Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-07-14 20:56

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 06-07-14 20:56

Ja, dat laatste! Alles gaat zo snel dat je voor je het weet bejaard bent... Scary

**Geplaatst**: 06-07-14 21:10

Geplaatst: 06-07-14 21:10

Hoe meer je je druk maakt om de tijd die je hebt, hoe minder je geniet van het leven.

**Geplaatst**: 06-07-14 21:13

Geplaatst: 06-07-14 21:13

Very true, maar zo af en toe bekruipt dat gevoel me even. Zoals dit jaar zijn we 5 jaar getrouwd, dat lijkt veel korter geleden!

**Geplaatst**: 06-07-14 21:24

Geplaatst: 06-07-14 21:24

ah ja heel bekend! ik word al weer bijna 29

schrik er zelf van. (en nog steeds niet afgestudeerd, dus als je je als 25 jarige student al bejaard voelt, het kan erger!). Maar ja je kan er niets aan doen, dus dan maar gewoon lekker laten gebeuren en proberen ervan te genieten.

**Geplaatst**: 06-07-14 21:33

Geplaatst: 06-07-14 21:33

Leven gaat ook na je 30e wel door hoor!

Ook dan kan je nog trouwen en kids krijgen. Of reizen. Of series kijken in je bed met olifanten pantoffels aan
Leeftijd is maar een getal he

**Geplaatst**: 06-07-14 22:04

Geplaatst: 06-07-14 22:04

LvdO schreef:
Inmiddels bijna 23 en juist omdat ik nu van mijn vrijheid wil genieten, heb ik me heel bewust nog niet vast gelegd in een relatie of huurhuis! Ik wil de wereld zien, reizen en mjjn dromen waarmaken. Dat kan maar 1 iemand en dat ben jezelf, dus pak je kans. Jouw tijd is nu. Geen relatie, geen verplichtingen! Kinderen komen er hier sowieso niet want ik wil.mijn vrijheid behouden. Dus eigenlijk een heerlijk leven als twentysomething!!

$_/-\o_$

**Geplaatst**: 06-07-14 22:13

Geplaatst: 06-07-14 22:13

Sidera schreef:
Of reizen. Of series kijken in je bed met olifanten pantoffels aan.

Hoeraaaa!!

(net superblij de aristokatten gekeken :')

25 jaar... )

**Geplaatst**: 06-07-14 22:38

Geplaatst: 06-07-14 22:38

Hier is het juist andersom, ik ben pas 22 en heb mijn leven iets te goed op de rit geloof ik

samenwonend, gaan nu stappen zetten richting een koophuis, eigen bedrijf, personeel in dienst en een heerlijk sociaal leven. Veel mooie kansen al op mijn pad gehad en die met beide handen aangegrepen.

En toch denk ik wel eens 'ik had langer van mijn studententijd willen genieten'. Ik was 16 toen ik begon en 20 toen ik klaar was en direct aan het werk kon. Eigenlijk had ik dat allemaal een paar jaar later willen doen. Ben stiekem best wel eens jaloers op leeftijdsgenoten als ik zie welke vrijheden zij nog hebben :))

. Terwijl ik best vaak hoor dat mensen juist ook weer andersom hebben.

Kortom, het gras lijkt aan de overkant altijd een stukje groener..

**Geplaatst**: 06-07-14 22:57

Geplaatst: 06-07-14 22:57

Hier ook juist alles vroeg op de rit. Vanaf mijn 15e lekker van het uitgaansleven genoten. Op mijn 18e naar Australië geweest voor buitenlandstage en wat rondgereisd.
Op mijn 19e mijn huidige man (hij toen 25) leren kennen. Op mijn 22e had mijn man het akkerbouwbedrijf volledig overgenomen en hebben we onze boerderij gekocht.
Op mijn 23e waren we klaar met klussen en verbouwen en ben ik bevallen van onze eerste dochter. Op mijn 26e is onze tweede dochter geboren.
1,5 jaar geleden ben ik gestopt met werken, omdat de zorg voor de kinderen, het bedrijf en het huishouden niet meer goed te combineren was met mijn werk.

