Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-07-15 11:48

Geplaatst: 07-07-15 11:48

Ik denk eigenlijk dat je vooral met je man moet praten en het desnoods een nieuwe kans geven.
Misschien schudt deze hele situatie jullie beiden wakker en is het nu het moment om jullie leven te gaan herinrichten.
De problemen die je beschrijft lijken me best wel aan te werken. Vraag aan je man wat hem in een relatie of in zijn leven echt gelukkig zou maken en denk zelf na over wat jou echt gelukkig zou maken ? Ik hoor je heel veel over je kids praten. Misschien een idee om betere afspraken en regelingen te maken zodat je ook dingen voor jezelf kan doen en soms eens samen met je man zonder de kids. Ik verdenk dat je iets te ambitieus bent om enkel huismoeder te zijn en ergens dat je man je in die rol ook niet meer helemaal als dezelfde ziet. Misschien heb ik het wel mis en word jij veel gelukkiger zonder je man, maar ik vrees er een beetje voor. Je hebt je nogal afhankelijk opgesteld en of je nu met je man verder gaat of niet, dat lijkt me sowieso al geen gezonde situatie.

**Geplaatst**: 07-07-15 11:49

Geplaatst: 07-07-15 11:49

Dat je gevoelens hebt gekregen voor N is niet zo gek. Echt objectief ben je niet, dus dan is er veel wat je in de ander aantrekt. Wat ik wel gek vind is dat je alleen aan jezelf werkt (wat natuurlijk al super goed is), maar dat je niet aan je huwelijk werkt. Hoe kan je nou zulke keuzes maken zonder eerst het onderste uit de kan te halen? Hoe kan je besluiten of een relatie opgegeven wordt als je niet eerst van alles heb uitgeprobeerd? Communicatie kan je leren net als reflecteren (de een wat beter dan de ander) en jezelf leren kennen. Jij bent nu met jezelf bezig wat i.m.o. jezelf alleen maar verwijderd van je man.

Wat ik helemaal niet snap is dat je niet ervoor kiest om eerst de situatie met je man uit te zoeken en of af te sluiten of voor te gaan. Je springt van het 1 naar het ander en loopt feitelijk gewoon weg voor jezelf.

Problemen zijn er om opgelost te worden. En die oplossing kan prima een scheiding zijn, maar niet op deze manier.

Als je respect hebt voor jezelf, je man, je kids, maar ook voor N, dan zoek je een andere volgorde waarin je de dingen aan wilt pakken.

overigens vind ik altijd een mooie vraag om over na te denken

" wat zou je doen als je morgen een miljoen wint". Koop je dan een mooi huisje voor jezelf en laat je je vent schuldvrij achter? Dan is de enige juiste keuze om inderdaad weg te gaan want dan houd je je vast aan de omstandigheden in plaats van aan je relatie/gezin. Dan is het alleen vanuit praktisch oogpunt dat je twijfelt.

**Geplaatst**: 07-07-15 11:52

Geplaatst: 07-07-15 11:52

Onvoorstelbaar hoe jij met je verantwoordelijkheid omgaat. Sterkte voor je man en kindjes.
Je "verdient" N.

Laatst bijgewerkt door slimmerik op 07-07-15 12:15, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-07-15 11:56

Geplaatst: 07-07-15 11:56

Misschien heb ik er finaal overheen gelezen, maar heeft N eigenlijk een relatie? (Neem aan van niet, gezien TS daar regelmatig in bed stapt).

**Geplaatst**: 07-07-15 12:06

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 12:06

Ik wilde bijna verwijzen naar ene Sabia en Rafael, maar ik zal de grap even laten...

Anyway, je kinderen zijn hier hoe dan ook de dupe van en daarom vind ik dat jij verplicht aan hen bent (zoals veel bokkers al gezegd hebben) er werkelijk waar alles aan te doen om te kijken of je huwelijk echt niet meer te redden valt. Geef jezelf een schop onder je hol en stop met dit geslachtoffer. Je bent nu brokken aan het maken en diezelfde brokken kunnen er voor zorgen dat er straks een heel ondraaglijke situatie ontstaat waarvan je kinderen wederom de dupe zijn. Sorry, ik ben misschien keihard, maar ik heb dit vaker zien gebeuren en ik heb dan weinig medelijden.

