Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-11-15 23:15

Geplaatst: 06-11-15 23:15

Amaris schreef:
Kan me je vriend ook wel voorstellen met zijn 'doe toch normaal' eigenlijk.

Er kruipt een kind half op schoot, het is geen lekkende kernbom.

Volgende keer verman je je, pakt dat kind stevig onder z'n armpjes en zet hem OF op schoot, OF gewoon weer op de bank. Er gebeurt echt niks mee hoor.

Ik vind dat ook echt verschrikkelijk hoor, doe mij die lekkende kernbom maar. :oo

**Geplaatst**: 07-11-15 11:26

Re: Ik weet niet hoe met kinderen/baby's om te gaan, help

Geplaatst: 07-11-15 11:26

Ik herken je verhaal ook wel! Dit had ik eerst ook altijd! Tot mijn 1e neefje geboren werd! Hij was ook de eerste baby die ik überhaupt vast had. Door hem te zien groeien kreeg ik makkelijker door hoe oud andere kindjes ongeveer waren en wat je wel en niet met ze kunt doen!

De een is nu 7 en mijn andere neefje is 2 en vindt het ook echt een stuk makkelijker om met kids om te gaan!

Op mijn werk komen regelmatig ouders met kids, die me toch altijd dingen vragen of willen zien of weten, dus het is voortaan een stuk makkelijker reageren

**Geplaatst**: 07-11-15 12:52

Geplaatst: 07-11-15 12:52

Haha herkenbaar hoor.. Oppakken is nog oke, maar zodra het alarm afgaat geef ik het zsm terug aan de mama...

Ik ben de jongste uit een gezin van vier en ik ben altijd van hot naar her gesleept door mn zusjes en broer. Misschien dat ik daarom niet zo'n aandrang heb tot contact met kinderen :')

Daarnaast is mijn moeder echt een soort oer-moeder, waar ik uiteraard veel aan heb maar ook extreem kriebelig van kan worden.

Ik vind kinderen echt wel oke, als ze ouder worden kun je er nog een beetje mee babbelen enzo. Mijn oudste zus en broer hebben kindertjes en die kan ik wel waarderen. Gelukkig in mijn vriendengroep nog niet van toepassing..

Ik weet wel dat ik kinderen wil later, maar mijn vriend en ik zijn er absoluut nog niet aan toe en dat hoeft ook nog lang niet. Ik ken ook zat mensen die het helemaal niks vinden en dat vind ik ook prima

~~Kreeg wel laatst de opmerking van de vriend van mijn schoonzusje dat ik volgens hem echt een hele leuke moeder zou zijn.. Dat ik echt dacht, huh? Waar baseer je dat op..?~~

**Geplaatst**: 07-11-15 14:07

Geplaatst: 07-11-15 14:07

Kinderen van anderen vind ik verschrikkelijk, van mezelf vind ik ze gelukkig wel leuk (zou wat zijn.. heb 6 kinderen onder de 8)

Ik merk wel, juist omdat ik zoveel kinderen heb, dat mensen hun baby sneller aan mij geven, want ja, ik weet wel wat ik doe. Dat klopt wel, maar leuk vind ik het niet, en een gesprek voeren met een peuter die niet van mij is is heel lastig voor me. Bij die van mezelf weet ik tenminste wat er speelt, hoe ze reageren etc.

