Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-09-14 16:32

Geplaatst: 10-09-14 16:32

Vanillia schreef:
Ik sta echt te kijken van sommige reacties hier. Ik zie nergens dat TS moeder speelt over de dochters en dat ze op ze neerkijkt, eerder dat TS constant op haar tenen loopt om de vrede te bewaren. Krijg meer het idee dat de dochters gewoon een stel verwende asociale krengen zijn die het niet kunnen verkroppen dat hun vader een jongere vrouw heeft. Ja, da's misschien vreemd, maar die dingen die ik in de OP van TS lees zijn echt niet normaal hoor. Telefoonrekeningen van €130, financiele afhankelijkheid; komop zeg, ze zijn allebei 20+! Het zijn geen kleine kinderen meer. Die 2 dames komen op mij over alsof ze enorm verwend en laks zijn en gewoon eens een schop onder hun kont nodig hebben(van pa of ma, niet van TS).

Maar dannog? Als jij met iemand trouwt, en dus accepteert wat zijn of haar voor en nadelen zijn of hoe je t ook wilt noemen, wie ben jij dan om achteraf te klagen ?

Je trouwt met iemand die al kinderen heeft met een andere vrouw, die al 20 jaar en langer op een bepaalde manier opgevoed zijn...dit wist je al voor je ging trouwen. En toch ga je trouwen, waarom dan nu klagen aan de ene kant? Je weet waar je aan begint als je met iemand trouwt met kinderen, je zal nooit op de 1e plaats komen... dat hij en de moeder van de kinderen het op deze manier doen ja...lastig pakket. Maar je zal ook moeten accepteren als jij je zo gedraagt (gevecht etc) je ook negatieve reacties kan verwachten.

Zowel van buitenaf als van in de familie...

**Geplaatst**: 10-09-14 16:33

Geplaatst: 10-09-14 16:33

Ayasha schreef:
En je denkt dat haar excuses aanbieden die hekel gaat doen minderen? jij bent zelf nooit 20 geweest zeker?
Mijn ouders zijn wel gescheiden, ik heb niet de illusie, en nooit gehad, dat mijn vader (of moeder) verantwoording aan mij af te leggen hebben betreffende hun relaties. Ik zal hun melden indien ik het er niet mee eens ben maar uiteindelijk heb ik daar simpelweg niks over te zeggen. Klaar.

Indien de financiën gescheiden zijn zeg ik: TS houd je er buiten, het zijn je zaken niet. Zijn de financiën echter samen gekomen nu ligt de situatie anders. Dan is het nl. ook haar geld dat op gaat aan die overjaarse pubers (want dat zijn dit.)

Nee, ik zou mijn excuses niet aanbieden ténzij er daadwerkelijk een normaal gesprek te voeren zou zijn met de dochter waarin op een rustige manier naar elkaars standpunt geluisterd kan worden, dan zou ik wél bereid zijn (en het nut in zien van) het aanbieden van mijn excuses.

Ik weet niet of je het tegen mij hebt maar ik neem aan van wel. Wil er meteen even bij vermelden dat ik 20 ben. Het ene kind is de andere niet en wat ik lees uit het verhaal van de TS is dat haar man geen goede opvoeder is. Het gedrag van zijn kinderen is te wijten aan de ouders. Oftewel; het is aan hem om de situatie te veranderen. En als je fysiek geweld gebruikt tegen jouw eigen stiefkinderen dan zit je zelf dik in de fout. Fysiek geweld is niet oké, ongeacht wat voor een krengen die meiden zijn en dat geloof ik meteen.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:34

Geplaatst: 10-09-14 16:34

Dus ze had maar niet met de liefde van haar leven moeten trouwen omdat zijn VOLWASSEN kinderen stront verwend zijn? Sorry maar dat slaat echt nergens op,

**Geplaatst**: 10-09-14 16:34

Geplaatst: 10-09-14 16:34

Wat ik in de OP las is dat als vader wel opkomt voor zijn vrouw, de kinderen dan ook een behoorlijk grote mond opzetten.
Wat mij ook opvalt is dat de kinderen hebben ook behoorlijke schuldbedragen (1500 en 2500) tegenover de vader.
Alle factoren uit de OP zeggen mij 'dit is niet normaal'.
en dan bedoel ik buiten de puberreactie op een nieuwe vrouw in hun leven, want dat kan ik dan ook wel weer begrijpen van hun kant.

