Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-12-16 15:56

Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-16 15:56

Vol goede moed ging ik met ontslag... nou eigenlijk niet, ik was zenuwachtig en bang voor een mogelijke terugval. Mijn therapeut had zelfs gezegd dat hij ervan uit ging dat ik terug zou gaan naar mijn depressieve zelf. Maar ik bleef me vasthouden aan het idee dat het tijdens mijn opname goed ging en dat ik dingen heb geleerd om een slechte stemming op te vangen.

Niet dus. Ik ben zo in een gevecht met mezelf, ik voel me zo ongelooflijk depressief en constant moe en zo ziek, maar ik wil mezelf niet toestaan me zo te voelen. Ik ben opgenomen geweest! Ik wil beter zijn. Nu wil ik eindelijk gelukkig kunnen zijn. Het maakt niet uit hoe vaak ik mezelf dat vertel... ik ben alleen maar ongelukkiger.
Alle manieren van coping zet ik in, wandelen, muziek luisteren, mediteren, zingen, schrijven. Puur met het doel om me beter te laten voelen - het is me geleerd dat dat zou moeten helpen, toch? Maar het helpt niet.

Het is alsof ik mijn slechte stemming tegen probeer te houden.. maar eigenlijk het een beetje een verloren strijd is - iets wat ik pas sinds een paar dagen toe ben gaan geven.

Ik heb een psycholoog waarmee ik "praat", maar ik heb absoluut geen klik met haar en ze is er tijdelijk omdat ze geen tijd hadden om er een te vinden die aansluit op mijn hulp vraag. Ik ben mijn interesse in alles verloren, kan vaak niets anders dan in het donker in bed liggen. Dan kom ik er uit omdat ik weet dat ik beter moet zijn en me niet over moet geven aan dit gevoel.

Op school gaat het qua cijfers goed, ik snap alles, maar toch ben ik zo moe. Ik heb het CONSTANT koud, ik denk dat het altijd koud zijn ook veel energie kost, maar het maakt niet uit hoe warm ik me kleed, het blijft koud. Ook gaat de roddel rond dat ik opgenomen ben omdat ik een psychopaat ben en ik mensen pijn heb gedaan (waar niets van klopt) dus ik word genegeerd door iedereen.

Zowel geestelijk als lichamelijk ben ik een wrak momenteel maar ik durf het niet goed te vertellen, ik wil niemand teleurstellen. Er is ook gewoon geen reden voor. Als ik het aan mijn psycholoog vertel dan zegt ze dat ik dingen moet doen die me opvrolijken - maar hoe vaak ik dat ook doe.. het helpt niet.

Ik heb gewoon geen flauw idee wat ik hiermee moet doen.. Hulpvragen? Naar de dokter gaan? ... geen idee..

**Geplaatst**: 19-12-16 16:00

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 19-12-16 16:00

TS, eerder schreef je over je eetstoornis. Hoe gaat het daarmee? Want ik weet dat mensen met een actieve eetstoornis het vaak ook heel erg koud hebben omdat ze te weinig energie binnen krijgen om zich warm te houden...

**Geplaatst**: 19-12-16 16:04

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 19-12-16 16:04

Wat vreselijk TS, ik zou gewoon weer naar je dokter gaan en zeggen dat jij je zo voelt. Wie weet wat voor hulp ze dan kunnen bieden.

Kan je niet contact zoeken met daar waar je opgenomen bent geweest?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-12-16 16:07

Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-16 16:07

Cayenne schreef:
TS, eerder schreef je over je eetstoornis. Hoe gaat het daarmee? Want ik weet dat mensen met een actieve eetstoornis het vaak ook heel erg koud hebben omdat ze te weinig energie binnen krijgen om zich warm te houden...

