Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-02-16 18:42

Geplaatst: 09-02-16 18:42

Dat bedoel ik ook niet, enkel dat hij wel recht heeft op uitleg, meer niet.

Ben bijna 8 maanden geleden moeder geworden van een zoontje. Dolgelukkig maar mag nog altijd niet gaan werken wegens medische redenen.
Mijn vriend wil graag 2 kindjes, ik initieel ook maar onder de gegeven situatie ben ik daar niet zo zeker meer van.
Ik heb dit besproken met mijn vriend, mijn beweegredenen enzo. Niet omdat hij geen weet heeft van mijn medische problemen nu, maar omdat hij misschien iets minder een idee heeft welke impact dit heeft op het huishouden, opvoeding en verzorging zoontje,....
We zijn overééngekomen dat we nog wel zullen zien en het nog wat tijd geven.

Ik had ook gewoon kunnen zeggen tussen de soep en de petatten dat er geen 2de komt, punt maar in een relatie ben je met 2, niet alleen.

Ts: Veel praten met je partner en hopelijk komen jullie er uit.
Veel sterkte

Laatst bijgewerkt door dromertje2 op 09-02-16 18:53, in het totaal 3 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-16 18:43

Geplaatst: 09-02-16 18:43

pipo schreef:
Wat er tussen ts en haar man/vriend gebeurt is voor hun. Ts heeft twijfels, dan ga je op onderzoek uit. Lijkt me logisch. Maar een relatie houden en toch kinderen (proberen) te maken is ook logisch voor vele. Ik vind het niet zo verkeerd om dingen uit te zoeken en te kunnen onderbouwen. Zelfs als het om minimensjes gaat. Het zijn geen paarden/honden of iets wat je verkoopt als dingen niet gaan zoals gepland.. dus info, angst en twijfels zijn beter dan je zonder meer vol met jong te laten schieten. Want vriendlief is zo gek op kindjes.. nee een relatie is overleg, afwegen en soms na lange tijd is dat ook niet genoeg. Beter nu einde oefening als over 4 jaar als ts met een kleine zit en manlief aan t werk is en zijn ding doet, zonder ts. Ik ben bezig met een scheiding nu... na 20 jaar. Mijn paarden staan te koop.. mijn kids niet. Maar gaat zeker zwaar worden. Zowel afscheid van mijn beestjes als alleen voor de kids zorgen. Maar het leven loopt nooit zoals gedacht. Dus ts, goed dat je probeert te kijken hoe en wat.

Helemaal met je eens.

**Geplaatst**: 09-02-16 18:47

Geplaatst: 09-02-16 18:47

Verwijderd omdat de post waar ik op reageerde aangepast is

Laatst bijgewerkt door Sleeper op 09-02-16 18:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-16 18:48

Geplaatst: 09-02-16 18:48

chanel1985 schreef:
Dat bedoel ik ook niet, enkel dat hij wel recht heeft op uitleg, meer niet.

Dat is netjes maar in wezen heeft hij daar geen recht op/heeft ie niks te eisen. En zeker niet een uitleg waarbij je bloeduitslagen moet gaan opzoeken enz.

Een "omwille van mijn ziekte vind ik het niet eerlijk/lijkt het mij een onmogelijke taak om een kind op te voeden zou in een relatie voldoende moeten zijn. Of gewoon "ik heb nooit kinderen gewilt en wil ze nog steeds niet".

**Geplaatst**: 09-02-16 18:51

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 09-02-16 18:51

Sleeper: Heb dit al gecorrigeerd, mijn excuses

Ayasha: Zie mijn aangepaste vorige post

**Geplaatst**: 09-02-16 18:51

Geplaatst: 09-02-16 18:51

Ik begrijp je best, TS. Maar gaan twijfelen over wel/geen kinderen omdat het je je relatie kan kosten als jij besluit geen kinderen te willen (om welke reden dan ook). Is imo heel fout, nu wij bijna 9 maanden ouders zijn kan ik niet anders dan zeggen dat een kind krijgen heel mooi is maar tegelijkertijd de grootste relatietest die er bestaat.
Als je nu besluit voor een kindje te gaan en het klapt om wat voor reden dan ook, heb jij een kleintje waar je niet 100% zelf voor kan zorgen, is je (ex) man aan het werk en zal er veel neerkomen op je omgeving/naasten.

