Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-03-14 19:45

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst: 21-03-14 19:45

Jis, ts IS maar eens in de 14 dagen samen met haar vriend vrij. Me dunkt dat ze dan die tijd ook wel samen met hem door mag brengen?

Ik heb nergens gezegd dat moeders haar eigen boontjes maar moet doppen, maar als je de posten van ts goed gelezen hebt dan had je meegekregen dat moeders heel veel zelf kán met pauze, maar dat niet wíl. En dáár zit voor mij een heel erg groot verschil in. Iemand die zijn best doet om zelf eea te doen en normaal iets vraagt, daar sta je voor klaar. Echter iemand die dwingt en claimt en eist, dan ga je er toch anders in staan.

Uiteraard snap ik dat moeders daar mee bezig is dat ts ooit uit huis gaat, maar op deze manier gaat ze ts alleen maar harder wegjagen. En praten wil/doet/kan ze niet. Moet ts dan maar haar hele leven gaan voegen naar haar moeder ondanks dat ze ooit op eigen benen wil staan? Ts lijkt me niet iemand die haar moeder volledig zal laten stikken, maar moeder kan ook eens de schellen van haar ogen laten vallen en verder kijken dan alleen haar kind. Houden van is loslaten, hoe moeilijk ook.

**Geplaatst**: 21-03-14 23:55

Geplaatst: 21-03-14 23:55

Wat mij vooral stoort in dit verhaal is dat TS zegt dat ze best in de week wil komen helpen, maar dat het van moeders per se tijdens TS haar vrije weekend moet. Wat maakt het nu uit wanneer je die hulp krijgt, je bent toch allang blij àls je ze überhaupt krijgt?

**Geplaatst**: 22-03-14 10:09

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst: 22-03-14 10:09

helemaal mee eens!

**Geplaatst**: 22-03-14 10:25

Geplaatst: 22-03-14 10:25

sonjim schreef:
Dat je je ouders helpt prima, maar wel binnen de grenzen van het haalbare en wenselijke.

Het is een lastige situatie, maar het bovenstaande is volgens mij het allerbelangrijkste. Gezien de situatie waarin TS en haar vriend werken, is het al lastig genoeg om tijd voor elkaar te vinden. Dat is ook mijn ervaring als chauffeursvrouw

Maar.... het is wél belangrijk dat jullie de kans krijgen om samen een leven op te bouwen. Als je van de schaarse tijd die je samen hebt ook nog de helft 'mag inleveren' aan je ouder(s), beperkt dat je in je eigen leven.
Dan is het m.i. dus niet haalbaar / wenselijk.
Zoals al eerder aangegeven vermoed ik ook dat je moeder het griezelig vindt om je los te laten. Dat is ook een lastig proces, voor beide partijen. Maar dan nog, heeft ze absoluut niet het recht om jouw leven zo te willen bepalen.
Zij moet haar eigen keuzes (kunnen) maken en jij de jouwe.

**Geplaatst**: 22-03-14 10:50

Geplaatst: 22-03-14 10:50

kellykeuhh schreef:
Ze heeft uiteraard jaren voor mij gezorgd (alleenstaande) waarvoor ik haar erg dankbaar ben.. Ook laat ze toe dat mijn vriend hier in het weekend gelogeerd. Dit gebruikt ze telkens weer om een schuldgevoel op te wekken.. en dit werkt..

Ze kiest toch zelf voor kinderen!

**Geplaatst**: 22-03-14 11:26

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst: 22-03-14 11:26

Ergens kan ik me wel vinden in de tekst van RoyceMack, sommige blijven hangen in het ziek zijn.

Ik heb het van dichtbij mee gemaakt bij mijn schoonmoeder en ik kan je vertellen dat het claim gedrag wat daarbij komt heel moeilijk en lastig is.
Toen wij nog geen maand in ons 1e eigen huisje woonde bleek ze borstK te hebben. Gelukkig was dit ingecapseld. Ze heeft bestraling gehad en een lichte chemo kuur.
Nadien is ze altijd in het ziek zijn blijven hangen daarvan, nu 16 jaar later nog.
Ieder pijntje komt daarvan af.
Klusjes daar belt ze m'n man voor op, en verwacht dat hij dat naast zijn drukke baan (werkt minimaal 6 dagen per week en 2 avonden). Want alleen hij kan en mag dat doen.
Gaat zielig zitten huilen aan de telefoon om hem een schuld gevoel aan te praten.
Want tja zij is ziek.