Ik eet regelmatig vier keer per dag redelijk kleine porties. Niet genoeg om op gezond gewicht te blijven maar genoeg om niet af te vallen. Ik heb nu wel heel licht ondergewicht maar mijn diëtiste heeft gezegd dat ik gezond ben en de komende paar jaar niet hoef aan te komen. Ik heb al een bloedtest gehad laatst en alles was perfect, zelfs mijn vit D, die gewoonlijk veel te laag is. Mijn bloeddruk is goed, ik word nog ongesteld. Het zou me niet verbazen als het koud zijn er vandaan komt, maar verder ben ik zo "gezond" als het maar zijn kan. En zelfs toen ik nog eetstoornis vrij was had ik het altijd koud, dus het is ook iets van mijzelf xD

**Geplaatst**: 19-12-16 16:37

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 19-12-16 16:37

Heb je toevallig ook een lage bloeddruk? Want daarvan kan je het ook koud krijgen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-12-16 16:39

Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-16 16:39

MarlindeRooz schreef:
Heb je toevallig ook een lage bloeddruk? Want daarvan kan je het ook koud krijgen.

Nope, ik word hierop echt maandelijks getest omdat ik ook altijd duizelig ben, maar mijn bloeddruk is nooit te laag geweest

**Geplaatst**: 19-12-16 16:40

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 19-12-16 16:40

Die van mij is ook niet te laag, maar ik ben ook vaak duizelig en altijd koud. Aan de lage kant is al voldoende.

Werkt ritme hebben in je leven voor jou niet om je beter te voelen? Of misschien elke dag leuke dingen op schrijven die gebeurd zijn?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-12-16 16:45

Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-16 16:45

MarlindeRooz schreef:
Die van mij is ook niet te laag, maar ik ben ook vaak duizelig en altijd koud. Aan de lage kant is al voldoende.

Werkt ritme hebben in je leven voor jou niet om je beter te voelen? Of misschien elke dag leuke dingen op schrijven die gebeurd zijn?

Ook niet aan de lage kant ^^, gewoon precies goed. Het is waar de dokter ook eerst aan denkt, dus ze zijn altijd verbaasd wanneer blijkt dat mijn bloeddruk goed is.

Ik heb juist heel veel ritme in mijn leven op het moment, en dat helpt mij, maar op dit moment brengt het me niet veel. Ook is het door mijn thuissituatie niet mogelijk meer ritme te krijgen. Ik probeer voor ik naar bed ga altijd voor mezelf op te noemen wat voor een goede dingen er die dag gebeurt zijn, maar ook dat helpt echt niet (blijf het wel doen hoor)

**Geplaatst**: 19-12-16 16:47

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 19-12-16 16:47

Misschien moet je de "het werkt toch niet" instelling proberen te verdrijven, ik neem aan dat jij je rotter hebt gevoeld dan dat jij je nu doet? Dus het zorgt er wel voor dat jij je niet ZO rot voelt. Want je ging al naar huis met een instelling van "ik krijg toch een terugval". En als je het denkt gebeurd het ook. Ik denk alleen niet dat wij bokkers je daar echt mee kunnen helpen. Tenzij er iemand is de psycholoog is. Maar dat is de gemiddelde bokker niet.

Heb je geen gegevens meer van mensen die jou eerder behandeld hebben?

**Geplaatst**: 18-01-17 13:50

Geplaatst: 18-01-17 13:50

Hoe gaat het nu, TS?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-17 14:31

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-17 14:31

Fink schreef:
Hoe gaat het nu, TS?

Het gaat nog steeds niet goed, ik heb er nu al meerdere keren met mijn psycholoog over gehad, hoe ik mij beter kan voelen. Ik krijg dan opmerkingen als "doe wat je normaal doet wanneer je je slecht voelt", of "wandel een uur per dag". Maar ja, ik heb acht maanden opgenomen gezeten dus ik ken ondertussen al die dingen al, en pas ze ook toe, ze werken alleen niet op dit moment.
Tijdens de kerst vakantie ging het wat beter, de spanning qua eten viel enorm mee en heeft mij eigenlijk wat meer zelfzeker gemaakt; zelfs al eet je wat meer tijdens kerst, betekent niet dat je gelijk aankomt.
Maar zodra ik weer met school begon ging het weer steeds slechter, zo slecht dat ik het niet eens op kon brengen om met mijn vriendin te praten op sommige momenten.