TS, ik vind het een erg lastige situatie
Je wil dat de kinderen het contact met hun vader blijven houden en je wil dat niet in de weg staan, tegelijkertijd verpest het wel behoorlijk je leven zo.
Met elkaar praten is altijd een goed idee, al zou ik dat niet in huis doen wegens de sfeer die daar nu toch al hangt, neutraal terrein werkt misschien beter.
Of het wat gaat opleveren vind ik een hele moeilijke...

**Geplaatst**: 10-09-14 16:36

Geplaatst: 10-09-14 16:36

@amandavd daar gaat t niet om. als jij met iemand gaat of trouwt die kinderen heeft, zul je moeten accepteren dat jij kwa opvoeding het 3e wiel bent, en weinig te zeggen hebt tot niks.

De opvoeding ligt ten alle tijden bij de "echte" ouders. Jij als stief ouder hebt er gewoon weinig op te zeggen. Je kan met je partner praten en je mening geven,maar de beslissingen liggen niet bij jouw.

Dus als de partner en moeder beslissen nee wij doen het toch zo, ja rot ook maar zo gaat het dan ook.

Dat het niet altijd leuk is begrijp ik ook. Het geweld had gewoonweg niet moeten gebeuren. Wie het ook begonnen is. Maar daar open je wel weer deuren mee om (nog meer) haat te creëren naar jezelf toe, omdat van jouw als stiefouder wel verwacht word een voorbeeldrol te vullen.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:36

Geplaatst: 10-09-14 16:36

Kaula schreef:
Ik denk juist dat het op de leeftijd van de meiden de meest lastige leeftijd is als je vader met een nieuwe vrouw aan komt. Vanaf die leeftijd heb je namelijk zelf een beeld gevormd hoe een relatie er uit zou moeten zijn volgens jouw normen en waarden. Denk dat daar te weinig rekening mee wordt gehouden, van zowel vader, TS als moeders kant.

Mee eens, en ze zijn al 7 jaar min of meer een stelletje. Toen waren die twee dus 13 en 17? Was hij toen al gescheiden? Wisten die meiden dat al lang? Op die leeftijd zit je midden in de ontwikkeling van je identiteit, dan is het (zwak uitgedrukt) pittig dat je vader voor een nieuw gezin kiest. Ga er maar van uit dat ze op dat punt niet verder zijn gekomen in de ontwikkeling hoor, emotioneel gezien zijn het dus nog tieners.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:37

Geplaatst: 10-09-14 16:37

Amandavd schreef:
Dus ze had maar niet met de liefde van haar leven moeten trouwen omdat zijn VOLWASSEN kinderen stront verwend zijn? Sorry maar dat slaat echt nergens op,

Nee, het is trouwen en accepteren of gewoon niet trouwen. Wat ze nu doet is tussen de vader en zijn kinderen in staan, omdat ze zich ermee bemoeit.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:38

Geplaatst: 10-09-14 16:38

unihorses schreef:
Als er een nieuwe moeder van ongeveer mijn leeftijd kwam zou ik dat ook niet accepteren hoor . Walgelijk. Nee als je mijn moeder werd kreeg je geen respect en al helemaal geen getuige. Jij wil iemand zo oud als je vrienden toch ook niet als je moeder? en dan ook nog ruzien en je dure taal en de onopgevoede kinderen ben jij ze de les dan aan t lezen ook met het geld besef wel dat je ff binnenkomt stormen en ineeens alles om wil gooien.

