Zwerte schreef:Dit doet me denken aan een leuke spreuk: de emancipatie van de vrouw houdt op bij een lekke fietsband!
Prachtig, hoe veel vrouwen altijd hoog van de toren blazen dat we gelijk zijn, maar zoiets een mannentaak noemen is wel weer prima.
Ik ben zelf net zo erg hoor. Alhoewel ik niet geloof in gelijk zijn, wel gelijkwaardig. Er zijn nou eenmaal dingen die mannen beter kunnen dan vrouwen en andersom (gemiddeld genomen uiteraard!). Zo zijn vrouwen meestal toch emotioneler en hechten vaak meer waarde aan zo'n romantisch gebaar. Ik vind het dus best logisch dat de meeste vrouwen gevraagd willen worden.
Ik dus ook. Ik zou het wellicht uiteindelijk zelf ook wel gaan doen, maar niet bij deze man, niet in deze relatie. We zijn al 12 jaar samen, maar flink moeilijke jaren gekend. Laat ik het erbij houden dat hij zo zn redenen heeft om niet met mij in het diepe te springen. Daarbij heeft meneer bindingsangst. Een aanzoek van hem zou dus extreem veel betekenen voor mij. Dan is hij eindelijk in staat over zn angst en twijfel heen te stappen, maar dit moet hij doen wanneer hij er klaar voor is en niet eerder.
Komt nog bij dat hij ook zo romantisch is als een doperwt. Laatst heb ik hem toch maar eens duidelijk gemaakt dat het voor mij dus wel veel symbolische waarde zou hebben en meer is dan alleen een praktisch dingetje. Want eerder heb ik er juist heel luchtig over gedaan, tis maar een papiertje, dat soort uitspraken. De hele nuchtere, praktische benadering die meerderen hier zo mooi illustreren. Na een aantal jaren voor elkaar vechten en door heeeeeeele diepe dalen te zijn gegaan, is mn mening toch wel wat verandert. Het zou nu echt de kers op de taart zijn, dus ik wacht geduldig af.
wauw dit vind ik nou een mooi verhaal 
ik hoop dat jouw moment ooit mag komen!