Nu heb ik toetsweek, dus gaat het iets beter. Maar ik heb vooral het gevoel dat ik mijzelf compleet kwijt ben, ik kan totaal geen druk meer aan, ben constant leeg en voel me zo nutteloos. Ik moet van mijn moeder een bijbaan gaan zoeken, ( iets wat ik een maand terug heb gedaan, ben toen op een nogal harde manier afgewezen), maar iedere keer wanneer ik eraan denk moet ik huilen. Alsof ik er totaal niet klaar voor ben, maar ik weet dat het moet op mijn leeftijd, dan denk ik iedere keer "eigenlijk kan ik beter dood zijn, want ik ben slechts een nutteloos wezen in deze maatschappij die nooit iets toe gaat voegen". Dat soort dingen laten mij zo hopeloos voelen, ik wil zo veel en ik ben slim genoeg om ook veel te kunnen, maar het doen is zo slopend.

Ik hoop gewoon dat dit beter wordt over een paar weken en ik ergens de energie en kracht uit haal om weer te willen.

**Geplaatst**: 18-01-17 16:48

Geplaatst: 18-01-17 16:48

Je zegt dat je 8 maanden opgenomen geweest bent, moest je daar ook naar 'school'? Want ik kan me voorstellen dat de stap misschien wat groot is naar meteen fulltime school. Wat je zelf ook zegt: je hebt het idee de druk niet aan te kunnen. En als de druk te hoog is, dan word je draagkracht ook alleen maar kleiner en kun je steeds minder aan.
Zou bijvoorbeeld 4 dagen school (en de woensdag dan vrij om bij te komen) wel haalbaarder zijn voor jou? En is zoiets mogelijk? Of misschien 4,5e dag?

En wellicht wilt je moeder graag dat je iets buiten school om gaat doen, en het niet zozeer geld verdienen is. Misschien dat ze ook blij is als je vrijwilligerswerk gaat doen? Daar zitten soms hele leuke dingen tussen (bijv. helpen bij de dierenambulance of vrijwilliger bij de kinderboerderij ik noem maar wat) en ben je ook helpend in de maatschappij, wat jou ook een fijner gevoel geeft.

En wat ik me verder afvraag: zijn er dingen waar je plezier aan beleeft? Waar je energie van krijgt? Hoe vaak heb je zulke activiteiten?

Misschien zou je extra magnesium kunnen nemen (zit bijv. veel in paranoten). Als je veel stress ervaart verbruik je extra veel van dit mineraal, en het kan misschien een klein beetje helpen tegen de vermoeidheid, ook al is deze grotendeels psychosomatisch.

Sport je ook? Daar maak je namelijk ook stofjes mee aan, waardoor je je beter gaat voelen en je krijgt er energie van. Ook al is het het laatste waar je misschien zin in hebt omdat je al zo moe en futloos bent.

Hopelijk zit er iets tussen waar je wat mee kan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-17 17:18

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-17 17:18

Sassol schreef:
Je zegt dat je 8 maanden opgenomen geweest bent, moest je daar ook naar 'school'? Want ik kan me voorstellen dat de stap misschien wat groot is naar meteen fulltime school. Wat je zelf ook zegt: je hebt het idee de druk niet aan te kunnen. En als de druk te hoog is, dan word je draagkracht ook alleen maar kleiner en kun je steeds minder aan.
Zou bijvoorbeeld 4 dagen school (en de woensdag dan vrij om bij te komen) wel haalbaarder zijn voor jou? En is zoiets mogelijk? Of misschien 4,5e dag?