Nu 3 jaar geleden is ze ook hart patiënte geworden, en ik kan je vertellen het is er niet beter op geworden.
Haar claim klusjes gedrag naar mijn man is toen echt veel te ver gegaan. Ze verwachte/eiste dat hij zijn vakantie op ging offeren om bij haar klussen te gaan doen.
Dat wij (ik en haar 2 kleinkinderen) daardoor niet op vakantie konden, en zijn kinderen hem weer niet zagen? Ach dat gaf toch niet, want zij had hulp nodig.
Toen ben ik echt heel erg boos geworden, want voor mij was toen echt de maat vol!
Want in dit geval gaat het ook op klusjes die ze zelf best ook kan. Maar gewoon verdomd omdat ze ziek is, zoals ze zelf zegt.

Daar gewoon een keer op de koffie gaan is echt een drama, want altijd heeft ze dan wel weer een klusje voor hem.
Ze belt alleen als ze hem nodig heeft, verder horen we nooit iets.

En nee mijn man is geen enigs kind. Want voor haar andere kind kan ze overal heen vliegen. Die heeft het moeilijk met een man die veel werkt en hobby's heeft en 2 kinderen.
Maar dat mijn man er letterlijk soms aan onderdoor gaat aan het vele werken en dan nog haar claim gedrag? Ach zij heeft opgevoed en dat is in haar ogen zijn plicht als zoon, want zij is ziek.
Gelukkig gaat mijn man het nu ook zelf inzien en danst niet meer naar haar pijpen. Nu is hij in haar ogen gemeen en hard geworden. Nee je zoon is volwassen geworden en kiest voor zijn eigen leven en gezin.
En het is echt niet zo dat hij geen klusjes meer voor haar doet. Maar nu wanneer hij dat wil en wanneer het hem uitkomt.
En ja wanneer er echt iets aan de hand is wat direct echt dient te gebeuren dan gaat hij met liefde heen, en doet dat.
Maar hij heeft hier een tussenweg in gevonden. Tuurlijk blijft het claim gedrag en vanuit haar de angst dat hij niets meer voor haar doet.
Het is alleen jammer dat ze ook na diverse gesprekken niet wilt inzien dat het claim gedrag juist het tegen over gestelde bereikt. En dat wanneer ze zelf ook wat simpele klusjes doet (wat ze ook prima kan) het allemaal veel makkelijker voor d'r is.

**Geplaatst**: 23-03-14 21:17

Geplaatst: 23-03-14 21:17

Breghje schreef:
Jis, ts IS maar eens in de 14 dagen samen met haar vriend vrij. Me dunkt dat ze dan die tijd ook wel samen met hem door mag brengen?

Ik heb nergens gezegd dat moeders haar eigen boontjes maar moet doppen, maar als je de posten van ts goed gelezen hebt dan had je meegekregen dat moeders heel veel zelf kán met pauze, maar dat niet wíl. En dáár zit voor mij een heel erg groot verschil in. Iemand die zijn best doet om zelf eea te doen en normaal iets vraagt, daar sta je voor klaar. Echter iemand die dwingt en claimt en eist, dan ga je er toch anders in staan.

Ik ga hier verder niet op in, want je doet wat bozig en heb geen zin in zo'n soort discussie en daarbij....

Laatst bijgewerkt door Jis_ op 23-03-14 21:21, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-03-14 21:20

Geplaatst: 23-03-14 21:20

Breghje schreef:
Uiteraard snap ik dat moeders daar mee bezig is dat ts ooit uit huis gaat, maar op deze manier gaat ze ts alleen maar harder wegjagen. En praten wil/doet/kan ze niet. Moet ts dan maar haar hele leven gaan voegen naar haar moeder ondanks dat ze ooit op eigen benen wil staan? Ts lijkt me niet iemand die haar moeder volledig zal laten stikken, maar moeder kan ook eens de schellen van haar ogen laten vallen en verder kijken dan alleen haar kind. Houden van is loslaten, hoe moeilijk ook.

Zeggen we uiteindelijk hetzelfde.

Nomineer dit bericht ×