**Geplaatst**: 07-07-15 12:10

Geplaatst: 07-07-15 12:10

Je werkt niet , zit thuis, hunkert naar uitjes, liefst zonder je man, (die ook niet mee wil, waarom niet geniet hij niet van vrouw en kinderen om samen te zijn)?
Vriendje geeft alle aandacht , luistert , is lief en gezellig, ja dat is makkelijk want een verliefde vrouw is ook een stuk gezelliger dan iemand die zich verveelt en geen zin meer heeft in het huisje , boompje , kindje.
Wat mij enorm stoort is dat jij gewoon je kinderen achterlaat, omdat het niet gezellig is thuis...
Ik vraag mij af hoe oud je bent, dat je op deze onverantwoordelijke manier te werk gaat.je lijkt wel een puber die haar draai niet kan vinden, en de consequenties van haar gedrag niet kan / wil overzien.
Ga in therapie, alleen of samen, en zet die relatie op een laag pitje tot je weet wat je wil.
En dat je man het goed vond dat je bij die ander ging slapen...is het niet bij je op gekomen dat hij misschien diep in zijn hart gewild had , dat je nee zei en voor hem zou kiezen.?
Sorry dat ik zo hard ben, maar sommige mensen zoals jij ,zijn zo vreselijk egocentrisch.....

**Geplaatst**: 07-07-15 12:18

Geplaatst: 07-07-15 12:18

Ik vind het echt walgelijk en zeeeeeeeer echoistische naar je kinderen en dieren.

Vechten voor je relatie en een goed thuis voor je dieren en kinderen doe je zeker niet op deze manier.

**Geplaatst**: 07-07-15 12:23

Geplaatst: 07-07-15 12:23

Ik heb niet alles gelezen van de tips dus sorry als dit al eens gezegd is geweest:

Ik heb namelijk ook zo een periode gehad dat ik niet met mijn man praatte maar met een vriend. Ook hier kreeg ik uiteindelijk gevoelens voor en andersom ook. Mijn man zei toen ook anders ga je er 2 weken wonen en dan zien we wel verder.

Dit is werkelijk het domste wat we hebben kunnen doen. Op deze manier blijf je de gevoelens 'voeden'. En komt er een steeds grotere wig tussen jou en je man. Dan word praten nog moeilijker. Samen met mijn man had ik ook een huis met paarden erachter (de andere woonde nog thuis) en nog een heleboel huisdieren. Ik kreeg het steeds moeilijker om dit achter te laten en heb toen voor mezelf besloten om terug mijn ouders in te trekken en met geen van 2 contact te hebben. Zo kon ik voor mezelf beslissen wie ik nu werkelijk miste.

Heb veel gepraat met ouders en uiteindelijk met mijn man erbij en achteraf met die vriend. Heb gekozen om terug te keren naar mijn man en geloof me dit was het beste wat ik ooit gedaan heb en kan mezelf wel door een betonnen muur stampen dat ik ook maar ooit gedacht heb dat ik het bij een ander zoveel beter zou hebben! Natuurlijk hebben we veel moeten praten en uitzoeken maar het gaat beter dan ooit!

Met die vriend heb ik direct het contact verbroken. Hoop dat je je op tijd beseft wat je op wilt/gaat geven. En als je als moeder nog veel uit wilt gaan dan ben je in mijn ogen iets te vroeg begonnen met alles. Mijn man en ik kunnen ook prima dingen alleen doen. Ik ga graag eens carnavallen bv mijn man absoluut niet. Dus we spreken meestal af: ik blijf niet tot laat weg en zorgen beide rond hetzelfde uur thuis te zijn zodat we samen nog tijd hebben

**Geplaatst**: 07-07-15 12:27

Geplaatst: 07-07-15 12:27

Ik vind dat sommigen onder jullie wel erg aanvallend zijn naar TS! Niemand hier kent de volledige situatie, behalve TS zelf. Insinueren dat ze een slechte moeder/echtgenote/persoon/... is, dat haar man geduldig/liefdevol/een vod/... is en dat haar kinderen sukkeltjes zijn is totaal overbodig imo. Ze praat met veel respect over haar man en heeft naar de minst ingrijpende oplossing voor de kinderen gezocht (zij blijven gewoon in hun vertrouwde omgeving). Dat wordt hier een aantal keer uit de context getrokken, want o jee, bedrog! Scheefpoeperij! Naast-de-pot-gepis! Terwijl TS al een paar keer heeft proberen duidelijk maken dat dat niet het geval is. Natuurlijk lees ik ook heel wat reacties die ik wel zinvol vind, maar in de plaats van TS zou ik me erg aangevallen voelen door die negatieve berichten.

