Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-01-16 20:01

Geplaatst: 11-01-16 20:01

Dat werkt bij de marine net even wat anders. Een walplaatsing is meestal zonder uitzending en oefeningen. Bij de mariniers ligt dat weer anders maar zoals ik het van ts begrijp zit hij bij de vloot en niet bij het korps. Hij kan nu wel zeggen dat hij graag een walplaatsing wil totdat hij een keer heeft gevaren. Dat is gewoon echt leuk. Zeker als de sfeer aan boord goed is.
Maar goed dat is allemaal toekomst muziek. Hij moet eerst de opleiding maar doorkomen en zien of de marine echt wat voor hem is. Je hebt in ieder geval een berichtje van hem gehad en wat leuks om naar uit te kijken.

**Geplaatst**: 11-01-16 20:02

Geplaatst: 11-01-16 20:02

antje_vip schreef:
Ayasha schreef:
Antje_vip; wat een k*t-opmerking is dat nu weer?

Het is helemaal geen k-t opmerking maar een reëel punt om aan te denken. Hij verblijft in oorlogsgebied.

Ze zitten in den helder in een basis training

**Geplaatst**: 11-01-16 20:08

Geplaatst: 11-01-16 20:08

Ze zijn inderdaad bezig met de EMMV, de eerste basistraining.
Eerste 2 weken helemaal van huis en daarna 6/7 weken doordeweeks van huis en weekend wel naar huis.

**Geplaatst**: 11-01-16 20:33

Geplaatst: 11-01-16 20:33

Gashmiron schreef:
Ik heb je net ook al een PB gestuurd,
maar ik weet dus letterlijk hoe je je voelt.
Heel toevallig dat iemand een topic op bokt opent en mijn vriend bij die van jou op bivak gaat/is deze weken .
Moet eerlijk zeggen dat dit mij echt even goed doet haha.

Grappig dat er nog bokker in het zelfde soort schuitje zit

En god wat voel ik mij nu hoog bejaard met mijn 20 jarige zoon bij de Marine

Laatst bijgewerkt door Sall op 11-01-16 20:40, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 20:40

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 20:40

Ik ben onwijs blij met het bericht van Gashmiron!
Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat me vriend de opleiding wel door gaat komen. Vorige keer is hij er ook door heen gekomen en zijn baret gehaald. Helaas stopte hij er daarna zelf mee.
Ik wil goed bespreken met hem hoe we dat later gaan doen. Ik wil zeker weten dat hij na die 5 jaar niet weer veel de zee op gaat. Ik heb een kinderwens en dat ga ik niet doen met iemand die de komende 10 jaar op schip zit. Dus dat wil ik allemaal wel gaan bespreken alsie terug komt na deze weken.

**Geplaatst**: 11-01-16 20:43

Geplaatst: 11-01-16 20:43

Veel op zee ligt ook aan het dienstvak wat hij heeft gekozen. Sommige dienstvakken zijn nu eenmaal vaak aan boord nodig en minder aan de wal.

**Geplaatst**: 11-01-16 20:49

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 20:49

Mijn oudste is goedgekeurd voor de onderzeedienst
Lijkt mij weer heel
Anders en apart

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 20:53

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 20:53

Mijn vriend gaat de technische kant op maar hoe wat waar i dont know

**Geplaatst**: 11-01-16 20:58

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 20:58

Mijn zoon is eigenlijk een echt salesman
Geen idee wat dan zijn functie bij de marine zal worden :')

**Geplaatst**: 11-01-16 21:03

Geplaatst: 11-01-16 21:03

korbakimmy8 schreef:
Ik ben onwijs blij met het bericht van Gashmiron!
Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat me vriend de opleiding wel door gaat komen. Vorige keer is hij er ook door heen gekomen en zijn baret gehaald. Helaas stopte hij er daarna zelf mee.
Ik wil goed bespreken met hem hoe we dat later gaan doen. Ik wil zeker weten dat hij na die 5 jaar niet weer veel de zee op gaat. Ik heb een kinderwens en dat ga ik niet doen met iemand die de komende 10 jaar op schip zit. Dus dat wil ik allemaal wel gaan bespreken alsie terug komt na deze weken.

Jullie zijn net bij elkaar dus nog helemaal hotel de botel, wonen nog niet samen en jij wil nu al van hem weten wat hij over vijf jaar gaat doen. Ga toch eerst eens gewoon verder met de relatie ipv zo verschrikkelijk serieus te zijn. Relatie is ook genieten en als jij nu al kunt zeggen dat je dus verwacht dat hij over vijf jaar een baan aan de wal zoekt dan leg je er wel heel direct de rem op. Je kunt toch niet van iemand, die net aan het begin van zijn nieuw carriere zit verwachten dat hij zegt Tuurlijk schatje, over vijf jaar ben ik elke avond om vijf uur thuis. En zorg dat je jezelf eerst eens ontplooid, werken na je studie enzenz. En er zijn heel veel ouders die alleen kinderen opvoeden door de week, dus maak je niet zo druk.

