Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 19:42

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 19:42

Omdat ik een opmerking als waarom wil zo iemand kinderen ontzettend veroordelend en kwetsend vindt!

Ik zou het niet in mijn hoofd halen zoiets te zeggen.
Er worden zulke aannames gedaan dat ik denk wie denk je dat je bent.

Overigens heb ik nog geen besluit genomen, maar neigt het wel naar stoppen. Waarschijnlijk wel in de vorm van idd thuis 1 of 2 dagen aan de slag. Daarom vroeg ik om ervaringen van anderen. Vervolgens worden er opmerkingen over mijn man en relatie gemaakt dat ik denk what the hell...

**Geplaatst**: 20-01-15 19:44

Geplaatst: 20-01-15 19:44

Ik vind het wel typisch dat mensen oordelen over de hoeveelheid werk van de man van ts, het lijkt mij dat ze dat heus wel besproken hebben en daar hun eigen keuze in maken.

Ik herken je verhaal ts. Mijn vriend werkt internationaal en is van maandag tm vrijdag weg. Hij kan dit werk niet met minder uren doen, dan houd je na het reizen geen werkdagen meer over. Dit is zijn grote droom en het is dus mijn keuze om daar wel of niet bij te willen horen. het is ook hier een way of life, ik krijg echt geen betere relatie door hem meer thuis te houden. Dan is het eerder binnen een maand over. Heeft z'n voor en nadelen. Nadeel zal dus zijn dat eventuele kids vooral op mijn schouders zullen komen. Het is nog niet aan de orde en ik heb er ook nog niet echt bij stil gestaan. Maar ik kan me absoluut voorstellen dat je dan wilt stoppen en er fulltime voor ze wilt zijn. Juist omdat de vader er minder dan 'normaal' is. (Wat is normaal eigenlijk?). Hierin kun je helemaal je eigen keuze maken ts! In samenspraak met je man. Hoe jullie de financien doen is ook helemaal jullie zaak, maar ik denk dat het wel goed is om advies in te winnen bij een notaris ofzo. Vooral omdat je man een eigen zaak heeft en waarschijnlijk ook niet echt pensioen en sociaal vangnetten heeft.

Wat je ook doet je zult altijd commentaar krijgen. Dus negeer dat en doe wat jullie samen goed lijkt. Succes!

**Geplaatst**: 20-01-15 19:46

Geplaatst: 20-01-15 19:46

TS; ik ben gestopt met werken, omdat het echt niet te combineren viel met o.a. een autistisch kind thuis. Op het werk dacht ik aan thuis en thuis was ik bezig met het werk. Ik werkte parttime, en regelmatig de druk of ik niet ook op andere dagen kon komen werken. Ik had de oppas geregeld met oma en manlief (werkte 4 dagen 36 uur en 1 dag thuis), die dagen kon ik niet even wisselen, maar dat kan ook niet bij de opvang. Werd er op het werk wel voor aangekeken, dat ik niet flexibel was. Doordat ik voor mijn gevoel eigenlijk alles maar half deed, en naar mijn mening je prioriteit bij je kinderen hoort te liggen, heb ik ontslag genomen. Ik heb hier nog geen dag spijt van gehad. Er is veel meer rust, plezier en stabiliteit in het gezin en ik houd ook ruimte over voor mijn hobby. Naar mijn mening hoort je prioriteit bij de kinderen te liggen als je voor kinderen kiest. Als je het kunt combineren; prima, als je hierover twijfelt, probeer het, lukt het niet, stoppen ermee.

