Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
DewieDribbel schreef:Ik zet borderline niet slecht neer, ik noem alleen de feiten. Want ik heb ook ervaring met borderline. En gepraat met dokters die het zelf zeggen dat ze allemaal wel eens zwarte vases hebben. Iedereen heeft het, maar mensen met borderline hebben het sneller.
Dannon schreef:Hoi hoi! Om het maar even over een andere boeg te gooien... ik weet *exact* hoe je je voelt hoor, zit mijzelf over pretty much hetzelfde op te vreten xD Ongeveer net zo lang gescheiden, ook twee kids, en mn ex gaat binnenkort op vakantie met de kids en de nieuwe vlam (en nog iemand, wat het nou ook niet echt makkelijker maakt). Ondanks dat dat niet echt in de spirit van de afspraken is.
Heb ik nuttig advies? Nopes. Helemaal niks. Geen idee wat je er aan kan doen.
... maar denk vooral niet dat het aan jezelf ligt als je er over blijft liggen malen. Gebeurd hier ookKinderen delen blijft frustrerend denk ik...
silmitan schreef:Dannon schreef:Hoi hoi! Om het maar even over een andere boeg te gooien... ik weet *exact* hoe je je voelt hoor, zit mijzelf over pretty much hetzelfde op te vreten xD Ongeveer net zo lang gescheiden, ook twee kids, en mn ex gaat binnenkort op vakantie met de kids en de nieuwe vlam (en nog iemand, wat het nou ook niet echt makkelijker maakt). Ondanks dat dat niet echt in de spirit van de afspraken is.
Heb ik nuttig advies? Nopes. Helemaal niks. Geen idee wat je er aan kan doen.
... maar denk vooral niet dat het aan jezelf ligt als je er over blijft liggen malen. Gebeurd hier ookKinderen delen blijft frustrerend denk ik...
En dit bedoel ik, verbitter niet en ga niet in de slachtofferrol. Kinderen vragen niet om een scheiding, die krijgen ze er gratis bij. Voor ouders is er op dat moment een keuze. Ga ik er wat van maken en zorg ik ervoor dat de kinderen een fijne jeugd hebben, of ga ik zielig doen. Scheiden (met kinderen) is één van de ergste dingen die je kan overkomen, maar niet onoverkomelijk! Blijven praten met elkaar, ook nadat het voor de zoveelste keer uit de hand is gelopen....Blijf in contact en zet je kinderen op nummer 1. Want het geluk van je kinderen is jouw geluk. En vandaaruit kan je zelf weer een toekomst opbouwen.
De kracht hebben om elkaar telkens weer misstappen, lelijke woorden, niet nakomen van afspraken etc. te vergeven levert uiteindelijk stabiliteit op. Een huwelijk goed houden is hard werken evenals een scheiding in goede banen leiden. Je krijgt niks voor niks.
hanny_jelke schreef:silmitan schreef:En dit bedoel ik, verbitter niet en ga niet in de slachtofferrol. Kinderen vragen niet om een scheiding, die krijgen ze er gratis bij. Voor ouders is er op dat moment een keuze. Ga ik er wat van maken en zorg ik ervoor dat de kinderen een fijne jeugd hebben, of ga ik zielig doen. Scheiden (met kinderen) is één van de ergste dingen die je kan overkomen, maar niet onoverkomelijk! Blijven praten met elkaar, ook nadat het voor de zoveelste keer uit de hand is gelopen....Blijf in contact en zet je kinderen op nummer 1. Want het geluk van je kinderen is jouw geluk. En vandaaruit kan je zelf weer een toekomst opbouwen.
De kracht hebben om elkaar telkens weer misstappen, lelijke woorden, niet nakomen van afspraken etc. te vergeven levert uiteindelijk stabiliteit op. Een huwelijk goed houden is hard werken evenals een scheiding in goede banen leiden. Je krijgt niks voor niks.
helemaal mee eens, vooral de zin "kinderen delen blijft frusterend, denk ik"
dat doet mij de das om, gun je kinderen het geluk bij je ex partner, en wees een goede ouder op het moment dat je kinderen bij jou zijn. bespreek dingen normaal met elkaar en blijf respect hebben voor elkaar. jullie liefde is er niet meer, maar jullie kinderen zijn wel uit jullie liefde ontstaan. en de liefde voor je kind zal nooit verdwijnen, en dat zal bij je ex ook nooit verdwijnen, gun elkaar het licht in de ogen
Het is frustrerend, ik accepteer dat ik dat gevoel heb... and then, moving on. Met dwarsliggen los je ook niets op. Ik vermeld het wel naar m'n ex dat iets frustrerend is... maar dan alsnog, moving on.
Dat gevoel heb je toch. Het voelt niet /aan/ alsof de kids voor de helft van jou zijn en voor de helft van je ex. Je kinderen zijn 100% van jezelf en 100% van je ex... en dat is verdomde lastig in je hoofd

Evelijn schreef:@Dannon: Misschien moet je het meer bekijken, dat de kinderen 100% van zichzelf zijn... en dat je als ouder je eigen ego en emoties opzij moet zetten voor hun welzijn... dat je kinderen ook daadwerkelijk zichzelf kunnen zijn.. en dat je hun de best mogelijke basis wil bieden om ze te laten opgroeien.