**Geplaatst**: 07-11-15 14:14

Re: Ik weet niet hoe met kinderen/baby's om te gaan, help

Geplaatst: 07-11-15 14:14

Haha _Nadia_ heel herkenbaar, ook al heb ik er maar vier.
Totdat de oudste geboren werd, nu zestien, had ik echt geen idee wat ik met babies en kleine kinderen moest doen. Ook mijn eigen kinderen vond ik "leuker" vanaf een jaar of anderhalf. Gelukkig vind mijn man babies helemaal geweldig, dus ze zijn niets tekort gekomen.
Moraal van het verhaal: als je zelf kinderen krijgt komt het echt wel goed en krijg je zelf geen kinderen, geen nood, er zijn altijd genoeg mensen die het wel enig vinden om met een baby op schoot te zitten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-15 10:58

Re: Ik weet niet hoe met kinderen/baby's om te gaan, help

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-15 10:58

Wanneer of hoe wisten jullie dat je ondanks dat je niet weet hoe je met die kleintjes om gaat. Zelf wel kinderen wou? Mijn vriend wil echt heel graag kinderen. En ik weet het niet, het wisseld, ene keer lijkt het me geweldig, en de andere keer denk ik weer van, nee niks voor mij. Maar mijn vriend wil graag een keer duidelijkheid van wel of niet. Hij vind het heel lastig dat ik het nog niet weet, ging dr gisteravond ook wel over. En dat hij bang ik dat ik toch geen kinderen wil omdat ik altijd zo afstandelijk doe tegen die kleintjes. Valt niet echt uit te leggen dat een kind van een ander miss niet leuk is maar waarschijnlijk die van je eigen wel

**Geplaatst**: 08-11-15 11:16

Geplaatst: 08-11-15 11:16

Ik wist het gewoon van het ene op het andere moment. Terwijl ik nog steeds weinig met kinderen heb vind ik mijn eigen kind (3 maanden) wel geweldig, uiteraard.

Overigens viel mij ook altijd op dat ik op kraamvisites de baby's in handen gestopt kreeg. Ik ben dat zelf niet actief gaan aanbieden met mijn kind maar echt... Zoveel mensen vroegen gewoon of ze hem mochten vasthouden! Dat vind ik prima maar ik ben iig niet zo'n mama die haar kind ongevraagd in andermans handen propt, dat vind ik nog steeds irritant bij anderen. Mijn kind is eigen en daar voel ik me prettig bij maar een ander kind... Daar heb ik nog steeds dat awkward gevoel bij :')

**Geplaatst**: 08-11-15 11:26

Geplaatst: 08-11-15 11:26

dancertje schreef:
Ik ben nu zelf bijna 5 maanden zwanger en ik heb wel wat met kinderen maar het overdreven gedoe van ahh koetsie koetsie koe nee absoluut niet zal kinderen best opppakken en knuffelen maar niet zo raar praten

Ik wacht nu al op je facebookposts.. En als ik ook maar 1x koetsjie koetsjie teksten erbij zie staan, dan verwijs ik je naar je eigen quote in dit topic... ~~}>

**Geplaatst**: 08-11-15 11:51

Re: Ik weet niet hoe met kinderen/baby's om te gaan, help

Geplaatst: 08-11-15 11:51

Herkenbaar

Nu heb ik haast niks te maken (nog) met kleine kinderen in de omgeving en dat vind ik wel prima...
Heb ook nooit een kinderwens gehad en denk niet dat die nog gaat komen (ben 23) Héél soms vind ik ze wel leuk als ze schattig kijken maar dat is ook echt alles.

Vooral als ze net leren praten maar nog wel onduidelijk en voor mij onverstaanbaar weet ik niet wat ik ermee moet haha. Dus nee je bent niet de enige TS. En moest wel lachen om sommige reacties ben ook erg benieuwd naar de verklaring van Zeeuwse meid ivm os

**Geplaatst**: 08-11-15 12:07

Geplaatst: 08-11-15 12:07

Ach, ik ken mensen van rond de 40 die nog steeds niet weten hoe ze op een kind moeten reageren. Hebben ze neefjes en nichtjes maar die komen niet logeren omdat ze niet weten wat ze er mee moeten. Dus bij sommige mensen komt het goed en bij andere blijft omgaan met kinderen een hopeloze zaak. :')

**Geplaatst**: 08-11-15 12:47

Geplaatst: 08-11-15 12:47

Mandy_89 schreef:
Wanneer of hoe wisten jullie dat je ondanks dat je niet weet hoe je met die kleintjes om gaat. Zelf wel kinderen wou?