Ik heb zoals Plien91 niet het gevoel van had ik toen maar meer genoten van ... of had ik maar ... gedaan.
Alleen van te voren had ik nooit verwacht dat mijn leven zo zou gaan lopen. Dat wij de boerderij konden kopen kwam veel sneller dan verwacht en dus ook de komst van onze eerste. Ik wilde altijd jong moeder worden, maar wel pas als we alles op orde hadden.
Ik heb gemerkt dat je veel gewoon niet kunt plannen, het loopt vaak zoals het loopt.

Over 4,5 maand gaat ook mijn jongste volledig naar school en nu begint het wel te kriebelen om opnieuw te gaan studeren/omscholen en weer te gaan werken. Ik ben nu 30 en ik merk dat ik daar weer echt aan toe ben.
Al vraag ik me soms af of ik niet te oud ben om weer te gaan studeren en daarna een nieuwe baan te zoeken.

**Geplaatst**: 07-07-14 00:13

Geplaatst: 07-07-14 00:13

Ik ken het gevoel. Niet omdat anderen bepaalde zaken van je verwachten, maar omdat ik zelf veel wil. Bijvoorbeeld een carriere in een bepaalde functie, een koophuis en het liefst kinderen voor mijn dertigste.
Ik ben jaren vrijgezel geweest. Heerlijk mijn ding kunnen doen en daar op een gegeven moment ook heel bewust van genoten. Nu haast een jaar samen en de plannen van samen wonen beginnen serieuze vormen aan te nemen. Ook hier probeer ik weer bewust van te genieten. Helaas zou ik nog meer van de kleine (dagelijkse) dingen willen genieten. Dat schiet er helaas soms nog wel eens bij in..

Het leven vliegt voorbij. Voor je het weet, zitten we weer aan het kerstdiner.

**Geplaatst**: 07-07-14 03:32

Geplaatst: 07-07-14 03:32

Heel herkenbaar. Ik heb nog geen relatie (ook nooit een serieuze gehad) en ik wil toch wel graag koters en trouwen.... Liefst rond mijn 29e. Marja, dat gaat niet alleen :')

word dit jaar 25 dus ja tijd tikt door! Ik wil ook nog steeds reizen zus en zo

**Geplaatst**: 07-07-14 08:25

Geplaatst: 07-07-14 08:25

Het leven is wel makkelijker geworden op persoonlijk vlak

ik weet wie ik ben, wat ik wil, zelfverzekerd etc. Op mijn 20e was ik meer zoekend. Ik heb meer lef gekregen en ben minder afwachtend geworden.

**Geplaatst**: 07-07-14 08:32

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 07-07-14 08:32

Leuk topic dit!

Volgend jaar al weer 30... pfoeh wat is dat snel gegaan!
Inmiddels 2 jaar samen met mijn huidige vriend en wonen ook samen. Nog geen kinderen aangezien ik weer ben gaan studeren en eerst mijn studie af wil hebben. Ik wilde altijd voor mijn 30e kinderen maar dat gaat natuurlijk bij lange na niet meer lukken

Vind ik ook niet heel erg overigens, was er eerder ook niet heel erg aan toe.

**Geplaatst**: 07-07-14 08:53

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 07-07-14 08:53

Oh jee, ik ben inmiddels 37.
En nog heb ik het gevoel dat ik niks bereikt heb en dat ik maar wat aan rommel.
Heb lang samen gewoond met m'n ex vriend, serieuze relatie.
Helaas heeft het toh niet mogen blijven en nou ben ik wee jaar terug 'opnieuw' begonnen.
Woon in een studentikoos piepklein huurappartementje dat uitpuilt van mijn boeken.
En dan vragen mensen met een kakstem 'hoe is jóúw inrichting?'
Nou niet dus. Ik heb de boekenkasten uit mijn tienerkamer nog en slaap in m'n kinderbed van toen ik 12 was.
Maar ik leef m'n eigen leven.
Doe precies waar ik zin in heb, bepaal zelf waar ik m'n geld aan uit geef en m'n tijd aan besteed. Ik ben zzp'er, operazangeres en zangjuf. En...ik heb een paard!!
Ik voel me machtig rijk en een soort grote Pipi Langkous omdat ik constant m'n eigen zin doe en geen 'normaal' leven heb volgens de verwachtingen. (Vaste baan, relatie, koophuis, kinderen).

