Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-10-15 13:18

Geplaatst: 06-10-15 13:18

Ik ben blij met mezelf hoe ik ben. Ik probeer altijd naar mijn sterke punten te kijken. De minder sterke punten waar ik geen invloed op heb, accepteer ik en laat ik links liggen. Ik kijk namelijk gewoon liever naar mijn sterke punten

De punten waar ik wel invloed op heb, verander ik wanneer ik denk dat ík daar gelukkiger van word.
Iedereen heeft wel iets wat "niet goed" is. Sommige mensen worden daar heel onzeker van, anderen niet. Ik heb zelf altijd zoiets van: wat anderen vinden is niet belangrijk, als ik maar gelukkig met mezelf ben.
Ik probeer invloeden van buitenaf wel altijd een beetje te mijden. Ik heb bijvoorbeeld bewust geen Facebook, omdat ik niet mee wil doen aan dat "kijk mij een leuk en interessant en perfect leven hebben"-gedoe. Het gras is toch schijnbaar altijd groener bij de buren. Maarja dat gras staat natuurlijk alleen op Facebook bij mooi weer en de perfecte lichtinval, en uiteraard wanneer het net gemaaid is... en dat vergeten veel mensen

**Geplaatst**: 06-10-15 14:23

Geplaatst: 06-10-15 14:23

Een heel kort antwoord op de vraag van de op: het is genoeg wanneer je ervoor kiest om jezelf te accepteren en van jezelf te houden, gewoon zoals je bent.
Klinkt simpel, maar iedereen weet dat dit helemaal zo simpel niet is. Toch komt het daar wel op neer. Gelukkig zijn met jezelf hangt NIET af van de omstandigheden. Niet van je gewicht, een vetrolletje, een arm of been meer of minder... De meest 'lelijke' mensen kunnen zeer gelukkig zijn, terwijl bloedmooie mensen soms diep ongelukkig zijn.
Ieder mens wil erbij horen, geaccepteerd worden en geliefd zijn. Veel mensen zijn hier echter zoveel mee bezig, dat ze uit het oog verliezen waar het om gaat... je gaat je aanpassen om maar erbij te horen, je focust op oppervlakkige zaken. Terwijl dat niet belangrijk is, het gaat om wie je bent. En dan vooral om in hoeverre je jezelf accepteert. Iemand die van zichzelf houdt, is sowieso mooi! Klinkt cliche, maar is vreselijk waar.

Ik merk dit zelf ook. Ik vind mezelf niet mooi in de zin van uiterlijk. Dun haar, kleine oogjes, te grote neus, onderkin.... Door mn appelfiguur en overgewicht lijk ik 5 maand zwanger (ik krijg die vraag echt regelmatig...) en ik heb nauwelijks heupen of kont. Tja, verre van perfect. Ik heb altijd gedacht dat dit erg meespeelt in hoe slecht ik geaccepteerd wordt. Dankzij jaren therapie kan ik nu mezelf als persoon wel accepteren, ik vind mezelf zelfs leuk. Dit straal ik nu dus ook uit en ik kom er dus achter dat die acceptatie nu al totaaaaaaaal anders is. Terwijl ik ouder ben geworden en nog 'lelijker'. Dat uiterlijk is echt zo irrelevant!
Ik ben aan het afvallen vanwege mn gezondheid, maar als ik op goed gewicht zit voldoe ik nog steeds niet aan dat perfecte plaatje. Maar dat maakt me inmiddels echt niet meer uit, ik ben happy met wie ik ben.
Ik raad iedereen aan om eens te proberen wat de impact is van je houding en uitstraling. Loop eens onzeker en gebogen door een winkelstraat en check de reacties. Doe het vervolgens eens rechtop, doe alsof je de geweldigste persoon ter aarde bent. Wedden dat je hele andere reacties krijgt?

Afbeelding

**Geplaatst**: 06-10-15 15:45

Geplaatst: 06-10-15 15:45

Een voorbeeld voor mij is Nick Vujcic die tevreden is met zich zelf ondanks dat hij geen armen en benen heeft.
Afbeelding

Deze man straalt en voelt zich gelukkig.

Zwerte bij mijn precies het zelfde, ik ben veel gaan wandelen om wat af te vallen zodat ik niet meer met overgewicht kamp die voor mij gevaarlijk is i.v.m. trombose, hoge bloedruk welke veel voorkomen binnen mijn familie.
Ik val gestaag zo nu en dan wat af en soms komt er een kilo bij als ik het bewegen wat heb verslonst.
Maar ook als ik op het gezonde gewicht zit voldoen ik ook niet aan het ideale plaatje.

