Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-02-14 23:44

Geplaatst: 03-02-14 23:44

Je kind naar een vriendje brengen valt anders net zo goed onder dumpen wat mij betreft. Of een peuterspeelzaal?
Alsof het zo goed is voor een kind om altijd enkel bij volwassenen te zijn.
Als het om een veulen ging zou iedereen moord en brand roepen dat het leeftijdsgenootjes nodig heeft om mee te spelen, maar een kind hoort wel de hele tijd bij de moeder?

Edit: typo

Laatst bijgewerkt door Mungbean op 03-02-14 23:46, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-02-14 23:45

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 03-02-14 23:45

Amen

**Geplaatst**: 03-02-14 23:46

Geplaatst: 03-02-14 23:46

Ben al iets ouder (33) maar ben als 17 jarige al zonder werk komen te zitten door een ongeval en blijvende schade. Dan vanaf mijn 22e tot 27e wel weer gewerkt maar heel weinig uren. Wat nu niet meer mogelijk is dus weer thuis.
Zou graag weer willen werken. Ik verveel me totaal niet maar mis wel de omgang met andere mensen. Je bent wel veel alleen en enigszins nutteloos voelen doe ik me ook wel. Al heb ik opgaves genoeg. 5 honden, kweek grasparkieten en schrijf boeken over grasparkieten en fotografeer ook nog hobbymatig.

**Geplaatst**: 03-02-14 23:49

Geplaatst: 03-02-14 23:49

Ik zeg niet dumpen. Zeker niet omdat er een tijd was geweest dat ik zelf ook misschien wel had gedaan, mij kinderen vind het ook heerlijk thuis, omdat ze leuke dingen gaan doen met mama of bij andere kinderen samen spelen, want dat vind ik wel vaak jammer. Hoe vaak ik niet hoor ik kan niet spelen want ik moet naar de kinderopvang! Met bedroefde ogen. Ook hoor ik van mensen die op de kinderopvang werken dat zij liever hun kind niet naar de kinderopvang doen omdat de kinderen te weinig individuele aandacht krijgen.

**Geplaatst**: 03-02-14 23:51

Geplaatst: 03-02-14 23:51

Niet meer zo jong, maar ben thuis bij mijn kinderen vanaf mijn 23ste, nu bijna 7 jaar. Heb wel altijd vanuit huis in de avonden gewerkt, en meegewerkt in het bedrijf van mijn man, maar er altijd voor gezorgd dat ze niet naar de opvang hoefden.
Inmiddels hebben we 5 kinderen, waarvan 2 met behoorlijke beperkingen, en nummer 3 die op dit moment in de diagnose molen zit. Mijn man werkt inmiddels in loondienst en ik enkele uurtjes per week als chatoperator, maar dat is als de kinderen in bed liggen.

**Geplaatst**: 03-02-14 23:54

Geplaatst: 03-02-14 23:54

Sizzle schreef:
Vinden jullie dat niet oneerlijk tov je man?
Misschien zou die ook graag 2 daagjes per week bij de kinderen zijn? Waarom is het zo vanzelfsprekend dat de vrouw 'geen zin hoeft te hebben' in werk?

Ik ben niet zo jong meer (37), maar wel een "thuisblijfmoeder"
Ik ben al gestopt met werken voor ik zwanger was. Te veel stress op het werk en we gingen verbouwen dus was het prettig als er iemand thuis was om de boel in de gaten te houden.

Mijn man houdt van zijn baan, wordt gelukkig van veel werken, goed beloond worden in financiële zin voor het werk wat hij doet en wil zelf eigen baas zijn. Is daarom ook een eigen bedrijf begonnen.

We hebben paarden aan huis, groot huis, grote tuin met erf en weiland en een aantal maanden na afronden van de verbouwing werd ik (eindelijk) zwanger.