**Geplaatst**: 07-07-14 09:12

Geplaatst: 07-07-14 09:12

MiReRe schreef:
Ik voel me machtig rijk

Dat heb ik ook. Ik ben op een plek in mijn leven waar ik nooit gedacht had te kunnen komen, al helemaal niet voor mijn 30e(!) Wat dat betreft loopt ik voor op schema :')

Maar ja, heb ook altijd gezegd dat ik toch eigenlijk voor mijn 30e wilde proberen kinderen te krijgen. Maar het hele idee geeft me nog de (verkeerde) kriebels. Ik denk wel dat ik kinderen wil, maar nu nog niet. Maar ja.. aan de andere kant wil ik ook niet wachten op de grotere risico's van op latere leeftijd kinderen krijgen. Dus dat is wat vooral een beetje wringt. Het rationele en het emotionele, in dat opzicht heb ik 'last' van de voorbijgaande tijd

**Geplaatst**: 07-07-14 09:26

Geplaatst: 07-07-14 09:26

MiReRe schreef:
Oh jee, ik ben inmiddels 37.
En nog heb ik het gevoel dat ik niks bereikt heb en dat ik maar wat aan rommel.
Heb lang samen gewoond met m'n ex vriend, serieuze relatie.
Helaas heeft het toh niet mogen blijven en nou ben ik wee jaar terug 'opnieuw' begonnen.
Woon in een studentikoos piepklein huurappartementje dat uitpuilt van mijn boeken.
Maar ik leef m'n eigen leven.
Doe precies waar ik zin in heb, bepaal zelf waar ik m'n geld aan uit geef en m'n tijd aan besteed. Ik ben zzp'er, operazangeres en zangjuf. En...ik heb een paard!!
Ik voel me machtig rijk en een soort grote Pipi Langkous omdat ik constant m'n eigen zin doe en geen 'normaal' leven heb volgens de verwachtingen. (Vaste baan, relatie, koophuis, kinderen).

Dit gevoel komt me zo bekend voor! En ik durf sinds kort toe te geven dat ik het heerlijk vind zo!

Ik wou vroeger altijd jong moeder worden. Wou alles snel op orde hebben.
Volgens mijn planning van vroeger had ik allang getrouwd ,2/3 kids en een koophuis moeten hebben met een goede en leuke baan.

Op dit moment woon ik in een grote stacaravan op de pensionstal van mijn paarden, mams en vriend op hetzelfde erf. Ik heb een leuke baan maar echt zoals het plan, nee. The love of my life ben ik vorig jaar ,na tig zwaarmislukte relaties, eindelijk tegen gekomen. We zijn nu al meer dan een jaar totally in love alleen hij woont voor zijn werk duizenden kilometers ver weg voor een paar jaar.
In het begin wou ik zo snel mogelijk mijn planning in werking stellen maar ja das lastig in deze situatie.
Woon nu voor het eerst in mijn leven op mezelf en geniet er eigenlijk steeds meer van. Ik doe mijn eigen ding en voel niet meer de druk van huisje boompje beestje.
Ook omdat mijn vriend een stuk jonger is dan mij en ook die druk nog niet heeft.
Vroeger moest ik er niet aan denken om na mijn 30ste pas een kind te krijgen en nu denk ik waarom niet. Zo erg is dat nou ook weer niet.
Eerst gaan mijn vriend en ik lekker samen genieten, reizen en geld verdienen.

**Geplaatst**: 07-07-14 09:33

Geplaatst: 07-07-14 09:33

LvdO schreef:
Inmiddels bijna 23 en juist omdat ik nu van mijn vrijheid wil genieten, heb ik me heel bewust nog niet vast gelegd in een relatie of huurhuis! Ik wil de wereld zien, reizen en mjjn dromen waarmaken. Dat kan maar 1 iemand en dat ben jezelf, dus pak je kans. Jouw tijd is nu. Geen relatie, geen verplichtingen! Kinderen komen er hier sowieso niet want ik wil.mijn vrijheid behouden. Dus eigenlijk een heerlijk leven als twentysomething!!

