Bokt.nl

phormicola schreef:

bliver schreef:

Zeker Huwelijkse voorwaarden! Ik kan niet begrijpen dat mensen zo naief zijn om in gemeenschap van goederen te trouwen. Onder het mom van nee als we uit elkaar gaan krijgen we geen ruzie.

En ik kan niet geloven dat mensen zo laag en kifterig kunnen doen. Zelfs als mijn man alles zou willen hebben zou ik zeggen 'prima joh, neem maar mee'. Ik ben gewoon niet materialistisch en heb niets belangrijks.
Ik vind het wat anders bij eigen bedrijven of enorme schulden. Maar wat kan jou het nou schelen of je het bankstel wel of niet krijgt?

Myca schreef:

Zeker als iemand een bedrijf heeft zou ik altijd voor huwelijkse voorwaarden gaan.
Ik snap de redenatie "alles samen" wel, maar een bedrijf kan ook failliet gaan.
Dan trek je je partner ook mee de financiële put in als je in gemeenschap van goederen bent getrouwd.

Er zijn ook nog andere constructies, bijv. iets op naam van de "langst levende" zetten, of in geval van scheiding alles gelijk opdelen, maar bij een andere breuk de huwelijkse voorwaarden volgen.

Een notaris kan je hierover goed informeren, als je met de gedachte speelt om te trouwen zou ik daar zeker een bezoekje aan wagen.

phormicola schreef:

bliver schreef:

Zeker Huwelijkse voorwaarden! Ik kan niet begrijpen dat mensen zo naief zijn om in gemeenschap van goederen te trouwen. Onder het mom van nee als we uit elkaar gaan krijgen we geen ruzie.

En ik kan niet geloven dat mensen zo laag en kifterig kunnen doen. Zelfs als mijn man alles zou willen hebben zou ik zeggen 'prima joh, neem maar mee'. Ik ben gewoon niet materialistisch en heb niets belangrijks.
Ik vind het wat anders bij eigen bedrijven of enorme schulden. Maar wat kan jou het nou schelen of je het bankstel wel of niet krijgt?

Citaat:

Echtgenoten en geregistreerde partners zijn verplicht elkaar tot maximaal twaalf jaar na een scheiding te onderhouden. Dat betekent dat de een de kosten voor levensonderhoud (eten, huur en dergelijke) voor de ander moet betalen, als de ander daar zelf niet toe in staat is.
Wanneer u na de scheiding geen of weinig inkomsten hebt, moet uw ex-partner, als hij of zij wél een inkomen heeft, aan u alimentatie betalen. Als u kinderen hebt, moet uw ex-partner ook alimentatie betalen voor de kinderen. Doet uw verdienende ex-partner dit niet en moet u daarom bijstand aanvragen, dan kan de sociale dienst die bijstand verhalen op (terugeisen van) uw ex-partner. Dit kan tot twaalf jaar na de scheiding als het gaat om partneralimentatie.

sflj schreef:

Even een stukje gegoogled:

Citaat:

Echtgenoten en geregistreerde partners zijn verplicht elkaar tot maximaal twaalf jaar na een scheiding te onderhouden. Dat betekent dat de een de kosten voor levensonderhoud (eten, huur en dergelijke) voor de ander moet betalen, als de ander daar zelf niet toe in staat is.
Wanneer u na de scheiding geen of weinig inkomsten hebt, moet uw ex-partner, als hij of zij wél een inkomen heeft, aan u alimentatie betalen. Als u kinderen hebt, moet uw ex-partner ook alimentatie betalen voor de kinderen. Doet uw verdienende ex-partner dit niet en moet u daarom bijstand aanvragen, dan kan de sociale dienst die bijstand verhalen op (terugeisen van) uw ex-partner. Dit kan tot twaalf jaar na de scheiding als het gaat om partneralimentatie.

Dus gemeenschap van goederen of huwelijkse voorwaarden; wanneer je trouwt, hou dit dan in het achterhoofd.
En zo zijn er meer wetten m.b.t. het huwelijk.
Dus ook al heb je bij een scheiding nog geen gedonder, (wat trouwens, volgens mij maar erg weinig voorkomt. ) je kunt wel degelijk nare gevolgen ondervinden, waar die ex zelf misschien niks aan kan doen maar jou wel raakt.

Relaxed schreef:

sflj schreef:

Even een stukje gegoogled:

Citaat:

Echtgenoten en geregistreerde partners zijn verplicht elkaar tot maximaal twaalf jaar na een scheiding te onderhouden. Dat betekent dat de een de kosten voor levensonderhoud (eten, huur en dergelijke) voor de ander moet betalen, als de ander daar zelf niet toe in staat is.
Wanneer u na de scheiding geen of weinig inkomsten hebt, moet uw ex-partner, als hij of zij wél een inkomen heeft, aan u alimentatie betalen. Als u kinderen hebt, moet uw ex-partner ook alimentatie betalen voor de kinderen. Doet uw verdienende ex-partner dit niet en moet u daarom bijstand aanvragen, dan kan de sociale dienst die bijstand verhalen op (terugeisen van) uw ex-partner. Dit kan tot twaalf jaar na de scheiding als het gaat om partneralimentatie.

Dus gemeenschap van goederen of huwelijkse voorwaarden; wanneer je trouwt, hou dit dan in het achterhoofd.
En zo zijn er meer wetten m.b.t. het huwelijk.
Dus ook al heb je bij een scheiding nog geen gedonder, (wat trouwens, volgens mij maar erg weinig voorkomt. ) je kunt wel degelijk nare gevolgen ondervinden, waar die ex zelf misschien niks aan kan doen maar jou wel raakt.

Ik hoop zo dat ze dit ook eens gaan aanpakken en upgraden naar de 21e eeuw.. Wat hopeloos ouderwets dat je elkaar moet onderhouden. Iedereen kan toch zijn eigen brood op de plank verdienen?

Relaxed schreef:

Ik hoop zo dat ze dit ook eens gaan aanpakken en upgraden naar de 21e eeuw.. Wat hopeloos ouderwets dat je elkaar moet onderhouden. Iedereen kan toch zijn eigen brood op de plank verdienen?

sflj schreef:

Relaxed schreef:

Ik hoop zo dat ze dit ook eens gaan aanpakken en upgraden naar de 21e eeuw.. Wat hopeloos ouderwets dat je elkaar moet onderhouden. Iedereen kan toch zijn eigen brood op de plank verdienen?

Inderdaad! En daarnaast wil je toch gewoon voor jezelf kunnen zorgen?! Je wil toch helemaal niet afhankelijk van iemand anders (je ex?!) zijn?
Helaas vinden heel veel (en dan vooral vrouwen) het wel best om onderhouden te worden. Hoezo emancipatie?

blokje schreef:

Mijn ouders hebben nu (na 30 jaar huwelijk) wel wat dingen vast laten leggen.
Als een van de twee na overlijden van de ander opnieuw trouwt kan de nieuwe vrouw en haar/zijn kids geen aanspraak maken op de erfenis. Die zal onder mijn ouders hun kinderen verdeeld worden.
zulke dingen.