Mijn man heeft na de geboorte van onze dochter een aantal maanden zonder opdracht thuis gezeten en hij was niet te genieten. Dus nee, ik vind het niet oneerlijk tegenover mijn man. Hij houdt van zijn werk, haalt daar zijn eigenwaarde en voldoening uit en omdat hij zo betrokken is bij zijn werk en de klant maakt hij ongelooflijk veel uren in drukke perioden.

Als je een gezin hebt, en beide ouders zouden zo in hun baan staan, dan zien de kinderen hun ouders amper. Dan wordt je kind opgevoed door de oppas, gastouder, leidster of een au-pair... Of, wat tegenwoordig ook niet veel meer voorkomt ivm langer doorwerkende en vaak verder weg wonende ouders, hun grootouders..
Dat is niet onze keuze. Wij hebben niet een goed gevoel bij een jong kind van 7:30 tot 18:00 bij de kinderopvang brengen,dan snel nog even eten zien te maken, en gelijk door naar bed brengen.
Vervolgens moet in het weekend het huishouden nog gebeuren, de boodschappen gedaan, overgewerkt worden en dan nog tijd hebben voor je relatie en gezin? Nee, die stress, daar kiezen wij bewust niet voor en gelukkig hebben wij ook die (financiële) vrijheid om die keuze te maken.

Ik zou ook eerlijk niet weten hoe ik alles zou moeten combineren. De afgelopen 4 jaar heb ik mijn handen vol gehad aan dochter/paarden aan huis met alle klussen er omheen/erf/huishouden/tuin/etc. en was ik blij als ik even rust had op een dag, zeker met een kind dat vaak ziek was en ook nu nog regelmatig ons 's nachts wakker maakt en wat ik voornamelijk op moet vangen.
En nu onze dochter straks naar school gaat komt de 2e er aan dus de komende 4 jaar verwacht ik het minstens zo druk, maar waarschijnlijk nog drukker te hebben aangezien het er dan 2 zijn waarvan 1 naar school gebracht moet worden, opgehaald, en naar vriendjes/vriendinnetje/sport/hobby etc. gebracht en gehaald moet worden.

Heb je beiden werk wat je in deeltijd kunt doen dan is het vast eerlijk te verdelen, vrienden werken allebei ongeveer 65/70% en wisselen elkaar ook nog eens af wat scheelt in kinderopvang(kosten)
Maar heb je beiden een baan met lange dagen en veel extra avonden en uren, en overwerk in weekenden, dan blijft er weinig "samen"tijd over...

Het is wel waar dat je een stuk sociale contacten binnen je vorige werk mist. Als je veel thuis bent wordt je wereld wel kleiner en met paarden aan huis en kleine kinderen ben je wel beperkter in je vrijheid om te gaan en te staan waar je wilt.
Zeker met schoolgaande kinderen zit je in het strakke ritme van de schooltijden, tel daar de verzorging en voerbeurten van de paarden nog bij, je huishouden en het koken en er is echt geen tijd om hele dagen te shoppen, met vriendinnen leuke dingen te doen (meesten moeten overdag ook gewoon werken of zitten met hun kinderen en de school/slaaptijden) of voor de buis te hangen...

Was ik nu niet zwanger geweest was ik vrijwilligerswerk gaan doen op school waar mijn dochter straks heen gaat. Dan kun je zelf bepalen welke uren je beschikbaar hebt en passen binnen het ritme van de paarden en het gezin. Mocht het financieel nodig zijn kan ik altijd weer proberen in te vallen en voor de klas te gaan staan, maar voor nu is dit voor ons gezin de fijnste oplossing.

Mijn man kan zich helemaal inzetten voor datgene wat hij graag doet en hoeft zelden nee te zeggen tegen een klant en weet zich verzekerd dat thuis ook zonder hem alles door draait, hij als hij thuiskomt vrijwel gelijk aan tafel kan, en indien hij niet tot laat over hoeft te werken of in de file staat een uurtje of half uurtje met onze dochter door kan brengen voor ze op bed gaat, en de normale huishoudelijke dingen niet blijven liggen tot het weekend, waardoor we het weekend ook echt vrij hebben als mijn man vrij is.