Tja, hoe wist ik dat? Nou eigenlijk was het geen weloverwogen beslissing. Plotsklaps was ik zwanger (pil werkte door antibiotica niet). Op die manier hoefde ik zelf geen beslissing te nemen.
En echt, je eigen kind valt (als ze baby zijn) 100% mee.

**Geplaatst**: 08-11-15 13:04

Re: Ik weet niet hoe met kinderen/baby's om te gaan, help

Geplaatst: 08-11-15 13:04

Bij mij kwam het gevoel met bijna 35 ineens opzetten.
Maar 1 vind ik wel genoeg. Ik voel me niet begaafd genoeg voor meerdere.

**Geplaatst**: 08-11-15 22:40

Geplaatst: 08-11-15 22:40

Wauw die OP had ik geschreven kunnen hebben. voordat ik ze zelf kreeg
Mijn eerste kindje was ook de eerste baby die ik vasthield. Ineens zo'n klein warm hoopje mens op je buik/borst.. het voelt gelijk zo vertrouwd vanaf dat moment.
Jaar later kwam er nog 1 een uit

Eerst moest ik niets van andere kinderen hebben, nu begin ik ze steeds wat leuker te vinden
Ik denk omdat ik nu ook een beetje weet wat ze op welke leeftijd kunnen.
Toen ik als 17jarige in de horeca begon zette ik ook ooit een kleurplaat en een bak potloden op tafel voor een blijkbaar nog geen 1jarige.
Tja haha

Mama zijn is prachtig. Nuet weten wat je er mee moet kan niemand je kwalijk nemen ts

**Geplaatst**: 08-11-15 23:51

Geplaatst: 08-11-15 23:51

Dorine92 schreef:
Thesserd schreef:
Nu ben ik me aan het afvragen;
Wat is enger... Een dikke zwarte spin of een kind?

Ja misschien oneerbiedig om een kind tegenover een spin te zetten als een soort vergelijking maar dat was niet de bedoeling. Maar dat is toch niet aan jou om voor een ander te bepalen wat diegene vervelender vindt? Ik heb liever een spin in de hoek van de kamer dan een klein kind eerlijk gezegd

Haha je begrijpt me verkeerd. Want ik denk dat ik het kind ook enger zou vinden

En dat vind ik persoonlijk juist best lachwekkend, niet op een negatieve manier

Ik besefte me gewoon dat ik me serieus af vroeg; is een baby enger dan een spin? Jep! :')

**Geplaatst**: 09-11-15 09:27

Geplaatst: 09-11-15 09:27

Voor degene die nog twijfelen.. Zal ik even olie op het vuur gooien.. Er zijn ook moeders die spijt hebben van het feit dat ze ooit kinderen hebben gekregen.. Ze hebben het zorgenvoor-gen gewoon niet en worden hier doodongelukkig van.. Een dier kan je afstand van doen, van je kinderen kan je geen afstand van doen/nemen..

**Geplaatst**: 09-11-15 13:53

Geplaatst: 09-11-15 13:53

Ken je zulke mensen ook zelf rainbow? Ik niet .. maar ik kan me wel voorstellen dat het voor mensen met adhd heel moeilijk kan zijn om de zorg van 1 of meer kinderen op zich te nemen

**Geplaatst**: 09-11-15 13:55

Geplaatst: 09-11-15 13:55

Mandy_89 schreef:
Wanneer of hoe wisten jullie dat je ondanks dat je niet weet hoe je met die kleintjes om gaat. Zelf wel kinderen wou?

Ik ben wel benieuwd naar de antwoorden op deze vraag.
Ik ben namelijk wel benieuwd naar waarom iemand die niets met (kleine) kinderen heeft wel beslist om kinderen te nemen?