**Geplaatst**: 07-07-15 12:28

Geplaatst: 07-07-15 12:28

Ik heb niet alle andere antwoorden gelezen, maar ik zou je willen meegeven dat je het tegenover je kinderen verplicht bent om te kunnen zeggen dat jullie er als ouders alles aan gedaan hebben om bij elkaar te blijven.

**Geplaatst**: 07-07-15 12:43

Geplaatst: 07-07-15 12:43

singa schreef:
Ik vind dat sommigen onder jullie wel erg aanvallend zijn naar TS! Niemand hier kent de volledige situatie, behalve TS zelf. Insinueren dat ze een slechte moeder/echtgenote/persoon/... is, dat haar man geduldig/liefdevol/een vod/... is en dat haar kinderen sukkeltjes zijn is totaal overbodig imo. Ze praat met veel respect over haar man en heeft naar de minst ingrijpende oplossing voor de kinderen gezocht (zij blijven gewoon in hun vertrouwde omgeving). Dat wordt hier een aantal keer uit de context getrokken, want o jee, bedrog! Scheefpoeperij! Naast-de-pot-gepis! Terwijl TS al een paar keer heeft proberen duidelijk maken dat dat niet het geval is. Natuurlijk lees ik ook heel wat reacties die ik wel zinvol vind, maar in de plaats van TS zou ik me erg aangevallen voelen door die negatieve berichten.

Mee eens! Heel makkelijk be(ver)oordelen zo vanachter de computer.

**Geplaatst**: 07-07-15 12:50

Geplaatst: 07-07-15 12:50

Be/veroordelen of niet. TS kiest er nog altijd zelf voor om bij iemand anders in bed te stappen.
En nee, dat 'overkomt' je niet. Je gevoel kun je misschien niet sturen, maar wat je er vervolgens mee doet is wel een bewuste keus.

**Geplaatst**: 07-07-15 12:56

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 12:56

Ik zeg ook absoluut niet dat ze per ongeluk gestruikeld is en in bed gevallen is. Dat is haar eigen keuze. Maar niemand weet het complete verhaal, niemand weet hoe erg Ts nu met zichzelf in de knop zit of hoe de situatie thuis is.

En ik vind het absurd om iemand een slechte moeder, walgelijk of weet ik veel wat te noemen.

**Geplaatst**: 07-07-15 12:59

Geplaatst: 07-07-15 12:59

singa schreef:
Ik vind dat sommigen onder jullie wel erg aanvallend zijn naar TS! Niemand hier kent de volledige situatie, behalve TS zelf. Insinueren dat ze een slechte moeder/echtgenote/persoon/... is, dat haar man geduldig/liefdevol/een vod/... is en dat haar kinderen sukkeltjes zijn is totaal overbodig imo. Ze praat met veel respect over haar man en heeft naar de minst ingrijpende oplossing voor de kinderen gezocht (zij blijven gewoon in hun vertrouwde omgeving). Dat wordt hier een aantal keer uit de context getrokken, want o jee, bedrog! Scheefpoeperij! Naast-de-pot-gepis! Terwijl TS al een paar keer heeft proberen duidelijk maken dat dat niet het geval is. Natuurlijk lees ik ook heel wat reacties die ik wel zinvol vind, maar in de plaats van TS zou ik me erg aangevallen voelen door die negatieve berichten.

Van het moment dat je bij een ander in bed kruipt terwijl je getrouwd bent en er geen open relatie op na houdt ben je imo gewoon een slechte echtgenote ongeacht de verdere situatie. Dat die man dat toe staat, zelfs letterlijk zegt haar de kans te geven om uit te zoeken wat haar gevoelens zijn, ja, dan vind ik dat ontzettend geduldig, liefdevol en begripvol. Of hij nu depressieve kanten heeft of verder niet perfect is doet er dan ook niet toe. Zoek de partners maar eens die er zo zouden in staan.
Persoonlijk vrees ik dat TS niet weet wat ze heeft en het pas gaat beseffen als het te laat is.

