Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-11-15 14:10

Geplaatst: 11-11-15 14:10

Wat een nare ervaring! Maar geloof me, er zijn echt nog mensen die wel hulp bieden hoor! Mijn dochter kreeg onlangs een epileptische aanval en raakte bewusteloos terwijl ze met haar paard aan de hand liep. Iemand zag het paard alleen weg galopperen en is gaan kijken. De vrouw heeft onmiddellijk 112 gebeld en is bij haar gebleven totdat ze hulp kreeg. Ook kwamen laatst 2 ruiters ten val en de paarden kwamen alleen terug op stal. Toen ik de ruiters met de auto ging zoeken, vond ik er 1 op straat en een motorrijder had zijn motor voor haar geparkeerd en leidde het verkeer om haar heen. Iemand anders had ook al 112 gebeld. Dus verlies niet het geloof in de mensheid, het kan ook anders!!

**Geplaatst**: 11-11-15 14:16

Geplaatst: 11-11-15 14:16

Wat een heftig verhaal, TS! Kan me voorstellen dat je erg geschrokken bent!

Op je vraag of ik een ander zou helpen: Normaal wel hoor!

Ik heb geen voorbeelden waarbij ik geen hulp kreeg, wel een omgekeerde situatie, waar mijn mond overigens ook van open viel: Ik reed laatst vlakbij huis over een smal weggetje, veel sloten erom heen, weinig uitwijkmogelijkheden en zag een meisje/vrouw (schat begin 20) lopen met 2 paarden aan de hand. 1 was gezadeld, de ander niet, zij in rijkleding, cap op. Het was mij overduidelijk dat dit niet bepaald vanzelf ging, aangezien ze de gehele breedte van de weg nodig had, de paarden alle kanten op stuiterden, naar elkaar liepen te slaan en zij ternauwernood de teugels & halstertouw vast kon houden. Een auto had zich er al langsheen gewrongen waarbij het gezadelde paard wegsprong en half op de motorkap vd auto belandde. Ik ben er een meter of 10 achter stapvoets blijven rijden tot ze in een zijweggetje kon gaan staan en ik kon passeren.
Bij het weggetje ben ik even gestopt, raampje omlaag en gevraagd of ze misschien hulp nodig had om de paarden even naar de manege te lopen (5 min daarvandaan). Wat denk je: ik kreeg me daar toch een grote mond!! Dat ik mijn bek moest houden en op moest donderen en dat zij haar paarden prima aan kon en ik me daar niet mee had te bemoeien.
Goed..... een gewoon "nee hoor, het lukt wel, bedankt!" was ook duidelijk geweest.
En voor de goede orde: het ongezadelde paard kwam een paar minuten later los over de weg voorbij rennen (zag ik toen ik inmidels thuis was).

LoveBodin schreef:
Mag ik dan vragen wat iedereen hier zou doen in volgende situatie: in 't donker, alleen (als vrouw dus). Staat op een afgelegen weg een auto langs de weg. Wel met knipperlichten, maar niet direct als noodsituatie. Stoppen jullie dan ook?

Nee. Ik woon in de Randstad en hoor/zie teveel rare dingen gebeuren hier. Ik zou onder geen beding stoppen en uitstappen. Als de auto gevaarlijk staat, zou ik de politie bellen en dit melden. Wat al eerder gezegd is volgens mij; dit wordt soms gebruikt om mensen te lokken en dan te overvallen (verhaal van bendes die een kinderzitje met een pop in de berm zetten etc).

**Geplaatst**: 11-11-15 14:20

Geplaatst: 11-11-15 14:20

Pfoeh, hier wel een helper hoor. Volgende keer moet je maar bij mij in de buurt van je fiets vallen

Heb al ooit een man uit de auto geplukt die midden op straat stil stond, niets meer wist en alles blokkeerde. Had ie een hypo waar ik pas achter kwam toen ik maar in zijn telefoon ben gaan zoeken en per toeval zijn zus in de contacten vond.
Pubermeiske dat van de fiets viel gevraagd of het ging.
En de mooiste... een moeder stond te praten in een winkelstraat en meters verderop gaat haar dochtertje op een klein fietsje zo *paf* tegen de grond. Roze fietsbel in stukjes

Moeder doet niks! Dus ik raap dat meisje op, die roept meteen met een schrikgezichtje 'mamma niks aan de hand hoor!'. Ik alle fietsbelstukjes bij elkaar gezocht en in haar roze fietsmandje gedaan en teruggestuurd naar mama. Die nog steeds stond te kleppen!
Werkelijk...
Mijn vriend is ooit de trein uit gerend omdat hij op het perron een blinde man zag lopen die niet goed wist waar hij heen moest, dus die geholpen.

nouja moraal van het verhaal, we zijn niet allemaal horken TS! Keep the faith!