Succes met je beslissing, het zal hoe dan ook zwaar worden.

**Geplaatst**: 09-02-16 18:52

Geplaatst: 09-02-16 18:52

Wat is de prognose van je ziekte? Hoe staat je partner er tegenover? Hoe groot is je kinderwens? Kun je fysiek wel een zwangerschap aan? Heb je familie of vrienden die iets willen en kunnen opvangen?
Je moet eerst voor jezelf besluiten Hoe graag je het wilt. En ja, een kindje kost veel energie. Moet verzorgd en getild worden. Maar welke problemen verwacht je? En hoe reëel is dat?
Ik ken genoeg mensen die met een beperking prima voor hun kinderen kunnen zorgen. En gezonde mensen die het met hun kinderen allemaal niet voor elkaar krijgen.

**Geplaatst**: 09-02-16 18:58

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 09-02-16 18:58

Stel dat je geen lichamelijke problemen zou hebben, wil je dan wel een kindje?

Jouw lijf, jij beslist.

**Geplaatst**: 09-02-16 19:05

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 09-02-16 19:05

TS, ik had al eerder gereageerd, maar gezien de opvolgende reacties wil ik wel toevoegen dat ik het wel begrijp dat je het toch wil uitzoeken en goed over na wil denken. Ik heb nooit een kinderwens gehad, daar bovenop een chronische ziekte met een erfelijkheidsfactor, maar toch vond ik het nodig om er nogmaals heel goed over na te denken toen ik 35 was geworden. Wil ik het echt niet?

Natuurlijk is het jouw lijf en jouw keuze, maar een kindje nemen daar kies je ook samen voor. Wanneer je geen kinderen wil zou het fijn zijn als je je daar ook samen bij neer kan leggen. Dat je er samen over kan praten, dat je je keuze uit kan leggen, in de hoop dat je gesteund wordt in plaatst van dat er iets kapot gaat in je relatie. Dus dan is het heel goed dat je je er in verdiept. Betrek je vriend hier ook in. Laat hem ook van artsen horen wat de risico's voor jou zijn of welke invloed het zou kunnen hebben op jouw leven.

Nogmaals succes met je keuze. Ik hoop dat jullie er samen uitkomen.

**Geplaatst**: 09-02-16 19:10

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 09-02-16 19:10

Wat jessix omschrijft is precies wat ik bedoel.

Nogmaals veel sterkte

**Geplaatst**: 09-02-16 19:18

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 09-02-16 19:18

Hoe je het went of keert.. in een relatie zijn zulke dingen gewoon moeilijk. Je word geacht je voor te planten... Als de 1 wel wil en de ander niet zo nodig kan het gewoon tot wrijving leiden. Nu, later.. die vragen komen, ongeacht je het wil of niet. Zijn geen lichte dingen om te bespreken. Daarnaast ben je er wel uit en wil het niet kan er ook nog s wrijving ontstaan.. Wij mensen zijn zo geweldig in het "de ander" de schuld in de schoenen schuiven, dat je beter kan samenwonen met een paard .. dan vraagt niemand over voortplanten. Man+ vrouw= meestal kids. en wil of kan je dat niet heb je het toch wel zwaar om je te verdedigen.
Ik heb makkelijk banketstaaf.. heb 4 mooie kinderen, maar kan me goed voorstellen dat iemand dus beren en kuilen ziet. Wij nu ook.. mijn paps had diabetes type 1 en mijn man dus ook sinds ruim 5 jaar... Mijn 2 jongste zijn dus dubbel gezegend met de diabetes gen... Daarnaast heb ik fybro, en mijn oudste dochter dus ook, blijkt afgelopen jaar. Je kan niet in de toekomst kijken.. maar je kan alleen kiezen voor dingen die jij heb/ of je naaste.. die toedoen aan de erfelijkheid van je kids. Dingen van buitenaf.. jammer Ik vind dat ts heel goed bezig is. Niets uitsluiten tot...