Ik snap de reacties hier ECHT niet over leeftijdsverschillen?! Mijn vriend en ik verschillen 22 jaar, we zijn dolgelukkig samen. Is dat niet wat telt?
Ja men pa is 'maar' een jaartje ouder dan men vriend. Die heeft het er ff moeilijk mee gehad, tot hij zag dat we echt werkelijk gelukkig zijn.
Zijn zoon die verklaarde zen pa ook zot aanvankelijk, tot hij besefte dat ik dicht bij zijn leefwereld nog sta en dat het wel zen voordelen heeft. (Voor beiden eigenlijk, ik kan sommige reacties van zen zoon soms anders uitleggen/verklaren bvb)

Waarom moeten wij als 'jongere vrouwelijke partner' direct bestempeld worden als een jong blaadje dat persée de mama wilt uithangen? Mijn vriend en ik vielen op elkaar door het karakter, want samen zijn met iemand dat zoveel ouder is, dat is niet zo vanzelfsprekend meer hoor. Veel vooroordelen, veel negatieve reacties, veel mensen die zeggen dat het toch niet blijft duren. Als koppel hebben 'wij' vaker meer te verduren dan anderen

terwijl we ook gewoon gelukkig zijn.

Ik ben ook vrij snel gaan samenwonen daar hoor, ik denk 1 maand later ofzo.. En heb daar ook wel wat omgesmeten, nieuw gerief binnen, multimedia deel daar wat opgekrikt en opeens een kat mee. (Terwijl daar echt wel wat miserie rond geweest is). Maar zijn zoon besefte wel dat het mij gelukkig maakte, zijn pa gelukkig maakte en dat wij nog altijd 'de volwassen/partners/ouders' zijn (nuja ik niet echt ouder/moeder.. ) en ondertussen is ie goede vriendjes met de kat

Nogmaals, ik geef de TS groot gelijk. Zeker niet op je kap laten zitten door die pubers daar. Je bent ZIJN vrouw, hij koos voor jou en zen dochters hebben niets in de pap te brokken. Dat ze hun pa eens gelukkig laat zijn!

**Geplaatst**: 10-09-14 16:38

Geplaatst: 10-09-14 16:38

Met @geryon ook deels eens, je brengt zo wel een spanning omdat bewust of onbewust je wel tussen de kinderen en vader in gaat staan...

**Geplaatst**: 10-09-14 16:38

Geplaatst: 10-09-14 16:38

SAKKIA schreef:
unihorses schreef:
Als er een nieuwe moeder van ongeveer mijn leeftijd kwam zou ik dat ook niet accepteren hoor . Walgelijk. Nee als je mijn moeder werd kreeg je geen respect en al helemaal geen getuige. Jij wil iemand zo oud als je vrienden toch ook niet als je moeder? en dan ook nog ruzien en je dure taal en de onopgevoede kinderen ben jij ze de les dan aan t lezen ook met het geld besef wel dat je ff binnenkomt stormen en ineeens alles om wil gooien.

Ja dat zal allemaal best, maar ze kunnen het niet leuk vinden, maar ze hebben het uiteindelijk wel te accepteren. Het is de keuze van hun vader en als hij verliefd is

op een vrouw en daar zijn leven mee wil delen is dat aan hem.
Daarnaast is TS hun moeder niet en geeft ze in de OP ook duidelijk aan dat ze dat niet wil zijn.

Maar wel de geldstromen willen bepalen klinkt heel moederlijk. Vader moet doen wat ie wil ( mijn menig over leeftijdverschil lijkt me duidelijk) maar de dochters hoeven niet ja en amen te zeggen en de nieuwe maar accepteren. Als je in een gezin komt pas je je aan of je gaat weg of de andere gaat weg of je vliegt elkaar in de haren mag ook.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:38

Geplaatst: 10-09-14 16:38

Niniane schreef:
Ik weet niet of je het tegen mij hebt maar ik neem aan van wel. Wil er meteen even bij vermelden dat ik 20 ben. Het ene kind is de andere niet en wat ik lees uit het verhaal van de TS is dat haar man geen goede opvoeder is. Het gedrag van zijn kinderen is te wijten aan de ouders. Oftewel; het is aan hem om de situatie te veranderen. En als je fysiek geweld gebruikt tegen jouw eigen stiefkinderen dan zit je zelf dik in de fout. Fysiek geweld is niet oké, ongeacht wat voor een krengen die meiden zijn en dat geloof ik meteen.