**Geplaatst**: 11-01-16 21:14

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 21:14

Wijze woorden bigone
Ik herken de de kwijze van ts (heb puber kids) maar het leven laat zich inderdaad niet zo indelen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 21:22

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 21:22

Bigone

Ben ik het niet helemaal mee eens. Als hij nu al zegt dat ie na die 5 jaar nog eens 5 jaar achter aan plakt dan ga ik even 2 x extra na denken. Ik ben iemand met dromen en wensen en een kinderwens op niet te oude leeftijd zit daarbij. Ik wil niet alleen zwanger zijn, alles alleen moeten doen als ik zwanger ben en ook iet mijn kind alleen op willen voeden. Dat doe ik niet voor mezelf maar voor me kinderen dan.
Tuurlijk ben ik nog hotel de botel maar dat hoop ik altijs te blijven. En dit hou me niet tegen om serieus met hem te praten. Ik bwn geen 16 meer en hij geen 18.
Hij is 25 en ik bijna 21. Ik ken hem die keuze daar best mee confronteren. Of het er in ieder geval over hebben.

**Geplaatst**: 11-01-16 21:23

Geplaatst: 11-01-16 21:23

korbakimmy8 schreef:
Ik ben onwijs blij met het bericht van Gashmiron!
Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat me vriend de opleiding wel door gaat komen. Vorige keer is hij er ook door heen gekomen en zijn baret gehaald. Helaas stopte hij er daarna zelf mee.
Ik wil goed bespreken met hem hoe we dat later gaan doen. Ik wil zeker weten dat hij na die 5 jaar niet weer veel de zee op gaat. Ik heb een kinderwens en dat ga ik niet doen met iemand die de komende 10 jaar op schip zit. Dus dat wil ik allemaal wel gaan bespreken alsie terug komt na deze weken.

goeie genade zeg,aangezien hij toch weer voor de opleiding kiest is hij een marinier in hart en nieren.
lieve meid dit is een levenstijl net als boer zijn..dat zit in je.
Jij moet dringend leren zelfstandig te zijn want dit wordt veel zwaarder.
Als je het nou al niet aan kan vree sik de toekomst voor jullie beiden.
ik heb mijn droom laten gaan vanwege een man en spijt oh wat een spijt en hij gedroeg precies zoals jij nu.........

**Geplaatst**: 11-01-16 21:27

Geplaatst: 11-01-16 21:27

Nou Ts, ik begrijp je, ook al zit mijn vriend niet bij de marine. Hij zit in de ICT en moet sinds een tijdje ook geregeld naar het buitenland. Vandaag is hij naar Barcelona vertrokken, dat is leuk voor hem, waardoor het voor mij ook goed meevalt. Maar de week van Kerst zat hij in een buitenwijk in Roemenië, helemaal alleen dagenlang, met nog heel wat reisproblemen. En als hij het dan zwaar heeft, maakt dat het voor mij ook een stuk moeilijker.
En ik ben prima zelfstandig hoor. We wonen samen, maar kunnen altijd ons eigen ding doen en hoef me ook nooit te verantwoorden. Maar het is gewoon zo stil in huis, koken voor 1 persoon lukt me nooit en ik ga veel vroeger slapen uit verveling

Nu, jullie zijn nog niet zo lang samen, dus ik snap wel dat je er daarom wat emotioneler door bent, ik denk dat dat een heel menselijke en verliefde reactie is die weinig zegt over hoe je dat in de toekomst gaat aankunnen. Ergens ga je wel de klik moeten maken, maar bij mij is dat na de eerste keer ook gekomen, en als ik het hier lees, gaat het bijna altijd wel beter.
Dat hij een job die hij graag doet mogelijk wilt blijven doen, daar moet je wel rekening mee houden. Ik zou niet willen dat mijn vriend omwille van mij iets gaat doen wat hij eigenlijk niet wilt. Je moet tenslotte een groot stuk van je leven gaan werken.