**Geplaatst**: 07-07-15 13:01

Geplaatst: 07-07-15 13:01

Ik vind dat we de boel ook weer niet moeten overdrijven... 'die arme bloedjes van kinderen, die nu alleen naar bed moeten

'. Zo erg is het nou ook weer niet dat mamma een weekje voor zichzelf kiest, en even ergens anders gaat bedenken wat ze wil. Hun moeder zal toch wel vaker een keertje niet aanwezig zijn als ze naar bed gaan.

Ik vind het zelf geen verstandige keuzen om dat bij een andere man te gaan doen. Zo werkt het natuurlijk niet. Waarom niet een weekje in een hutje op de hei in je eentje. Dan kan je echt tot jezelf komen. Bij een andere man aan jezelf gaan werken slaat natuurlijk nergens op.

**Geplaatst**: 07-07-15 13:14

Geplaatst: 07-07-15 13:14

KySv schreef:
Ik heb al vaker getwijfeld of ik wel de juiste keuze heb gemaakt of misschien gebleven ben uit mijn eigen idealistische beeld (op redelijk jonge leeftijd huisje, boompje, beestje hebben). Ik heb voor mijn man nooit een echte relatie gehad. Ik was altijd meer van het type dat mannen gewoon als goede vrienden in mijn leven waren, maar nooit echt relatiemateriaal.

Je hebt al genoeg wijzende vingertjes gehad, dus dat doe ik niet nu.

Kan me best voorstellen dat de koek een beetje op is en je jezelf moet vinden. Maar mijn advies zou zijn ga op je eigen benen staan.
Je bent jong, misschien te jong?, in een serieuze relatie gestapt, zo door rollen naar een andere relatie maakt dat je weer niet jezelf echt kan vinden, dat je weer vast komt te zitten in het reilen en zeilen van het samenzijn, wat altijd een compromis zal zijn.
Als je al wil dat de relatie met N misschien een kans maakt ben je het bijna aan hem en aan jezelf verplicht om eerst even lekker op jezelf te gaan leunen. Dat zou ook beter zijn voor je kinderen, die dan ook eerst wat rust krijgen en daarna langzaam iemand kunnen leren kennen. Voor jezelf geld dat ook, gelijk een nieuw huis in, nieuwe partner, kinderen in de stress, scheidingsperikelen, je zal amper tot geen tijd hebben om aan jezelf toe te komen dan.

Op dit moment ben je niet gelukkig, met hoe het gaat, met jezelf niet. Je verdient het om eerst eens jezelf te vinden, gelukkig te worden met jezelf, zonder dat een ander surrogaat is daarvoor. Als je dat voor elkaar krijgt zal je ook veel meer kans hebben op een goede en gelukkige relatie, een ander kan dat niet voor je doen, dat moet je echt zelf doen.

Dit zal echt niet makkelijk zijn in het begin, maar laten we eerlijk zijn, makkelijke keuzes zijn er nu niet echt. Ik ben ervan overtuigt dat je uiteindelijk blij zal zijn met de keuze om echt op jezelf te gaan staan. Dat wil zeggen, als de koek echt op is en je niet eerst samen nog door wil knokken.

Wat de kinderen betreft, ik vind het zo naar een ander overgaan een slecht iets voor ze. Maar blijf niet alleen bij je man om de kinderen, als je wil blijven en knokken doe dat dan omdat je hart je dat verteld. Ongelukkige ouders zijn schadelijker voor kinderen dan een nette scheiding. Ideaal wordt het nooit, maar hier heb je ook niet om gevraagd, het is zoals het is.

Laatst bijgewerkt door Bowen op 07-07-15 13:18, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-07-15 13:16

Geplaatst: 07-07-15 13:16

singa schreef:
Ik vind dat sommigen onder jullie wel erg aanvallend zijn naar TS! Niemand hier kent de volledige situatie, behalve TS zelf. Insinueren dat ze een slechte moeder/echtgenote/persoon/... is, dat haar man geduldig/liefdevol/een vod/... is en dat haar kinderen sukkeltjes zijn is totaal overbodig imo. Ze praat met veel respect over haar man en heeft naar de minst ingrijpende oplossing voor de kinderen gezocht (zij blijven gewoon in hun vertrouwde omgeving). Dat wordt hier een aantal keer uit de context getrokken, want o jee, bedrog! Scheefpoeperij! Naast-de-pot-gepis! Terwijl TS al een paar keer heeft proberen duidelijk maken dat dat niet het geval is. Natuurlijk lees ik ook heel wat reacties die ik wel zinvol vind, maar in de plaats van TS zou ik me erg aangevallen voelen door die negatieve berichten.

