Bokt.nl

dorientjuh schreef:

TS: meneer vindt zichzelf wel erg belangrijk he?
Ik zou nog eens 6x nadenken of je wel bij zo iemand wil blijven die zichzelf altijd boven jou stelt. Zo komt het in ieder geval over. En verwacht ook niet dat dit ooit nog over gaat, mensen kun je niet veranderen.

Selina schreef:

Hij ziet ook wel beren op de weg.
Met reizen kan hij mee als hij niet zonder je kan.
Als je een eigen paard hebt, heb je echt nog wel tijd voor een filmpje, wandeling, bankhangen etc.

Snorlex schreef:

Het niet mogen kopen van een paard of het maken van een reis vind ik behoorlijk "heftig".
Het niet steunen van iemand in zijn/haar dromen.
Maar snap zijn vraag "waar sta ik in jouw leven" ook wel.
Drukte is fijn, drukte is goed maar je moet wel tijd voor elkaar wíllen maken.
Kan mij best voorstellen dat hij denkt; ze gaat nu allemaal nieuwe dingen doen maar waar ben ik in dat verhaal.
Naast je eigen dingen moet je bepaalde zaken met elkaar en op elkaar afstemmen.
Maargoed, dat komt van twee kanten en dat heeft meneer niet helemaal door geloof ik.

Selina schreef:

Evelijn schreef:

Een relatie moet iets toevoegen en het beste uit jezelf naar boven brengen... Niet je klein houden en beperken in je dromen.

Precies, het mooiste is als hij je zelfs steunt en helpt bij het verwezenlijken van je dromen.
Heeft hij geen dromen?

Temeraire schreef:

Maar wat zegt hij dan over het kickboksen? Ik neem aan dat je gezegd hebt dat hij zelf ook 3 avonden in de week weg is? Wat vindt hij daar dan van?

Ieder een hobby lijkt me juist fijn.

Al met al denk ik ook dat er meer speelt dan alleen dit verzorgpaard. Hij komt in het algemeen niet heel fijn over.

Succes!

Snorlex schreef:

JesseVerboog schreef:

Nee precies! tuurlijk snap ik zijn vraag ook wel, maar dat weet ik niet.. ik kan niet in de toekomst kijken ik kan niet zien hoe en wat er gaat gebeuren of hoe mijn leven er dan uit ziet.. Hoe graag ik hem daar misschien ook antwoord op wil geven dat antwoord heb ik niet. Hij doet net als of het niet allemaal te combineren is. Hij zei tegen mij, vrienden, vriendje, paarden, sporten, stage, werk, uitgaan dit kan niet allemaal te gelijk. Waarop ik reageerde, tuurlijk wel! We zijn jong ik ben geen oma ik probeer het beste uit mijn leven te halen en zo veel mogelijk dingen te doen die ik leuk vind! Hij denkt daar helaas anders over.

Nee natuurlijk kun je daar geen antwoord op geven! Wie wel?
Maar door te reageren met "ik heb geen glazen bol"...
Klinkt ook niet erg vriendelijk
Je kunt ook zeggen:
"ik weet niet wat de toekomst brengt maar ik vind het erg fijn om bij je te zijn en als we dat beide willen dan komen we er wel uit".
Oftewel: waar beide willen is een weg.
Maargoed, als voor hem alles van één kant moet komen

spatter schreef:

Ik vraag me af, hoe oud is jou vriend, even voor het idee .

Meid, je bent jong , laat je leven niet nu al beklemmen door een vent die moeite heeft met jou dromen en wensen.

Evelijn schreef:

nou.. 2,5 jaar... het is nog veel treuriger als je over 10 jaar hem verwijt dat je nooit je eigen dromen hebt kunnen najagen... dat is geen basis voor een goede relatie.