Denk dat er in het verleden beter eens wat vaker een tik op hun gat gegeven was maar dat is nu inderdaad te laat.

Vooropgesteld dat ik het vechten absoluut NIET oké vind denk ik dat gewoon sorry zeggen simpelweg geen nut gaat hebben. Ik ben zelf een heetgebakerde 24-jarige. Als 20jarige had ik ook een (nog korter) lontje en gewoon "he sorry dat ik je aan je haren naar buiten heb willen slepen" had vrees ik alleen maar meer ruzie veroorzaakt.

Een fatsoenlijk gesprek waarin rust gecreëerd wordt en standpunten uitgelegd werden gevolgd door een "ik had toen zo niet mogen reageren" zou echter wél nut gehad hebben.

Maar dat moet dan wel eerst kunnen.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:39

Geplaatst: 10-09-14 16:39

Amandavd schreef:
Dus ze had maar niet met de liefde van haar leven moeten trouwen omdat zijn VOLWASSEN kinderen stront verwend zijn? Sorry maar dat slaat echt nergens op,

Dan nog is hij de vader en degene die eraan meegeholpen heeft dat zijn kinderen verwend zijn he.. Ik ben nu 22, beide ouders hebben een hele leuke relatie. Maar het blijven wel mijn ouders. Gelukkig zegt mijn stiefvader ook zelf, ik ben er altijd voor jullie, maar ik ben niet je nieuwe vader. Overigens ik heb een hele goede band met mijn stiefvader. Maar als hij het ooit in zijn hoofd zou halen zijn stiefkinderen fysiek aan te vallen.. dan zou mijn moeder toch heel snel haar biezen pakken vermoed ik.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:39

Geplaatst: 10-09-14 16:39

amintah schreef:
Ik snap de reacties hier ECHT niet over leeftijdsverschillen?! Mijn vriend en ik verschillen 22 jaar, we zijn dolgelukkig samen. Is dat niet wat telt?

Maar heeft jouw vriend ook kids die rond jouw leeftijd zijn? Nope? Precies.. Daar zal een groot knelpunt zitten.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:40

Geplaatst: 10-09-14 16:40

amintah schreef:
unihorses schreef:
Als er een nieuwe moeder van ongeveer mijn leeftijd kwam zou ik dat ook niet accepteren hoor . Walgelijk. Nee als je mijn moeder werd kreeg je geen respect en al helemaal geen getuige. Jij wil iemand zo oud als je vrienden toch ook niet als je moeder? en dan ook nog ruzien en je dure taal en de onopgevoede kinderen ben jij ze de les dan aan t lezen ook met het geld besef wel dat je ff binnenkomt stormen en ineeens alles om wil gooien.

Ik snap de reacties hier ECHT niet over leeftijdsverschillen?! Mijn vriend en ik verschillen 22 jaar, we zijn dolgelukkig samen. Is dat niet wat telt?
Ja men pa is 'maar' een jaartje ouder dan men vriend. Die heeft het er ff moeilijk mee gehad, tot hij zag dat we echt werkelijk gelukkig zijn.
Zijn zoon die verklaarde zen pa ook zot aanvankelijk, tot hij besefte dat ik dicht bij zijn leefwereld nog sta en dat het wel zen voordelen heeft. (Voor beiden eigenlijk, ik kan sommige reacties van zen zoon soms anders uitleggen/verklaren bvb)

Waarom moeten wij als 'jongere vrouwelijke partner' direct bestempeld worden als een jong blaadje dat persée de mama wilt uithangen? Mijn vriend en ik vielen op elkaar door het karakter, want samen zijn met iemand dat zoveel ouder is, dat is niet zo vanzelfsprekend meer hoor. Veel vooroordelen, veel negatieve reacties, veel mensen die zeggen dat het toch niet blijft duren. Als koppel hebben 'wij' vaker meer te verduren dan anderen terwijl we ook gewoon gelukkig zijn.