**Geplaatst**: 11-11-15 14:26

Geplaatst: 11-11-15 14:26

LoveBodin schreef:
Wel erg sneu als mensen niet helpen.
Maar is idd het bijstander effect... Hoe meer mensen er zijn, hoe minder hulp er geboden wordt. Iedereen denkt: een ander doet 't wel.
Is niet perse van deze maatschappij geloof ik hoor.

Mag ik dan vragen wat iedereen hier zou doen in volgende situatie: in 't donker, alleen (als vrouw dus). Staat op een afgelegen weg een auto langs de weg. Wel met knipperlichten, maar niet direct als noodsituatie. Stoppen jullie dan ook?

Dit is wel even een héle andere situatie dan die waar TS in terechtkwam he.

Ik kan niet vertellen wat ik dan zou doen, als vrouw. Ik heb wel een keer 112 gebeld vanwege een druk gebarend stel 'medelanders" die mij wilden laten stoppen en ik kon ècht niet zeggen of dat zuivere koffie was, dus reed ik door maar belde wel om hulp, voor het geval dat, en heb het verhaal ook uitgelegd. Op die plek werden namelijk nogal eens mensen van hun scooter afgeplukt...
Wel weet ik dat ik TS in haar situatie zou helpen. (Hoe moeizaam ook ivm mijn slechte gezondheid.) Omdat TS haar leven in feite in gevaar was en zij geen gevaar voor mij vormt.

Laatst bijgewerkt door Zoolgangster op 11-11-15 14:29, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-11-15 14:27

Geplaatst: 11-11-15 14:27

Selina schreef:
Suliko schreef:
Dat mensen soms bang zijn is ook absoluut waar, de muziekleraar van mijn broer fietste een keer een grote brug over in de avond/nacht en werd door een groep jongeren op scooters van achteren vol in zijn rug geslagen, waarna de groep omkeerde en hem compleet in elkaar trapte. Iedereen fietste en liep door (ondanks dat hij echt om hulp riep), waarschijnlijk bang dat hij dronken was of dat het een val was. Ondertussen lag hij daar met een gescheurde milt, gebroken ribben en nog wel meer. Uiteindelijk, de volgende ochtend pas, toen hij bijna onderkoeld was geraakt. Herkende een van zijn leerlingen hem...

Ik had hier ook niet durven helpen maar had wel als ik uit zicht was 112 gebeld zodat de politie en ambulance ernaartoe konden. Je wilt niet zelf ook slachtoffer worden.

Snap ik, als ik er zelf langs fietste had ik het misschien ook een beetje eng gevonden, vooral omdat het nacht is. Maar hoeveel moeite is het inderdaad om even de 112 te bellen als je uit het zicht bent.

**Geplaatst**: 11-11-15 14:41

Geplaatst: 11-11-15 14:41

Ik ben een paar keer onderuit gegaan met de fiets, ben een niet zo handig persoon, en 1x gehad dat ik niet overeind geholpen ben. Terwijl ik echt recht voor 2 mensen hun voeten viel. Ze bleven gewoon wachten totdat ik weer overeind gekrabbel was en liepen toen verder. Maar verder altijd, soms met meerdere tegelijk (wat dan ook weer heel ongemakkelijk is) Ik had je niet laten liggen hoor!

Ben zelfs weleens een apotheek binnen gerent, gebeurde praktisch voor hun deur, en gevraagd om hun ehbo koffer. Was een meneer gevallen, waren wel mensen om te helpen maar hij bloedde behoorlijk. Mensen van de apotheek zijn meteen mee terug gerent om te helpen, totdat de ambulance er was.

**Geplaatst**: 11-11-15 15:21

Geplaatst: 11-11-15 15:21

Onbegrijpelijk dat er niemand stopte om je te helpen ts

. Gelukkig is het goed afgelopen!

Zelf stop ik altijd als er nog niet genoeg mensen bij zijn.