Merileth schreef:

Mijn huidige vriend heeft mij leren kennen toen wij nog twee paarden hadden. Voor hem was gelijk duidelijk dat paarden een groot onderdeel van mijn leven zijn. Toen vrij snel daarna we met een van de twee (ook nog eens het meest mijn maatje) voor onderzoek naar de kliniek moesten, en daar een behoorlijk slechte diagnose uit kwam, snapte hij heel goed dat ik daar kapot van was.

In het begin moest hij er niet veel van hebben, maar hij ging toch mee, want voor mij was het wel belangrijk, en dan zag hij me wel die uren. Voordeel voor mij is dan wel dat hij al een keer een paardenmeisje als vriendin had gehad . Bij hem is het echt gegroeid, en ik besef me wel hoeveel mazzel ik daar mee gehad heb. Toen we onze merrie (het andere paard) moesten laten gaan, vond hij dat net zo erg als wij, zo gek was hij met haar.

Ik heb hem in het begin wel ook gelijk duidelijk gemaakt dat hij niet moest denken mij voor de keuze te stellen hij of de paarden, iets wat hij ook doodlogisch vond. Daarentegen heeft hij wel een paar keer de neiging gehad om de paarden voor mij af te kappen. Dit had niets met de paarden zelf te maken, dat vond hij gewoon prima, maar het gedoe wat er thuis omheen kwam. Paarden delen met je moeder en zusje werkt niet altijd even goed, en het was vaak een behoorlijk gezeik. Omdat hij zag dat dit geen goede invloed op mij had geestelijk, heeft hij een paar keer op het punt gestaan om te zeggen 'en nu stop je gewoon met die paarden'. Maar hij weet zeer goed dat ik het naar het paard toe niet over mijn hart kan verkrijgen om zomaar te zeggen 'ik stop' (hoewel ik er wel een keer mee gedreigd heb, en serieus ook. Boodschap kwam anders écht niet aan, en er moest gewoon iets gebeuren, maar dat is weer een ander verhaal).

Wel is hij er toch wel blij mee dat ons paard nu met pensioen is en niet meer gereden hoeft te worden. Het scheelt gewoon een hoop tijd, maar hij weet ook dat hij paarden niet uit mijn leven kan bannen. Als ik hoeven hoor, moet ik kijken, als ik paarden in een wei zie, moet ik kijken, en mijn tic om in een langsrijdende trailer te kijken of er wat in staat, heeft hij inmiddels overgenomen merkte hij afgelopen weekend . Als ons huidige paard er niet meer is, komt er geen nieuw paard meer, en ondanks dat hij liever heeft dat ik de tijd die ik dan over hou lekker voor mezelf ga gebruiken, weet hij diep in zijn hart echt wel dat ik eigenlijk niet echt zonder paarden kan (maar zal het een hele tijd wel genoeg zijn om ze alleen te zien, en er niet zelf mee bezig te gaan).

Ik heb het ontzettend getroffen met mijn vriend, maar als hij zich zo zou gedragen als jouw vriend, zou ik eens een goed gesprek aan gaan over elkaar steunen, en elkaars eigenheid accepteren. Blijkt dat er dingen spelen waar een van de twee écht niet mee kan leven/omgaan, dan zou ik, hoe pijnlijk en moeilijk ook, waarschijnlijk toch overgaan tot het besluit om de relatie te stoppen. Wanneer iemand mij in een positie of keurslijf dwingt in een relatie die mij niet eigen is, en waar ik me niet fijn bij voel, is de relatie niet juist voor mij, en wil ik daar niet in blijven.

Mijn tip vooral is ga praten, over het samen, maar ook dat het voor jou belangrijk is jezelf te kunnen zijn. Het is niet eerlijk van de een in een relatie te verwachten dat de ander ongelukkig is zodat jij je beter voelt. Uit elkaar groeien kan, dat is geen schande. Je bent op een leeftijd waarop er nog zo ontzettend veel verandert in je leven, en de een kan dat bijbenen, en dan heb je het getroffen, de ander niet, en dan is het soms toch beter ieder je eigen weg te gaan, hoe moeilijk het ook is. Van iemand houden is soms ook iemand loslaten, voor het geluk van die persoon.