En mijn vriend en ik zijn na 5.5 jaar ook nog steeds hoteldebotel hoor, het lijkt zelfs eerder "erger" te worden, dus dat kan nog even duren

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 21:28

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 21:28

liesjecryos schreef:
korbakimmy8 schreef:
Ik ben onwijs blij met het bericht van Gashmiron!
Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat me vriend de opleiding wel door gaat komen. Vorige keer is hij er ook door heen gekomen en zijn baret gehaald. Helaas stopte hij er daarna zelf mee.
Ik wil goed bespreken met hem hoe we dat later gaan doen. Ik wil zeker weten dat hij na die 5 jaar niet weer veel de zee op gaat. Ik heb een kinderwens en dat ga ik niet doen met iemand die de komende 10 jaar op schip zit. Dus dat wil ik allemaal wel gaan bespreken alsie terug komt na deze weken.

goeie genade zeg,aangezien hij toch weer voor de opleiding kiest is hij een marinier in hart en nieren.
lieve meid dit is een levenstijl net als boer zijn..dat zit in je.
Jij moet dringend leren zelfstandig te zijn want dit wordt veel zwaarder.
Als je het nou al niet aan kan vree sik de toekomst voor jullie beiden.
ik heb mijn droom laten gaan vanwege een man en spijt oh wat een spijt en hij gedroeg precies zoals jij nu.........

Deze opleiding kiest ie voor het geld. Omdat ie nu gewoon geen toekomst heeft met het werk wat ie had (uitzendbureaus). Ik ga het er over hebben met hem hoe we het gaan doen. En dan zie ik na het weekend als die thuis is gekomen wel of ik me er daar in kqn vinden

**Geplaatst**: 11-01-16 21:30

Geplaatst: 11-01-16 21:30

Sommigen praten hier wel heel makkelijk. Ik snap je gevoel wel hoor TS. Vlak nadat ik mijn vriend leerde kennen ging hij bij het Korps Mariniers. Hij was dus alleen de weekenden thuis (en ik werkte elke vrijdagavond + zaterdag). In die weekendjes moesten we dan tijd voor elkaar maken, de verjaardagen af, vrienden bezoeken etc. Niet echt een relaxte manier om een relatie op te bouwen.

Het ergste vond ik nog wel dat je geen contact mocht hebben. Nu belde hij me weleens 's nachts van onder de dekens met als risico dat zijn hele groep kon gaan liggen opdrukken voor straf. Tijdens de bivaks was het inderdaad 2 weken 0,0 contact. Dus niet even bellen/appen toen ik mijn huisdier plotseling in moest laten slapen.

En dan het vooruitzicht op uitzending, daar werd ik al helemaal niet blij van. En ik was op dat moment 24. Woonde al jaren op mezelf en kon prima mezelf vermaken maar ik hunkerde gewoon naar de quality time met m'n vriendje.

De dagen die we samen waren werden heel krampachtig en je leeft constant weer toe naar dat afscheid. Hadden we op dat moment al jaren een stabiele relatie dan was het misschien anders geweest maar nu vonden we het allebei heel moeilijk. En we hadden het idd ook al wel over de toekomst. Beter direct daar open over zijn dan er na 5jaar achter komen dat jullie niet op 1 lijn zitten lijkt mij.

Ik heb helaas niet echt een oplossing voor je. Mijn vent is met de opleiding gestopt en heeft zich omgeschoold. Ben er nooit rouwig om geweest

. Blijf goed communiceren met elkaar en wees open over je zorgen, dat is het belangrijkste denk ik.

Edit: typo

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 21:37

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 21:37

Dee_Es schreef:
Sommigen praten hier wel heel makkelijk. Ik snap je gevoel wel hoor TS. Vlak nadat ik mijn vriend leerde kennen ging hij bij het Korps Mariniers. Hij was dus alleen de weekenden thuis (en ik werkte elke vrijdagavond + zaterdag). In die weekendjes moesten we dan tijd voor elkaar maken, de verjaardagen af, vrienden bezoeken etc. Niet echt een relaxte manier om een relatie op te bouwen.

Het ergste vond ik nog wel dat je geen contact mocht hebben. Nu belde hij me weleens 's nachts van onder de dekens met als risico dat zijn hele groep kon gaan liggen opdrukken voor straf. Tijdens de bivaks was het inderdaad 2 weken 0,0 contact. Dus niet even bellen/appen toen ik mijn huisdier plotseling in moest laten slapen.

En dan het vooruitzicht op uitzending, daar werd ik al helemaal niet blij van. En ik was op dat moment 24. Woonde al jaren op mezelf en kon prima mezelf vermaken maar ik hunkerde gewoon naar de quality time met m'n vriendje.

De dagen die we samen waren werden heel krampachtig en je leeft constant weer toe naar dat afscheid. Hadden we op dat moment al jaren een stabiele relatie dan was het misschien anders geweest maar nu vonden we het allebei heel moeilijk. En we hadden het idd ook al wel over de toekomst. Beter direct daar open over zijn dan er na 5jaar achter komen dat jullie niet op 1 lijn zitten lijkt mij.