**Geplaatst**: 20-01-15 19:49

Geplaatst: 20-01-15 19:49

Ik ben nu sinds april thuis voor de kinderen, nu nog ouderschapsverlof met daaraan vast zwangerschapsverlof maar vanaf augustus heb ik geen werk meer. Wij wonen in Belgie, ik werkte in Nederland op een dik uur rijden en in continudienst. De eerste jaren hebben mijn ouders nog opgepast, maar nu de oudste naar school gaat is dat niet meer haalbaar met die diensten. (mijn man werkt ook continudienst en we hebben niet de mogelijkheid om diensten op elkaar af te stemmen, vaste roosters namelijk en een niet meewerkende baas)
Daarbij is onze oudste autistisch getest en krijgt hij daarvoor 2x per week 1 1/2 uur therapie, daar moet hij ook naar toe gebracht en opgehaald worden, dat kun je ook niet van iemand anders verwachten dat ze dat doen.
En ja, ik vind het ook weleens jammer dat ik niet werk, even een dagje geen mama zijn, maar dat kan dan wel weer met manlief of mijn ouders geregeld worden voor een dagje.
Sociale contacten, mijn vriendinnen hebben zelf inmiddels ook kinderen en ik heb een aantal nieuwe vriendinnen met kindjes leren kennen, daarmee spreek ik regelmatig af in een speeltuin oid.

**Geplaatst**: 20-01-15 19:50

Geplaatst: 20-01-15 19:50

Mijjn moeder is gestopt met werken om ons op te voeden. Ik vond het heel fijn dat ze altijd thuis was. Nu zijn wij ouder en werkt ze weer, ze zit nu een heel stuk beter in haar vel dan toen ze altijd thuis was.

**Geplaatst**: 20-01-15 19:50

Geplaatst: 20-01-15 19:50

Als je thuis aan de slag wilt zul je ook opvang moeten regelen. Het is niet zo dat je een efficiente werkdag maakt met een kindje thuis. Het huishouden is niet zo'n probleem maar je kunt niet goed met 1 hand de fles geven, met de tweede hand een klant aan de telefoon hebben en dan ook nog informatie opzoeken (gaat wel maar handig is anders). Of tijdens urenlange huilsessies gewoon de klanten negeren of afzeggen.
Ik probeerde net ook nog wat emails te beantwoorden maar uiteindelijk zit je dan toch 'nijntje telt de bomen' te kijken :')

Ik werk ook deels voor mijzelf en dan gaat de kleine naar de opvang.

**Geplaatst**: 20-01-15 19:51

Geplaatst: 20-01-15 19:51

Ik ken moeders die het heerlijk vinden om een paar uur/dagen te werken naast hun moederschap, zodat ze 'iets' voor hunzelf hadden, even uit de 'sleur' zijn en iets hebben waar ze hun ei kwijt kunnen.
Ik ken moeders die (haast) fulltime werken met een gezin. En ik ken moeders die gekozen hebben om huismoeder te zijn.
Uiteindelijk moet je kiezen waar jij je het prettigst bij voelt, maar ik zou wel pas kiezen wanneer je je in de situatie bevindt. Dan weet je hoe je je bij het moederschap voelt, of je het wil combineren en of het te combineren valt.

**Geplaatst**: 20-01-15 19:53

Geplaatst: 20-01-15 19:53

cherrypower schreef:
ik kan je niet echt helpen, maar ik kan je wel vertellen dat ik het als kind het altijd erg fijn vindt dat mijn moeder altijd thuis is.

Hier precies zelfde, ik en mijn broertje vonden het hartstikke fijn dat onze moeder er altijd was voor ons en onze vader was er ook altijd voor ons buiten het werk om en hij ging ook altijd werken.

Toen we groter werden ging mijn moeder weer gewoon werken maar wel in de buurt en niet te ver weg.

Dus als jullie het kunnen veroorloven dat je gaat stoppen met werken ivm de kinderen....... doen!
Werken en dan gelijk weer alles kwijt aan de kinderopvang.........kun je net zo goed lekker zelf je kinderen doen.

Laatst bijgewerkt door Ragdollcat op 20-01-15 19:54, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-01-15 19:53

Geplaatst: 20-01-15 19:53

Thuis werken met kleine gaat inderdaad niet. Ik heb het geprobeerd maar je mama-brein heeft echt de overhand als je kindje bij je is. Voor mij overigens ook als ze niet bij me is en ik werd daar ongelukkig van, vandaar mijn keuze om thuis te blijven. Nou ben ik nooit een werk-mens geweest, dat scheelt waarschijnlijk.

**Geplaatst**: 20-01-15 19:56

Geplaatst: 20-01-15 19:56

_lautje_ schreef:
Werk krijgen ben ik biet zo bang voor. Werk nu ook voor een bedrijf van mijn vriend/schoonouders en er is altijd wel iets. Desnoods ga ik tomatenplukken

Meer werken is ook geen optie. Ik ben ernstig verwend op dat vlak en vind 24uur meer als zat. Een tijdje 32uur gedaan en was blij toen dat over was

Dan hoeft het toch ook geen probleem te zijn, ga twee dagen thuis werken, als jurist moet dat mogelijk zijn, in tegenstelling tot tomatenplukken.