En wellicht wilt je moeder graag dat je iets buiten school om gaat doen, en het niet zozeer geld verdienen is. Misschien dat ze ook blij is als je vrijwilligerswerk gaat doen? Daar zitten soms hele leuke dingen tussen (bijv. helpen bij de dierenambulance of vrijwilliger bij de kinderboerderij ik noem maar wat) en ben je ook helpend in de maatschappij, wat jou ook een fijner gevoel geeft.

En wat ik me verder afvraag: zijn er dingen waar je plezier aan beleeft? Waar je energie van krijgt? Hoe vaak heb je zulke activiteiten?

Misschien zou je extra magnesium kunnen nemen (zit bijv. veel in paranoten). Als je veel stress ervaart verbruik je extra veel van dit mineraal, en het kan misschien een klein beetje helpen tegen de vermoeidheid, ook al is deze grotendeels psychosomatisch.

Sport je ook? Daar maak je namelijk ook stofjes mee aan, waardoor je je beter gaat voelen en je krijgt er energie van. Ook al is het het laatste waar je misschien zin in hebt omdat je al zo moe en futloos bent.

Hopelijk zit er iets tussen waar je wat mee kan.

Bedankt voor je reactie!

School op de kliniek was elke dag zo twee tot drie uur, ik heb hier dus al rekening mee gehouden door nu maar vijf vakken te volgen. Hierdoor heb ik dinsdag altijd een vrije dag en heb ik op school veel tussenuren waarin ik niets hoeft te doen. Qua stress heb ik dus niet veel te klagen.

Mijn moeder wil graag dat ik geld ga verdienen, zodat als ik achttien ben ik mijn zorgverzekering etc. kan gaan betalen en ze wil ook dat ik voor mijn rijbewijs ga sparen. Het probleem bij mij is voornamelijk dat ik héél slecht ben in sociaal contact hebben en op drukke plekken zijn eigenlijk een hel is voor mij. Door mijn eetprobleem dan ook nog eens dat ik snel moe ben en niet de hele dag bezig kan zijn. De enige reden dus voor mij om een baantje te zoeken is zodat ik me niet nutteloos voel en omdat het zo "hoort", (ik geef bijvoorbeeld ook nooit geld uit, tenzij het niet anders kan).

Dingen waaraan ik plezier beleef... nou, niet zoveel. Met mijn vriendin praten, verhalen schrijven. Dat is het momenteel wel zo'n beetje.

Ik heb heel lang gesport bij een sportschool, een paar keer per week. Puur omdat ik wist dat ik me ernaar beter ging voelen. Dit werd betaald door mijn vader, het was een dure sportschool maar omdat hij op dezelfde zat kreeg ik familie korting. Toen ik opgenomen werd heeft hij dit stop gezet met de belofte om het weer te betalen wanneer ik terugkwam. Hier heeft hij zich alleen niet aan gehouden... en mijn moeder kan dit niet betalen. Het zou me namelijk wel heel erg helpen. Misschien dat ik het er nog wel een keer met hem over ga hebben

**Geplaatst**: 18-01-17 19:51

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 18-01-17 19:51

Kan je als baantje niet op zoek naar iets als een folderwijk? Geen drukte, en je hebt 1-2 dagen de tijd om de folders rond te brengen. Regiobladen (1-3x week) ook zo'n soort baan. Het brengt niet veel op, maar samen met de zorgtoeslag blijft er wel een klein zakcentje over na het betalen van je zorgverzekering.

**Geplaatst**: 18-01-17 19:57

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 18-01-17 19:57

De sportschool, dat kun je ook zelf doen door gewoon elke dag minimaal een half uur stevig door te stappen. Maar je lichaam moet daar wel de brandstof voor hebben, dus ook zorgen dat je voeding binnen krijgt.

**Geplaatst**: 18-01-17 19:58

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 18-01-17 19:58

Kun je niet bij de sportschool vragen of ze iemand kunnen gebruiken in de schoonmaak? wellicht Kun je dan ook korting krijgen op een abonnement !

