst wordt. Als je dat leuk vindt prima, maar ik heb zo iets.. straks ben je 80 en wat kun je dan zeggen...? Ja ik heb tenminste gewerkt! Of mag je met je 57ste met pensioen, dan is het leukste deel van je leven toch al voorbij. Iig het deel waarbij je nog kan kiezen of je wel of geen kinderen wil met iemand die je leuk en lief vind. Op die leeftijd kun je nog leuk een paar jaar op vakantie, maar dat houd ook al snel op. En dan soms ook nog de vraag met wie kun je dat.

Duhelo schreef:

Ja, dat ook! Je ziet mensen vaak zo vertederd kijken naar kinderen, en praten over hun metekindjes of neefjes of nichtjes. Maarja, ik denk soms dat ik een alien ben ofzo want ik kan die gevoelens echt niet hebben.
Mijn neefjes zie ik ook graag hoor, en zou zeker niet willen dat hun iets overkomt, en ik vind ze wel leuk enzo.
Maar zolang het klein is en huilt en kwijlt, hou dat maar weg. En die tweejarigen die dan met hun kwijlhanden in de chipspotten zitten te graaien, en spugen op de taart bij kaarsjes uitblazen en iedereen dat maar geweldig vinden, terwijl ik zit te plannen hoe ik dat kwijlding bij me weg kan houden en kan vermijden om een stuk spuugtaart te moeten opeten