Afgelopen zomer nog, ik reed op het fietspad en zag een heel stuk voor me een meisje keihard onderuit gaan. Ze had het stuur van haar fiets in haar maag gekregen en lag echt naar adem te happen. Voor mij fietste 2 wielrenners en een ouder echtpaar. Keken er naar en reden gewoon door -O-

. Ik ben gestopt en heb haar fiets van haar afgehaald en recht gezet. Heb haar een zakdoekje gegeven zodat ze haar schaafwonden een beetje schoon kon vegen en toen ze een beetje op adem was gevraagd of ik iemand kon bellen. Dat moest niet, ze was bijna thuis en het laatste stukje lopen ging wel. Ze heeft me wel 10 keer bedankt.

Kleine moeite zoiets.. ik begrijp dan ook werkelijk niet hoe andere mensen gewoon iemand kunnen laten liggen.

**Geplaatst**: 11-11-15 17:23

Geplaatst: 11-11-15 17:23

pinto_1 schreef:
lor1_1984 schreef:
1x gehad dat er iemand al behoorlijk ongecoördineerd aan kwam fietsen, op 5m van me onderuit kletterde maar dat m'n Rottweiler compleet door het lint ging.
Die ga ik dan ook niet helpen want dan had 'ie gaatjes gehad.
Meneer werd nog pissig ook en probeerde me te dwingen ondanks dat ik aangaf met een agressieve hond te lopen, maar toen ik de lijn heel rustig iets (lees: paar cm, dus nog lang niet in de buurt van die man) liet vieren en de hond weer flipte bond 'ie ook gelijk in.
Overigens deed die hond normaal niet zo, waardoor ik ook gelijk alert werd bij die man want als die hond zo flipte was er wat aan de hand.

Normaal als ik iemand zou zien vallen ofzo dan help ik wel of blijf iig even in de gaten houden of het wel goed gaat.

Normaal zou je helpen, maar nu is het heel terecht dat je niet helpt?

Voor hetzelfde geld had meneer suikerziekte, vandaar zijn ongecoördineerde manier van fietsen en het vallen. Vind dat je wel heel makkelijk concludeert dat het een louche type was. Ook niet echt aardig van je om dan ook nog de hondenlijn te laten vieren waardoor je hond weer agressief wordt.

Denk dat dit ook een beetje het probleem is van omstanders die niets doen, het maken van aannames. Is het wel veilig, is het niet zijn eigen schuld, misschien is ie wel dronken, etc.

Vond het filmpje wel een eyeopener. Ik ga ervan uit dat ik wel zou helpen, maar ik denk dat al die omstanders van het filmpje dat ook vooraf gezegd zouden hebben.

Sja, als ik niet kan helpen want geen plek om de hond vast te binden en een hond die compleet uit d'r stekker gaat dus loslaten is al helemaal geen goed idee ga ik niet helpen nee.
Tenzij je graag met veel meer schade naar het ziekenhuis wil. :Y)

Meneer was trouwens overduidelijk straalbezopen, de alcoholwalm kwam me al tegemoet voordat meneer viel.
Lijn laten vieren was max 5cm, dus die hond had nooit wat kunnen doen bij hem ivm de afstand van enkele meters (5m tussen hem en mij en ong 4-4,5m tussen hem en de hond) en deed ik enkel om nogmaals duidelijk te maken dat ik hem niet kon helpen omdat hij mij niet wilde geloven.
Als meneer verder gewoon goed bij kennis is en normaal kan opstaan (oké met moeite maar dat kwam duidelijk door de drank) ga ik idd niet met mijn flippende hond helpen, dan wacht meneer maar even op de volgende voetganger (die er ook al aan kwam lopen).
Tis nu niet alsof ik helemaal niks wilde doen en als er echt nood was geweest had ik gewoon 112 gebeld en was erbij gebleven, ondanks die flippende Rottweiler en/of ik had even aangebeld bij de huisarts die daar 20m verderop zit/zat of die kon helpen.

**Geplaatst**: 11-11-15 21:31

Geplaatst: 11-11-15 21:31

Blue_moon schreef:
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het heel moeilijk vind om iemand te helpen. Het komt door angst. Angst voor het contact en angst dat ik vervolgens de pineut ben.

Het hoeft dus lang niet altijd zo te zijn dat mensen asociaal zijn of denken dat een ander wel helpt. Het kan ook gewoon komen omdat ze bang zijn om te helpen.
Als ik zo eens kijk naar hoe de mensen tegenwoordig met elkaar omgaan verbaast mij dat echt niet.