**Geplaatst**: 18-01-17 20:34

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 18-01-17 20:34

Ohje meid, wat herken ik mijzelf in jou... Zelfde leeftijd etc... Mijn eetstoornis is nooit zo ver gekomen maar helaas komen de gedachten nog wel op. Ik weet helaas niet zo goed wat ik nu moet zeggen, maar is het goed als ik je een pb stuur met m'n nummer in? Je kan me dan altijd appen als je er nood aan hebt, desnoods gewoon voor simpele dingen zoals muziek met elkaar delen ofzo

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-01-17 17:24

Geplaatst door de TopicStarter : 19-01-17 17:24

tamary schreef:
Kan je als baantje niet op zoek naar iets als een folderwijk? Geen drukte, en je hebt 1-2 dagen de tijd om de folders rond te brengen. Regiobladen (1-3x week) ook zo'n soort baan. Het brengt niet veel op, maar samen met de zorgtoeslag blijft er wel een klein zakcentje over na het betalen van je zorgverzekering.

Ik vind het niet echt prettig om in mijn buurt buiten te zijn en het probleem dat het zeker in de wintermaanden gewoon te koud is om voor mij (langere tijd) naar buiten te gaan, ongeacht hoe ik mij kleed.

bigone schreef:
De sportschool, dat kun je ook zelf doen door gewoon elke dag minimaal een half uur stevig door te stappen. Maar je lichaam moet daar wel de brandstof voor hebben, dus ook zorgen dat je voeding binnen krijgt.

Hier hetzelfde verhaal, in de zomermaanden ging ik dit jaar vaak zelf een half uur wandelen per dag, alleen maar omdat ik het fijn vond en het me het gevoel gaf dat ik toch "iets" had gedaan die dag. Maar nu is naar buiten gaan gewoon écht niet leuk meer. Niet alleen omdat koud zijn onprettig is, maar mijn lichaam kan zichzelf niet goed warm houden (dit heb ik overigens nooit goed gekund, ook niet vóór mijn eetstoornis. Het is wel erger geworden nu), dat kost namelijk veel energie die ik op dit moment niet heb. Dus buiten wandelen helpt mijn stemming absoluut niet, dat wordt pas een optie als het warmer weer is.

Blue_flower schreef:
Kun je niet bij de sportschool vragen of ze iemand kunnen gebruiken in de schoonmaak? wellicht Kun je dan ook korting krijgen op een abonnement !

Dit vind ik wel een leuk idee

, al vind ik eigenlijk dat mijn vader het hoort te betalen omdat hij me het toch beloofd heeft. (overigens, mijn vader en ik gingen samen één keer per week naar die sportschool als uitje. Het is dus niet dat hij het betaalt omdat ik daar per se heen wil, maar ook omdat naar de sportschool gaan met hem de enige keer is dat ik hem zie, buiten verjaardagen om). Ik heb wel altijd het een leuk idee gevonden om bij de sportschool te werken omdat ik daar graag kwam, misschien iets om te onthouden en een keer aan te kaarten ^^.

Luca03 schreef:
Ohje meid, wat herken ik mijzelf in jou... Zelfde leeftijd etc... Mijn eetstoornis is nooit zo ver gekomen maar helaas komen de gedachten nog wel op. Ik weet helaas niet zo goed wat ik nu moet zeggen, maar is het goed als ik je een pb stuur met m'n nummer in? Je kan me dan altijd appen als je er nood aan hebt, desnoods gewoon voor simpele dingen zoals muziek met elkaar delen ofzo

Je kan me een berichtje sturen hoor

, ik denk dat ik het fijn zou vinden om met iemand te kunnen praten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-02-17 16:39

Geplaatst door de TopicStarter : 13-02-17 16:39

En ik ben niet meer clean.. ik voel me zo waardeloos. Moet ik dit aan mijn moeder vertellen? Aan mijn vriendin? Ik weet het niet meer. appelflap. Ik was tien maanden clean en ik heb het gewoon verpest. Sorry, sorry, sorry.
Ik weet echt niet wat ik met mezelf aan moet...

