
Nou, ik was op bevrijdingsfestival, 'beetje' aangeschoten. H zijn beste vriend is een ex van mij, waar ik dan zo af en toe wel mee om ga. Dus ik m'n ex begroeten, zie ik daar H staan! Hij zat van groep 4 tot groep 8 bij mij op de basisschool en kon het altijd wel met hem vinden. Nou was hij helemaal nuchter ivm zijn epilepsie (mag dan niet meer dan 0.2 promille hebben), en ik een beetje bezopen. Achteraf toen ik thuis was dacht ik; nou, best een lieve jongen die H. Maar ging er van uit dat ik hem niet meer zou zien omdat wij totaal andere vrienden hebben etc. Nou kwam ik hem toevallig weer tegen op de kermis. Weer even gepraat en weggegaan. oliebol.. Hij is leuk.. Maar ik moest hem uit mijn hoofd zetten, want zou hem toch niet meer zien. Maar toen kwam ik hem weer tegen op de kermis! Toen vroeg hij of ik nog even met hem wou chillen. Na een tijdje zaten we heel knus op een bankje aan het water waarop hij vraagt: vind je eigenlijk iemand leuk? Waarop ik zeg: nee, niet echt. Toen zei hij dat hij mij stiekem wel zag zitten
. Ik heb gezegd dat ik hem eerst beter wilde leren kennen. Een paar keer afgesproken, elkaars ouders ontmoet etc.. Nouja.. Toen zaten we heel Akward tegen over elkaar... Waarop H zegt: mijn moeder vroeg of we nou officieel iets hebben? Waarop ik zeg weet ik niet. H vraagt: zou je dat willen? Ik: jawel
Jij dan? Ja, ik ook wel! Nou, dan is het nu officieel. Inmiddels zijn we een half jaar samen. Ik kan het vinden met zijn familie, hij met mijne. Met elkaar mee op vakantie etc. Gaat super!

“
. 
)
En drie dagen later vroeg hij (wederom heel verlegen, maar oh zo schattig) of ik dan officieel zijn vriendinnetje wilde zijn. Cuteness overload, ja natuurlijk! Het was allang duidelijk dat we elkaar heel erg leuk vonden.