Eens $*\o/*$ Niets wat me ergens houdt: geen relatie, geen paard, geen huis. En m'n ouders zijn inmiddels wel gewend dat ze me elke 3 maanden weer een keertje in Nederland aantreffen

En zoals eerder gezegd: huisje-boompje-beestje, brr.. Staat totaal niet in de plannen. Zo lang ik tegen de tijd dat ik 30 ben een doktortitel en een paar wereldreizen gemaakt heb vind ik het allemaal prima!

**Geplaatst**: 07-07-14 13:57

Geplaatst: 07-07-14 13:57

Herkenbare verhalen hier! Ik had zelf nooit echt een plan, van wat ik voor mijn 30e wilde doen. Ja, afstuderen, een keer op mezelf en een baan. Misschien vervolgstudies. Relatie zag ik vanzelf wel, aan kinderen en trouwen dacht ik al helemaal niet.

In de zomer van mijn 21e kwam dat ineens nogal in een stroomversnelling. Toen ik afstudeerde voor de grap eens gereageerd op een appartementje, om te zien hoe hoog ik in de lijst stond met mijn inschrijvingsjaren. Stond ik gelijk 1e :oo

Dus binnen een paar weken woonde ik op mezelf. Kreeg een baan aangeboden op mijn stageschool, dus had ook ineens een fulltime baan, die binnen 2 jaar uit zou groeien naar een vaste baan. En liep via vrienden mijn grote liefde tegen het lijf, 70km verderop, terwijl ik eigenlijk helemaal niet toe was aan een nieuwe relatie en al helemaal niet zat te wachten op een vriend verder weg. Maar ja, te leuk om te laten lopen, dus toch maar aan begonnen en zou wel zien waar het schip strandde...

Maar om kort te zijn, het schip vaart nog steeds

Na 2 jaar waren we allebei het op en neer reizen zat, dus heb ik mijn flatje opgezegd en zijn we samen gaan wonen. Trouwen voelde op een gegeven moment als een logische volgende stap. Scheelt ook wel dat mijn lief 9 jaar ouder is en daar dus ook wel aan toe was. Ben nu 27, binnenkort 6 jaar samen, wonen al 4 jaar samen, zijn op zoek naar een nieuw (koop)huis, al dik een jaar getrouwd... Had mij dat op mijn 20e verteld en ik had je heel raar aangekeken :')

Maar heel erg volgens het boekje lijkt wel

Heb nooit echt gereisd, wel de mogelijkheden gehad maar op mijn 17e, na de middelbare school, was ik daar echt nog niet aan toe. En na mijn afstuderen had ik een baan, in een sector waarin het lastig is om aan werk te komen, dus geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om dat in de wacht te zetten. Ook nooit in het buitenland stage gelopen. Spijt? Eigenlijk niet. Hoewel het lijkt alsof het bij je droom zou moeten horen als jongere zonder verplichtingen aan een gezin, heb ik gedurende de jaren wel ontdekt dat ik helemaal geen type ben om te backpacken en te zien waar je uitkomt. Ik ben toch meer een luxepaard

En daar is meer geld voor nodig... Ook niet zo'n dappere, dus ook stage in het buitenland had ik niet aangedurfd. Daarom al een aantal mooie vakanties met mijn lief naar verre landen, China, aantal keer Thailand, deze zomer naar Zuid-Afrika, dat telt voor mijn gevoel ook en geniet ik net zoveel van als mensen die een half jaar van hot naar her reizen.

Maar het laatste 'puntje' is het krijgen van kinderen... Mijn lief wil heel graag, ik heb een beetje mijn twijfels. Maar dat vind ik echt zo'n ding 'voor als je later groot bent' maar stiekem komt dat punt wel steeds dichterbij :oo

Terwijl ik mezelf nog helemaal niet zo groot vind, is dit wel de periode om er een beslissing over te nemen. Jaren mee geworsteld. Omdat, als ik niet wil, ik mijn lief nog de kans wilde geven om met een ander kinderen te krijgen. Nu wel steeds meer uit dat ik het wel zou willen. Maar wanneer? En ik vind ook eigenlijk dat je voor je 35e daar een beslissing over moet hebben genomen. Dat is dus binnen nu en 8 jaar, vind het nogal een ding wat je leven nogal op zijn kop zet. Maar ook een keus om het niet te doen is een keus die je moet maken, dus blijft me toch bezig houden...