**Geplaatst**: 13-02-17 16:52

Geplaatst: 13-02-17 16:52

Je bedoelt dat je weer geautomutileerd hebt?
Een terugval is helemaal niet zo vreemd. Dat maakt je echt geen loser. Morgen is er weer een dag!
Echt, ik heb zelf ook een eetstoornis en weet hoe rot het is.

Wat heeft je getriggerd? Weet je dat?

**Geplaatst**: 13-02-17 17:34

Geplaatst: 13-02-17 17:34

Meis ik heb al je berichten gelezen en wil even zeggen dat je onwijs trots op jezelf mag zijn! Ondanks al die tegenslagen en mensen die tegen je zeiden dat je "er maar mee moest leven" en "maar gewoon moest doen" heb jij wel even een tandje bijgezet om wel voor elkaar te krijgen wat jij nodig hebt!
Nog niet helemaal, en ik hoop dan ook echt van harte dat de juiste hulp voor jou snel gevonden wordt! Hang on there, want ook jij bent het waard

Indien gewenst staat mijn pb voor je open (ik ben 19, studeer toegepaste psycholigie en wil alle tijd nemen naar je te luisteren), en mocht je willen, staat hier wel een paard dat met je wilt knuffelen

**Geplaatst**: 13-02-17 17:39

Geplaatst: 13-02-17 17:39

Een terugval lijkt me helemaal niet vreemd. En ik denk dat ze je dat ook verteld hebben in de kliniek. En ja ik zou het je moeder vertellen. Zij is toch degene die je in de gaten moet houden. Ze zal schrikken maar kan je ook helpen zover in haar macht ligt. Een loser ben je zeker niet hoor!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-02-17 17:55

Geplaatst door de TopicStarter : 13-02-17 17:55

Cayenne schreef:
Je bedoelt dat je weer geautomutileerd hebt?
Een terugval is helemaal niet zo vreemd. Dat maakt je echt geen loser. Morgen is er weer een dag!
Echt, ik heb zelf ook een eetstoornis en weet hoe rot het is.

Wat heeft je getriggerd? Weet je dat?

Ik weet dat het niet vreemd is, ik ben van elke week automutileren naar helemaal niet gegaan zonder dat ik dat echt wilde. Ik was op dat moment nog niet "klaar" om te stoppen en de afgelopen maanden werd het steeds lastiger om het vol te houden.

Ja, ik weet wat me getriggerd heeft en ik zal ook vragen of dat degene die dat deed ook weet om niet meer over dat specifieke onderwerp te praten tegen mij omdat het me soms heel erg triggerd.

Ik ben nu wat rustiger en ik heb niet aan mijn moeder verteld dat ik niet meer clean ben, maar ik heb wel voor het eerst aan gegeven dat het echt slecht gaat, iets wat ze helemaal niet verwachtte. Ze is momenteel met mijn psycholoog aan het bellen.

**Geplaatst**: 13-02-17 18:09

Re: Hulp nodig

Geplaatst: 13-02-17 18:09

Door zelf aan te geven dat het niet goed gaat, heb je een nieuwe stap gezet in je ontwikkeling naar het "clean" zijn. Zoals je dat zelf noemt.

Met vallen en opstaan leer je om te gaan met datgene wat werkt en niet werkt in het leven.

**Geplaatst**: 13-02-17 18:36

Geplaatst: 13-02-17 18:36

Hoi,

Wat moedig om toe te geven dat het even niet gelukt is zoals je wilde.
In mijn ogen maakt je dat juist mooi i.pv. waardeloos.
Niemand is perfect en dat maakt je mens.

Nomineer dit bericht ×