Nou ja, zoenen met iemand valt wel onder vreemdgaan. Bij iemand in bed liggen en intimiteit delen(ook zonder seks) zou ik ook niet zo leuk vinden van mijn partner, zou ik ook onder vreemdgaan scharen.
Het beestje mag best bij het naampje genoemd worden.

**Geplaatst**: 07-07-15 13:18

Geplaatst: 07-07-15 13:18

Ayasha schreef:
Van het moment dat je bij een ander in bed kruipt terwijl je getrouwd bent en er geen open relatie op na houdt ben je imo gewoon een slechte echtgenote ongeacht de verdere situatie. Dat die man dat toe staat, zelfs letterlijk zegt haar de kans te geven om uit te zoeken wat haar gevoelens zijn, ja, dan vind ik dat ontzettend geduldig, liefdevol en begripvol. Of hij nu depressieve kanten heeft of verder niet perfect is doet er dan ook niet toe. Zoek de partners maar eens die er zo zouden in staan.
Persoonlijk vrees ik dat TS niet weet wat ze heeft en het pas gaat beseffen als het te laat is.

Ze ging toch net bij N slapen omdat ze beslist had om te scheiden? En overdag ging ze wel gewoon naar huis om voor de kinderen te zorgen terwijl haar man werken gaat. Ondertussen merkt ze dat ze toch niet helemaal zeker blijkt te zijn van deze beslissing en weet ze het allemaal even niet meer. Is dat zo onlogisch dan? Ik beschouw het in ieder geval niet als vreemdgaan, eerder als een crisis.

Sommigen hier zeggen dat 's nachts bij N verblijven niet de beste optie is. Die reacties begrijp ik dan weer wel helemaal! Maar zeggen dat ze daarom een slechte echtgenote, moeder, ... is, vind ik er los over.

**Geplaatst**: 07-07-15 13:30

Geplaatst: 07-07-15 13:30

Ik heb alleen wat posts in het begin gelezen en dus niet alle reacties. Maar ik lees in het eerste stuk niet zozeer onvrede met je huidige man maar vooral onvrede met de sleur in je leven. Ik kan me voorstellen dat je wereld wat klein wordt als je voornamelijk thuis rond loopt, voor de kinderen/het huis/de dieren zorgt. Misschien is het een oplossing wat activiteiten buiten de deur te doen (het liefst samen met je man, samen nieuwe herinneringen kweken, samen weer spannende dingen ontdekken) zodat je wat uit die sleur gehaald wordt?

Als je echt denkt dat je het met je huidige man niet kan redden dan zou ik zeker adviseren eerst op jezelf te gaan. Echt even door de zure appel heen gaan en ontdekken wie jij nou eigenlijk bent, wat je belangrijk vindt, waar je blij van wordt en energie van krijgt. Los van N. Juist om in een volgende relatie goed te weten wie jij bent en wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn en te blijven zonder dat je verantwoordelijkheid bij de partner neerlegt.

**Geplaatst**: 07-07-15 13:33

Geplaatst: 07-07-15 13:33

Misschien heb ik de hele OP totaal verkeerd gelezen, maar het komt er bij mij een beetje op neer van; Ik hou beide mannen aan en ik ga kijken wat mij het beste bevalt..

Sorry, maar respect voor jouw man dat hij je bij N laat slapen, want dat had ik bij mijn vriend niet moeten proberen. Dan was het voor mij koffers pakken en opzouten denk ik..

**Geplaatst**: 07-07-15 13:37

Geplaatst: 07-07-15 13:37

singa schreef:
Ze ging toch net bij N slapen omdat ze beslist had om te scheiden? En overdag ging ze wel gewoon naar huis om voor de kinderen te zorgen terwijl haar man werken gaat. Ondertussen merkt ze dat ze toch niet helemaal zeker blijkt te zijn van deze beslissing en weet ze het allemaal even niet meer. Is dat zo onlogisch dan? Ik beschouw het in ieder geval niet als vreemdgaan, eerder als een crisis.

Sommigen hier zeggen dat 's nachts bij N verblijven niet de beste optie is. Die reacties begrijp ik dan weer wel helemaal! Maar zeggen dat ze daarom een slechte echtgenote, moeder, ... is, vind ik er los over.