Ik heb helaas niet echt een oplossing voor je. Mijn vent is met de opleiding gestopt en heeft zich omgeschoold. Ben er nooit rouwig om geweest . Blijf goed communiceren met elkaar en wees open over je zorgen, dat is het belangrijkste denk ik.

Edit: typo

Dank je voor je berichtje. Wat jij zegt ken ik me helemaal in vinden. Ik leefde nu al vanaf voor kerst uit naar het moment van vertrek. Vanmorgen dus. Hoe jij alles verwoord klopt wel hoe ik me nu voel en hoe we de afgelopen week geleefd hebben. Communiceren is inderdaad zo onwijs belangrijk. Daar start een goede relatie mee.

**Geplaatst**: 11-01-16 21:42

Geplaatst: 11-01-16 21:42

Ik vind t allemaal wel makkelijk praten van sommigen hier hoor. Ik zou er ook niet tegen kunnen als mijn vriend vaak en lang van huis is.

Ik heb heus wel genoeg te doen, maar ik heb graag vastigheid. Nee, ik heb niet mn hele leven al gepland, maar ik weet al wel ongeveer hoe ik mijn komende 10 jaar wil doorbrengen. En dat is niet 'in een relatie maar toch alleen'
Als ik een relatie heb, wil ik dat voor de volle 100%. En niet 75% van de tijd alleen zijn maar toch gebonden aan een relatie.

Maar nu zou een relatie voor mij al een no go zijn als de man in kwestie marinier oid zou zijn. Dan is mijn mening dat ik beter single kan blijven.

**Geplaatst**: 11-01-16 21:43

Geplaatst: 11-01-16 21:43

Je moet er mee leren omgaan , het zal nooit wennen zijn. De 2 weken zijn heel snel om .

Ik heb een mariniertje gehad en die ik de eerste 8 maanden niet meer zag. Dat vond ik in het begin vreselijk maar ik wist dat het erbij hoorde . Daarna kon ik er mee omgaan .

**Geplaatst**: 11-01-16 21:49

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 21:49

Eerlijk? Ik zou als ik hem was heel hard wegrennen als mijn 20-jarige vriendin waar ik nog maar heel kort mee samen was het zou gaan hebben over mijn plan voor over 5 jaar

**Geplaatst**: 11-01-16 21:53

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 21:53

Maar je bent hem niet, hoe ze op de toekomst kijken samen en of ze dat kunnen afstemmen, is iets tussen hen...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-16 21:57

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-16 21:57

Eulogy schreef:
Eerlijk? Ik zou als ik hem was heel hard wegrennen als mijn 20-jarige vriendin waar ik nog maar heel kort mee samen was het zou gaan hebben over mijn plan voor over 5 jaar

Deze reactie vind ik niet helemaal gepast. Is het gek dat ik al bijna 21 jarige samen met mijn vriend van 25 naar de toekomst kijk? En hier dus ook over praat? Mijn afgelopem 5 jaar relatie is zinloos geweest. Achteraf gezien veelste veel tijd in gestoken en zonde van me tijd geweest. Ik heb geen zin om op me 26ste er achter te komen dat het met me huidige vriend toch niet werkt omdat ie hele andere plannen heeft.

**Geplaatst**: 11-01-16 22:01

Geplaatst: 11-01-16 22:01

Dat klopt, maar op die leeftijd kun je toch nog helemaal niks zeggen over wat jij over 5 jaar misschien wel of niet wil? Ik vind dat je dat niet van zo'n jong iemand kan vragen.
Als hij nu "belooft" over 5 jaar "normaal" werk te zoeken en over 5 jaar blijkt toch dat hij bij de marine wil blijven, wat doe je dan?

Edit: maar nu al zulke grote dingen van hem vragen geeft imo geen enkele zekerheid, als dat is wat je zoekt. Ik zou het als ik hem was erg benauwend vinden. Tenzij je bedoelt dat je gewoon eens wilt praten over zijn globale verwachtingen van jullie relatie, dat vind ik nog wat anders

**Geplaatst**: 11-01-16 22:04

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 22:04

Tja, wie weet heeft hij het daar wel graag over, maakt hij wel graag al plannen met ts...?

**Geplaatst**: 11-01-16 22:10

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 11-01-16 22:10

Je gaat aan mijn punt voorbij. Als je nu zulke concrete plannen maakt en je eigen leven zo afstemt op wat hij nu zegt, wat doe je dan als jij over 5 jaar toch bij de marine wil blijven? Of als hij dan ook geen "gewoon" werk kan vinden? Dan zit je toch nog met hetzelfde probleem?

Nomineer dit bericht ×