Ik ben ook vrij snel gaan samenwonen daar hoor, ik denk 1 maand later ofzo.. En heb daar ook wel wat omgesmeten, nieuw gerief binnen, multimedia deel daar wat opgekrikt en opeens een kat mee. (Terwijl daar echt wel wat miserie rond geweest is). Maar zijn zoon besefte wel dat het mij gelukkig maakte, zijn pa gelukkig maakte en dat wij nog altijd 'de volwassen/partners/ouders' zijn (nuja ik niet echt ouder/moeder.. ) en ondertussen is ie goede vriendjes met de kat

Nogmaals, ik geef de TS groot gelijk. Zeker niet op je kap laten zitten door die pubers daar. Je bent ZIJN vrouw, hij koos voor jou en zen dochters hebben niets in de pap te brokken. Dat ze hun pa eens gelukkig laat zijn!

En het zijn zijn kinderen. Dat zijn ze al veel langer dat dat de TS zijn vrouw is. Die kinderen zal hij voor altijd hebben. Behoorlijk verschil. Kinderen horen op de eerste plaats te staan, vooral als je nog zorg over ze draagt.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:40

Geplaatst: 10-09-14 16:40

@gittekit ik denk menig ouder wel... Mijn kind zouden ze ook niet fysiek moeten aanvallen, dan is hij sneller buiten met zijn spullen als dat hij tot 10 kan tellen...

**Geplaatst**: 10-09-14 16:41

Geplaatst: 10-09-14 16:41

sallandval schreef:
Dat hij zijn dochters als getuigen heeft gevraagd is gewoon dom van jullie allebei, als het voor hun gevoelig ligt kun je er op wachten dat het hommeles wordt. Als je vader 'er vandoor gaat' met een ander is dat héél erg pijnlijk en ook de leukste, slimste meid kan daar een giftige feeks van worden.

Jij kunt niet zoveel meer doen aan de situatie, je bent de boeman voor het vorige gezin en dat stempel zul je waarschijnlijk houden, ook omdat je je uit de tent hebt laten lokken. Het enige dat er op zit voor jou is met je man praten en accepteren dat jij voor altijd na zijn dochters komt, ook al vin dje dat niet leuk. Een kind komt nu eenmaal eerst. Hij zal die meiden duidelijk moeten maken dat zij voor hem op de eerste plek staan en dat ze niet bang hoeven te zijn dat hij bij ze weggaat, maar dat hij respectloos gedrag jegens jou niet meer accepteert.

Ik lees hier nergens dat 'hij' er vandoor gegaan is met een jong bloempje?
Niemand weet de reden waarom hij en zen ex uit elkaar zijn.

Mijn vriend en zen ex zijn gescheiden omdat zij hem bedroog. Niet omdat hij op mij viel, we kenden elkaar toen nog niet eens

**Geplaatst**: 10-09-14 16:41

Geplaatst: 10-09-14 16:41

Pfff moeilijke situatie! Voor jou is het erg moeilijk om er iets van te zeggen. Je zal hier echt een serieus gesprek met je man over moeten voeren. Het is belangrijk dat jullie samen één dezelfde lijn trekken.
Natuurlijk is het belangrijk dat zijn dochters niet het gevoel hebben hun vader te verliezen en niet welkom te zijn. Aan de andere kant moeten ze jou ook accepteren als de vrouw van hun vader. Ik denk dat het in jullie geval belangrijk is om te leren geven en nemen van beide kanten en te leren soomige dingen los te laten.

Bepaald taalgebruik kan inderdaad echt niet door de beugel. Ik neem aan dat je man dat ook vindt? De financiële kant zou ik wel aan je man over laten zolang het puur zijn geld is dat hij aan zijn kinderen geeft. Dat zou ik dan proberen los te laten, hoe frustrerend ook.