Hij zou echt niet willen ruilen voor langere periode...

**Geplaatst**: 04-02-14 00:01

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 04-02-14 00:01

Heel herkenbaar. Met dat verschil dat ik wel in de school uren aan de slag ben en ja daardoor kan ik niet zo veel tijd aan het huis besteden als misschien wenselijk is.

**Geplaatst**: 04-02-14 00:19

Geplaatst: 04-02-14 00:19

Ik sta echt perplex. Dat er anno 2014 nog steeds zo gedacht wordt door verschillende (jonge) dames. Degene die niet kunnen werken door medische toestanden daargelaten, dat vind ik wat anders.

Ik ben een fervent voorstander van financiële zelfstandigheid voor de vrouw. Om me heen zie ik heel veel vrouwen die in de loop van de tijd gescheiden zijn, en nu spijt als haren op hun hoofd hebben dat ze niet doorgewerkt hebben, al dan niet parttime, zodat ze nu in staat zouden zijn in hun eigen onderhoud te voorzien. En niet een mega afstand tot de arbeidsmarkt hebben en afhankelijk zijn van alimentatie en/of een uitkering. De partneralimentatie wetgeving gaat op de schop en heel erg veranderen dus 12 jaar partneralimentatie zal binnennkort niet meer aan de orde zijn. En mijns inziens meer dan terecht.

Denken jullie er wel eens over na wat er gebeurt als je gaat scheiden? En dat is best realistisch want meer dan 1 op de 3 huwelijken loopt stuk......

**Geplaatst**: 04-02-14 00:22

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 04-02-14 00:22

Ik las laatst tot mn verbazing dat 'financieel zelfstandig' = €900,-
Nou...dat zie ik toch niet gebeuren; jezelf (met kinderen?) redden van 900,- p.m. voor huur, boodschappen, verzekeringen en andere vaste lasten??
Wat is 'financieel zelfstandig' dan precies?

**Geplaatst**: 04-02-14 00:22

Geplaatst: 04-02-14 00:22

Ach, wij zijn al 24 jaar samen en het gaat nog steeds prima, ik denk ook niet dat wij ooit uit elkaar gaan.
Daarbij wilde ik gewoon perse zelf bij onze kinderen zijn en hij vond/vindt dit ook, dus wij vinden dat we het prima geregeld hebben samen.

**Geplaatst**: 04-02-14 00:30

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 04-02-14 00:30

Financieel zelfstandig. Dat betekent voor mij dat ik een zodanig inkomen genereer dat ik op normale wijze mezelf en mijn kinderen kan onderhouden. Nee voor 900 euro zou ik dat ook niet kunnen ;-)

.

**Geplaatst**: 04-02-14 00:34

Geplaatst: 04-02-14 00:34

Diablo schreef:
Ach, wij zijn al 24 jaar samen en het gaat nog steeds prima, ik denk ook niet dat wij ooit uit elkaar gaan.
Daarbij wilde ik gewoon perse zelf bij onze kinderen zijn en hij vond/vindt dit ook, dus wij vinden dat we het prima geregeld hebben samen.

Diablo, ik hoop van harte dat jullie nooit uit elkaar gaan (uiteraard!) maar ik vind het een vrij naïeve gedachtengang eerlijk gezegd om te denken dat jullie dat niet gebeurt. Ik ken vele voorbeelden waarbij juist na 25 jaar nog gescheiden werd, man in midlife crisis, verliefd op een ander, sleur, kids groter dus nu kunnen we wel uit elkaar, weet ik veel 100.000 redenen. En waar 9 van de 10x de vrouwen het niet zagen aankomen.

