Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-10-16 08:35

Geplaatst: 18-10-16 08:35

Fijn dat de lucht geklaard is!

Maar ik hoop dat je toch iets van dit topic geleerd hebt. Neem zelf initiatief, jij bent de volwassene en je stiefzusje/broertje niet...hun leven staat óók op zijn kop met samen wonen en hun hebben geen keus om wel of niet mee te gaan hierin.

En ook al ga je nu met je vader mee, zorg dat je toch hulp krijgt bij het financieel op orde maken van je gegevens. Over paar jaar ga je sowieso het huis uit en dan moet je niet pas dan beginnen met financiën op orde krijgen, die moeten dat dan al zijn. Als je naar je gemeente stapt kun je hulp krijgen hierbij! Echt doen!

En mocht het samen wonen niet goed gaan...Leg je er bij neer en stap zelf op. Het is lief van je vader dat je mee mag maar je bent volwassen.
Ik was 18 toen ik zelfstandig ging wonen, ook omdat mijn vader verhuisde (alleen verhuisde de mijne niet 1 dorp verder maar terug naar Australië waar we vandaan kwamen 8)7

) En ik wou niet mee...En ja, op je zelf gaan als je jong bent is dood eng. Maar het is niet onmogelijk, ook voor jou niet

je kan veel hulp krijgen en dan leer je het heel snel!
Als je het wil, dan moet je niet thuis blijven plakken uit angst voor zelfstandig wonen. Dat kun jij :Y)

misschien nu nog niet, maar dat leer je zo.

Edit: ik zag nu pas je laatste update. Dan geldt alleen laatste stukje nog

vraag hulp bij je financiën

heb je al een baan?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-10-16 10:29

Geplaatst door de TopicStarter : 18-10-16 10:29

Cayenne schreef:
TS, is er geen traject voor begeleid kamer wonen in de buurt? Ik weet niet hoe oud je bent?
Als je onder jeugdzorg valt, zou je dit in ieder geval kunnen bespreken.

Ik ben 19 weet niet of ik dan nog onder jeugdzorg val..

IJsco_Love schreef:
Fijn dat de lucht geklaard is!

Maar ik hoop dat je toch iets van dit topic geleerd hebt. Neem zelf initiatief, jij bent de volwassene en je stiefzusje/broertje niet...hun leven staat óók op zijn kop met samen wonen en hun hebben geen keus om wel of niet mee te gaan hierin.

En ook al ga je nu met je vader mee, zorg dat je toch hulp krijgt bij het financieel op orde maken van je gegevens. Over paar jaar ga je sowieso het huis uit en dan moet je niet pas dan beginnen met financiën op orde krijgen, die moeten dat dan al zijn. Als je naar je gemeente stapt kun je hulp krijgen hierbij! Echt doen!

En mocht het samen wonen niet goed gaan...Leg je er bij neer en stap zelf op. Het is lief van je vader dat je mee mag maar je bent volwassen.
Ik was 18 toen ik zelfstandig ging wonen, ook omdat mijn vader verhuisde (alleen verhuisde de mijne niet 1 dorp verder maar terug naar Australië waar we vandaan kwamen ) En ik wou niet mee...En ja, op je zelf gaan als je jong bent is dood eng. Maar het is niet onmogelijk, ook voor jou niet je kan veel hulp krijgen en dan leer je het heel snel!
Als je het wil, dan moet je niet thuis blijven plakken uit angst voor zelfstandig wonen. Dat kun jij misschien nu nog niet, maar dat leer je zo.

Edit: ik zag nu pas je laatste update. Dan geldt alleen laatste stukje nog vraag hulp bij je financiën heb je al een baan?

Mijn financiën heb ik eigenlijk goed op orde. Ik heb een fulltime baan, krijg dus een vast loon per maand. Ik betaal netjes wat ik moet betalen en heb geen schulden. Maar ik vind het lastig om geld over te houden, als het niet écht bewaard moet worden voor iets. 'Sparen' vind ik moeilijk omdat dat zo vrij is ik heb meer een vast doel nodig dat niet te verschuiven is. Dat moet ik nog leren.

**Geplaatst**: 18-10-16 10:52

Re: Mijn vader wil samenwonen met zijn nieuwe vriendin maar...

