xSwanHeart schreef:Ben ik helemaal met je eens! Zoals ik zelf ook al schreef, mijn vriend is ook niet wat ik altijd dacht te willen, maar past perfect bij mij en ik kan me geen betere vriend wensen.
Er zit een groot verschil tussen wat je denkt te willen, en wat je werkelijk wil of nodig hebt.
mee eens!
Ik wilde een grote licht getinte jongen, met bruin of zwart haar, donker bruine ogen, goed gespierd (sportschoolmodel).
hij moest een goede baan hebben of een goede opleiding volgen, paarden leuk vinden en accepteren als mijn sport. Hij moest sportief zijn, stoer zijn, beschermend zijn, ja zelfs jaloers mocht (
) hij moest pertinent geen voetballer zijn. Hij moest een mooie sportieve auto hebben, een mooi huis hebben.
oh en hij moest trouw zijn. maar vooral knap zijn zodat ieder meisje hem wilde

na een paar keer zo'n jongen gehad te hebben was ik er mooi klaar mee...
het keerpunt kwam toen mijn ex, waarmee ik praktisch samen woonde in zijn mooie luxe appartement, een kind verwekte bij mijn toenmalige beste vriendin... 
Daarna besloten dat ik de eeuwige vrijgezel zou blijven 
wel een paar scharrels gehad, sommige die langer bleven als anderen... maar nooit langer dan een maand...
en toen kwam ik mijn vriend tegen 
een jongen, die zeker niet de allerknapste is, geen sportschoolmodel, geen goede baan of een goede opleiding (was toen nog dierentuin medewerker), hij was niet sportief, niet beschermend, niet jaloers, hij was wel een voetballer, hij had niet eens een auto, woonde nog thuis en er waren niet veel meisjes die hem wilde 
ik weet nog dat ik de eerste keer dat wij hem zagen tegen een vriendin van mij zei dat hij best aardig kon zijn, maar dat het oog ook wat wilde

na 2 weken begonnen we te scharrelen... Na nog 2 weken wilde ik niemand liever dan hem...
en dat is gebleven 
Het enige aan mijn eissenlijstje wat klopt is: zijn huidskleur (wel een nederlandse jongen, maar wel iets donkerder van huidskleur) zijn bruine haar, zijn prachtige donkere ogen *smelt* en achteraf blijkt hij ook heel beschermend te zijn en soms wat jaloers 
Wat hij wel is, en wat ik nodig heb, hij is te vertrouwen, hij is stabiel in alles wat hij doet, ik weet gewoon precies hoe hij reageert, hij is duidelijk, hij draagt mij op handen, ik ben echt zijn koningin
(er fijn, want ik ben opgevoed als mijn vaders prinsesje... dus ja, ik ben inderdaad redelijk verwend)
maar het allerbelangrijkste, hij kan nee zeggen... en dan kan ik hoog en laag springen, maar het blijft nee. en dat voorkomt dat ik over hem heen wals of hem gebruik...
ik verveel mij nooit bij hem 
en eerlijk is eerlijk, nu is er geen knappere jongen voor mij dan hij...
en mijn lijstje? een goede baan is niet alles, mijn vriend doet wat hij leuk vind.
waarom hij nog bij zijn ouders woonde? huizen zijn duur, hij kon het gewoon nog niet betalen.
nu is hij een jaar werkloos geweest en wonen wij nog steeds niet samen. heel vervelend maar niks aan te doen. zou ik hem daardoor op moeten geven? echt niet, hij is de liefde van mijn leven

en ja, wij hebben nu ook een auto 
alles komt uit eindelijk op zijn pootjes terecht en degene die past bij jou is meestal niet degene die je zoekt...
maar probeer er wel voor open te staan.