**Geplaatst**: 09-02-16 19:20

Geplaatst: 09-02-16 19:20

Jessix schreef:
Betrek je vriend hier ook in. Laat hem ook van artsen horen wat de risico's voor jou zijn of welke invloed het zou kunnen hebben op jouw leven.

Goede tip om hem met je artsen te laten praten.

**Geplaatst**: 09-02-16 19:28

Geplaatst: 09-02-16 19:28

2misty2 schreef:
Ik snap jullie reacties. En ik heb ook zeker mijn mening erover. Ik zie het niet zitten. Maar mijn partner dus wel. Het kan dus mijn relatie kosten. Vandaar dat ik nog één keer moeite doe om ervaringen van anderen te horen.
Ik heb Sjogren en SLE. Ben dus extreem moe en regelmatig pijn. De vermoeidheid zal me de kop kosten.
Kwa erfelijkheid is er geen risico.
En indd zoals hierboven. Mijn partner is de kostwinner doordat ik vanwege ziekte indd niet fulltime kan werken. Ik heb een part time baan.

Ik raad het je niet aan.
Heb ook chronische vermoeidheidsklachten met pijn.
De zwangerschap voelde ik me net een kip op der ei, slecht voelen en de tijd uitzitten. (Dat nooit meer)
Toen hij eenmaal geboren was, voelde ik mij een stuk beter. Ik red het en dan heb ik nog veel hulp van mijn man.
Voor ons werkt het, maar het is zwaar. Het is een bewuste keuze en had indien nodig veel hulp van ouders kunnen krijgen. Natuurlijk is dat alleen wanneer het niet gaat, want wil het zelf doen.

Als jij het niet ziet zitten, dan gaat het volgens mij zeker je relatie kosten wanneer je er toch voor kiest.
Want ookal krijg je er veel voor terug, je moet er ook zoveel voor laten. En gezien je ziekte moet je al een hoop laten, dus wat ga je dan nog overhouden??
Als je het wel voor 100% wilt, vind ik het een heel ander verhaal.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-16 14:20

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-16 14:20

Ik zelf wou wel graag een kindje. Maar niet met alle risico's. Mijn reumatoloog doet er vrij makkelijk over. Ik heb dus ook nooit problemen gezien daarin. Maar nu het bespreekbaar gaat worden en ik mijn leven bekijk.. vraag ik me af of het haalbaar is. Ik wil graag alles uitgezocht hebben. En daarom heb ik nu ook een afspraak gemaakt met de reumatoloog. Zowel voor mezelf als voor mijn partner.
Ik heb het idee dat mijn partner toch niet op de hoogte is/was van alle risico's. Dus ik zal hem er zeker verder bij betrekken.

**Geplaatst**: 10-02-16 14:48

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 10-02-16 14:48

Ik heb fibro, een chonische whiplash en meerdere hernia's die niet goed geopereerd kunnen worden en zwanger worden betekent vanaf 3 maand plat. En het risico dat het mis gaat en ik een rolstoel terecht komt. Dus voor ons heel duidelijk dat gaat het hem niet worden. Daarbij wat kan ik het kind daarna bieden? Werken is al nagenoeg niet te doen dus hoe zou ik dan een kind groot moeten brengen? Mijn man moet werken om rond te komen dus die kan dat niet op zich nemen. En wat als het mis zou gaan? dan kan ik niet de moeder zijn die ik zou willen zijn en als je dat van te voren weet is de keuze eigenlijk vrij snel gemaakt. Zou mijn partner dat anders zien dan vraag ik me af of de relatie wel dat is wat het zou moeten zijn.