Maar misschien ben ik wel te cynisch over relaties dat kan best

**Geplaatst**: 04-02-14 07:29

Geplaatst: 04-02-14 07:29

joke165 schreef:
Diablo schreef:
Ach, wij zijn al 24 jaar samen en het gaat nog steeds prima, ik denk ook niet dat wij ooit uit elkaar gaan.
Daarbij wilde ik gewoon perse zelf bij onze kinderen zijn en hij vond/vindt dit ook, dus wij vinden dat we het prima geregeld hebben samen.

Diablo, ik hoop van harte dat jullie nooit uit elkaar gaan (uiteraard!) maar ik vind het een vrij naïeve gedachtengang eerlijk gezegd om te denken dat jullie dat niet gebeurt. Ik ken vele voorbeelden waarbij juist na 25 jaar nog gescheiden werd, man in midlife crisis, verliefd op een ander, sleur, kids groter dus nu kunnen we wel uit elkaar, weet ik veel 100.000 redenen. En waar 9 van de 10x de vrouwen het niet zagen aankomen.

Maar misschien ben ik wel te cynisch over relaties dat kan best

Ja, dat zou kunnen gebeuren natuurlijk. Maar ik kan morgen ook onder een vrachtwagen komen. En die kans acht ik nog groter dan dat man en ik uit elkaar gaan. Nee, daar maak ik me echt niet druk om. Wij zijn bij elkaar omdat we dat willen en ik wil onze kinderen opvoeden op een manier waar ik me prettig bij voel. Ik voel er niets voor om de kinderen bij een oppas achter te laten, moederen kan ik prima zelf en mijn relatie zit zodanig in elkaar dat ik er behoorlijk veel vertrouwen in heb dat het wel goed zit. En als dat ooit nog mocht veranderen, is het maar zo. Dan heb ik in ieder geval een mooie tijd gehad.

**Geplaatst**: 04-02-14 08:18

Geplaatst: 04-02-14 08:18

Sizzle schreef:
Vinden jullie dat niet oneerlijk tov je man?
Misschien zou die ook graag 2 daagjes per week bij de kinderen zijn? Waarom is het zo vanzelfsprekend dat de vrouw 'geen zin hoeft te hebben' in werk?

Hij vindt het ten eerste vreselijk om thuis te moeten blijven itt mij.
Daarnaast is hij gedoctoreerd en zijn salaris krijg ik nog niet al werk ik ergens 20 jaar

**Geplaatst**: 04-02-14 08:34

Geplaatst: 04-02-14 08:34

joke165 schreef:
Ik sta echt perplex. Dat er anno 2014 nog steeds zo gedacht wordt door verschillende (jonge) dames. Degene die niet kunnen werken door medische toestanden daargelaten, dat vind ik wat anders.

Ik ben een fervent voorstander van financiële zelfstandigheid voor de vrouw. Om me heen zie ik heel veel vrouwen die in de loop van de tijd gescheiden zijn, en nu spijt als haren op hun hoofd hebben dat ze niet doorgewerkt hebben, al dan niet parttime, zodat ze nu in staat zouden zijn in hun eigen onderhoud te voorzien. En niet een mega afstand tot de arbeidsmarkt hebben en afhankelijk zijn van alimentatie en/of een uitkering. De partneralimentatie wetgeving gaat op de schop en heel erg veranderen dus 12 jaar partneralimentatie zal binnennkort niet meer aan de orde zijn. En mijns inziens meer dan terecht.

Denken jullie er wel eens over na wat er gebeurt als je gaat scheiden? En dat is best realistisch want meer dan 1 op de 3 huwelijken loopt stuk......

Ik vind het juist perfect dat veel vrouwen anno 2014 kunnen kiezen wat ze graag willen doen: of dat nu fulltime werken is, fulltime thuis of iets er tussenin.
Ik zie echt niet in waarom ik 5 dagen per week zou moeten werken om een carrière op te bouwen die ik niet wens, terwijl ik mijn kinderen mis, zij mij missen en we er na aftrek van de kinderopvang wel 35 hele euro's op vooruit gaan

Voor een situatie die wellicht nooit zal komen.

