bigone schreef:Als ik zo lees hoe je vriend in het leven staat dan kan ik me de reactie van je vader goed begrijpen. Ik lees alleen weer excuses, coach op vakantie en zo traag, hij wil alleen iets doen wat meneer leuk lijkt, blablabla. Met andere woorden, ik wil ik wil, ik wil. Hij heeft niets te kiezen en wat is er mis met eigen initiatief. Ik wil je vriend helemaal niet afkraken maar vraag jezelf eens goed af hoe het in de toekomst gaat, jij werkt en studeert hard om iets te bereiken en je vriend doet zo te horen helemaal niets en zit op zijn luie kont te wachten tot zijn droomjob voorbij komt varen.
Denk je echt dat dit niet een verschrikkelijk heikel punt tussen jullie twee gaat worden als je verder in de toekomst kijkt??
Als jij je daarbij neerlegt is het prima maar zo te horen erger je je nu soms al dus zou toch voor jezelf zorgen dat je weet wat je wilt en ik vind dat je na een relatie van dik twee jaar en met het oog op de toekomst best wat van je vriend kunt vragen/eisen.
Ik denk dat je vader hem wat dat betreft allang geschoten heeft en daarom nu zo fel op hem is, hij uit het op een verkeerde manier maar hij heeft wel gelijk.
Onze kinderen zijn hbo en universitair geschoold en ook die hebben de meest smerige en vervelende baantjes aangepakt, getuigd van doorzettingsvermogen en daardoor kom je verder.
Dit dus. Ik denk dat je vader alleen maar het beste voor jou wil en dat is een kerel die moeite doet voor de toekomst en voor jou.
Ik begrijp dat je dat niet wil horen, maar zo is het wel. Ouders kijken anders tegen de situatie aan. Zij zijn niet verliefd op jouw vriend, zij zijn objectief en zien wat er aan schort. Luister daar naar, misschien hebben ze wel gelijk.