Citaat:
Mijn man weet dat er wat gevoelens zijn, heeft het er moeilijk mee gehad, maar heeft nu zo iets van als je met hem gelukkiger bent dan met mij, dan moet je maar gaan.
Het is op het moment zelfs zo dat mijn man heeft geregeld dat ik ’s nachts bij N slaap. Zodat wij minder discussie en ruzie hebben en ik voorzichtig kan kijken of de gevoelens voor N genoeg zijn voor een relatie. Beetje rare situatie, maar goed, is in goed overleg gegaan en was op dat moment eigenlijk het beste voor de situatie.

Hier maak ik niet uit op dat ze al beslist had om te scheiden. Dan had ze imo haar boeltje al moeten pakken ipv nog op de kap van haar man te teren en hem aan het lijntje te houden.

**Geplaatst**: 07-07-15 13:44

Geplaatst: 07-07-15 13:44

KySv schreef:
De gevoelens die ik heb gekregen voor N zijn pas gekomen, nadat ik voor mezelf de knoop had doorgehakt dat ik niet verder wilde in deze relatie, dit uit heb gesproken naar mijn man en we op dat moment allebei zo iets hadden van onze relatie werkt niet meer. Inmiddels zijn we een aantal weken en wat goede gesprekken verder en twijfel ik of ik idd de juiste keuze heb gemaakt toen ik zei dat ik niet verder wilde.
Verder is een van de problemen tussen mijn man en mij dat wij een verschillende behoefte hebben qua intimiteit en seks. Wat er op neer komt dat ik wel bij N slaap, maar dat er verder niet veel gebeurd in bed.

Hier zegt TS dat ze de knoop doorgehakt heeft toch?

**Geplaatst**: 07-07-15 13:46

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 13:46

Hmm en nu ze zich ook aan N ergert gaat ze toch twijfelen of ze niet beter bij haar kerel blijft waar het wel zo "makkeijk wonen" is?
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat TS simpelweg van twee walletjes aan't eten is.

**Geplaatst**: 07-07-15 13:50

Geplaatst: 07-07-15 13:50

Wat een aanvallende reacties hier :S Als TS en haar man zo vaak ruzie maken en er woorden vallen, denken jullie dan dat de kinderen daar zo gelukkig van worden? Er zijn meerdere kanten aan het verhaal die wij misschien niet allemaal kennen.

En ja, ik vind het ook een slecht idee om bij een andere man te gaan slapen terwijl TS nog met zoveel vragen zit. Ik zou eerder opteren om een week bijvoorbeeld 's avonds bij een vriendin of op hotel of ergens te gaan slapen waar je rustig kan nadenken TS.

Eerlijk gezegd zou ik ook voor jezelf een datum vastzetten waarop je beslist hoe je verder wil of wat je wil proberen, wil je met je man verder of zie je dat niet meer zitten? Ik denk dat dat het eerste is waar jij nu een beslissing in moet maken. Eender welke beslissing je neemt, kan je daarna nog verder denken aan hoe je dat gaat aanpakken en om dit ook voor je kinderen zo goed mogelijk te laten verlopen. Dat gebeurt uiteraard samen met je man lijkt mij.

Maar je kiest hier wel om je leven verder samen met je man te delen, of juist niet. Kinderen worden ook niet gelukkig van ruziënde ouders en/of ongelukkige ouders. TS ziet haar kinderen graag en ik denk dat ze ook voor haar kinderen een zo goed mogelijke oplossing wil vinden. Die oplossing is daarom niet altijd volledig jezelf wegcijferen.

**Geplaatst**: 07-07-15 13:54

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 13:54

Ik kan me niet voorstellen dat bij een ander gaan slapen op lange termijn zoveel beter zal zijn voor de verstandhouding en bijgevolg dus ook niet geweldig is voor de kinderen nog buiten het feit dat die ook heus wel merken dat er iets aan de hand is. Kinderen zijn niet achterlijk. Als TS wil uitzoeken wat ze wil zou ze niet bij een ander in bed moeten kruipen maar zoals meerderen zeggen even op zichzelf moeten gaan. Bij N in bed kruipen/met hem 'samen leven' zal alleen maar meer verwarring brengen.

De vraag is ook; Is N nog steeds leuk wanneer ze er effectief mee moet samenleven en niet enkel de leuke dingen mee doet?

Nomineer dit bericht ×