Geplaatst: 18-10-16 10:52

Ik had dit soort gezeur ook vaak toen ik 18 was. En niet omdat iedereen te onvolwassen was of om niks boos werd, maar gewoon omdat ik ouder werd en mijn eigen plan ging trekken en we elkaar in de weg liepen. Ik heb toen m'n lening verhoogd en ben een kamer gaan zoeken. Daarna ben ik ook gaan werken, maar ik moest er gewoon weg. Het was echt de beste beslissing die ik ooit heb genomen. Ik woon inmiddels al 6 jaar niet meer bij mijn ouders en ik heb het nu weer heel gezellig met ze als ik er even langs ga

Iedereen is op dit moment gewoon gefrustreerd omdat het niet gaat zoals men verwacht dat het zou gaan. En dan kun je maar beter even wat afstand nemen voor je eigen rust.

**Geplaatst**: 18-10-16 10:56

Geplaatst: 18-10-16 10:56

Als je berekent hoeveel je nodig hebt als startbedrag, heb je een goed doel om voor te sparen

De relatie die je nu hebt, ruzies om niets.... zou het toch niet aan jezelf kunnen liggen? mijn zus luisterde altijd, dus kwam zij 2 uur te laat thuis was er niets aan de hand. Als ik een half uur te laat was had ik al ruzie

Achteraf wilde ik dat pas begrijpen.

En weten ze dat je tekort hebt aan uren? Of denk jij dat ze het wel weten?

Als ze het weten en toch zo regeren.... heb je een hele goede reden om te sparen

**Geplaatst**: 18-10-16 11:37

Geplaatst: 18-10-16 11:37

Aangezien het geen dagbehandeling was, zal het toch wel iets minder simpels geweest zijn dan je nu doet vermoeden ts.. Ook al is het misschien niet direct levensbedreigend, een operatie is altijd spannend en er zit altijd een risico aan.

Je vader doet zo z'n best voor je en dan kun je wat terug doen..
Het minste wat je voor hem kunt doen is er voor hem zijn, dat is gewoon een blijk van waardering en liefde. En dan zijn te weinig uren op je werk door 'belangrijke dingen' wel een behoorlijk slap excuus.

Ik snap je stiefmoeder wel.

**Geplaatst**: 18-10-16 12:06

Geplaatst: 18-10-16 12:06

kamsel schreef:
Aangezien het geen dagbehandeling was, zal het toch wel iets minder simpels geweest zijn dan je nu doet vermoeden ts.. Ook al is het misschien niet direct levensbedreigend, een operatie is altijd spannend en er zit altijd een risico aan.

Je vader doet zo z'n best voor je en dan kun je wat terug doen..
Het minste wat je voor hem kunt doen is er voor hem zijn, dat is gewoon een blijk van waardering en liefde. En dan zijn te weinig uren op je werk door 'belangrijke dingen' wel een behoorlijk slap excuus.

Ik snap je stiefmoeder wel.

Ze is toch mee gegaan naar het ziekenhuis? Ik snap die stiefmoeder niet wat dat betreft.

Ik denk dat jullie nog allemaal heel erg moeten wennen aan elkaar. Heb je dat gesprek met z'n allen nog gehad over wat er van elkaar verwacht wordt? Praten is echt super belangrijk wat mij betreft, vooral als er ruzies zijn 'om niks'. Waarschijnlijk denken jullie (jij en je stiefmoeder) net even iets anders. Als jij uitlegt waarom je bijvoorbeeld niet uren op kon nemen, of uitlegt waarom je naar de paarden ging, dan zou dat vast al een stuk helpen. Dan kan zij ook haar zegje doen, en kunnen jullie dat als volwassenen uitpraten en hopelijk in de toekomst zulke onenigheden vermijden.

Succes TS. Gescheiden ouders en samengestelde gezinnen zijn echt niet zo makkelijk altijd als mensen denken :(:)

**Geplaatst**: 18-10-16 12:26

Geplaatst: 18-10-16 12:26

Ik vind ouders die een tiener (want dat is TS gewoon nog) er op wijzen dat ze hen aan hun egoïstische exen doet denken heel erg naar, en behoorlijk emotioneel manipulatief. Een 19-jarige kan nog net zo toe zijn aan ouderlijke support als een 15-jarige en TS lijkt toch aardig haar best te doen, of in ieder geval met de beste moed er in gestapt te zijn. Natuurlijk maakt ze fouten, maar die mag ze ook maken, dus om de slechte verhouding op TS af te schuiven vind ik wat bot.