**Geplaatst**: 07-07-14 14:41

Geplaatst: 07-07-14 14:41

LvdO schreef:
Inmiddels bijna 23 en juist omdat ik nu van mijn vrijheid wil genieten, heb ik me heel bewust nog niet vast gelegd in een relatie of huurhuis! Ik wil de wereld zien, reizen en mjjn dromen waarmaken. Dat kan maar 1 iemand en dat ben jezelf, dus pak je kans. Jouw tijd is nu. Geen relatie, geen verplichtingen! Kinderen komen er hier sowieso niet want ik wil.mijn vrijheid behouden. Dus eigenlijk een heerlijk leven als twentysomething!!

Voor mij is het net omgekeerd.

Ik ben bijna 23, werk al een aantal jaar, wij hebben een huurhuis. In 2016 word ik zelfstandige.
Ik leef volgens het principe 'a goal without a deadline is just a wish'.
Ik wil geen dure reizen, of alle steden bezocht hebben. Festivals en voetbalmatchen bekijken zijn voor mij tijdsverlies.
Ik heb concrete dromen en elke dag werk ik er op de één of andere manier aan om er een stap dichter bij te komen.

Ik wil echter ook helemaal geen kinderen. Iedereen verteld me wel dat dat nog gaat veranderen, maar daar geloof ik niet in.

Voor mij is belangrijk van geen beperkingen te stellen voor mezelf.
Voor sommige voelt een eigen zaak hebben misschien als een beperking/verplichting. Maar voor mij voelt tot je pensioen voor een baas werken als beperkend.

Heel fijn om al die insteken te lezen.

**Geplaatst**: 07-07-14 18:17

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 07-07-14 18:17

Yup gaat erg snel.
Ben nu 21 en ga dit jaar al samenwonen met vriendlief. Ik had dat echt nooit verwacht op mijn leeftijd. Wel altijd al van gedroomd maar nu het zo ver is denk ik wel: ''HOo van af nu rustig aan'', maar dat gaat natuurlijk niet. Wij hebben heel wat dingen nog die we willen maar ik denk dat we tijd te kort hebben.

**Geplaatst**: 07-07-14 19:38

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 07-07-14 19:38

Ik wil jullie er wel voor waarschuwen dat het leven tussen de 30 en de 40 net zo snel gaat. En ik ben nu bijna 50, terwijl het nog niet zo lang geleden lijkt dat ik 40 werd

**Geplaatst**: 08-07-14 14:54

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 08-07-14 14:54

Een dag zou minstens 48uur moeten hebben en dan nog...

**Geplaatst**: 08-07-14 14:58

Geplaatst: 08-07-14 14:58

Sammyoo schreef:
Ik wil jullie er wel voor waarschuwen dat het leven tussen de 30 en de 40 net zo snel gaat. En ik ben nu bijna 50, terwijl het nog niet zo lang geleden lijkt dat ik 40 werd

Net zo snel..??
Ik heb het idee dat hoe ouder je wordt, hoe sneller het gaat..

*denkt terug aan de schooltijd en dat je de minuten af zat te tellen omdat de lessen zo lang duurde..*

**Geplaatst**: 08-07-14 15:00

Re: Het leven tussen de 20 en 30 gaat zo snel!

Geplaatst: 08-07-14 15:00

Het gaat zeker snel, ik wist nog wel toen ik 20 werd, ik word nu alweer 24 pfff

**Geplaatst**: 08-07-14 15:04

Geplaatst: 08-07-14 15:04

Casarell schreef:
Sammyoo schreef:
Ik wil jullie er wel voor waarschuwen dat het leven tussen de 30 en de 40 net zo snel gaat. En ik ben nu bijna 50, terwijl het nog niet zo lang geleden lijkt dat ik 40 werd

Net zo snel..??
Ik heb het idee dat hoe ouder je wordt, hoe sneller het gaat..
*denkt terug aan de schooltijd en dat je de minuten af zat te tellen omdat de lessen zo lang duurde..*

Toen duurde het ook altijd zooooo lang voor je weer jarig was, nu lijkt het soms nog maar een half jaar geleden

Nomineer dit bericht ×