Leeuwnie schreef:safina schreef:Waarom is dit zo belangrijk voor je? Of nee, ik stel de vraag verkeerd: wat maakt dat dit zo belangrijk is voor jullie kinderen?
Stabiliteit in het leven van je kinderen! Das méér dan reden genoeg
Cassidy schreef:@bliver, wat is de reden dat je denkt dat dit gesprek inmiddels is afgerond?
Ik ga er van uit dat ts zich hier weer meldt op het moment dat er wat te melden valt....
silmitan schreef:Ik ben ervaringsdeskundig, maar kan zeggen dat ik al ruim 10 jaar op een gelukkige manier gescheiden ben. Kinderen waren destijds bijna 4 en 6. Een paar dingen die ik je mee wil geven.
- Blijf met elkaar communiceren op een respectvolle manier.
- Ja, er gebeuren dingen waar je het niet mee eens zal zijn!! Uitspreken en vooruitkijken.
- NOOIT kwaad spreken over de andere ouder waar je kinderen bij zijn. Hoe hoog je frustratie ook zit. Zoek daarvoor een andere gesprekspartner.
- NOOIT iets afkraken van je ex-partner. Blijf respect voor elkaar hebben.
- Als kinderen aangeven de andere ouder te willen spreken, langs te willen gaan, geef ze die ruimte!
- Je kinderen hebben hier niet om gevraagd. Je zal dus regelmatig je eigen ego even opzij moeten zetten om het voor hun zo goed mogelijk te laten verlopen.
- Je kinderen hebben 1 vader en 1 moeder. Ga niet verlangen dat ze je nieuwe vriend of vriendin als vader of moeder gaan zien. Dat zijn ze niet en gaan dat nooit worden.
- Je kinderen zullen ALTIJD loyaal aan papa en mama blijven.
- Als je ex-partner zijn/haar leven weer op de rit heeft, probeer dat positief te benaderen. Je kinderen varen hier nl. wel bij.
- HOU NOOIT KINDEREN BIJ HUN VADER of MOEDER VANDAAN.
- Raak niet verbitterd, het leven biedt volop nieuwe kansen, dus kijk vooruit.
- Stel je pro-actief op en ga niet in de slachtofferrol. (Heel vervelend als je partner misschien is vreemd gegaan of gewoon zegt niet meer van je te houden etc., maar liefde kan nou eenmaal overgaan) De liefde van ouders voor kinderen blijft altijd bestaan!!
Mijn kinderen zeggen mij vaak. Mam, wij hebben het beter dan sommige kinderen waarvan de ouders nog bij elkaar zijn. Wij hebben ons NOOIT laten leiden door de meningen om ons heen en waren 10 jaar geleden vrij uniek met ons co-ouderschap. Het was niet mijn keuze om te scheiden destijds, maar wel mijn eigen keuze om er het beste van te maken. En geloof me, dat gaat niet over een leien dakje.
Je mag mij altijd een PB sturen.
Sterkte en veel wijsheid toegewenst.
Fred_Kroket schreef:safina schreef:Waarom is dit zo belangrijk voor je? Of nee, ik stel de vraag verkeerd: wat maakt dat dit zo belangrijk is voor jullie kinderen?
Ik ben wel benieuwd naar jouw argument!
Fred_Kroket schreef:Hier ga ik helemaal in mee, de ouders van mijn stiefkinderen zouden dit lijstje kunnen schrijven. En als enige toevoeging blijf ook communiceren met de vriendin van je ex. Soms lukt iets beter met je ex via haar. Mijn vriend is nou eenmaal een vergiet qua geheugen dan belt of appt ze mij als er iets moet gebeuren of meegenomen worden.
Wij praten nooit negatief over bijvoorbeeld de ouders van de ex vrouw, die zijn niet zo blij dat hij "nu al" een nieuwe relatie heeft en ga zo maar door maar we spreken altijd heel positief over opa en oma. Daar moet je de kinderen niet mee belasten.
silmitan schreef:Fred_Kroket schreef:Hier ga ik helemaal in mee, de ouders van mijn stiefkinderen zouden dit lijstje kunnen schrijven. En als enige toevoeging blijf ook communiceren met de vriendin van je ex. Soms lukt iets beter met je ex via haar. Mijn vriend is nou eenmaal een vergiet qua geheugen dan belt of appt ze mij als er iets moet gebeuren of meegenomen worden.
Wij praten nooit negatief over bijvoorbeeld de ouders van de ex vrouw, die zijn niet zo blij dat hij "nu al" een nieuwe relatie heeft en ga zo maar door maar we spreken altijd heel positief over opa en oma. Daar moet je de kinderen niet mee belasten.
Helemaal waar, deze toevoeging mag niet ontbreken. En ja, ook deze handelswijze kost energie en zal niet altijd even makkelijk zijn, maar het levert uiteindelijk weer het meeste op voor je kinderen.
janderegelaa schreef:Ik word zo moe van dit soort mensen als TS. De onderliggende gedachte is altijd haat en nijd.
.
), maar ik kan me voorstellen dat iemand een rustiger gevoel heeft bij een "logeerpartijtje" wanneer hij of zij (want het geldt natuurlijk voor beide partijen) ook weet bij wie zijn of haar kinderen logeren.