Het is natuurlijk ook erg moeilijk als je ouders gaan scheiden, of je nu 5 jaar bent of 25 jaar. Daarnaast kan ik me voorstellen dat het misschien moeilijk is om je vader met een nieuwe vriendin/vrouw te zien. Misschien spelen er hier ook zaken mee die voortkomen uit een erg vervelend verlopen scheiding?
Daarnaast is er natuurlijk ook nog eens veel leeftijdsverschil tussen jou en hun vader.
Hun gedrag en taalgebruik praat ik niet goed, maar ik kan me voorstellen dat zijn dochters het moeilijk vinden jou te accepteren als de vrouw van hun vader. Persoonlijk zou ik er ook moeite mee hebben als mijn vader zou scheiden en thuis zou komen met een vriendin die qua leeftijd mijn zus zou kunnen zijn.

Ik denk dat belangrijk is dat jij niet van hen verlangt dat ze jou zien als iemand die boven hen staat, in de zin van dat je geen moederrol aanneemt.
En daarnaast is het denk ik belangrijk dat je man eens goed bij zijn dochters door laat dringen, dat ze jou moeten accepteren en normaal tegen je moeten doen.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:41

Geplaatst: 10-09-14 16:41

Woei! Wat een verhaal! En wat zijn die twee in mijn ogen puberaal bezig zeg... En dat pa ze steeds maar geld toeschuift begrijp ik niet helemaal, en dan zeker voor dingen die je niet nodig hebt. (fotoshoot)
En 130€ telefoon per maand??? Bellen ze naar de noordpool?!
Dat heb ik in 3 maanden nog niet eens...
Wanneer wordt pappie wakker of vind hij het allemaal wel best?
Als 20 jarige kun je prima vooruit met je stufi en een bijbaantje en heel af en toe een x iets extra's mag dan best. Om een winter jas te kopen idd ofzo. (maar dan geen jas van €400..)
En als je full-Time werkt, moet ik dat uitleggen? nee.

Ach 27 jaar woont op haar zelf. Alleen of met een vriendje.
Af en toe iets toeschuiven voor boodschappen. Maar luxe producten niet.

Tja verder zul je het echt als "familie" moeten oplossen. Waarin pa toch echt de leiding neemt! En ook zijn voet bij stuk moet houden.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:42

Geplaatst: 10-09-14 16:42

Cayenne schreef:
amintah schreef:
Ik snap de reacties hier ECHT niet over leeftijdsverschillen?! Mijn vriend en ik verschillen 22 jaar, we zijn dolgelukkig samen. Is dat niet wat telt?

Maar heeft jouw vriend ook kids die rond jouw leeftijd zijn? Nope? Precies.. Daar zal een groot knelpunt zitten.

zijn zoon is 16 jaar, 8 jaar jonger als mezelf. Komt bijna neer op hetzelfde leeftijdsverschil met J, de jongste.
Dus Yep

**Geplaatst**: 10-09-14 16:42

Geplaatst: 10-09-14 16:42

Waarom trouw je als 27-jarige met duidelijk een eigen mening met een man van minstens 25 jaar ouder zonder ruggengraat?
Zie je niet dat die man zijn leven altijd door andere vrouwen laat bepalen? Sinds de scheiding zijn dochters, sinds hij met jou is door jou en waarschijnlijk vertelt hij tegen iedereen wat anders om de lieve vrede maar te bewaren. Volgens mij moet die man een schop onder zijn kont krijgen, jullie met z'n allen naar een mediator of gezinstherapeut en leren met elkaar te communiceren door verwachtingen, wensen en verlangens uit te gaan spreken.

Laatst bijgewerkt door Dreamybol op 10-09-14 16:43, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-14 16:43

Geplaatst: 10-09-14 16:43

Denk op zich dat t weinig te maken heeft met t leeftijd,al zal t wel eerst wennen zijn. Maar meer hoe diegene die nieuw in de familie/gezin komt kijken zich opstelt tegenover de kinderen en opvoeding....

**Geplaatst**: 10-09-14 16:44

Geplaatst: 10-09-14 16:44

amintah schreef:
Nogmaals, ik geef de TS groot gelijk. Zeker niet op je kap laten zitten door die pubers daar. Je bent ZIJN vrouw, hij koos voor jou en zen dochters hebben niets in de pap te brokken. Dat ze hun pa eens gelukkig laat zijn!