**Geplaatst**: 04-02-14 09:32

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 04-02-14 09:32

Tja. die onzekerheid en afhankelijkheid voel ik af en toe wel. Scheelt dat ik een beroep heb waar je wel weer in kunt stromen en we in gemeenschap van goederen zijn getrouwd. berooid achterblijven omdat manlief vertrekt zal dus niet zo snel gebeuren. Dan heb ik wel een buffer om weer aan het werk te komen. En werk is in deze tijd ook geen garantie meer voor veel mensen. Een hoop gezinnen waarbij 1 van de 2 zijn baan kwijt raakt. Of met pech allebei en financieel in de problemen raken vanwege de hoge lasten.

Ik heb wel altijd meer de angst dat mijn man een (auto) ongeluk krijgt. Het financiele risico kun je afdekken met levenverzekering, maar dat je er dan ineens voor staat en je partner moet missen lijkt me vreselijk. Wij vullen elkaar goed aan en samen ben je een team in het runnen van je gezin.
Ik vind ook dat je in je eigen gezin je eigen verdeling van de taken moet kunnen kiezen. Dat vind ik pas emancipatie. Niet dat de overheid je verplicht 2 bijna volledige banen er op na te houden voor het geval dat terwijl ondertussen je levenskwaliteit als gezin en je relatie er onder leidt omdat je geen tijd meer voor elkaar hebt. En je ondertussen er weinig profeit op financieel gebied op hebt omdat 50 naar de belasting gaat, je de kinderopvangkosten (vrijwel) helemaal zelf moet betalen waardoor er met twee jonge kinderen en heel veel opvanguren er weinig overblijft van je toch al niet denderende uurloon maar je nog wel een witte werkster moet betalen die (bijna) net zoveel verdient per uur als jijzelf...

Nee. dan haal je je gezin meer stress en drukte op de hals dan dat het voordelen oplevert.

En wie moet dan het vrijwilligerswerk in de samenleving nog doen? En de mantelzorg? En op de kinderen passen als ze ziek zijn en niet naar de opvang mogen of naar school kunnen? Is een baas blij als zijn werknemer heel vaak zorgverlof op moet nemen? Een schooldirecteur en je klas in elk geval niet...

Worden de kinderen ouder. denk schoolleeftijd/middelbare school, dan wordt het allemaal makkelijker.

**Geplaatst**: 04-02-14 09:47

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 04-02-14 09:47

Ik vraag me echt af hoeveel mensen er thuis zitten en dan geheel niets hoeven te doen. Teren jullie geheel op de centen van jullie (hard)werkende man? Geen zin? Wat is dat dan, zeker als je geen kinderen hebt?

Ik werk zelf fulltime, en liefst nog meer. Ik geniet van werken, mijn dagen voldaan afsluiten maar een echte carriere hoef ik niet perse. Wil niet opstaan met de gedachte "Zo, wat kan ik nu eens gaan doen om mezelf te vermaken". Ik denk als ik ooit een man zou vinden en kinderen zou krijgen, dat ik alsnog wel parttime zou willen werken. Ik ben nu bijna 28 maar moet er niet aan denken om geheel afhankelijk te zijn van mijn man. Als je eruit wordt gegooid sta je met lege handen en een arbeidsgat...

**Geplaatst**: 04-02-14 09:47

Geplaatst: 04-02-14 09:47

Maar Joke165, heb jij zelf een gezin met kinderen en bijkomend huishouden en partner met meer dan full-time baan die je moet zien te combineren met een stukje leven?
Ik heb ondanks niet werken de afgelopen 4 jaar echt geen tijd meer gehad voor lessen buiten de deur, klim sporadisch op mijn paard om over wedstrijd rijden niet te spreken... de momenten dat mijn man vrij is en ik iets voor mijzelf zou kunnen doen moet verdeeld worden tussen klussen die hij nog moet en wil doen, gezamenlijke tijd voor ons als gezin en voor ons beide blijft er dan heel weinig tijd over voor een moment voor onszelf. hadden we onze hobby's niet grotendeels aan huis kunnen doen dan had ik de paarden niet kunnen houden en mijn man ook minder een uitlaatklep gehad.