**Geplaatst**: 10-02-16 15:08

Geplaatst: 10-02-16 15:08

Ik heb bewust niet voor kinderen gekozen. Het zou voor mij gewoonweg niet haalbaar zijn. Ik zou of mezelf te kort doen door over mijn grenzen te moeten gaan dagelijks om voor mijn kind te kunnen zorgen, of ik zou mijn kind te kort doen wanneer ik slecht in bed lig en iemand anders voor mijn kind moet zorgen.
Ik heb het er wel moeilijk mee gehad, vooral toen ik samen wat met mijn vorige vriend, die wel graag kinderen zou willen en ik er meer mee bezig was. Ondertussen al 10 jaar samen met mijn huidige ondertussen echtgenoot die zelf helemaal niks meer kinderen wilt. Bij ons is het geen optie en zal het dat ook nooit meer worden en we hebben daar allebei vrede mee. Soms steekt het wel eens, als een bekende een kindje krijgt, of bij het zien van leuke kinderspulletjes of kleertjes in de winkel, maar daar is dan niks aan te doen.
Wat ik heb is erfelijk, dus ik zou het mijn kind ook niet aan willen doen om elke dag met pijn wakker te worden en soms niet eens uit bed te komen. Ik kan soms al niet voor mezelf zorgen, laat staan voor een kleine...
Mijn ouders vinden het jammer maar staan er helemaal achter, mijn schoonouders nemen het me absoluut niet in dank af, maar dat is hun deel.

**Geplaatst**: 10-02-16 15:23

Geplaatst: 10-02-16 15:23

Verstandig om met je reumatoloog te gaan praten.
En neem je vriend, als het kan, mee naar dat gesprek.

Mijn man vindt het erg fijn om mee te gaan naar het ziekenhuis en te horen wat er precies aan de hand is.
Op een of andere manier is het dan toch echter.

Ps: heb een leuke 15 jarige puber met bijbehorende buien die je wel een week mag lenen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-02-16 18:36

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-16 18:36

Dank jullie wel allemaal!
Ik heb de knoop doorgehakt. Ik wil geen risico lopen en ook voor het kind niet. Ik denk dat ik het niet aan kan. We gaan dus uit elkaar..

**Geplaatst**: 22-02-16 18:40

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 22-02-16 18:40

Heftig TS. heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 22-02-16 18:40

Geplaatst: 22-02-16 18:40

Wat een zware beslissing, maar wel heel eerlijk en dapper! Veel sterkte!!!

**Geplaatst**: 22-02-16 18:48

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 22-02-16 18:48

Tjeetje 2Misty2, moeilijke beslissingen. Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 22-02-16 18:50

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 22-02-16 18:50

Eerlijke en dappere beslissing voor beide.
Beide heel veel sterkte gewenst.

**Geplaatst**: 22-02-16 18:58

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 22-02-16 18:58

Zo TS, die zag ik niet aankomen. Heel veel sterkte zeg.

Mag ik vragen of deze beslissing (uit elkaar gaan) van jullie samen is of heb jij die "dan maar vast voor je vriend/ex gemaakt"?

Ik vind het een eerlijke en dappere beslissing. Het siert je

**Geplaatst**: 22-02-16 19:33

Geplaatst: 22-02-16 19:33

moedig en dapper maar ook triest..... :(:)

sterkte.
(Ellendig dat een relatie eindigt met het geen Kinderen besluit)

**Geplaatst**: 22-02-16 19:35

Re: Kinderen 'willen' maar lichamelijk te zwaar.

Geplaatst: 22-02-16 19:35

Wauw. Eerlijk en dapper. Sterkte! :(:)

Nomineer dit bericht ×