**Geplaatst**: 20-01-15 19:58

Geplaatst: 20-01-15 19:58

TS Ik heb hier zelf dan nog geen ervaring in, maar heb het er ook wel eens over met mijn vriend. Ik wil absoluut niet werken om de kinderopvang te betalen (en ja, tuurlijk wordt dat 50/50 betaald, maar uiteindelijk gaat toch 1 salaris op aan de kinderopvang) en ik wil ook geen kinderen oma 'dumpen'.

Nu heb ik geen hooggeschoolde baan straks, maar ik ben wel iemand die zich thuis ook prima kan amuseren. Ik kom ook als ik niet werk tijd tekort bij wijze van, en ja, dat heb ik bijna een jaar lang aan den lijve ondervonden. Daarnaast vond ik het als kind erg fijn dat mama altijd thuis was, mijn vader had (samen met moeders dan wel) ook een eigen bedrijf waar genoeg tijd in ging zitten. Ik zit nu eigenlijk in precies dezelfde situatie met mijn vriend, hoe ironisch eigenlijk, en ik zou zo precies hetzelfde doen als mijn ouders gedaan hebben. Ik ben echt helemaal niks tekort gekomen als kind, hoefde niet naar een kinder- of naschoolse opvang o.i.d. maar kon gewoon lekker vertrouwd naar mama toe, die lekker thee met koekjes klaar had als ik uit school kwam

En sociale contacten heb je net zo goed met als zonder baan, zonder baan heb je die dan in de vorm van collega's, maar wel zo zodat ik ze zelf uit kan kiezen. Zeker met kinderen kom je toch makkelijk in contact met andere moeders die thuis zijn voor de kinderen en ga zo maar door.

**Geplaatst**: 20-01-15 19:59

Geplaatst: 20-01-15 19:59

Het zou wel mijn keuze zijn om een aantal reden die hier al genoemd zijn. Ik vond het als kind erg prettig dat mijn moeder er gewoon was. En vind het dubieus om een slag in de rondte te werken om mijn kinderopvang te betalen om te kunnen werken en zo het cirkeltje voort.

Mijn persoonlijke mening is al dat ik geen hond zou willen met 40 uur werken, laat staan een kind. En als ik zie en hoor hoe sommige collega's hun kind bij de onthaalmoeder afzetten om 7 uur, naar het werk rijden en om 18:00 t kind weer ophalen, naar huis rijden en t kind praktisch in bed te stoppen bij thuiskomst... Voor mij zou dat niet weg gelegd zijn.

**Geplaatst**: 20-01-15 20:00

Geplaatst: 20-01-15 20:00

(Mijn mening is niet zuiver.... Ik heb 20394230480 en 3 redenen om nooit kinderen te willen

En ik kan er ter plekke nog bij verzinnen.. Maar dat zou voor mij iig een praktische reden zijn

)

Maar kun je er tegen heel de dag thuis te zitten? Ik moet er namelijk zelf niet aan denken! Natuurlijk is er thuis genoeg te doen, maar voor mijn gevoel krimpt je wereld echt. Ik zou er niet vrolijk van worden. + de kansen om door te groeien etc. verkleinen dan ook zo hard... Maar zo zie ik het... (Ik zou daarvan zeer ongelukkig worden iig...) Ik zou gewoon heel veel dingen "missen".

(Ik zeg niet dat kids vreselijk vervelend en een last zijn etc! Begrijp me niet verkeerd... Maar het leven van een huismoeder, ik heb er respect voor, ik zou het niet kunnen... Voor mijn idee is het heel erg veel opgeven. En je krijgt er echt wel wat voor terug, dat snap ik... Maar als je niets met baby's hebt (ik durf ze niet eens vast te houden en kan er echt niets mee :')

) dan mjah...))

Combineren met werk, heb ik ook veel respect voor... Maar lijkt mij "makkelijker", gewoon toch nog een deel van je leven dat gewoon doorgaat...