Dat gezegd hebbende, als je het financieel toch goed voor elkaar hebt zou ik inderdaad langzaam gaan kijken naar een eigen kamer, dat lijkt op dit punt de makkelijkste uitweg.

**Geplaatst**: 18-10-16 12:36

Re: Mijn vader wil samenwonen met zijn nieuwe vriendin maar...

Geplaatst: 18-10-16 12:36

Veel mensen vergeten even dat 5 maanden echt wel kort is. Je krijgt er opeens een stiefmoeder bij, plus stiefbroertjes en zusjes, dat zijn grote veranderingen, niet alleen voor de ouders maar ook voor de kinderen. De verandering voor de kinderen is misschien zelfs wel groter want die maken de beslissingen niet. Ik vind dat mensen hier in dit topic daar vrij snel overheen stappen. 5 maanden is best wel kort om te wennen aan een nieuw gezin, laat staan na zo'n korte periode al te moeten gaan samenwonen in 1 huis.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-10-16 12:41

Geplaatst door de TopicStarter : 18-10-16 12:41

Ja we wonen sinds 1 augustus samen en vorige week vierde ze dat ze 1 jaar samen waren.. kun je nagaan hoe snel alles is gegaan

Reageer vanavond even uitgebreider

**Geplaatst**: 18-10-16 12:51

Geplaatst: 18-10-16 12:51

Killyenn schreef:
Ik vind ouders die een tiener (want dat is TS gewoon nog) er op wijzen dat ze hen aan hun egoïstische exen doet denken heel erg naar, en behoorlijk emotioneel manipulatief. Een 19-jarige kan nog net zo toe zijn aan ouderlijke support als een 15-jarige en TS lijkt toch aardig haar best te doen, of in ieder geval met de beste moed er in gestapt te zijn. Natuurlijk maakt ze fouten, maar die mag ze ook maken, dus om de slechte verhouding op TS af te schuiven vind ik wat bot.

Dat gezegd hebbende, als je het financieel toch goed voor elkaar hebt zou ik inderdaad langzaam gaan kijken naar een eigen kamer, dat lijkt op dit punt de makkelijkste uitweg.

Dit sowieso.

Het is onder geen enkele omstandigheden goed te vinden, als ouder moet je je kind steunen etc. Vergeet niet dat TS ook enkele jaren slecht contact met haar moeder heeft gehad en daardoor misschien bepaalde dingen niet heeft meegekregen en dus nog wat jonger is voor iemand van 19. Ik ben vanaf mijn twaalfde ook emotioneel gemanipuleerd door een stiefmoeder en dat heeft als gevolg dat ik inmiddels 14 jaar later nog steeds problemen heb met zelfvertrouwen, eigenwaarde. Ook als TS geen model kind is geeft dat de ouders nog niet het recht zich zo te gedragen.

**Geplaatst**: 18-10-16 12:57

Geplaatst: 18-10-16 12:57

Meid, aangezien je nu een baan hebt en ik ga er van uit dat dat 40 uur is , dus fultime, kun je vast wel een plekje vinden om uit huis te wonen.

Laat de boel de boel :(:)

Ik herken je verhaal zo goed.
Mijn vader moest me niet omdat ik teveel op hem leek en me dus niet liet ringeloren en mijn moeder moest me niet omdat ik teveel op mijn vader leek.
Dat was al als kind en ruim voor de scheiding, die ze jaren hebben uitgesteld omdat dat toen niet zo hoorde.

Dit is gewoon niet leefbaar en ik ben erg benieuwd of deze nieuwe relatie wel stand gaat houden , er is zo slecht over nagedacht.
Maar zorg dat je er zelf niet tussen komt te zitten, zoals je zelf al zegt, je kunt het toch nooit goed doen.

**Geplaatst**: 18-10-16 13:24

Geplaatst: 18-10-16 13:24

Druppie7711 schreef:
Mijn financiën heb ik eigenlijk goed op orde. Ik heb een fulltime baan, krijg dus een vast loon per maand. Ik betaal netjes wat ik moet betalen en heb geen schulden. Maar ik vind het lastig om geld over te houden, als het niet écht bewaard moet worden voor iets. 'Sparen' vind ik moeilijk omdat dat zo vrij is ik heb meer een vast doel nodig dat niet te verschuiven is. Dat moet ik nog leren.

