Bokt.nl

Merileth schreef:

Ik kom hier als pedagoog even vanuit een andere kant binnen vallen. Seksuele opvoeding is gewoon een onderdeel van de gewone opvoeding, en in die zin gewoon erg belangrijk. Door er over te praten, weet je kind later dat het bij jou terecht kan met vragen die iets gevoeliger liggen, dat het achter je rug om gaat wil je ook liever niet.

Het ene kind wordt nu eenmaal vroeger ongesteld dan het andere, en ik meen mij te herinneren dat mijn moeder mij ook het een en ander uitgelegd had.
TS, jouw dochter is bijna 9, en dat is tegenwoordig langzamerhand wel het moment waarop de eerste 'voorbereidingen' voor de menstruatie in mijn ogen op hun plek zijn. Mijn moeder had het hele spul vroeger op de wc liggen in een mandje, en altijd als ik naar de wc was geweest, lagen er netjes een tampon, een maandverbandje en een zakje klaar . Na een tijdje hield mijn moeder op met ze weer terugleggen . Het is jammer dat je dat niet kunt gebruiken als aanknopingspunt, maar dat is niet erg. Ga niet speciaal op zoek naar een gelegenheid om 'het' te vertellen, op die manier maak je het groter dan dat het is, en ga je zelf zitten stressen er om. Gewoon een momentje waarop je met zijn tweetjes bent (oma's hierin betrekken lijkt me niet zo'n handig plan ), en het ter sprake komt dat ze al heel groot wordt, hier op inhaken. Simpelweg vertellen dat als je groter wordt, je buik moet gaan leren zich klaar te maken voor als je later kindjes krijgt, die kan dat natuurlijk ook niet zomaar, die moet daar ook voor oefenen. Zelf moet ze op school immers ook oefenen om dingen goed te kunnen. Je krijgt er geen dikke buik van, maar er kan wel (zoals eerder in dit topic zo mooi verwoord) af en toe bloed uit je plassertje (of welk woord jullie er voor gebruiken) komen. Als je wilt kun je er een simpel boekje uit de bibliotheek voor halen, om die er bij te pakken wanneer het ter sprake komt.

Wat ik je vooral op het hart wil drukken is het volgende: maak het voor jezelf ook niet groter dan dat het is. Het is iets wat er bij hoort, en het is soms moeilijk om er over te beginnen. Ga daarom ook niet geforceerd een moment creëren hiervoor, maar grijp de gelegenheid wanneer die zich aandient.

Ik ga er van uit dat jij en haar vader gewoon nog samen zijn. In dat geval, vertel hem ook dat je haar langzamerhand wilt voorbereiden op het feit dat ze ongesteld kan worden, gewoon omdat je niet wilt dat ze verrast wordt, en het kán gebeuren langzamerhand op haar leeftijd, hoe onwaarschijnlijk het ook voelt. Vertel ook dat je het niet te ingewikkeld wilt maken. Bereid desnoods samen voor hoe je het wilt zeggen, en/of spreek af dat áls ze met dergelijke vragen (want kinderen horen veel) naar hem komt (omdat jij op dat moment even niet beschikbaar bent o.i.d.), hij uitlegt dat mama daar veeeeel meer van weet, omdat papa's dat niet hebben, alleen mama's. Mocht het voor jou geen probleem zijn dat hij het er met haar over heeft wanneer ze met vragen komt, dan is dat doorverwijzen natuurlijk niet aan de orde. Bereid je wel voor op het feit dat je hoogstwaarschijnlijk vervolgens tig vragen voor de kiezen krijgt, waar je niet op gerekend had. Draai daar dan ook niet omheen, maar geef gewoon antwoord. Mocht je in eerste instantie het 'oefenen klaar te maken voor als je een baby krijgt' niet willen vertellen, dan houd je het alleen op dat als je groter wordt er bloed uit je plassertje kan krijgen. Ik vrees dan alleen wel voor de welbekende 'waarom'-vragen, dus waarschijnlijk komt dat deel alsnog wel ter sprake.