**Geplaatst**: 20-01-15 20:01

Geplaatst: 20-01-15 20:01

Pharmicola, op zich is mijn hoofd wel bij het werk maar als je net efficient wat aan het doen bent en je hoort ineens dat je kind een poging doet om in de afwasmaschine te kruipen en vervolgens weer 10 minuten later achterover te vallen op de plavuizen, en om dan ineens weer honger te hebben of een plant waar ze officieel niet bij kan toch bijna van tafel weet te trekken........
Dan wordt je veel te geirriteerd en kun je het werk beter laten voor de avond of de dagen dat ze in de opvang is. Stress is uiteindelijk voor niemand goed.
Overigens doet het voor je gevoel nog meer pijn om je geld uit je eigen bedrijf aan de opvang af te geven om een een of andere gekker reden

Judith, TS heeft het over 24 uur, niet een knetterende carriere. Dus dat is niet echt een vergelijk die je daar maakt lijkt mij.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-15 20:02

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-15 20:02

Klopt Sentino. De hoeveelheid werk ik vanzelfsprekend besproken.
Minder werken is bij ons echt geen optie. Want mensen ook kunnen denken of denken te moeten zeggen. Ja je kan minder werken, maar dan moet je niet zo'n bedrijf hebben. Mijn man is tuinder en heeft tomaten. Tomaten kan je niet vertellen vandaag even geen tomaten te laten groeien. Net zo mij als je niet van koeien kan vragen vandaag even geen melk te geven.

Ik vrees dat ik ook geen werk mens ben. Ik vind mijn baan leuk, maar ik meet geen identiteit af aan mijn baan.
Ik heb rechten, archeologie en kunstgeschiedenis gestudeerd (archeologie en kunstgeschiedenis afgerond, rechten nog mee bezig in de avonduren) en werken als jurist is leuk, maar andere dingen zijn ook leuk.
Ik weet zeker dat ik niet bang hoef te zijn voor vervelen. Heb altijd genoeg te doen

Maar ik ben vooral heel bang de verkeerde keuze te maken. Ene kant ben ik bang dat ik af en toe zal denken ik wil weeeeg als ik stop. Andere kant ken ik mijzelf en zal ik continu denken aan het 'arme kind' dat ik heb weggebracht als ontaarde moeder zijnde.

**Geplaatst**: 20-01-15 20:09

Geplaatst: 20-01-15 20:09

Wij moeten destijds ook kijken hoe we het gaan doen. Het meest ideale vind ik in ieder geval 1 mama dag en 1 papa dag door de weeks. Echter ik werk nu fulltime en zou wel een dag minder willen, maar niet meer dan een dag. Mn vriend studeert nog maar zal straks in projecten gaan werken. Dit betekend dat hij soms thuis zit en soms dagen achter elkaar weg is, maar ik zou nooit op mijn werk kunnen zeggen van als mijn vriend thuis is werk ik fulltime en als hij aan t werk is blijf ik thuis. Heb nog geen idee hoe we dit zouden kunnen oplossen. 4 dagen naar een oppas als mm vriend ook en t werk is lijkt me wel wat veel.

Laatst bijgewerkt door moonsparkle op 20-01-15 20:09, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-01-15 20:09

Geplaatst: 20-01-15 20:09

Wauw wat begint iedereen over het samen kinderen dus samen betalen? Delen jullie echt alles? Nieuwe jas gekocht dus geef jij even de helft aan mij want ik pin het wel

Jullie weten toch niet hoe hun het regelen? Mijn man gaat straks de opvang betalen omdat ik dat niet red, en nee zelfs niet als we het samen doen

moeten we dan maar niet aan kinderen beginnen omdat ik niet mee kan financieren aan de opvang?

TS:
In de eerste instantie wilde ik graag thuis blijf moeder worden maar heb dit zelf bijgedraaid. Ik heb zn 5 maanden geen werk gehad voordat ik aan een opleiding begon en zat toen dus thuis met de zoon van ml en eerlijk waar ik werd er gek van, misschien omdat het niet mijn eigen kind is maar ik miste echt de sociale contacten. Mijn vriendinnen etc werkte gewoon dus overdag sprak ik echt niemand.