Hier ben ik het ook mee eens!

Ik zou TS wel hebben geholpen, omdat ze op een spoor lag, dan kan ik mezelf wel over mijn angst heen zetten. Het is niet zo dat ik alleen iemand help als het levensbedreigend is, maar dan is de knop voor mij gewoon sneller om. En ja, mensen kunnen dat egoïstisch vinden, maar zo ben ik nu eenmaal

**Geplaatst**: 11-11-15 21:39

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 11-11-15 21:39

Blue_moon schreef:
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het heel moeilijk vind om iemand te helpen. Het komt door angst. Angst voor het contact en angst dat ik vervolgens de pineut ben.

Het hoeft dus lang niet altijd zo te zijn dat mensen asociaal zijn of denken dat een ander wel helpt. Het kan ook gewoon komen omdat ze bang zijn om te helpen.
Als ik zo eens kijk naar hoe de mensen tegenwoordig met elkaar omgaan verbaast mij dat echt niet.

Dit heb ik ook

, ik kijk ook op youtube vaak van die sociale experimenten. Ik weet van mezelf dat ik in bepaalde situaties heel graag wil helpen, maar in andere situaties misschien niet zo goed zou durven..

Ik zou in het donker nooit uit een auto stappen bijvoorbeeld, en ik zou ook nooit een gevecht tussen twee mannen/jongens onderbreken omdat ik weet dat ik daar niet sterk genoeg voor ben.

**Geplaatst**: 11-11-15 22:01

Geplaatst: 11-11-15 22:01

Ik ben een keer gevallen met de fiets. Had niks. Beetje dom van de weg af gereden

Haalt een vrouw mij in, fietst al niet zo snel, kijkt naar me en fietst door. Dacht er toen niet zo bij na.. stond ook zo weer overeind

**Geplaatst**: 11-11-15 22:22

Geplaatst: 11-11-15 22:22

Ik vind het heel raar dat mensen niet zouden helpen, maar kan me ook wel weer in de post van Blue_moon vinden. Als mensen je zo afsnauwen als je alleen maar probeert te helpen dan zou ik de volgende keer misschien liever niet gaan.
Maar ik ben zelf een keer in de zee omver geslagen door een golf en toen ik 'boven' kwam en uit het water kwam zag ik dat ik een grote wond op mn heup had die flink bloedde. (Is later wel gehecht) Ik viel letterlijk voor een heel stuk met allemaal toeristen op ligbedden, en die lagen er meer naar te kijken alsof ze eindelijk (leed)vermaak hadden. Niemand vroeg iets of hielp me...

**Geplaatst**: 12-11-15 14:04

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 12-11-15 14:04

In jouw geval zou ik inderdaad zeker geholpen hebben. Er zijn echter ook situaties waarbij ik niet help. Als ik het idee heb dat mijn eigen veiligheid in het geding komt (zoals bijvoorbeeld in het geval van die muziekleraar), dan zal ik niet direct helpen. In dat geval had ik wel 112 gebeld.

Ik woon aan een rotonde, en daar gebeurt nogal eens wat. Als ik hoor dat er een aanrijding is, ga ik echt niet gelijk naar buiten, omdat het 9 van de 10 keer blikschade is. Vanaf mijn kamer heb ik uitzicht op de rotonde, dus als ik wat hoor wat niet klopt, kijk ik eerst wat er is.

Zo is er een keer een scootmobiel omgeklapt, en nog terwijl ik bezig was met telefoon en sleutels grijpen, waren er al zoveel mensen omheen, dat ik besloot dat ik overbodig was. Hier besloten niet te helpen.
Een andere keer was er een meisje aangereden. Bijna op mijn sokken naar buiten gerend, onderweg sokken uit, want dat was sneller dan schoenen aan. Naar mijn vader een brul gegeven dat er een meisje was aangereden, dus die kwam mij achterna. Vader van het meisje was heel blij dat haar fiets bij ons kon staan tot hij hem kon ophalen.