Als ik heel kritisch naar mij zelf kijk, dan vind ik mijn kuiten dik, in verhouding met de rest van lichaam.
Mijn borsten zijn best groot maar ze hangen, wat het voor mij al belangrijk maakt een hele goede bh te dragen.
Ik heb vetrollen, drie stuks. Ook niet echt mooi te noemen.
En hoe langer ik kijk meer ik vind om ontevreden over te zijn.

Ik wil gewoon geen slaaf meer zijn van alles wat niet perfect is aan mijn lichaam. Ik wil leven in vrijheid

Kunnen genieten van zo nu en dan wat lekkers als ik daar behoefte aan heb.

Ik denk dat als je echt van je zelf houdt, je niet druk maakt om een vetrol of rimpel.

**Geplaatst**: 06-10-15 17:08

Re: Wanneer en hoe neem je genoegen met jezelf?

Geplaatst: 06-10-15 17:08

Nick Vujicic past idd perfect in dit topic! Wat een prachtige man is dat. En ook een briljante motivational speaker. Ik heb eens filmpjes van hem gezien dat hij spreekt op een middelbare school. Ik ben niet zo snel onder de indruk van mensen, maar van hem kreeg ik echt kippenvel (positief). Echt een aanrader!

Voor alle onzekere mensen hier: sta er maar eens goed bij stil. Als zo iemand als Nick, zonder armen en benen, zichzelf gelukkig en mooi kan voelen.... Waarom maken wij ons dan druk over een vetrolletje of die gele tanden? Is dat oppervlakkige kenmerk nou echt een reden/oorzaak om niet gelukkig te zijn? Mensen zoals Nick bewijzen imo dat het gaat om innerlijk geluk en dat staat los van je uiterlijk.
En steeds meer willen afvallen (wat als voorbeeld is gegeven) en steeds je streefgewicht bijstellen, is dat juist niet bewijs dat het niet gaat om dat gewicht? Of dat vetrolletje? Je bent er niet tevreden mee, omdat je bezig bent met zaken waar het niet om draait....

**Geplaatst**: 06-10-15 17:52

Geplaatst: 06-10-15 17:52

Over FB en andere social media: Ik begin me meer en meer af te vragen waarom het zo geaccepteerd is, om berichten over gewichtsverlies, dieetschema's en workouts geheel ongevraagd bij anderen door de strot te douwen - pun intended, denk ik.
Aan je eigen gezondheid denken: Hartstikke prima. Maar, als je van jezelf weet dat je goed bezig bent, als je weet dat je het voor jezelf doet en niet voor het oordeel van een ander (want dàt is wat er beweerd wordt natuurlijk) waarom is het dan toch zo belangrijk dat een ander er iets van vindt?
Als ik mijn lichaamsgewicht zou noemen en foto's zou posten van wat ik zoal op een dag naar binnen werk hou ik denk ik geen vrienden meer over (heb eerder moeite om op gewicht te blijven en zou best 5kg méér willen wegen - en nee, daar heb ik ook niet om gevraagd) maar andersom is het blijkbaar helemaal okee?
Ik vind dat dus stom.

Oh en mannen die tegen hun vrouw/vriendin zeggen dat ze er, als het aan hem lag, best weer uit zo mogen zien als voor de zwangerschap(pen), die vind ik óók stom. En de vrouwen die dat graag zouden willen mogen zich wat mij betreft ook wel eens achter de oren krabben. Dat is toch helemaal niet reëel... Elke moeder is apetrots op haar kind(eren), helemaal uniek, zelf gemaakt, gedragen en gebaard. Wat een prestatie! Maar oh wee als iemand zou kunnen zien dat ie ook daadwerkelijk in jouw buik heeft gezeten...

**Geplaatst**: 06-10-15 17:58

Geplaatst: 06-10-15 17:58

Zwetre jij verwoord het mooier dan ik kan. Maar je zit wel op mijn " golflengte"'
Die Nick is ook gaaf. Ja helemaal mee eens.. maar denk nog steeds dat ook hij ligt te godvere in zn bed. Acceptatie gaat soms goed, soms prima en soms helemaal niet. Ligt aan je dag die je heb. (tenminste bij mij, en ik verschil vast niet veel van de doorsnee mens) Soms gaat t super en kan je de wereld aan en soms kruip je gewoon het liefst je hol in!

Nomineer dit bericht ×