Hier komen geen kinderen. Ik heb er niks mee en wil ze ook niet. Ik juich een kindvrij leven toe!

**Geplaatst**: 09-11-15 14:07

Geplaatst: 09-11-15 14:07

Wow TS!!!! Jij beschrijft precies wat ik vind/voel.

Ik heb echt helemaal niks met kinderen. Ik vind ze vies. Zie ik er weer 1 met een snottebel tot over de bovenlip en dan moet ik kokhalzen.

Laatst op kraamvisite geweest. Ook dan hoef ik het niet vast te houden. Ik vind de geur vies. En wat als ik het pijn doe? Of als het gaat huilen?
Ik heb veel vrienden met kinderen, maar ik zie er echt helemaal niks in. Ja, last naar mijn idee.

Ben nu 30 en zowel mijn vriend als ik hebben totaal niks met kinderen. Ik krijg het doodsbenauwd bij het idee dat je ervoor moet zorgen.
Niet meer weg kunnen wanneer je wilt. Altijd wat moeten regelen als er wat gedaan moet worden.
Even snel wat in de supermarkt halen zit er niet meer in.

**Geplaatst**: 09-11-15 14:20

Geplaatst: 09-11-15 14:20

Mandy_89 schreef:
Wanneer of hoe wisten jullie dat je ondanks dat je niet weet hoe je met die kleintjes om gaat. Zelf wel kinderen wou? Mijn vriend wil echt heel graag kinderen. En ik weet het niet, het wisseld, ene keer lijkt het me geweldig, en de andere keer denk ik weer van, nee niks voor mij. Maar mijn vriend wil graag een keer duidelijkheid van wel of niet. Hij vind het heel lastig dat ik het nog niet weet, ging dr gisteravond ook wel over. En dat hij bang ik dat ik toch geen kinderen wil omdat ik altijd zo afstandelijk doe tegen die kleintjes. Valt niet echt uit te leggen dat een kind van een ander miss niet leuk is maar waarschijnlijk die van je eigen wel

Er is helemaal niets vreemd aan je hoor
Ik weet me met mijn eigen kinderen soms ook nog geen houding aan te nemen, vind ze soms best irritant en wil ze wel eens achter het behang plakken.
Ik heb er zelf best lang over gedaan voor ik de knoop doorhakte om mama te worden. Maar nu speelde mijn leeftijd ook al mee bij de beslissing. Ik was ook altijd afstandelijk naar kinderen van anderen, uitzonderingen daar gelaten. Baby's die zonder pardon bij je neergelegd werden, snotneuzen van peuters poetsen enz, dat hoefde van mij ook niet. Ook nu wil ik ook niet altijd even aardig zijn naar andere kinderen maar aan de andere kant vind ik zo'n kippenhok met vijf- en zevenjarigen ook weer heel gezellig. Dan geniet ik ervan dat mijn jongens het naar hun zin hebben met vriendjes.
Het komt vanzelf wel of niet maar blijf praten met je vriend. Je hoeft ook niet alle kinderen leuk te vinden, alleen die van jezelf uiteindelijk.

**Geplaatst**: 09-11-15 14:33

Geplaatst: 09-11-15 14:33

Joh, als ik het zo lees zie ik precies mezelf erin... Tot een jaar of 4 terug

ik ben nu 29, wil geen kinderen maar ben doordat vrienden en familie kinderen kregen er gewoon in gegroeid zeg maar...
Ik kan nu prima met kinderen overweg, vind het heerlijk om met ze bezig te zijn maar als ze dan weer lekker naar huis gaan vind ik dat ook geel erg lekker haha.
Het komt vanzelf goed! Die vragen over waarom wil je de baby niet vasthouden, en wanneer wil jij kinderen, heb ik ook zo vaak gehoord. Ook dat wordt minder echt waar. Even doorbijten

**Geplaatst**: 09-11-15 14:48

Geplaatst: 09-11-15 14:48

Yv_ schreef:
Jup hier nog eentje. Maar ik vind het ook gewoon echt niet leuk.
Momenteel is er echt een babyboom gaande hier en heb dus de ene na de andere kraamvisite, waar de baby's doodleuk in mn armen gedrukt worden. Harstikke leuk voor 5 minuten, maar zodra het gaat draaien, of huilen, weet ik niet hoe snel ik het moet teruggeven aan moeders. Zodra ze gaan lopen vind ik ze trouwens wel erg leuk, maar jonger echt niet .