Op de rijvereniging met een evenement een keer een meisje wat zodanig van haar paard viel, dat er toch een ambulance bij moest komen voor de zekerheid. Een paar man heeft dat meisje onder hun hoede genomen, ik ben een paar meter verderop gaan staan, met haar zusje. Die kende ik van stage, en daardoor was ik ook de aangewezen persoon om haar onder mijn hoede te nemen, want ook zij was enorm van slag. Toen een paar meiden begonnen te giechelen omdat van het gevallen meisje, midden op het veld, de broek deels uitgetrokken moest worden door de ambulancebroeders om te onderzoeken, ben ik ook enorm uitgevallen naar het duo. Ze dropen ook gelijk af, en het zusje was ook heel blij dat ik haar zus 'beschermde'.

Op het moment dat ik het idee heb dat ik niet van toegevoegde waarde ben, ga ik er ook niet bij staan koekeloeren zodat mensen denken dat ik help.

Zelf nooit gevallen dat er mensen in de buurt waren, dus daar geen ervaring mee. Wel een keer gehad dat ik 's avonds naar huis fietste en een egel op de weg zag zitten. Beestje van de weg geplukt, en in de berm gezet. Toen ik nog even voorovergebogen stond te kijken of hij in orde was, stopte er een auto, die zag mij staan, en mijn fiets naast me, en vroeg zich af of ik in orde was. Uitgelegd dat ik naar mijn net geredde egel stond te kijken en zelf prima was, toen reed hij pas door.

Oudere mensen help ik ook altijd, bus in/uit, trein in/uit, stoep op/af. Ik vind het niet meer dan logisch.

**Geplaatst**: 12-11-15 15:37

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 12-11-15 15:37

De vraag stop je als alleenstaande vrouw in het donker bij een auto met pech.
Nee dat doe ik niet. Ik bel dan de politie.
In de randstad durf ik het echt niet aan.

**Geplaatst**: 12-11-15 15:48

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 12-11-15 15:48

Het is echt walgelijk dit.. wij hebben zo vaak zelfs de auto moeten stoppen omdat een persoon hulp nodig had en de mensen er direct omgeen niets deden! Ook zo met gewonxe dieren.

Als er veel mensen omheen zijn, denk je wel sneller 'een ander gaat toch wel helpen'. Ik ga er dan ook niet meteen heen (sociale fobie hier) tenzij de persoon echt in nood is. Maar ik blijf wel wachten om zeker te zijn dat een ander helpt!

**Geplaatst**: 12-11-15 15:52

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 12-11-15 15:52

Mijn vriendin is flauwgevallen in een bushokje langs een hele drukke weg (waar ontzettend veel fietsers, auto's etc. langskomen) en ze werd niet geholpen. Ze had een flinke jaap in haar hoofd. Ze is uiteindelijk zelf bijgekomen. Maar dat vond ik toch ook wel zo erg!

**Geplaatst**: 12-11-15 15:58

Geplaatst: 12-11-15 15:58

Mloei schreef:
Mijn vriendin is flauwgevallen in een bushokje langs een hele drukke weg (waar ontzettend veel fietsers, auto's etc. langskomen) en ze werd niet geholpen. Ze had een flinke jaap in haar hoofd. Ze is uiteindelijk zelf bijgekomen. Maar dat vond ik toch ook wel zo erg!

Niet normaal

Ik ben eens heel hard met mijn elektrische fiets gevallen. Even bewusteloos geweest, hele gezicht lag open. Toen ik bij kwam, zag ik iemand naar me toe komen die me naar huis heeft gebracht. Ik vond dat toen zo fijn. Moet er niet aan denken hoe het was om geen hulp te hebben gekregen want ik was in paniek wist het echt even niet meer.

**Geplaatst**: 13-11-15 17:45

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 13-11-15 17:45

Wat een nare ervaring TS!

Toch zit het niet in de aard van ieder persoon. Mijn paps is een super lieve man. Hij rijdt geestelijk en lichamelijk gehandicapte kinderen naar school

. Echt wel het hart op de goede plek en hij geniet van zijn werk.
Echter er valt een kind recht voor z'n neus, maar er komt geen stroompje door z'n hersenen van ACTIE JE MOET HET KIND OPRAPEN. Nee dan is iemand hem al voor. Later gaat hij altijd denken en dan denkt hij, ik had het kind op kunnen rapen

. Maar op dat moment komt dat gewoon niet in hem op.

Als ik iets zie reageer ik altijd gelijk. Laatst was een omaatje met de rollator tegen de deur van de patatzaak aan het beuken. Ze wou er in maar het lukte niet. Ik stond gelijk op en hielp haar, terwijl de rest van de patatzaak der schaapachtig zat aan te staren.