Zonder kinderen ziet je leven er echt heel anders uit. en met twee part-time banen ook.

joke165 schreef:
Diablo schreef:
Ach, wij zijn al 24 jaar samen en het gaat nog steeds prima, ik denk ook niet dat wij ooit uit elkaar gaan.
Daarbij wilde ik gewoon perse zelf bij onze kinderen zijn en hij vond/vindt dit ook, dus wij vinden dat we het prima geregeld hebben samen.

Diablo, ik hoop van harte dat jullie nooit uit elkaar gaan (uiteraard!) maar ik vind het een vrij naïeve gedachtengang eerlijk gezegd om te denken dat jullie dat niet gebeurt. Ik ken vele voorbeelden waarbij juist na 25 jaar nog gescheiden werd, man in midlife crisis, verliefd op een ander, sleur, kids groter dus nu kunnen we wel uit elkaar, weet ik veel 100.000 redenen. En waar 9 van de 10x de vrouwen het niet zagen aankomen.

Maar misschien ben ik wel te cynisch over relaties dat kan best

**Geplaatst**: 04-02-14 09:50

Geplaatst: 04-02-14 09:50

Is emancipatie ook niet dat je zelf kan kiezen?
Vrouwen die willen werken kunnen dat maar vrouwen die bewust thuis bij de kinderen willen zijn kunnen dat ook.

Ik heb gelukkig een partner die ziet dat thuis blijven met de kinderen een baan op zich is en zich niet beter voelt als mij omdat hij een baan heeft.
Als ik na de bevalling weer zou gaan werken of naar school zou gaan zouden we per saldo bijna 150 euro per maand minder overhouden als nu zonder werk, dat zou in onze situatie gewoon niet handig zijn.

**Geplaatst**: 04-02-14 09:56

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 04-02-14 09:56

Caesar, ik zit volledig thuis zonder kinderen, ik heb wel een uitkering omdat ik afgekeurd ben, maar daarvan zou ik t alleen niet redden.. Dus deels "teer" ik op de zak van mijn vriend.. Tot mijn 23e stijgt mijn uitkering nog wel, uiteindelijk kom ik op een leefbaar niveau, mijn uitkering is nu eigenlijk ons boodschappengeld + cadeautjes e.d. maar de vaste lasten zijn voor mijn vriend.. Hij vind dat ook absoluut geen probleem, ik kan me dr wel eens schuldig om voelen.

**Geplaatst**: 04-02-14 09:57

Geplaatst: 04-02-14 09:57

Zonder kinderen en paarden aan huis zou ik ook part-time werken... Desnoods onbetaald. Zonder kinderen kost je huishouden lang niet zoveel tijd.

Een doel en dagritme hebben is belangrijk. Ik zou anders denk ik depri worden. of shopaholic O:)

**Geplaatst**: 04-02-14 10:00

Geplaatst: 04-02-14 10:00

ik ben opgevoed met het idee dat een vrouw (financieel) onafhankelijk moet kunnen zijn. Dus haar eigen boontjes moet kunnen doppen. Dat betekent dus studeren en werken. Zodra er kinderen kwamen ben ik voor hen wel minder gaan werken, maximaal 3 dagen.
Ik vind de opvang ook prima voor kinderen, ze leren er veel, sociaal bezig zijn, met andere kinderen spelen, wennen alvast aan een schoolritme, niets mis mee in mijn ogen.
ook voor de moeder is het prettig om af en toe eens wat anders aan het hoofd te hebben, sociale contacten op het werk, en niet de hele dag kinders om je heen.. tenminste zo voelt het voor mij.
Ik ben heel blij dat ik er toch altijd voor gekozen heb om te blijven werken (omdat ik het wilde, en omdat ik moest ivm de hypotheek) toen mijn man me verliet kon ik gewoon ongeveer op dezelfde voet door blijven leven.