Ik ben toch blij dat jij mijn stiefmoeder niet bent, kinderen horen altijd, maar dan ook altijd op nr. 1 te staan.
Kinderen zijn afhankelijk (geweest) van hun ouders, hebben bevestiging en liefde nodig.
In veel ogen van kinderen is de partner die voor een ander heeft gekozen ook een verrader, logisch want ze zien het verdriet van de andere partner. Die heeft dan eventjes helemaal geen recht op gelukkig zijn volgens kinderen. Dan sta je als stiefouder al -1 achter... Het is als kind ook moeilijk om loyaal naar beide ouders te zijn bij een scheiding.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:44

Geplaatst: 10-09-14 16:44

Hier kind van gescheiden ouders en later een relatie gehad met iemand met een kind.

Mijn biologische vader heeft na de scheiding zijn jeugd herleeft, elk weekend een andere vrouw op de bank. Kan dus uit eigen ervaring vertellen hoe het voor het kind is, maar ook vanaf de andere kant.

Het is erg lastig, als stiefmoeder, om met 2 kinderen die al deels gevormd zijn een band op te bouwen. Dit hangt niet alleen van jouw af maar ook van de kids, als deze zich niet openstellen kan jij alles doen wat je wilt maar dan werkt het niet. Hoe goed bedoeld alles wat jij doet ook is. Daarintegen is er bij sommige kinderen ook een reden waarom ze zich niet openstellen en in dit geval kan ik die reden heeeel goed begrijpen, en jijzelf zou die ook moeten snappen.

Je bent van dezelfde generatie als die kinderen, wat opzich al lastig genoeg is! En de manier hoe jij in hun leven bent gekomen verdiend geen schoonheidsprijsje, dat is niet alleen de fout van jouw man maar ook zeer zeker van jouw. Je had beter moeten weten. Je hebt hier in het begin gelijk credits mee verloren en die credits terug verdienen is niet makkelijk. Daarnaast maken de kinderen het jouw natuurlijk ook niet makkelijk, maar ze zijn niet anders gewend. Enige wat jouw rest is met je man gaan praten en de kinderen met rust laten. Je hebt verschillende soorten 20 jarige. De een is volwassen, de ander totaal niet. hier klinkt het alsof ze dat dus totaal niet zijn. Ga met je man om de tafel zitten en spreek hem aan, hij is samen met zijn ex degene die de kids zo gemaakt hebben! Het maakt mij behoorlijk pissig eerlijk gezegd dat je over hem niks negatiefs zegt terwijl hij daadwerkelijk een probleem is. Eerst je man aanpakken en daarna kan je man de kids eventueel heropvoeden.

Dit mijn verhaal kort samengevat.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:45

Geplaatst: 10-09-14 16:45

Geryon schreef:
Amandavd schreef:
Dus ze had maar niet met de liefde van haar leven moeten trouwen omdat zijn VOLWASSEN kinderen stront verwend zijn? Sorry maar dat slaat echt nergens op,

Nee, het is trouwen en accepteren of gewoon niet trouwen. Wat ze nu doet is tussen de vader en zijn kinderen in staan, omdat ze zich ermee bemoeit.

Zij is ook betrokken he, zij en vader delen een leven samen en ik neem aan ook hun financiële middelen, dus ze heeft er wel degelijk wat over te zeggen, zeker omdat het hier om volwassen dames gaat.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:46

Geplaatst: 10-09-14 16:46

amintah schreef:
Cayenne schreef:

Maar heeft jouw vriend ook kids die rond jouw leeftijd zijn? Nope? Precies.. Daar zal een groot knelpunt zitten.

zijn zoon is 16 jaar, 8 jaar jonger als mezelf. Komt bijna neer op hetzelfde leeftijdsverschil met J, de jongste.
Dus Yep

Uh, nee ik vind dat echt niet te vergelijken.

Ik vind ook niet dat ze alles maar moet accepteren, maar dan met paps praten en SAMEN op een oplossing uitkomen. Niet tussen paps en kids gaan staan.

Nomineer dit bericht ×