Ik geloof dat mensen oprecht gewoon geen zin hebben om te helpen, maar een deel het ook niet in hun aard heeft zitten. Dat de gedachtegang daar gewoon niet snel genoeg voor gaat ofzo. Geen idee.. Maar denk niet dat iedereen expres niet wil helpen.

**Geplaatst**: 13-11-15 18:01

Geplaatst: 13-11-15 18:01

Deels bystander effect, deels merk ik wel dat mensen minder sociaal zijn en meer bezig zijn met hun eigen ikkie. Iedereen lijkt bijv. altijd maar bezig met zijn/haar mobieltje terwijl je vroeger elkaar groette of gewoon een praatje aan kon knopen. Men irriteert zich aan elkaar bij het minste of geringste en kan weinig meer van elkaar hebben. Eigenlijk verbaast het me bijna niet (wat al erg genoeg is) dat men elkaar dus ook amper meer wil helpen.

Ik hoop dat je van de schrik bekomen bent TS en dat je er niets aan over hebt gehouden

**Geplaatst**: 13-11-15 18:12

Geplaatst: 13-11-15 18:12

Whut

Ik kan me dat helemaal niet voorstellen eigenlijk, ik help altijd als ik zie dat iemand in de knoop zit met een tas oid. Kleine moeite, lijkt me?

Ik en een vriendin gingen naar texel, 3 uur met de trein en zwaar bepakte fietsen. Overal waren wel mensen die even hielpen...

**Geplaatst**: 13-11-15 18:30

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 13-11-15 18:30

Laatst in de bus toen er een noodstop gemaakt werd vloog er een vrouw onderuit. met zn vieren die vrouw opgeraapt. Was fijn dat iedereen in actie schoot.

Al had ik laatst dat ik hamsters had gevonden. Deze waren gedumpt. Ik was te voet en de kooien te groot. Was op weg naar mn school en al mn klasgenoten reden mij voorbij, behalve 1. Frapant is dat het een opleiding met dierenrichting is.

**Geplaatst**: 13-11-15 18:31

Geplaatst: 13-11-15 18:31

Pelryo schreef:
Laatst in de bus toen er een noodstop gemaakt werd vloog er een vrouw onderuit. met zn vieren die vrouw opgeraapt. Was fijn dat iedereen in actie schoot.

Al had ik laatst dat ik hamsters had gevonden. Deze waren gedumpt. Ik was te voet en de kooien te groot. Was op weg naar mn school en al mn klasgenoten reden mij voorbij, behalve 1. Frapant is dat het een opleiding met dierenrichting is.

Jeetje

Wat heb je uiteindelijk met de hamsters gedaan?

**Geplaatst**: 13-11-15 18:33

Geplaatst: 13-11-15 18:33

Uiteindelijk meegenomen naar school.Ze waren gelijk door mn docent ( die daar een kliniek heeft) nagekeken. En diezelfde dag nog door personeel geadopteerd. Sneue was dat ze al meer dan 1 dag in de berm stonden en een koude nacht hadden meegemaakt. Paar weken terug was het zo koud. Hummeltjes waren koud en nat. :(:)

**Geplaatst**: 13-11-15 18:36

Geplaatst: 13-11-15 18:36

Heb je eigenlijk wel concreet iemand om hulp gevraagd?

**Geplaatst**: 13-11-15 18:42

Geplaatst: 13-11-15 18:42

Jeetje, wat een verhalen hier. :oo

Ik vind het niet meer dan normaal om in ieder geval te vragen of diegene hulp nodig heeft.

Vorig jaar ben ik flink onderuit gegaan met m'n scooter, eerste paar auto's remden wel af, mensen keken even en reden weer door. Gelukkig stopte er uiteindelijk wel eentje, had dat ding ook in m'n eentje niet meer van de grond gekregen (vrij zware scooter).

Laatst kwam ik aan op m'n werk, lag er voor het terras een meisje op de grond half onder/naast d'r fiets.
Was wel bij, maar redelijk van de wereld nog. Dus aangesproken en geprobeerd te helpen.
Maar er liepen mensen voorbij, waaronder er twee dingen riepen als "Oh kijk nou! Die had er zeker geen zin meer in, is maar gaan liggen, hahaha! :')

"en wijzen en weer doorliepen. En dat waren dan volwassen mensen...

Nomineer dit bericht ×