**Geplaatst**: 04-02-14 10:04

Geplaatst: 04-02-14 10:04

Maar voor de mensen die wel gezond genoeg zijn om te werken: Van thuisblijven zonder kids of werk aan huis raak je toch niet mentaal en werklustig gestimuleerd en in een sociaal isolement? Ik zou er absoluut niet tegen kunnen. Dan nog liever vrijwilligerswerk. Het lijkt me verschrikkelijk om op de zak van iemand anders te moeten teren en zou me verschrikkelijk nutteloos en lui voelen.

Laatst bijgewerkt door Cayenne op 04-02-14 10:19, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 04-02-14 10:05

Geplaatst: 04-02-14 10:05

joke165 schreef:
Ik sta echt perplex. Dat er anno 2014 nog steeds zo gedacht wordt door verschillende (jonge) dames. Degene die niet kunnen werken door medische toestanden daargelaten, dat vind ik wat anders.
Denken jullie er wel eens over na wat er gebeurt als je gaat scheiden? En dat is best realistisch want meer dan 1 op de 3 huwelijken loopt stuk......

Misschien dat er dan eens wat meer tijd in het huwelijk dan gestoken moet worden ipv beiden 40 uur werken voor het huis

Om maar eens wat olie op het vuur te gooien.

Volgens mij is dat nog ieders persoonlijke keuze om thuis te zitten. Het is nu niet dat er thuis ook niks te doen is, want na 40 uur arbeid steekt de vent z’n poten op tafel en als vrouw zijnde kun je dan alsnog door het hele huis rennen. Om vervolgens op je vent te gaan fitten en die wordt daar ook niet blij van. Even heul zwart-wit gezegd.

Hoewel ik het persoonlijk wel verstandig vind om enige financiële afhankelijkheid te hebben, word ik wel een beetje moe van die instelling als tjonge dat er nu nog zo gedacht wordt. Ja en? Stel je voor dat je gaat scheiden. Top instelling! Je kunt dan beter (samen) meer energie insteken dat het zover niet komt dan maar alvast voorzorgsmaatregelen gaan nemen niet?

En als ik dit topic even snel doorlees werken de meeste vrouwen gewoon. En ts woont nog thuis, dus het ‘denken jullie er wel eens over na’ tegen wie dat dan gericht? Zal wel goedkomen met de meeste vrouwen hier.

Wil je alles echt even onafhankelijk en gelijk dan zal er toch echt een cultuuromslag plaats moeten vinden, waardoor het voor vrouwen aantrekkelijk wordt om (meer) te (blijven) werken, mannen evenredig, salaris evenredig, taken evenredig verdeeld. Dat is er niet en voorlopig gaat dat ook niet gebeuren ook. Als het op dit moment al zo is dat als je als vrouw blijft werken je flink duurder uitbent alleen al omdat je kind of kinderen naar de KDV moet. Dan ben je gek als je dat ook nog gaat doen ook. Voor de meeste jonge gezinnen is het geen vetpot.

**Geplaatst**: 04-02-14 10:08

Geplaatst: 04-02-14 10:08

Cayenne schreef:
Maar voor de mensen die wel gezond genoeg zijn om te werken: Van thuisblijven zonder kids of werk aan huis raak je toch niet mentaal en werklustig gestimuleerd en in een sociaal isolement? Ik zou er absoluut niet tegen kunnen. Dan nog liever vrijwilligerswerk. Het lijkt me verschrikkelijk om op de zak van iemand anders te moeten teren en zou me verschrikkelijk lui voelen.

Ik zou idd zeggen dat je gelijk hebt, ik verveel me regelmatig dood en zou dolgraag weer aan de bak willen.. De eerste maand thuis is wel lekker maar daarna had ik t echt wel gezien..

Nomineer dit bericht ×