Ik heb dus besloten om na mijn opleiding 24 uur te gaan werken om nog onder de mens te blijven.

Ik zou dus voor jezelf echt op een rijtje zetten wat je wilt, zoals ik lees heb je een druk sociaal bestaan , heb je dat ook als de rest werkt? Aangezien je bij je man/schoon ouders werkt kan je misschien afspreken dat als het niet bevalt je je baan terug kan krijgen of dan gewoon opzoek gaan naar een nieuwe baan. Zolang jullie alles kunnen financieren op het salaris van jou mag zou ik die stap wel durven maken

.

**Geplaatst**: 20-01-15 20:14

Geplaatst: 20-01-15 20:14

maar wat is een 'verkeerde' keuze. Een keuze maak je gebaseerd op de informatie die je op dat moment hebt. Wellicht had je achteraf (omdat je dan meer info hebt) een andere keuze gemaakt maar op dat moment was die keuze voor jou het beste.

Qua werk vind je vast wel weer iets over een aantal jaren. Zeker als je werk niet je passie is en je geen speciale voorkeur hebt voor werk is er altijd wel iets om weer mee op te starten.
Afleiding kan je ook zoeken in andere dingen dan werk natuurlijk. Daar is tzt vast wel een mouw aan te passen.

Succes met je keuze. Wat je ook beslist zorg er in ieder geval voor dat het jullie beslissing is en niet die van mensen in je omgeving.

**Geplaatst**: 20-01-15 20:15

Geplaatst: 20-01-15 20:15

Ik ben thuis bij mijn (5, bijna 6) kinderen. Wij hebben een laag inkomen, maar willen niet dat onze kinderen naar de opvang moeten.
We hebben een tijd een eigen bedrijf vanuit huis gehad, zodat er altijd iemand thuis was, maar wij zijn nu geemigreerd en ik werk dus helemaal niet meer.
We hopen nog (veel) meer kinderen te mogen krijgen en ik denk dan ook niet dat ik nog aan het werk ga, gezien wij ook gedeeltelijk thuisonderwijs geven (enkele kinderen doen flexi school, de rest is fulltime thuis) en ik dus ook geen schooltijden kan werken.

**Geplaatst**: 20-01-15 20:16

Geplaatst: 20-01-15 20:16

Op zich is er niets mis met thuis blijven voor de kinderen natuurlijk. Wel hoor ik mijn vriendinnen (heb zelf geen kids) dat de afwisseling tussen werk en kinderen heel prettig is. Het huishouden runnen en kinderen opvoeden is ook werk (en net zo min altíjd leuk als elke andere baan).

Ook moet je onthouden dan kinderen opvoeden slechts een tijdelijke aangelegenheid is, al heel snel gaan ze naar school en daarna het huis uit. Tegen die tijd ben je 48, dus moet je dan nog minstens 20 jaar werken. Een gat in een cv is een vaak gehoorde reden om niet aangenomen te worden, dus je zou kunnen overwegen om ergens anders (minder uren) te gaan werken om in elk geval geen al te groot gat te krijgen. En dan hebben we het nog niet over het feit dat het lege nest syndroom minder heftig is als je iets hebt om op terug te vallen als je als mama niet meer zo hard nodig bent.

**Geplaatst**: 20-01-15 20:18

Geplaatst: 20-01-15 20:18

Ik ben ook werkende moeder van twee meiden en mijn man is int . chauffeur. Dus vaak van huis. Ik werk 20 uur en probeer zo veel mogelijk op paard te zitten. Ik ben van mening dat je ook voor het sociale moet blijven werken. Het is goed dat je gewoon onder de mensen blijft komen en niet alleen maar mama en vrouw van bent. Onze meiden gaan drie keer naar de voor schoolse opvang 2 keer naar de na schoolse op van en blijven twee keer op de tussen schoolse opvang. Kortom ik werk de dinsdag en de donderdag heel en de woensdag half. Wij betalen aan opvang rond de 750 euro en krijgen ruim 400 euro terug. Ik ben doktersassistente en heb een goed salaris. Al zou ik werken voor een paar 100 euro ik zou dat zeker doen. Je bent er uit en onder de mensen en even geen mama maar collega. Je moet gewoon leren plannen en als je dat kunt dan kun je mama/vrouw/collega en vriendin in 1 zijn.