Zoals ik dit topic lees en dan ook met name weer deze post, weet en herken je een hoop (mag ook wel met 19 jaar)
Maar naar mijn mening ben je erg (veelste) lief voor jezelf.
Een doel zetten dat je max zoveel geld besteed en de rest zet je gewoon weg en kom je niet meer aan. Klaar!
Als je geen geld hebt kun je dat niet uitgeven en je was gewend aan minder geld.

(En als je vader en je stiefmoeder je egoïstisch noemen, dan wordt het tijd om je gedrag eens te gaan veranderen ipv klagen)

**Geplaatst**: 18-10-16 13:26

Geplaatst: 18-10-16 13:26

Lieve TS, super dat je stage je werkplek is geworden! Je zult vast en zeker snel de draagkracht vinden om alleen te wonen. Ik ken de sociale hulpverlening niet in Nederland maar er zal vast en zeker wel iemand zijn die je hierin de nodige ondersteuning kan bieden. Waarschijnlijk zal je vader en je moeder je hierin ook willen steunen.

Het is gewoon een lastige verandering. Je vader heeft recht op zijn geluk maar jij ook. Heel veel succes en sterkte!

**Geplaatst**: 18-10-16 21:33

Re: Mijn vader wil samenwonen met zijn nieuwe vriendin maar...

Geplaatst: 18-10-16 21:33

TS, ik vermoed dat de timing van het samenwonen in de nieuwe gezinssamenstelling voor jou gewoon niet optimaal is: je bent op een punt dat je steeds zelfstandiger wordt (je hebt je scooter en je vaste baan) en je wordt daarbij "teruggezet" in een gezinssituatie met meerdere kinderen, en jij wordt voor het gemak door beide ouders ook maar onder de "kinderen" geschaard, waarbij weinig ruimte lijkt te zijn voor eigen - jongvolwassen - inbreng. Ik vermoed daarbij dat het je het niet altijd even handig brengt ... Voeg daarbij twee ouders die ook geconfronteerd worden met grote veranderingen en daarin zoekende zijn, en voila, het werkt niet.

Of je daadwerkelijk egoistisch bent, weet ik niet. Ik weet wel dat het niet fair is van beide volwassenen om je dat voor de voeten te werpen op de manier waarop ze dat nu doen. Probeer toch de communicatie gaande te houden, bijvoorbeeld over je reden waarom je niet (weer) vrij kon nemen om je vader op te halen/te bezoeken in het ziekenhuis. Misschien heeft je stiefmoeder wel nooit gewerkt en heeft ze geen idee wat er wel en niet kan als je werkt ... Probeer zelf redelijk te blijven en ga vooral ook sparen om je eigen dromen waar te kunnen maken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-16 10:17

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-16 10:17

Weer even een update:

Het gaat nog steeds niet goed, inmiddels besloten dat een plek voor mezelf zoeken de beste oplossing is, maar dat wil nog niet lukken. Er is in de omgeving van mijn werk niets te huur dus dat is lastig. Wel met mijn moeder gepraat, en ik ga bij haar wonen! Ik heb dit vorige week aan mn vader verteld en hij moest er van huilen maar begreep het wel. Ik hoop dat ik nu meer rust krijg thuis en me ergens eindelijk weer thuis kan voelen. Ik zoek nog steeds langzaam door naar iets voor mezelf, maar als er niets te huur staat dan schiet dat uiteraard niet op

(mijn moeder woont in het zelfde dorp als mijn vader dus ik schiet er met afstand naar mijn werk niets mee op).

Ik hoop echt dat dit gaat werken, ik ga verhuizen zodra mijn nieuwe caviaverblijf bij mama staat , want mijn dames verhuizen ook allemaal mee

**Geplaatst**: 18-12-16 11:45

Geplaatst: 18-12-16 11:45

Eerst en vooral, :(:)

Hopelijk krijg je nu meer rust bij je mama en houden jij en je papa een heel goed en mooi contact. Dat is belangrijk. Heel veel succes met het zoeken naar een nieuwe woonst. Heb geduld, er komt vast en zeker iets moois op je pad.

Nomineer dit bericht ×