En nee, dat klokje gaat echt niet meer tikken want ben ondertussen 28.

Dat dacht ik ook op mijn 28ste...

Ik was altijd heel stellig.....
WAS.

Hiermee wil ik echt niet zeggen dat dat bij jou ook zo gaat hoor.
Er zijn mensen waarbij dat inderdaad ook echt nooit gaat gebeuren...
Maar bij mij is dat op mijn 30ste helemaal omgedraaid.

**Geplaatst**: 09-11-15 14:50

Re: Ik weet niet hoe met kinderen/baby's om te gaan, help

Geplaatst: 09-11-15 14:50

Ik ben nu bijna 6 maanden moeder en mijn broertje van 29 wil nu mijn zoontje vasthouden, heb hem ook nooit gevraagd of gedwongen hij vond het eng.
Nu kwam hij er zelf mee dat hij het wilde proberen. Denk omdat m'n kindje nu zelf z'n hoofd kan dragen.

**Geplaatst**: 09-11-15 14:52

Re: Ik weet niet hoe met kinderen/baby's om te gaan, help

Geplaatst: 09-11-15 14:52

Heel herkenbaar! Vervelend vind ik het ook wel, omdat ik gewoon best wel met ze wil spelen en gewoon met ze wil omgaan, maar het lukt me gewoon niet? :')

Weet mezelf geen houding te geven

**Geplaatst**: 09-11-15 14:52

Geplaatst: 09-11-15 14:52

Mandy_89 schreef:
Wanneer of hoe wisten jullie dat je ondanks dat je niet weet hoe je met die kleintjes om gaat. Zelf wel kinderen wou? Mijn vriend wil echt heel graag kinderen. En ik weet het niet, het wisseld, ene keer lijkt het me geweldig, en de andere keer denk ik weer van, nee niks voor mij. Maar mijn vriend wil graag een keer duidelijkheid van wel of niet. Hij vind het heel lastig dat ik het nog niet weet, ging dr gisteravond ook wel over. En dat hij bang ik dat ik toch geen kinderen wil omdat ik altijd zo afstandelijk doe tegen die kleintjes. Valt niet echt uit te leggen dat een kind van een ander miss niet leuk is maar waarschijnlijk die van je eigen wel

Ik wist dat pas op mijn 30ste.

Ik was altijd heel stellig dat ik geen kinderen wilde.
Ik wilde vrijheid en niks anders.
Daarnaast was/ben ik net zn kluns als jou met kinderen.
Sinds 4mnd heeft mijn beste vriendinnetje een baby.
Nou toen ik vorige maand voor het eerst 5 uur lang moest oppassen helemaal alleen brak mij het angst zweet ook wel uit.

Mijn god dat betekend ook een flesje klaar maken en luier verschonen..
Maar als je dan alleen bent en het ook echt zelf moet doen dan gaat het eigenlijk ook wel.
Natuurlijk had ik de eerste luier verkeerd om en te los en keek haar zoontje mij aan alsof ik gek was.
Maar alles is goed gekomen.

**Geplaatst**: 09-11-15 15:09

Re: Ik weet niet hoe met kinderen/baby's om te gaan, help

Geplaatst: 09-11-15 15:09

Hier kwam het idee pas voorzichtig om de hoek kijken bij 34.
Mijn werk ambitie was toen niet meer zo idioot hoog als daarvoor.

Nomineer dit bericht ×