Cowgirltjuh schreef:Fred_Kroket; prachtig dat het bij jullie zo kan gaan, maar haar moeder had haar vriend al nog voor haar relatie eigenlijk gedaan was, maar zij beschouwt mij echt als een dief van haar vent, terwijl ze dus al enkele maanden uit elkaar waren.. Helaas niet zo'n mooie situatie dus..
RoyceMack: Ooh, maar ik heb echt moeite gestoken in een relatie met haar, ondanks dat ik zo zwart klink hoor.. Nam haar af en toe mee naar de paarden en dat vond ze heel leuk.. Denk dat ze in mijn gedrag ook nooit echt iets heeft kunnen merken, maar denk wel dat ze het gevoeld heeft.. Ik speelde iedere dag met haar enzo.. Maar als ik haar bijvoorbeeld 's avonds moest uitkleden omdat ze in bed moest en haar vader ging dan even douchen, dan ging zij gewoon superdriftig huilen.. En dan word ik echt moedeloos.. Want ik heb dan echt niks aan hem en zij doet dat dan echt gewoon om haar zin te krijgen.. En dan weet ik gewoon totaal niet hoe ik daar mee om moet gaan wat zich dan echt wel uitwerkt op mijn humeur en energie..
Dan zou ik er toch mee gaan praten, en voorop stellen dat het gaat om ook haar dochter. Ik heb een oma die mij ziet als dief van de man van haar dochter dus ik snap hoe dat voelt.
Wij wonen niet in een huis en we slapen bij elkaar soms bij mij en soms bij hem en de kinderen zijn altijd wel in zijn huis. Dat lijkt me helemaal niet erg, neem even afstand en ga ernaar toe als je er energie voor hebt.
De voorbeelden die je geeft moet de vader even doorpakken. Als een van de kindjes valt en huilt en mij wegduwt omdat ze mama of papa willen krijgen ze meteen te horen dat ze dat niet mogen doen en ook door mij getroost mogen worden. Mijn regels en mijn gezag wordt niet ondermijnd door een kind van 3 of 4. Zorg dan voor duidelijkheid. Jij gaat het kind naar bed brengen dus dan luistert ze gewoon naar jou. Zulke dingen kwamen bij mij ook voor hoor! Ze proberen mij ook uit, luisteren ze niet gaan ze op de gang mogen ze terug komen als ze weer normaal kunnen doen en zelf vertellen waarom ze op de gang moesten gaan. Mijn vriend en de mama tellen tot 3 als ze niet luisteren anders op de gang en dat doe ik ook. Zo spelen ze mij en hun ouders niet uit tegen elkaar.
Dus als je dit nog wilt redden, ik betijfel het aangezien je mijn antwoord alleen maar ingaat op dat jullie situatie niet zo mooi is als de mijne, ga om tafel, met mama en papa, neem afstand en lees wat boeken, ik heb er twee liggen ik wil ze met alle liefde opsturen zodat je ze kunt lenen, en ga kort iets leuks doen. Naar de kinderboerderij of even naar de speeltuin. Ga ze alleen bezoeken, dus niet het hele riedeltje, plassen, jassen aan in de auto daarnaartoe rijden en weer terug enzo. gewoon even een half uurtje of een uurtje meegaan en weer weggaan. Mijn stiefkindjes vliegen mij soms ook niet om de hals, de ene keer wel en soms zijn ze te druk met iets anders en roep ik ze even, gedag zeggen is gewoon fatsoenlijk en dat hoort gewoon zo.
Probeer het opnieuw op te bouwen, maar vraag jezelf af of je vriend je gelukkig genoeg maakt. Is hij de oorzaak of dat meisje van 3 jaar. Het is best lastig en plannen en soms moet je tot 10 tellen maar het communiceren en jezelf een beetje verdiepen in een kind en de gevoelens als je stiefmoeder wordt of bent is het te doen! Heel veel succes! Je mag me ook best een PB sturen om je hart te luchten of voor tips, geloof me het gaat super met ons allemaal als gezin maar af en toe moeten wij ook nog om tafel en moet ik ook optreden en mijn grenzen stellen.
Ik snap je gevoel.. Ik stuur je zo even een PB, ga even koken!