Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek


ik weet helaas maar al te goed hoe jij je voelt.CharlotteCC schreef:Sorry dat ik niet op ieder persoonlijk reageer, maar ik waardeer al jullie reacties heel erg!
Het gevoel begint steeds meer te komen dat het inderdaad een actie was, omdat hij niet meer genoeg voor mij voelt. Dat hij eigenlijk heel graag van het vrijgezelle leven wil genieten. Hij zegt van niet, maar ik denk dat hij mij ook eigenlijk niet kwijt wil, maar ook niet meer een vaste relatie wil.
Want ja, hij heeft heel erg spijt, maar ik merk het niet tot nauwelijks. Hij zegt dat het door de twijfels komt. Eigenlijk zouden we pas na mijn tentamens praten, maar ik kan het gewoon niet loslaten, en daarom gaan we vanavond praten.
Gisteravond dan ook in een verdrietig moment hem gestuurd dat als hij niet gaat laten merken hoe belangrijk ik voor hem ben, ik voor mezelf ga kiezen. Niet zozeer de zoen zit mij dwars, maar de manier waarop hij met de situatie omgaat. Hij doet afstandelijk en geeft mij het gevoel dat ik iets fout heb gedaan. Hij zegt dat hij dit niet bewust doet, maar ja, onbewust dus wel. Ik moet hem gaan loslaten, hem maar naar mij toe laten komen.. Ik vind het ontzettend moeilijk, want ik ben onwijs gek op hem en ben bang dat hij het niet zal doen. Maar ik wil geen relatie met iemand die er maar met één been in staat.
Dus hij moet vanavond echt laten zien dat hij er voor de 100% voor wil gaan. Anders is het wat mij betreft klaar..

CharlotteCC schreef:Lief dat jullie er naar vragen.
Maar we hebben samen besloten er een punt achter te zetten. Niet zozeer vanwege die zoen, maar meer vanwege zijn en ook mijn twijfels die spelen. Allebei zijn we bang dat wanneer we nu door zouden gaan, we over een paar maanden weer tegen precies hetzelfde aan zouden lopen. Qua verstand het beste, maar ik wist niet dat je zo ontzettend verdrietig kon zijn.. fiets, wat is dit moeilijk.. Het idee om niet meer 's ochtends wakker te worden met een berichtje van hem, niet meer 's avonds met hem te gaan slapen. Ik kan alleen maar huilen als ik denk aan de momenten die we niet meer samen zullen delen... De enige manier waarop ik nu nog een beetje normaal kan nadenken, is het idee dat we als we bij elkaar horen, we wel weer bij elkaar komen maar dan in een beter jasje.
Heel erg bedankt voor jullie reacties. Het heeft me de kracht gegeven om voor mezelf te kiezen, maar leuk vind ik het niet.
CharlotteCC schreef:Lief dat jullie er naar vragen.
Maar we hebben samen besloten er een punt achter te zetten. Niet zozeer vanwege die zoen, maar meer vanwege zijn en ook mijn twijfels die spelen. Allebei zijn we bang dat wanneer we nu door zouden gaan, we over een paar maanden weer tegen precies hetzelfde aan zouden lopen. Qua verstand het beste, maar ik wist niet dat je zo ontzettend verdrietig kon zijn.. fiets, wat is dit moeilijk.. Het idee om niet meer 's ochtends wakker te worden met een berichtje van hem, niet meer 's avonds met hem te gaan slapen. Ik kan alleen maar huilen als ik denk aan de momenten die we niet meer samen zullen delen... De enige manier waarop ik nu nog een beetje normaal kan nadenken, is het idee dat we als we bij elkaar horen, we wel weer bij elkaar komen maar dan in een beter jasje.
Heel erg bedankt voor jullie reacties. Het heeft me de kracht gegeven om voor mezelf te kiezen, maar leuk vind ik het niet.