**Geplaatst**: 20-01-15 20:23

Geplaatst: 20-01-15 20:23

robbie88 schreef:
Sommigen zien het hier wel heel zwart wit..mijn zoontje heeft het eerste jaar ontzettend veel gehuild/ ziekenhuisopnames en..wat ben ik blij dat ik er voor hem kon zijn!.eerlijk? Ik weet niet of ik zo.n leuke collega was geweest.. mijn zoontje sliep nooit.. nog steeds komt hij iedere nacht 3 x.. chronisch slaap tekort:)..
En ja ik had er ook heel graag wel eens uit gewild, maar al had ik het gewild ik kan geen krijsende baby bij een ander om de deur drukken..Hij is tot hij voor zichzelf kan zorgen mijn verantwoordelijkheid! Door de situatie ben ik gaan kijken naar andere mogelijkheden waarin ik kan ontwikkelen, maar waar ik ook de stabiele factor in de huissituatie kan zijn..

Uiteraard is dat ook afhankelijk van je man, maar mijn man werkt veel, en verdeeld door dag nacht en weekenddiensten, maar heeft doordat ik "thuis" ben ook de ruimte om 2 paarden te trainen en uit te brengen.

Ik heb zo mijn bezigheden ook,zo regel ik alles voor een kleine privestal, zit ik in commissies voor de rijvereniging, ben ik consulente voor wasbare luiers, en ben ik bezig met het opzetten/ ontwikkelen van een mamacafe binnen de gemeente.

Je leven houd niet op als je thuis bent voor je kinderen, ik blijf wel netwerken en ontwikkelen, maar mijn kind en rust in het gezin staat voorlopig met stip op 1!

TS: kies met je hart

Dit kan ook de anderen kant opgaan,
Ik heb ook een huilbaby gehad en helaas ben ik zo gek geworden door het gehuil dat ik depresief en psychotisch was verklaard.
Ik weet zeker dat als ik geen afleiding had met bijvoorbeeld werk, dat ik helemaal gek was geworden.
Niet iedereen kan dagenlang tegen gehuil:)

**Geplaatst**: 20-01-15 20:24

Geplaatst: 20-01-15 20:24

hallo,
hier precies zo een verhaal

ik ben gestopt met werken en als de kleine die inmiddels nu 3 is
naar school ga ,
ga ik weer werken.
wij hebben wel de luxe dat school op loop afstand zit..

dus k zal zeggen lekker de eerste jaren van je kindje genieten en als hij/zij naar school ga lekker weer gaan werken...

**Geplaatst**: 20-01-15 20:24

Geplaatst: 20-01-15 20:24

_lautje_ schreef:
Omdat ik een opmerking als waarom wil zo iemand kinderen ontzettend veroordelend en kwetsend vindt!

Ik zou het niet in mijn hoofd halen zoiets te zeggen.
Er worden zulke aannames gedaan dat ik denk wie denk je dat je bent.

Overigens heb ik nog geen besluit genomen, maar neigt het wel naar stoppen. Waarschijnlijk wel in de vorm van idd thuis 1 of 2 dagen aan de slag. Daarom vroeg ik om ervaringen van anderen. Vervolgens worden er opmerkingen over mijn man en relatie gemaakt dat ik denk what the hell...

Waarom vind je dat kwetsend? Omdat je het niet leuk vindt??? M.i. heeft ze gelijk, veel mannen vinden het prima dat de mama alle zorg wel overneemt en zij alleen gezellig komen doen.
Maar het is al vaker gezegd hier, je hebt je keuze al lang gemaakt. Ook niet erg want je bent toch liever thuis zo te lezen. Je moet gewoon doen wat je zelf wilt toch?!?!

**Geplaatst**: 20-01-15 20:27

Geplaatst: 20-01-15 20:27

Ik heb zelfs oordoppen gekocht in de kraamtijd, ik werd super depressief van dat gehuil en dan had ik absoluut geen huilbaby

Maar een ziek kind zoals een paar keer genoemd is natuurlijk niet waar je vanuit gaat. In dat soort gevallen kun je je prioriteiten gewoon weer aanpassen.

Nomineer dit bericht ×